บทที่ 24 - จดหมายท้าดวลของสวีม่านหลิน
บทที่ 24 - จดหมายท้าดวลของสวีม่านหลิน
การได้คุยกับลู่หรานทำให้ความรู้สึกอึดอัดในใจของเสิ่นเยว่เกอค่อยๆ ดีขึ้น คำพูดหยอกล้อทีเล่นทีจริงของเขาเปรียบเสมือนกระแสน้ำอุ่นที่หล่อเลี้ยงหัวใจของเธอให้อบอุ่นขึ้นมา
หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็เอ่ยปากขึ้น "วันนี้บริษัทเรียกฉันไปคุยเรื่องต่อสัญญาน่ะ"
"แล้วผลเป็นไงบ้างล่ะ" ลู่หรานถามต่อ "ด้วยค่าตัวของคุณตอนนี้ น่าจะขอเพิ่มขึ้นได้อีกเยอะเลยนะ"
เสิ่นเยว่เกอส่ายหน้า
"ตรงกันข้ามเลยล่ะ" อารมณ์ของเสิ่นเยว่เกอที่เพิ่งจะดีขึ้นกลับดิ่งลงอีกครั้ง
"เงื่อนไขมันโหดหินมากเหรอ" ลู่หรานถาม
"สัญญาระยะยาวแปดปี ส่วนแบ่งรายได้สามต่อเจ็ด บริษัทได้เจ็ด ฉันได้สาม แถมบริษัทก็ยังมีอำนาจตัดสินใจขั้นเด็ดขาดในกิจกรรมเชิงพาณิชย์ทั้งหมดด้วย" เสิ่นเยว่เกอยิ้มเฝื่อน "นี่มันก็ไม่ต่างอะไรกับสัญญาขายตัวเลย บริษัทตั้งใจจะใช้โอกาสที่ฉันกลับมาดังอีกครั้งผูกมัดฉันไว้ให้แน่น"
"จึ๊ๆ บริษัทของพวกคุณนี่หน้าเลือดจริงๆ" ลู่หรานเดาะลิ้น ก่อนจะถามคำถามขึ้นมาอีกข้อ "จริงๆ แล้วฉันมีเรื่องสงสัยมาตลอดเลยนะ ในเมื่อคุณลุงเสิ่นสามารถฝากฉันเข้าทำงานที่ซิงเย่าเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ ซึ่งซิงเย่าก็เป็นหนึ่งในสี่บริษัทสื่อบันเทิงยักษ์ใหญ่ ทำไมถึงไม่ฝากคุณเข้าไปบ้างล่ะ"
"ก็เพราะพ่อของฉันเป็นผู้ถือหุ้นของซิงเย่าเอนเตอร์เทนเมนต์ไงล่ะ แต่ฉันไม่อยากพึ่งพ่อ ฉันอยากจะใช้ความพยายามของตัวเองบุกเบิกเส้นทางของตัวเอง" เสิ่นเยว่เกออธิบาย "แม้แต่คนในวงการเอง ก็แทบไม่มีใครรู้เลยว่าเสิ่นจื้อเว่ยคือพ่อของฉัน"
เมื่อเสิ่นเยว่เกออธิบายแบบนี้ ลู่หรานก็เข้าใจแจ่มแจ้ง มิน่าล่ะเสินฮั่วเอนเตอร์เทนเมนต์ถึงกล้าประกาศท้าชนกับเสิ่นเยว่เกออย่างเปิดเผย มิน่าล่ะฉวนฉีเอนเตอร์เทนเมนต์ถึงกล้าให้เสิ่นเยว่เกอเซ็นสัญญาที่ไม่เป็นธรรมแบบนี้ ที่แท้ก็เป็นเพราะไม่รู้เบื้องหลังของเสิ่นเยว่เกอ เลยกะจะปั่นหัวเธอเหมือนเด็กใหม่ที่ไม่มีใครหนุนหลังนี่เอง
ในวงการบันเทิง คอนเนคชันยังคงเป็นสิ่งจำเป็นในทุกๆ ที่จริงๆ
"สัญญานี้ถ้าคุณไม่อยากเซ็นก็ไม่ต้องเซ็นสิ ขืนเซ็นไป แปดปีข้างหน้าของคุณอาจจะพังทลายลงไปเลยก็ได้" ลู่หรานช่วยวิเคราะห์
