บทที่ 31 - จัดการผลผลิต

บทที่ 31 - จัดการผลผลิต

เจียงหลินค้นพบสิ่งที่เรียกว่าแกนกลางป้องกันในกองเศษเนื้อและเศษซากเครื่องจักร มันอยู่ตรงตำแหน่งหน้าอกของหุ่นจักรกลกลายพันธุ์

แกนกลางป้องกันมีสีฟ้าทั้งชิ้น พื้นผิวมีเหลี่ยมมุมไม่สม่ำเสมอหลายจุด มองดูคล้ายกับรูปทรงหลายเหลี่ยมที่ไม่สมมาตร

สรุปง่ายๆ ก็คือรูปทรงหลายเหลี่ยมสีฟ้าที่มีรูปร่างแปลกประหลาด

เจียงหลินเก็บแกนกลางป้องกันขึ้นมา แล้วพิจารณารูปลักษณ์ของหุ่นจักรกลกลายพันธุ์อย่างละเอียด

แม้ระบบจะแนะนำว่ามันเกิดจากการกลายพันธุ์ของหุ่นยนต์ แต่ก็ไม่ค่อยมีเค้าโครงของมนุษย์หลงเหลืออยู่เลย นอกจากรูปร่างโดยรวมที่คล้ายมนุษย์เท่านั้น

ส่วนปากมีลักษณะคล้ายปากของแมลงขนาดใหญ่ รูปร่างงุ้มงอค่อนไปทางสัตว์ป่า หากจะให้บรรยายก็คงคล้ายกับมนุษย์หมาป่า

นี่ต้องไม่ได้ออกแบบตามรูปลักษณ์ของชาวโลกแน่ๆ

ดังนั้นนี่คือผลงานของอารยธรรมต่างดาวที่ไม่รู้จัก ซากปรักหักพังแห่งนี้ก็เป็นของอารยธรรมต่างดาวนั้นเช่นกัน

แต่ทว่าภายในกลับว่างเปล่า เจียงหลินเดาว่านอกจากสัตว์อสูรอย่างหุ่นจักรกลกลายพันธุ์แล้ว ก็คงไม่มีอะไรอื่นอีก

นี่ต้องเป็นฝีมือของโลกแห่งสายหมอกแน่ๆ เหมือนกับที่ชาวโลกปรากฏตัวขึ้นในโลกนี้อย่างกะทันหัน

ซากปรักหักพังแห่งนี้ก็ถูกย้ายมาด้วยพลังอำนาจที่อธิบายไม่ได้ เพียงเพื่อใช้เป็นบททดสอบการเอาชีวิตรอดให้กับผู้เอาชีวิตรอดเท่านั้น

ดังนั้นเขาคงไม่มีทางหาสิ่งของล้ำยุคอะไรเจอหรอก แต่สัตว์อสูรนั้นน่าจะมีอยู่ไม่น้อย

มีเหล็กอยู่เยอะเลย

เจียงหลินมองลงไปที่เท้า ที่นี่เต็มไปด้วยเหล็กทั้งนั้น หากให้เสี่ยวเก่ามาขุด คงจะได้เหล็กมาเพียบแน่ๆ

แต่ที่นี่อยู่ไกลจากที่หลบภัยเกินไป การเดินทางต้องเสียเวลาไปมาก เรื่องนี้คงต้องพักไว้ก่อน

เหมืองหินคริสตัลของเขาก็ไม่ได้มีค่าน้อยไปกว่าเหล็กพวกนี้หรอก

เจียงหลินกับเสี่ยวอิ๋งช่วยกันสำรวจพื้นที่บริเวณนั้นต่ออีกครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่พบอะไรเพิ่มเติม แสงสว่างจากไฟแช็กมีรัศมีแคบเกินไป ทำให้การค้นหาเป็นไปอย่างล่าช้า

ซากปรักหักพังแห่งนี้น่าจะครอบคลุมพื้นที่ภูเขาทั้งลูก ความใหญ่โตของมันเกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้

ดูเวลา ตอนนี้ตี 2 36 นาทีแล้ว เหลือเวลาอีกสองชั่วโมงกว่าๆ ฟ้าก็จะมืด เวลาเริ่มเหลือน้อยเต็มที

