ตอนที่ 25 พันธมิตรเพลิง

วูบ!

บนโขดหินยักษ์ ลู่ฉางเซิงนั่งขัดสมาธิราวกับนักบวชผู้เข้าฌาน ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย บริเวณหน้าอกของเขามีแสงสว่างรำไรแผ่ออกมาเบาๆ ลวดลายโบราณสายหนึ่งดูเหมือนกำลังถักทอเข้าหากันจนกลายเป็นรูปมังกรและช้าง

ทว่า ความเร็วในการควบรวมลวดลายแสงให้เป็นรูปร่างนั้นช่างเชื่องช้าเหลือเกิน หากจะรอให้รวมตัวเป็นจิตวิญญาณมังกรคชสารให้สำเร็จ เกรงว่าคงต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าหนึ่งเดือน

ลู่ฉางเซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกวิธีเพิ่มประสิทธิภาพขึ้นมาได้

เขาสะบัดฝ่ามือคราหนึ่ง หินวิญญาณทั้งหมดก็ถูกนำออกมาวางกองรวมกันรอบกาย การอาศัยพลังที่แฝงอยู่ในหินวิญญาณจะช่วยเพิ่มความหนาแน่นของพลังวิญญาณให้สูงขึ้นไปอีก

แน่นอนว่า หินวิญญาณเหล่านี้เป็นเพียงตัวช่วย ขั้นตอนที่สำคัญที่สุดคือขั้นต่อไป เขาประสานอินเคล็ดวิชาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเริ่มโคจรเคล็ดวิชากลืนสวรรค์สรรค์สร้าง หลุมดำภายในจุดตันเถียนปะทุแรงดึงดูดอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

ครืน! ครืน! ครืน!

ชั่วพริบตา พลังวิญญาณทั่วทั้งบริเวณโดยรอบหุบเขามังกรร่วงหล่นล้วนถูกดึงดูดเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย หินวิญญาณที่วางกองอยู่รอบตัวเขาก็ถูกสูบพลังจนแห้งเหือดกลายเป็นเพียงกองฝุ่นผงในเวลาอันรวดเร็ว

เป็นไปตามคาด ภายใต้การสนับสนุนของเคล็ดวิชากลืนสวรรค์สรรค์สร้าง ขุมพลังอันมหาศาลก็หลั่งไหลมารวมกันที่หน้าอกของลู่ฉางเซิงอย่างต่อเนื่อง

และที่บริเวณหน้าอกนั้น เส้นสายแสงที่ถักทอประสานกัน ก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเป็นภาพวาดที่ชัดเจนสองภาพ

โฮก!

เสียงมังกรคำรามอันกึกก้อง และเสียงช้างร้องอันทุ้มต่ำดังก้องออกมาจากหน้าอกของลู่ฉางเซิง ปรากฏรูปวาดสีทองสองรูปขึ้นบนหน้าอกของเขา—นั่นคือจิตวิญญาณมังกรคชสาร!

มังกรสวรรค์ผู้ดุดันเกรียงไกร และช้างศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นมงคล สัตว์เทพทั้งสองสถิตอยู่บนหน้าอกของเขา จิตวิญญาณมังกรคชสารเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งตายตัว พวกมันขดตัวอยู่บนหน้าอกของลู่ฉางเซิง นัยน์ตาที่ดูทรงอำนาจยังกะพริบไหวเบาๆ

ซ้ำพวกมันยังเคลื่อนไหวไปมาบนหน้าอกของเขาอย่างแผ่วเบา

"สำเร็จแล้ว ในที่สุดก็รวมจิตวิญญาณมังกรคชสารได้สำเร็จ!"

ลู่ฉางเซิงก้มลงมอง ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา

ยามนี้ เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า จิตวิญญาณมังกรคชสารที่หน้าอกนั้นแฝงไปด้วยพลังเทพอันน่าตื่นตะลึง!

เพียงแค่เขากระตุ้นพลัง พลังของมังกรและช้างก็จะถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ทำให้พละกำลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างมหาศาลในช่วงเวลาสั้นๆ

"ลองดูหน่อยสิว่า อานุภาพของจิตวิญญาณมังกรคชสารจะเป็นอย่างไร..."

ลู่ฉางเซิงกล่าวจบ ก็กำหมัดทั้งสองข้างแน่น ทันทีที่จิตวิญญาณมังกรคชสารถูกกระตุ้น ขุมพลังที่ไม่อาจบรรยายได้ก็ไหลทะลักจากหน้าอกเข้าสู่ร่างกายของเขา

ตูม!