"แต่ว่านะ ถ้าฉันไม่เซ็น บริษัทก็อาจจะดองฉัน ทรัพยากรของบริษัทก็จะไม่ตกมาถึงฉันอีก ลำพังแค่ฉันกับพี่จิ้ง เกรงว่าต่อไปคงจะหาคนแต่งเพลงให้ยากแล้วล่ะ" น้ำเสียงของเสิ่นเยว่เกอเต็มไปด้วยความสับสนและไร้เรี่ยวแรง
ลู่หรานลูบคาง สายตาเป็นประกาย
จะปล่อยให้คุณนายสายเปย์โดนแบนไม่ได้เด็ดขาด เงินงวดสุดท้ายอีกสิบล้านของฉันยังเหลืออีกตั้งเก้าล้านนะ ถ้าเธอโดนดองจริงๆ ความฝันที่จะได้นอนกินเงินสบายๆ ของฉันมันก็สลายวับไปเลยน่ะสิ
ในหัวของเขาตอนนี้มีระบบอยู่ แถมยังมีคะแนนสะสมตั้งหลายล้าน
เพลง 'ความฝันในจุดเริ่มต้น' โด่งดังเป็นพลุแตก ในฐานะโปรดิวเซอร์ เขาจึงได้รับคะแนนสะสมมาฟรีๆ เป็นล้านคะแนน ซึ่งมันเร็วกว่าการเขียนนิยายสะสมคะแนนซะอีก
เขียนนิยายมันไม่มีอนาคตจริงๆ ด้วย
ดังนั้น ปัญหาเรื่องเพลงของเสิ่นเยว่เกอในอนาคต สำหรับเขาแล้วมันไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย
"ไม่เป็นไรหรอก รถถึงหน้าภูเขาเดี๋ยวก็มีทางไป เรือถึงหัวสะพานเดี๋ยวก็ตรงเองแหละ" ลู่หรานให้กำลังใจเธอ "ก่อนหน้านี้ยังได้เพลงดีๆ อย่าง 'ความฝันในจุดเริ่มต้น' มาเลยไม่ใช่เหรอ คุณก็ไปขอให้หมิงรื่อคนนั้นแต่งเพลงให้อีกสิ"
"นายคิดว่าขอเพลงมันขอกันง่ายๆ หรือไง เพลงดีๆ ไม่ได้มีมาให้ทุกวันหรอกนะ" เสิ่นเยว่เกอพูดอย่างหงุดหงิด "นายรู้ไหมว่าเขาชื่อเหมือนนายเลยนะ ชื่อลู่หรานเหมือนกัน"
"ถ้านายมีความสามารถเหมือนเขานะ แต่งเพลงดีๆ แบบนี้ออกมาได้ ฉันก็คงจะ ... "
"คุณจะทำไม" ลู่หรานถึงกับพูดไม่ออก การพูดจาครึ่งๆ กลางๆ มันทำให้คนฟังหงุดหงิดรู้ไหม
"ฉันก็จะไม่หย่ากับนาย แล้วก็แต่งงานกับนายไปตลอดชีวิตเลยไง" เสิ่นเยว่เกอพูดด้วยใบหน้าแดงก่ำ
"นี่ๆๆ คุณจะมาเนรคุณกันแบบนี้ไม่ได้นะ" ลู่หรานแกล้งทำสีหน้าไม่พอใจ "แค่ปีเดียวยังตั้งสิบล้านเลย นี่คิดจะหลอกฟันฟรีไปตลอดชีวิตเลยเหรอ ฉันขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าแบบนี้ต้องจ่ายเพิ่ม"
"นี่ๆ นายหมายความว่ายังไง แต่งงานกับฉันแล้วนายขาดทุนมากงั้นเหรอ" เสิ่นเยว่เกอเอื้อมมือไปหยิกแขนลู่หรานเข้าให้
"ขับรถอยู่นะรุ่นพี่ ระวังความปลอดภัยหน่อยสิ" ลู่หรานพูดด้วยน้ำเสียงกวนโอ๊ย "แล้วก็เมื่อกี้คุณกินข้าวไม่อิ่มหรือไง ถึงได้ไม่มีแรงเอาซะเลย"
เสิ่นเยว่เกอ " ... "
ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่ยักกะรู้ว่าลู่หรานจะมีนิสัยกวนประสาทขนาดนี้นะ
แต่มีสิ่งหนึ่งที่เสิ่นเยว่เกอสังเกตเห็นก็คือ ตอนที่เธอบอกว่าถ้าลู่หรานแต่งเพลงแบบนี้ได้ ลู่หรานกลับไม่ได้โต้แย้งหรือปฏิเสธในทันที
จากเดิมที่สงสัยอยู่แล้วว่าลู่หรานกับหมิงรื่ออาจจะเป็นคนคนเดียวกัน ตอนนี้เธอยิ่งสงสัยหนักเข้าไปอีก
ในขณะที่เสิ่นเยว่เกอและลู่หรานกำลังหยอกล้อกันไปตลอดทาง อีกด้านหนึ่ง สวีม่านหลินก็กำลังวางแผนตัดสินใจครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตการทำงานของเธอ
กระแสตอบรับอัลบั้ม 'ตามล่าหาความฝัน' ยังคงดีอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะเพลง 'ความฝันในจุดเริ่มต้น' ที่แทบจะกลายเป็นเพลงระดับปรากฏการณ์ที่มีผู้ฟังจำนวนมากในทุกช่วงวัย เธอถึงกับได้ยินมาว่าตอนนี้โรงเรียนประถมและมัธยมหลายแห่งนำเพลงนี้ไปใช้เป็นเพลงประจำชั้นด้วยซ้ำ
ในทางกลับกัน อัลบั้ม 'กฎแห่งความหวานซ่อนเปรี้ยว' ของเธอ หลังจากผ่านพ้นช่วงที่ยอดวิวยอดฟังพุ่งกระฉูดในตอนแรกไปแล้ว มันก็มีแต่ทรงกับทรุด ยอดขายก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
การประเมินของคนในวงการที่มีต่อทั้งสองคนก็เริ่มเอนเอียงไปทางเสิ่นเยว่เกอแล้ว
สวีม่านหลินมองดูรายงานข้อมูลด้วยความโกรธจนฟันแทบหัก
เธอไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ทั้งที่มีข้อได้เปรียบมากมายในตอนแรก แถมยังดึงหวงเหวินซานมาเป็นพวกได้แล้ว เธอจะมาแพ้ได้ยังไง!
เธอทุ่มเทไปตั้งมากมาย ใช้แม้กระทั่งวิธีสกปรก แต่ก็ยังถูกเสิ่นเยว่เกอเหยียบย่ำอยู่อีกงั้นเหรอ
"ไม่ยอม! ฉันจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!" สายตาของสวีม่านหลินฉายแววเหี้ยมเกรียม
เธอตัดสินใจทำสิ่งที่บ้าบิ่นที่สุด นั่นคือการใช้เวลาสิบปีในอนาคตของเธอเป็นเดิมพัน
เธอเป็นฝ่ายเข้าไปหาผู้บริหารระดับสูงของเสินฮั่วเอนเตอร์เทนเมนต์ และเซ็นสัญญาที่มีเงื่อนไขสุดแสนจะโหดร้ายยาวนานถึงสิบปี
เธอยอมสละสิทธิในการตัดสินใจตลอดสิบปี เพื่อแลกกับคำสัญญาจากบริษัทที่ว่า จะทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดของบริษัทเพื่อรวบรวมเพลงมาให้เธอ! และจะต้องสร้าง 'อัลบั้มระดับเทพ' ออกมาให้ได้โดยไม่สนเรื่องงบประมาณ!
