บทที่ 502 งานแถลงข่าวอันร้อนแรง

บทที่ 502 งานแถลงข่าวอันร้อนแรง

ลูกชิ้นกุ้งแสนหวาน: หวังว่าราคาจะไม่แพงจนเกินไปนะ ฉันสายตาสั้นตั้งแปดร้อยกว่าแน่ะ

แค่อยากนอนชนะใสๆ: ทางนี้พันหนึ่ง ยิ่งกังวลเข้าไปใหญ่เลย

ออฟไลน์ในความว่างเปล่า: ลูกสาวฉันอายุสิบสองปี สายตาสั้นห้าร้อยแล้ว ถ้ามันได้ผลจริง ฉันยินดีจ่ายทุกราคาเลย

ทุกคนในห้องถ่ายทอดสดต่างพูดคุยถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน ในขณะที่ผู้บรรยายบนเวทียังคงแนะนำข้อมูลตามแผนการที่วางไว้ด้วยความสงบเยือกเย็น

"สำหรับผู้ที่สายตาสั้นไม่เกินสามร้อย ระยะเวลาในการรักษาจะอยู่ที่ประมาณครึ่งเดือน และค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะไม่เกินห้าพันหยวน"

"สำหรับผู้ที่สายตาสั้นสามร้อยถึงแปดร้อย ระยะเวลาในการรักษาจะอยู่ที่สามสิบถึงสี่สิบห้าวัน และค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะอยู่ที่ประมาณห้าพันถึงหนึ่งหมื่นหยวน"

"สำหรับผู้ที่สายตาสั้นแปดร้อยถึงหนึ่งพันห้าร้อย ระยะเวลาในการรักษาจะอยู่ที่ห้าสิบถึงหกสิบวัน และค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะอยู่ที่หนึ่งหมื่นถึงสองหมื่นหยวน"

"ส่วนผู้ที่สายตาสั้นเกินหนึ่งพันห้าร้อย ระยะเวลาในการรักษาและค่าใช้จ่ายโดยประมาณ จะสามารถกำหนดได้หลังจากเสร็จสิ้นการตรวจร่างกายแล้วเท่านั้น"

เพื่อนแท้นั้นหายาก: ราคาก็ไม่ได้แพงจนเกินไปนะ

ฮ่าๆๆ: เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาหรอก กลัวอย่างเดียวว่าจะไม่ได้ผล

หลังจากแนะนำเรื่องระยะเวลาการรักษาและราคาแล้ว ผู้รับผิดชอบบนเวทีก็กล่าวต่อไปว่า "สำหรับเรื่องประสิทธิผลที่ทุกคนกังวลใจกันมากที่สุด ทางเราขอให้คำมั่นสัญญาอย่างจริงจัง ณ ที่นี้ว่า สำหรับผู้ป่วยสายตาสั้นทุกคน เราจะใช้วิธีการรักษาแบบทำสัญญา"

"หากไม่มีการปรับเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ทางเราสัญญาว่าจะคืนเงินค่ารักษาให้เต็มจำนวน และหากท้ายที่สุดแล้วไม่สามารถบรรลุระดับสายตาในอุดมคติได้ เราจะคืนเงินค่ารักษาตามสัดส่วนโดยอิงจากผลลัพธ์ที่รับประกันไว้ในข้อตกลงที่ลงนามร่วมกัน"

"ตัวอย่างเช่น หากเป้าหมายเดิมคือการรักษาอาการสายตาสั้นแปดร้อย แต่ท้ายที่สุดกลับปรับปรุงได้เพียงแค่สี่ร้อย ทางเราก็จะคืนเงินให้ครึ่งหนึ่ง ซึ่งก็คือร้อยละห้าสิบของค่ารักษา"

มะเขือเทศผัดไข่: ว้าว! แบบนี้ยอดเยี่ยมไปเลย มันเท่ากับว่าไม่มีความเสี่ยงอะไรเลยนี่นา!

เปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ: แถมยังเป็นการรักษาในโรงพยาบาลขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงและน่าเชื่อถือด้วย ฉันคิดว่ามันคุ้มค่าที่จะลองดูนะ

การบรรลุธรรม: ฉันอยากพาลูกชายไปลองดูจัง ในอนาคตเขาอยากจะเข้าร่วมกองทัพน่ะ

กะหล่ำปลีนำโชค: ฉันก็อยากลองเหมือนกัน ถ้ามันช่วยให้ฉันถอดแว่นตาออกได้ล่ะก็ ฉันจะบอกต่อให้ทุกคนรอบตัวฟังอย่างแน่นอน!

ชาส้มโอ: นี่เป็นธุรกิจของพี่ซีของฉัน ฉันต้องไปลองให้ได้ อย่างไรเสียก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว!

...

ในเวลาเดียวกันกับการถ่ายทอดสดงานแถลงข่าว ลิงก์สำหรับจองสิทธิ์การตรวจและรักษาก็ได้เปิดให้บริการทางออนไลน์แล้ว

หลังจากที่ผู้ใช้งานคลิกเข้าไป พวกเขาสามารถส่งข้อมูลพื้นฐานของตนเอง เลือกโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้เคียง จากนั้นจึงทำการนัดหมายเวลาเพื่อเข้าตรวจร่างกายในสถานที่จริง

ด้วยเหตุนี้ ทางอวิ๋นช่วงเทคโนโลยีจึงได้เพิ่มฟังก์ชันพิเศษเข้าไปภายในระบบ ซึ่งจะช่วยแนะนำโรงพยาบาลพันธมิตรที่อยู่ใกล้เคียงให้โดยอัตโนมัติ โดยอิงจากตำแหน่งที่ตั้งของผู้ใช้งาน

ไม่นานนัก สิทธิ์การจองสำหรับหนึ่งสัปดาห์ก็ถูกจับจองจนเต็มโควตา

ในเวลานี้ อันอวิ๋นซีเพิ่งจะก้าวขึ้นสู่เวทีเพื่อเริ่มกล่าวสุนทรพจน์

ถังคุยหมิงเห็นความต้องการอันล้นหลามเช่นนั้น จึงตัดสินใจเปิดให้จองสิทธิ์ของสัปดาห์ถัดไปในทันที ซึ่งช่วยตอบสนองความต้องการของผู้ใช้งานจำนวนมหาศาลได้อย่างทันท่วงที

หลังจากที่อันอวิ๋นซีกล่าวสุนทรพจน์เสร็จสิ้น เธอก็เปิดโอกาสให้ผู้สื่อข่าวสองสามคนได้ซักถามซักถามข้อสงสัย

เมื่อต้องเผชิญกับคำถามของผู้สื่อข่าวเกี่ยวกับข้ออ้างของวงการแพทย์ที่ว่า "อาการสายตาสั้นไม่สามารถย้อนกลับคืนมาได้" อันอวิ๋นซีก็ตอบกลับด้วยความมั่นใจและสุขุมเยือกเย็นว่า "อันที่จริงฉันไม่ค่อยชอบที่จะตัดสินว่าทัศนะใดทัศนะหนึ่งเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ ดีหรือร้ายหรอกค่ะ"

"ความคิดเห็น ทัศนะ หรือข้ออ้างใดๆ ก็ตาม เมื่อถูกนำเสนอขึ้นมาและได้รับการยอมรับจากคนส่วนใหญ่ในเวลานั้น แท้จริงแล้วล้วนตั้งอยู่บนพื้นฐานความเข้าใจของมนุษยชาติที่มีต่อสิ่งนั้น รวมถึงระดับของเทคโนโลยีในยุคสมัยนั้นด้วย"

"ในอดีต พวกเราเคยคิดว่าการบินขึ้นไปบนฟากฟ้าเป็นสิ่งที่มีเพียงทวยเทพเท่านั้นที่ทำได้ แต่ในปัจจุบันเมื่อมีเครื่องบิน พวกเราที่เป็นปุถุชนคนธรรมดาทุกคนก็สามารถทำได้อย่างง่ายดาย ในอดีต ไข้ทรพิษสามารถคร่าชีวิตผู้คนได้นับไม่ถ้วน แต่ในปัจจุบัน ในสายตาของพวกเรา มันเป็นเพียงแค่ไวรัสขนาดเล็กชนิดหนึ่งเท่านั้น..."