มัวชักช้าไม่ได้แล้ว ต้องรีบกลับให้เร็วที่สุด

ระหว่างทางกลับ เจียงหลินหาที่วางเครื่องส่งสัญญาณระบุตำแหน่งไว้ในทางเดิน เพื่อความสะดวกในการมาครั้งต่อไป

หนึ่งคนกับหนึ่งตุ๊กตาออกจากซากปรักหักพังอย่างรวดเร็ว และเร่งฝีเท้าเดินลงเขา

เนื่องจากสิ่งมีชีวิตตามรายทางถูกกำจัดไปหมดแล้วตอนขามา การเดินทางกลับจึงราบรื่น ไม่มีอะไรมาถ่วงเวลา พวกเขากลับถึงที่หลบภัยเวลา 4 โมง 21 นาที

กลับมาแล้ว

เจียงหลินมองดูบ้านหินสีม่วงเข้มตรงหน้า และเสี่ยวเก่าที่กำลังขุดเหมืองอย่างขยันขันแข็งอยู่ข้างๆ ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกผ่อนคลายเหมือนได้กลับบ้าน

หลังจากผ่านเหตุการณ์ในภาพลวงตามา เขาก็รับรู้ได้ถึงคุณค่าของสิ่งต่างๆ ตรงหน้า

เสี่ยวฝู่น่าจะไปตัดต้นไม้ มีท่อนไม้กองอยู่เต็มพื้น เจียงหลินกะด้วยสายตาว่าประสิทธิภาพของเสี่ยวฝู่เพิ่มขึ้นถึง 4 เท่า สมกับเป็นขวานเลื่อยหนวดกลายพันธุ์ระดับ 3 จริงๆ

วันนี้เสี่ยวอิ๋งฆ่าสิ่งมีชีวิตในหมอกไปไม่น้อย ได้หินคริสตัลมาทั้งหมด 84 ชิ้น

เจียงหลินไม่ได้สนใจวัตถุดิบที่กองอยู่เต็มพื้น เขาตั้งใจจะเก็บทีเดียวตอนเลิกงาน ตอนนี้เขาต้องจ่ายค่าผ่อนบ้านแล้ว

เปิดหน้าต่างระบบของที่หลบภัย

[บ้านหินฝังคริสตัลคืบคลาน (ระดับ 4, สามารถอัปเกรดได้): ไม้ 553/300, หิน 522/400, หินคริสตัล 485/300, แกนกลางป้องกัน 1/1 การอัปเกรดครั้งนี้จะทำให้บ้านหินแข็งแกร่งขึ้น แต่จะไม่เลื่อนระดับ]

กดอัปเกรด

แสงสีขาวสว่างจ้าคุ้นตาปกคลุมบ้านหิน ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของเสี่ยวอิ๋ง

บ้านหินขยายขนาดใหญ่ขึ้น ภายใต้เส้นใยสีม่วงเข้ม มีชั้นหินคริสตัลบางๆ สีฟ้าอ่อนปกคลุมอยู่ทั่วบริเวณพื้นผิวของบ้านหิน

[บ้านหินเคลือบคริสตัลคืบคลาน (ระดับ 4, ไม่สามารถอัปเกรดได้): ไม้ 253/200, หิน 122/500, เหล็ก 30/100, หินคริสตัล 185/600, แกนกลางป้องกัน 0/5, แกนคริสตัล 0/1]

[คำอธิบาย: คุณตั้งหลักในโลกแห่งสายหมอกได้อย่างมั่นคงแล้ว แต่นั่นยังไม่เพียงพอ ที่หลบภัยของคุณยังคงเปราะบางเมื่อต้องเผชิญกับตัวตนที่ทรงพลัง การหาวิธีหลบหลีกพวกมันคือทางเลือกที่ดีที่สุดของคุณในตอนนี้]

เจียงหลินมองดูวัตถุดิบที่ต้องใช้ในการอัปเกรดที่หลบภัยแล้วถึงกับอ้าปากค้าง

การอัปเกรดครั้งนี้ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก แค่บ้านหินแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น เผลอๆ อาจจะมีม่านพลังป้องกันเหมือนของหุ่นจักรกลกลายพันธุ์ด้วยซ้ำ