ในวินาทีนี้ เธอได้ผูกมัดตัวเองเข้ากับเสินฮั่วเอนเตอร์เทนเมนต์อย่างสมบูรณ์แล้ว
เธอจะทุบหม้อข้าวตัวเองเพื่อใช้สู้รบตาย เธอจะใช้อัลบั้มที่สมบูรณ์แบบที่สุดเพื่อเอาชนะเสิ่นเยว่เกอให้ราบคาบ!
นอกจากนี้เธอยังได้ยินมาว่า ช่วงนี้เสิ่นเยว่เกอมีปัญหากับบริษัท นี่จึงเป็นโอกาสทองของเธอเลยล่ะ
สวีม่านหลินโพสต์ "จดหมายท้าดวล" ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของดินปืนลงบนเวยป๋อส่วนตัวของเธออย่างเปิดเผย:
[@สวีม่านหลิน V: เส้นทางดนตรีน่ะ ต้องวัดกันที่ผลงานเสมอ การได้หรือเสียแค่ชั่วคราวไม่ได้มีความหมายอะไร นักร้องที่แท้จริงต้องกล้าเผชิญหน้ากับความท้าทาย @เสิ่นเยว่เกอ ฉันชื่นชมผลงาน 'ตามล่าหาความฝัน' ของคุณนะ แต่ฉันก็คาดหวังกับอัลบั้มชุดต่อไปของคุณมากกว่า ไม่รู้ว่าอัลบั้มหน้าของคุณจะยังคงคุณภาพสูงแบบนี้ได้อีกไหม! อีกสองเดือนข้างหน้า เรามาวัดกันด้วยอัลบั้มชุดใหม่บนทุกชาร์ตเพลง! คุณกล้ารับคำท้าไหม?]
ทันทีที่เวยป๋อโพสต์นี้ถูกเผยแพร่ออกไป โลกอินเทอร์เน็ตก็แทบระเบิด!
"เชี่ยเอ๊ย ครั้งนี้คือการประกาศสงครามกันตรงๆ เลย ตื่นเต้นโว้ย!"
"พี่ม่านหลินสุดยอดไปเลย นี่สิถึงจะเป็นออร่าของราชินีเพลง!"
"สู้ๆ นะเยว่เกอ ครั้งนี้ตบหน้ายัยนั่นให้หงายไปเลย!"
"รู้สึกว่าครั้งนี้สวีม่านหลินจะเตรียมตัวมาดีนะ เสิ่นเยว่เกอคงจะเจองานช้างแล้วล่ะ"
"ครั้งที่แล้วก็บอกว่าเตรียมตัวมาดี สุดท้ายก็กลายเป็นตัวตลกไม่ใช่เหรอ"
"ฉันรู้สึกว่าเรื่องของหวงเหวินซานคราวที่แล้ว อาจจะเป็นสวีม่านหลินนี่แหละที่อยู่เบื้องหลัง!"
ส่วนตัวเอกของเรื่องอย่างเสิ่นเยว่เกอ กลับไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นบนเวยป๋อเลยแม้แต่น้อย
ในขณะนี้เธอปิดโทรศัพท์มือถือและกำลังนอนหลับอย่างสบายใจ โดยไม่รู้เลยว่าเฉินจิ้งที่อยู่ที่บริษัทโทรหาเธอจนสายแทบไหม้แล้ว!
...
[จบแล้ว]