"ตลอดระยะเวลาหลายพันปีที่ผ่านมา ข้อเท็จจริงนับไม่ถ้วนได้บอกกับพวกเราว่า หลายสิ่งหลายอย่างที่ทำไม่ได้ในอดีต ไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะทำไม่ได้ในตอนนี้ และสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ในตอนนี้ ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะไม่สามารถทำได้ในอนาคต"

"การรักษาอาการสายตาสั้นก็เป็นเช่นนี้เหมือนกันค่ะ"

"ในอดีต เนื่องจากข้อจำกัดทางเทคโนโลยี อาการสายตาสั้นจึงเป็นสิ่งที่ไม่สามารถย้อนกลับคืนมาได้จริงๆ"

"แต่ในวันนี้ ด้วยการพัฒนาของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี รวมถึงความก้าวหน้าของนวัตกรรม พวกเราได้เปลี่ยนสิ่งที่ไม่สามารถย้อนกลับคืนมาได้ ให้สามารถย้อนกลับคืนมาได้ และเปลี่ยนสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ให้กลายเป็นสิ่งที่เป็นไปได้แล้วค่ะ"

"ความก้าวหน้าของมนุษยชาติไม่ได้ถูกขับเคลื่อนไปข้างหน้าและทำให้เกิดขึ้นจริง ผ่านกระบวนการเปลี่ยนสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้กลายเป็นสิ่งที่เป็นไปได้อย่างต่อเนื่องเช่นนี้หรอกหรือคะ"

คำตอบของอันอวิ๋นซีได้รับเสียงปรบมือดังกึกก้องยาวนานจากผู้ฟังในหอประชุม

หมาป่าในป่ากว้าง: พับผ่าสิ มุมมองนี้ วิสัยทัศน์นี้ ช่างน่าเลื่อมใสศรัทธาอย่างแท้จริง!

เรื่องราวในอดีตไหลริน: ก่อนหน้านี้ฉันยังเฉยๆ นะ แต่ตอนนี้มันยอดเยี่ยมมาก! ฉันขอประกาศเลยว่าอันอวิ๋นซีคือไอดอลของฉัน!

เนื้อต้ม: อิจฉาคนที่มีวาทศิลป์แบบนี้จังเลย!

ลูกคนที่สามของตระกูลไป๋: คุณต้องมีความรู้ทางวิชาการในระดับหนึ่งเลยนะ ถึงจะสามารถพูดจาอะไรแบบนั้นออกมาได้

หัวใจของฉันมันเย็นชาเกินไป: ล้อเล่นน่า พี่ซีของฉันเป็นถึงนักศึกษาเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยปักกิ่งเชียวนะ เธอเป็นนักเรียนระดับหัวกะทิมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว

ไข่เค็ม: แถมยังเป็นหัวกะทิที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีภายในเวลาสองปี และเรียนจบทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอกภายในเวลาหกปีอีกด้วยนะ

ในที่ซึ่งแสงไฟสลัว: ไม่เพียงแค่นั้นนะ ในระหว่างที่เธอกำลังศึกษาอยู่ เธอยังคว้าแชมป์โลกในการแข่งขันยิงปืนมานับไม่ถ้วนอีกด้วย

ปฏิเสธศีรษะล้าน: ยิ่งไปกว่านั้นตั้งเยอะ เธอยังบริหารบริษัทและธุรกิจต่างๆ มากมายภายใต้ชื่อของเธออีกด้วย อย่างเช่น เครือหยุนเฟิง สถาบันวิจัยหยุนอัน ฮวาซีไบโอ อวิ๋นช่วงเทคโนโลยี ฮวายี่ภาพยนตร์และโทรทัศน์...

ด็อกเตอร์เหยียน: เธอยังหาผู้ชายแต่งงานและมีสามีแล้วด้วยนะ

ทุกคน:...

เจ้าตัวเล็กนิสัยดีมาก: ฉันขี้เกียจจะพูดคำว่าอิจฉาแล้วล่ะ!