ลู่ฉางเซิงลุกขึ้นยืน แสงสีทองเจิดจ้าปะทุออกมาจากร่าง ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เส้นเลือดที่แขนปูดโปนเต็มไปด้วยพลังทำลายล้าง ราวกับว่าทั่วทั้งร่างเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังเทพมหาศาล!

"ช่างเป็นพลังที่ดุดันนัก!"

ลู่ฉางเซิงลอบตกตะลึง

ยามนี้ เขาราวกับเทพสงคราม เลือดลมภายในกายเดือดพล่าน ทั่วร่างถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทอง กำปั้นที่กำแน่นนั้นเต็มไปด้วยขุมพลังอันน่าสะพรึงกลัว

ตูม!

ลู่ฉางเซิงชกหมัดออกไป

โฮก!

หมัดนี้พุ่งออกไปพร้อมกับเสียงคำรามของมังกรและช้าง คลื่นพลังหมัดอันน่าสะพรึงกลัวฉีกกระชากอากาศจนเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น ก่อนจะปะทะเข้ากับโขดหินยักษ์สูงสิบจั้งจนแหลกละเอียดกลายเป็นผุยผง!

"แข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวรึ?!"

ลู่ฉางเซิงถึงกับตาค้าง

อานุภาพของหมัดนี้ เกรงว่าเพียงพอที่จะสังหารผู้บำเพ็ญเพียรขั้นหลอมรวมจินตันระดับเก้า ได้ในหมัดเดียว!

"เคล็ดวิชากายาทองคำมังกรคชสารเล่มนี้ สมชื่อระดับลึกล้ำจริงๆ!"

ลู่ฉางเซิงเต็มไปด้วยความปีติยินดี

ทว่า เขายังถือว่าไม่ได้ฝึกฝนจนสำเร็จขั้นสูงสุด เพราะหลังจากรวมจิตวิญญาณมังกรคชสารแล้ว ยังต้องหล่อหลอมกายาทองคำให้สำเร็จเสียก่อน จึงจะถือว่าบรรลุขั้นสมบูรณ์

เมื่อถึงเวลานั้น พลังของจิตวิญญาณมังกรคชสารผสานกับกายาทองคำมังกรคชสาร เมื่อใช้ออกด้วยหมัดเทพมังกรคชสาร อานุภาพที่เกิดขึ้นย่อมต้องน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด!

ว่าแล้ว ลู่ฉางเซิงก็นั่งขัดสมาธิลงอย่างใจเย็นอีกครั้ง เขาทำตามคำสั่งในคัมภีร์ ประสานอินเคล็ดวิชาอันซับซ้อน เพื่อเริ่มดำเนินการหล่อหลอมกายาทองคำ...

---

ณ สำนักหลิงเซียว กองบัญชาการพันธมิตรเพลิง

พันธมิตรเพลิง เป็นกลุ่มอิทธิพลขนาดเล็กของศิษย์นอกในสำนักหลิงเซียว ซึ่งถือว่ามีชื่อเสียงโด่งดังไม่น้อยในหมู่ศิษย์นอก

ผู้ก่อตั้งพันธมิตรเพลิง ก็คือหลิวเหยียน ผู้ที่ครองอันดับที่ 50 ของทำเนียบศิษย์นอก

หลิวเหยียนผู้นี้จัดเป็นอัจฉริยะในหมู่ศิษย์นอกทุกคน เขาบรรลุขั้นตำหนักเทวะก่อนอายุยี่สิบปี

ในยามนี้ ภายในกองบัญชาการ บนที่นั่งประธาน เด็กหนุ่มผมแดงคนหนึ่งนัยน์ตากำลังทอประกายความคมกริบ

"พี่ชาย ท่านต้องทวงคืนความยุติธรรมให้ข้าด้วย ข้าไม่เคยถูกใครทำร้ายจนสภาพเป็นแบบนี้มาก่อนเลยในหมู่ศิษย์นอก!"

หลิวชิงชิงร่ำไห้สะอึกสะอื้น

เวลานี้ ใบหน้าของนางบวมเป่งจนจำเค้าเดิมไม่ได้ ที่แก้มซ้ายยังมีรอยฝ่ามือปรากฏเป็นรอยเลือดลึก

"ใคร! ใครมันบังอาจรังแกน้องสาวของหลิวเหยียนผู้นี้ แถมยังลงมือหนักหน่วงถึงเพียงนี้!"

