ตอนที่ 23 วิทยายุทธ์ในหุ่นหิน

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

เด็กหนุ่มร่างผอมเกร็งหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง นัยน์ตาของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความดีใจอย่างเหลือล้น

นั่นก็เพราะ ภายในหุ่นหินตัวนี้ เขาได้ครอบครองเคล็ดกระบี่เล่มหนึ่ง!

และเคล็ดกระบี่เล่มนี้ ยังมีระดับสูงถึงระดับเหลืองขั้นเจ็ด!

"อะไรนะ?"

"ระดับเหลืองขั้นเจ็ดเชียวรึ?!"

ทันใดนั้น เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรที่ยืนมุงดูอยู่รอบๆ ก็เกิดความโกลาหลขึ้นมาทันที

วิทยายุทธ์ระดับเหลืองขั้นเจ็ด!

วิทยายุทธ์ระดับนี้ แม้แต่ในหอวิทยายุทธ์ของสำนักก็ยังมีไม่มากนัก หากจะตีมูลค่าเป็นหินวิญญาณ อย่างน้อยก็ต้องมีมูลค่าสูงถึงพันก้อนหินวิญญาณขั้นกลาง!

แต่เด็กหนุ่มคนนี้ กลับใช้หินวิญญาณขั้นต่ำเพียงห้าร้อยก้อน ซื้อหุ่นหินที่ซ่อนเคล็ดกระบี่ระดับเหลืองขั้นเจ็ดมาได้ เรียกได้ว่ากำไรมหาศาลเลยทีเดียว

"ข้าเอาตัวนึง!"

ชั่วพริบตา ผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นๆ ก็พากันแย่งชิงซื้อหุ่นหินกันอย่างชุลมุนวุ่นวาย เพียงไม่นาน หุ่นหินนับสิบตัวก็ถูกกว้านซื้อไปจนหมดเกลี้ยง

ลู่ฉางเซิงเองก็อยากจะร่วมวงด้วย แต่ทว่าคนแย่งกันเยอะเกินไป พอเขาได้จังหวะหันไปมองบนแผงอีกที ก็เหลือหุ่นหินเพียงตัวเดียวเสียแล้ว

หุ่นหินตัวสุดท้ายนี้ ดูเล็กกว่าตัวอื่นๆ อยู่บ้าง ซ้ำลวดลายบนพื้นผิวก็ยังไม่สมบูรณ์ ดูราวกับเป็นของมีตำหนิ จึงไม่มีใครสนใจเลือกซื้อหุ่นหินตัวนี้เลย

ลู่ฉางเซิงมองปราดเดียว ก็แอบคิดในใจว่า หุ่นหินตัวนี้ดูเหมือนของมีตำหนิ วิทยายุทธ์ที่ซ่อนอยู่ภายในก็คงจะเป็นของมีตำหนิเช่นกัน

ดังนั้น ลู่ฉางเซิงจึงไม่คิดที่จะซื้อหุ่นหินตัวนี้ ทว่าในขณะที่เขากำลังจะถอดใจนั้นเอง จู่ๆ เตากลืนสวรรค์สรรค์สร้างในจุดตันเถียนก็เกิดอาการสั่นไหวเบาๆ ขึ้นมา

"เกิดอะไรขึ้น?"

ความผิดปกติของเตากลืนสวรรค์สรรค์สร้าง ทำให้ลู่ฉางเซิงรู้สึกประหลาดใจ หรือว่าเตาหลอมจะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง และต้องการให้เขาซื้อหุ่นหินตัวสุดท้ายนี้?

"ซื้อก็ซื้อวะ!"

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลู่ฉางเซิงก็ตัดสินใจซื้อหุ่นหินที่มีตำหนิตัวนี้

"หุ่นหินตัวนี้ ดูมีตำหนิอยู่บ้าง ข้าจะลดราคาให้เหลือแค่หินวิญญาณขั้นต่ำสามร้อยก้อนก็แล้วกันเจ้าค่ะ"

เด็กสาวชุดดำเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

"ตกลง!"