แต่วัตถุดิบในการเลื่อนระดับเป็นระดับ 5 นี่สิ ดูยังไงก็เหมือนหน้าเลือดชัดๆ

วัตถุดิบที่หาได้ง่ายที่สุดอย่างไม้กลับต้องการน้อยลง ส่วนวัตถุดิบพื้นฐานอื่นๆ เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว แถมยังมีเหล็กกับแกนคริสตัลที่ยังไม่รู้แหล่งที่มาเพิ่มเข้ามาอีก ส่วนแกนกลางป้องกันก็ต้องการถึง 5 ชิ้น

ขนาดเจียงหลินยังรู้สึกว่ายาก แล้วคนอื่นจะไปเหลืออะไร ก็โชคดีนะที่พวกเขายังไม่ขึ้นระดับ 4 ไม่งั้นคงโวยวายหนักกว่าเจียงหลินแน่

เจียงหลินทำได้แค่ส่ายหน้าอย่างจนใจ

"เข้าไปเถอะ เธอพักผ่อนได้แล้ว" เขาหันไปบอกเสี่ยวอิ๋ง แล้วเตรียมตัวจะเข้าไปดูความเปลี่ยนแปลงภายในบ้านหิน

หนึ่งคนกับหนึ่งตุ๊กตาเดินตามกันเข้าไปในบ้าน ทิ้งให้เสี่ยวเก่ายืนงงอยู่ข้างนอกตัวเดียว

มันรับรู้ได้ถึงความลำเอียง และรู้สึกว่าเหมืองหินคริสตัลใต้เท้ามันไม่น่าสนใจอีกต่อไป

เจียงหลินไม่รู้ความรู้สึกของเสี่ยวเก่าหรอก ถ้าเขารู้ เขาคงวาดฝันให้มันฟังแน่ๆ ในฐานะเจ้านาย เขาก็ทำงานอย่างหนัก พนักงานอย่างมันจะมาอู้งานได้ยังไง

ส่วนเสี่ยวอิ๋งในฐานะบอดี้การ์ด ตอนนี้เธอคือสุดยอดพลังรบ การได้รับสวัสดิการดีๆ หน่อยก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว

ตอนนี้บ้านหินมีพื้นที่ประมาณ 200 ตารางเมตรแล้ว เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก แค่มีห้องว่างเพิ่มมาสองห้อง แล้วพื้นที่แต่ละส่วนก็กว้างขวางขึ้น

เจียงหลินนำวัตถุดิบจากสัตว์อสูรที่ได้มาใหม่ในวันนี้โยนเข้าไปในห้องเก็บของ แล้วย้ายเตียงไม้ของเสี่ยวอิ๋งไปไว้ในห้องว่างห้องหนึ่ง

คิดไปคิดมา เขาก็ย้ายเก้าอี้ไม้ไปไว้ในห้องว่างอีกห้องหนึ่ง เพื่อทำเป็นห้องของเสี่ยวฝู่และเสี่ยวเก่า

สมบูรณ์แบบ

เขานำหีบสมบัติที่ได้มาในวันนี้มาวางเรียงกันบนโต๊ะสี่เหลี่ยมในห้องโถง โดยมีเสี่ยวอิ๋งยืนมองด้วยความอยากรู้อยากเห็นอยู่ข้างๆ

หีบสมบัติหินระดับสูงหนึ่งใบ หีบสมบัติหินระดับต่ำหนึ่งใบ แล้วก็หีบสมบัติไม้ระดับต่ำอีกกองหนึ่ง

ตอนนี้เขาไม่ได้คาดหวังอะไรกับของในหีบสมบัติไม้ระดับต่ำแล้ว ก็แค่เปิดเล่นๆ เผื่อจะได้ของมีประโยชน์มาบ้าง

และแล้วก็มาถึงช่วงเวลาเปิดหีบที่น่าตื่นเต้น เจียงหลินถูมือด้วยความตื่นเต้น

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับหีบสมบัติหินระดับสูง ไม่รู้ว่าดวงจะดีแค่ไหน

"ขอสังเวยความอิจฉายี่สิบปี เปิดเลย"