ดวงตาของหลิวเหยียนลุกโชนไปด้วยไฟโทสะ

"ท่านหัวหน้า ข้าได้สืบประวัติของไอ้เด็กนั่นมาเรียบร้อยแล้วขอรับ เด็กนั่นชื่อลู่ฉางเซิง เคยได้ฉายาว่าขยะอันดับหนึ่งของศิษย์รับใช้ภายนอก ฝึกฝนมาเป็นสิบปีก็ยังอยู่แค่ขั้นรวบรวมลมปราณ"

"ทว่า เมื่อเร็วๆ นี้ไม่รู้ว่าไปได้รับวาสนาอะไรมา พลังของมันกลับพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว แถมยังเลื่อนขั้นเป็นศิษย์นอกแล้วด้วยขอรับ!"

ศิษย์คนหนึ่งของพันธมิตรเพลิงกล่าวรายงาน

"แค่ไอ้ขยะตัวหนึ่ง ถึงกับกล้าลงมือหนักกับน้องสาวข้า? พวกเจ้าไม่ได้ประกาศชื่อข้าออกไปรึ?"

สายตาของหลิวเหยียนคมกริบราวกับใบมีด

"ท่านหัวหน้า พวกข้าประกาศชื่อท่านออกไปแล้วขอรับ แต่คาดไม่ถึงว่าลู่ฉางเซิงจะตอบกลับมาว่า หัวหน้าพันธมิตรเพลิงคือตัวอะไรกัน ต่อให้หลิวเหยียนมาเองมันก็ไม่กลัวขอรับ!"

ศิษย์คนนั้นยังใส่สีตีไข่ เติมเชื้อเพลิงเข้ากองไฟให้มากขึ้น

"หึ! ไอ้ขยะกระจอก บังอาจวาจาสามหาว!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิวเหยียนก็โกรธจนแทบระเบิด เขาเป็นถึงยอดฝีมือติดอันดับ 50 ของศิษย์นอก ไอ้ขยะตัวหนึ่งกลับกล้าดูหมิ่นเขาเช่นนี้

ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!

"ท่านหัวหน้า ยิ่งไปกว่านั้น ไอ้เด็กนั่นยังมีของล้ำค่าอยู่ไม่น้อยเลย แถมยังมีลูกราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงอีกด้วยนะขอรับ!"

ศิษย์ชุดแดงคนนั้นกล่าวเสริม

"โอ้?"

เมื่อได้ยินคำนี้ แววตาของหลิวเหยียนก็เผยความโลภออกมาเล็กน้อย

ราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วง เป็นสัตว์อสูรวิเศษที่หาได้ยากยิ่ง หากเติบโตขึ้นไปย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เขาเองก็สนใจลูกสิงโตตัวนั้นอยู่ไม่น้อย

"พลังฝีมือของมันเป็นอย่างไร?"

หลิวเหยียนเอ่ยถามเสียงต่ำ

"ขั้นหลอมรวมจินตันระดับแปดขอรับ!"

ศิษย์คนหนึ่งรีบรายงาน

"ขั้นหลอมรวมจินตันระดับแปด? มีปัญญาแค่นี้ก็กล้าท้าทายพันธมิตรเพลิงของข้า? ช่างเป็นสิ่งที่ไร้ค่าที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆ!"

หลิวเหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม

เขาบรรลุเข้าสู่ขั้นตำหนักเทวะ มานานกว่าหนึ่งปีแล้ว สำหรับผู้ที่อยู่ในขั้นหลอมรวมจินตันระดับแปดต่อหน้าเขา ก็เป็นเพียงสุนัขตัวหนึ่งเท่านั้น เขาเพียงแค่กระดิกนิ้วก็สามารถสยบมันได้แล้ว!

"ท่านหัวหน้า พวกเราสืบมาแล้วขอรับ ตอนนี้ไอ้เด็กนั่นกำลังฝึกฝนอยู่ในหุบเขามังกรร่วงหล่น!"

ศิษย์คนนั้นกล่าวต่อ

"โอ้? ถ้าเช่นนั้น ก็ให้มันได้รู้เสียบ้างว่า หลิวเหยียนคนนี้เป็นบุคคลที่มันไม่มีสิทธิ์ตอแย! ข้าจะเหยียบมันไว้ใต้ฝ่าเท้าต่อหน้าศิษย์ทุกคน ให้มันได้รู้ซึ้งถึงจุดจบของการบังอาจล่วงเกินหลิวเหยียนคนนี้!"

หลิวเหยียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอำมหิต

เมื่อได้ยินคำกล่าวนี้ หลิวชิงชิงก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง มุมปากยกยิ้มขึ้นอย่างเหี้ยมเกรียม ลู่ฉางเซิง ลู่ฉางเซิง วันตายของแกมาถึงแล้ว ข้าจะให้แกได้รู้ว่า การรังแกคุณหนูอย่างข้านั้นต้องชดใช้อย่างไร...

---