ลู่ฉางเซิงพยักหน้ารับ

ว่าแล้ว เขาก็จ่ายหินวิญญาณขั้นต่ำสามร้อยก้อนไป แล้วรับเอาหุ่นหินมาไว้ในมือ

เวลานั้นเอง ผู้บำเพ็ญเพียรบางคนที่อยู่ใกล้ๆ ก็ส่งสายตาเหยียดหยามมาให้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาล้วนคิดว่าลู่ฉางเซิงนั้นโง่เขลาเบาปัญญา ถึงได้ยอมซื้อของมีตำหนิเช่นนี้ หุ่นหินตัวนี้มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นของห่วยแตก วิทยายุทธ์ที่ซ่อนอยู่ภายในก็คงจะเป็นของห่วยแตกเช่นกัน

ลู่ฉางเซิงไม่ได้พูดอะไร เขากำหุ่นหินไว้ในมือ แล้วเบียดตัวออกจากฝูงชน ก่อนจะเดินหลบไปอยู่ที่มุมอับสายตาแห่งหนึ่ง เขาก้มลงมองหุ่นหินในมือ ในใจก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นว่า ภายในหุ่นหินตัวนี้ซ่อนวิทยายุทธ์อะไรไว้กันแน่?

เหตุใดเตากลืนสวรรค์สรรค์สร้าง ถึงได้ส่งสัญญาณให้เขาซื้อหุ่นหินตัวนี้มา?

ด้วยความสงสัย ลู่ฉางเซิงจึงไม่รอช้า รีบถ่ายทอดพลังวิญญาณเข้าไปในหุ่นหินที่มีตำหนิตัวนี้ทันที

แกรก~

พื้นผิวของหุ่นหินเริ่มมีรอยร้าวทีละน้อย และในวินาทีที่เปลือกหินปริแตกนั้นเอง ลำแสงสีเขียวมรกตอันเจิดจ้า ก็สาดส่องออกมาจากรอยร้าวนั้น!

ซี้ด!

สีหน้าของลู่ฉางเซิงแปรเปลี่ยนไป

เขาจำได้ว่า ตอนที่หุ่นหินของเด็กหนุ่มร่างผอมเกร็งปริแตก ลำแสงที่แผ่ออกมาเป็นสีดำราวกับหยกดำ แต่หุ่นหินในมือของเขา กลับเปล่งประกายแสงสีเขียวมรกตอันสว่างไสว

หรือว่า ภายในหุ่นหินตัวนี้จะมีวิทยายุทธ์ระดับสูงกว่าซ่อนอยู่จริงๆ?

ใจของลู่ฉางเซิงเริ่มเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ

ไม่นานนัก เปลือกหินชั้นนอกของหุ่นหินก็หลุดร่อนออกจนหมด สิ่งที่ปรากฏอยู่ในมือของลู่ฉางเซิง คือหุ่นจำลองที่ดูคล้ายทำจากหยกมรกตสีเขียวสดใส

บนร่างของหุ่นหยกมรกตตัวนี้ มีลวดลายโบราณสลักอยู่เป็นริ้วรอย ซ้ำบนพื้นผิวยังมีตัวอักขระแปลกตาสลักอยู่ด้วย

วูบ!

และในเวลานั้นเอง ตัวอักขระเหล่านี้ก็แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีเขียวมรกต พุ่งออกมาจากหุ่นหยกมรกต แล้วทะลวงเข้าสู่ระหว่างคิ้วของลู่ฉางเซิงในพริบตา

ลู่ฉางเซิงรู้สึกปวดแปลบที่ศีรษะเล็กน้อย ชั่วพริบตาต่อมา ภายในห้วงคำนึงของเขาก็ปรากฏคัมภีร์ที่สลักด้วยอักขระหนาแน่นขึ้นมา

พร้อมกันนั้น เขายังได้ยินเสียงมังกรและช้างคำรามผสานกันดังก้องกังวานอยู่ในห้วงความคิด

"นี่มัน..."