คราวนี้เขาเริ่มจากหีบสมบัติระดับสูงสุดก่อน หีบสมบัติหินระดับสูงเปล่งแสงสีขาวออกมา เป็นแสงสีขาวแบบธรรมดาทั่วไป

"รู้งี้เอาหีบอื่นมาเปิดรองก้นก่อนก็ดี" เจียงหลินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ของฟรีที่พี่เต่าให้มานี่พึ่งพาไม่ได้จริงๆ

มองดูภายในหีบสมบัติ มีของอยู่สองชิ้น

[ดาบเหล็กประณีต: ระดับ 2 ดาบเหล็กที่ถูกสร้างขึ้นอย่างประณีตโดยช่างฝีมือผู้หนึ่ง คมกริบมาก สามารถเจาะทะลุการป้องกันของสิ่งมีชีวิตระดับ 2 ได้เกือบทั้งหมด]

[โพชั่นพละกำลัง: สามารถเพิ่มค่าพละกำลังได้ 3 หน่วยอย่างถาวร ทำให้เนื้อของคุณนุ่มละมุนและอร่อยน่ากินยิ่งขึ้น]

ก็ไม่เลว ได้โพชั่นมาขวดหนึ่ง ถือว่าเป็นรางวัลปลอบใจแล้วกัน

โพชั่นถือเป็นของหายาก เจียงหลินเปิดหีบสมบัติมาตั้งเยอะ เพิ่งจะเคยได้โพชั่นมาแค่ขวดเดียวเอง

"ขอสังเวย" เปิดต่อ

หีบสมบัติหินระดับต่ำเปิดออก มีแสงสีขาวแบบเดียวกัน เป็นไปตามคาด

[พลั่วเหล็กประณีต: ระดับ 2 พลั่วเหล็กที่ระดับสูงกว่าพลั่วเหล็กหยาบ ประสิทธิภาพในการขุดเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าของพลั่วเหล็กหยาบ]

[เครื่องตรวจจับสิ่งมีชีวิต: ระดับ 2 สามารถตรวจจับการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตระดับ 2 ลงมาในรัศมี 100 เมตรได้ ของจำเป็นสำหรับการเดินทาง ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า]

[ม้วนคัมภีร์ขยายช่องเก็บของ: เพิ่มช่องเก็บของในระบบห้าช่อง]

ล้วนเป็นของที่ใช้งานได้จริงทั้งนั้น ตอนนี้ประสิทธิภาพในการขุดแร่เริ่มไม่ทันใจแล้ว ลองดูสิว่าจะใช้สกิลกลายพันธุ์สร้าง 'เสี่ยวเก่า' ออกมาได้อีกสักตัวไหม

เครื่องตรวจจับสิ่งมีชีวิตก็ลองเอาไปใช้สกิลกลายพันธุ์เพื่อเลื่อนเป็นระดับ 3 ดูว่าจะมีผลอย่างไรบ้าง เพราะระดับ 2 มันใช้งานได้ไม่ค่อยเต็มที่เท่าไหร่

ส่วนเรื่องขยายช่องเก็บของนั้นไม่ต้องพูดถึง กดใช้งานไปเลย แสงสีขาวสว่างวาบ ตอนนี้ช่องเก็บของในระบบมีถึงยี่สิบช่องแล้ว

ส่วนหีบสมบัติไม้ที่เหลือ เจียงหลินขี้เกียจท่องคาถาแล้ว

เขาเปิดมันออกทีละใบๆ

[ของเล่นแบบนั้นแหละ: เข้าใจตรงกันนะ]

[ขวานเหล็กหยาบ]

[อ่างล้างหน้าในห้องน้ำ]

[ปืนลูกซอง: ระดับ 1 มาพร้อมกระสุนสิบนัด]

[ถังเหล็ก]

[ถุงขนม: บางทีคุณอาจจะอยากปรับปรุงคุณภาพชีวิตบ้าง]

[ถุงน่องสีขาว: คุณเปิดได้ของแบบนี้มาได้ยังไงเนี่ย]

[โซฟาหนังแท้]

[ชุดนอน]

[ชุดเสื้อกันหนาวมีฮู้ด]

ถึงของบางอย่างจะเอามาใช้ปรับปรุงคุณภาพชีวิตได้ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นของไร้ประโยชน์ทั้งนั้น