"เคล็ดวิชากายาทองคำมังกรคชสาร!"

ลู่ฉางเซิงสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

ทว่า สิ่งที่ทำให้ลู่ฉางเซิงต้องตื่นตะลึงยิ่งกว่านั้นก็คือ เคล็ดวิชากายาทองคำมังกรคชสารนี้ กลับเป็นถึงวิทยายุทธ์ระดับลึกล้ำ(ระดับเสวียน)!

"เชี่ยเอ๊ย!"

"วิทยายุทธ์ระดับลึกล้ำ?!"

ลู่ฉางเซิงยืนนิ่งงันราวกับไก่ไม้

เขาตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก ในหัวขาวโพลนไปหมด

วิทยายุทธ์ระดับลึกล้ำ!

วิทยายุทธ์ระดับนี้ มีเพียงศิษย์ในเท่านั้นที่จะมีสิทธิ์ฝึกฝนได้!

แน่นอนว่า อาจจะมีศิษย์นอกเพียงหยิบมือเดียว ที่มีโอกาสได้ครอบครองวิทยายุทธ์ระดับลึกล้ำ แต่นั่นก็นับว่าเป็นส่วนน้อยนิดจริงๆ!

ใครจะไปคิดล่ะว่า หุ่นหินที่ดูมีตำหนิและไร้ค่าตัวนี้ ภายในจะซ่อนวิทยายุทธ์ระดับลึกล้ำเอาไว้!

ลู่ฉางเซิงรีบเก็บหุ่นหยกมรกตในมือลงไปทันที ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครสังเกตเห็นตนเอง เขาก็ลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก หากมีใครรู้ว่าเขาได้วิทยายุทธ์ระดับลึกล้ำไป อาจจะนำภัยพิบัติมาสู่ตัวเขาได้!

วิทยายุทธ์ระดับนี้ มากพอที่จะทำให้ศิษย์นอกนับไม่ถ้วนเกิดความคลุ้มคลั่งและแย่งชิงกันจนตัวตาย

ในยามนี้ หัวใจของลู่ฉางเซิงยังคงเต้นแรงไม่หยุด เขาพยายามกดข่มความปีติยินดีที่เอ่อล้นอยู่ในใจ

โชคดีที่เตากลืนสวรรค์สรรค์สร้างเตือนเขาไว้ ไม่อย่างนั้น เขาคงพลาดโอกาสที่จะได้ครอบครองวิทยายุทธ์ระดับลึกล้ำนี้ไปแล้ว

และที่สำคัญ เขาใช้หินวิญญาณขั้นต่ำเพียงสามร้อยก้อน ก็ได้ครอบครองวิทยายุทธ์ระดับลึกล้ำนี้แล้ว เรียกได้ว่าโชคหล่นทับของแท้!

ผ่านไปเนิ่นนาน ลู่ฉางเซิงถึงค่อยๆ สงบสติอารมณ์ที่พลุ่งพล่านลงได้

เขาตั้งสมาธิ แล้วเริ่มศึกษาเคล็ดวิชากายาทองคำมังกรคชสารในห้วงคำนึงอย่างละเอียด

เคล็ดวิชากายาทองคำมังกรคชสารนี้ กลับกลายเป็นวิทยายุทธ์ที่พิเศษอย่างยิ่ง

เมื่อฝึกฝนวิทยายุทธ์นี้ จะสามารถหล่อหลอมกายาทองคำมังกรคชสารขึ้นมาได้ ซึ่งจะทำให้พลังกายแข็งแกร่งทนทานอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ราวกับมีพลังของมังกรและช้างสถิตอยู่ในร่าง ดุดันและทรงพลังไร้เทียมทาน

ไม่เพียงเท่านั้น นอกจากจะสามารถหล่อหลอมกายาทองคำมังกรคชสารได้แล้ว ยังมีหมัดเทพมังกรคชสารอีกหนึ่งกระบวนท่า อานุภาพของมันถึงขั้นสามารถบดขยี้เทือกเขาให้แหลกสลายได้ แข็งแกร่งเกินบรรยาย

และหากผสานกายาทองคำมังกรคชสารเข้ากับหมัดเทพมังกรคชสาร อานุภาพที่ระเบิดออกมาย่อมทรงพลังจนไม่ต้องอธิบายให้มากความ

เคล็ดวิชากายาทองคำมังกรคชสาร ทรงพลังกว่าวิทยายุทธ์ทั้งสามเล่มที่เขาได้มาจากหอวิทยายุทธ์อย่างเทียบไม่ติด อย่างไรเสีย ในบรรดาวิทยายุทธ์ทั้งสามเล่มนั้น หมัดวายุอัสนีที่ทรงพลังที่สุด ก็เป็นเพียงวิทยายุทธ์ระดับเหลืองขั้นห้าเท่านั้น

แต่เคล็ดวิชากายาทองคำมังกรคชสารนี้ เป็นถึงวิทยายุทธ์ระดับลึกล้ำของแท้แน่นอน!

หลังจากดึงสติกลับมาได้ ลู่ฉางเซิงก็เดินกลับเข้าไปในหุบเขาหมอกวิญญาณอีกครั้ง เขาไม่ได้รีบออกจากหุบเขาไปในทันที แต่ยังคงเดินทอดน่องเลือกซื้อของต่อไปอีกหลายชั่วยาม และได้ซื้อยาอวิ้นหลิงมาจำนวนหนึ่ง

ลู่ฉางเซิงนำยาอวิ้นหลิงทั้งหมดใส่ลงไปในเตากลืนสวรรค์สรรค์สร้าง ขอเพียงทิ้งไว้นานพอ คุณภาพของยาอวิ้นหลิงก็จะได้รับการยกระดับขึ้นอย่างมหาศาล

จากนั้น ลู่ฉางเซิงก็หันหลังเดินออกจากหุบเขาหมอกวิญญาณ ทว่าเมื่อเพิ่งก้าวพ้นปากหุบเขา จู่ๆ เขาก็เผชิญหน้ากับกลุ่มศิษย์ในชุดแดง ดูเหมือนว่าจะเป็นคนของพรรคหรือกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง

"ว้าว! น่ารักจัง นี่คือลูกราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงใช่ไหมเนี่ย?"

ด้านหน้ากลุ่มศิษย์ชุดแดง มีเด็กสาวอายุราวสิบเจ็ดสิบแปดปี ผู้มีเรือนผมสีดำขลับยาวสลวยยืนอยู่ นางจ้องมองลูกสิงโตในอ้อมแขนของลู่ฉางเซิงตาเป็นมัน

เด็กสาวผู้นี้มีนามว่า หลิวชิงชิง

"บอกมาสิ? เท่าไหร่? ลูกสิงโตตัวนี้ข้าถูกใจแล้ว!"

หลิวชิงชิงเดินเข้ามาขวางทางลู่ฉางเซิง

"ขออภัย ข้าไม่ขาย"

ลู่ฉางเซิงปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา

"ไม่ขาย? ของที่ข้าถูกใจ ต่อให้เจ้าไม่อยากขายก็ต้องขาย!"

หลิวชิงชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโส

"ไอ้หนุ่ม ของที่คุณหนูใหญ่แห่งพันธมิตรเพลิงของพวกเราถูกใจ ถือเป็นวาสนาที่เจ้าสั่งสมมาแต่ชาติปางก่อนแล้ว หากรู้จักความก็รีบส่งลูกสิงโตตัวนี้มาซะ!"

ศิษย์ชุดแดงคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

---