บทที่ 25: ก็อบลินจอมหงุดหงิด

บทที่ 25: ก็อบลินจอมหงุดหงิด

"พี่เขยครับ นี่นอกเมืองเหรอครับ? ดูน่ากลัวจัง"

"พูดให้น้อยๆ หน่อย นอกเมืองกับในเมืองมันไม่เหมือนกันนะ ระวังตัวให้ดีแล้วก็ตามพี่มาติดๆ ล่ะ"

บริเวณทางออกของกำแพงเมืองยังมีผู้มีอาชีพรวมตัวกันอยู่เป็นจำนวนมาก ผู้คนเดินผ่านหลินอวี่ไปมาเป็นระยะ และหายลับเข้าไปในป่าเบื้องหน้า

เบื้องหลังของพวกเขา กำแพงเมืองเดิมก็จมหายไปในม่านหมอกจนลับสายตา

หลังจากที่หลินอวี่ปรับตัวได้เล็กน้อย เขาก็มุ่งหน้าเข้าสู่ป่าทึบ

เมื่อออกมาจากประตูเมืองทิศตะวันออก พื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้คืออาณาเขตของมอนสเตอร์ที่ชื่อว่า 'ก็อบลิน' เลเวลของพวกมันจะอยู่ระหว่าง 10 ถึง 20 และความอันตรายก็ไม่ได้สูงนัก ที่นี่จึงเป็นแหล่งฟาร์มยอดนิยมสำหรับผู้มีอาชีพวัยรุ่น

ส่วนราชาก็อบลินจะอาศัยอยู่ในส่วนลึกสุดของพื้นที่นี้ หลินอวี่ตั้งใจจะฟาร์มเลเวลไปพลางขณะมุ่งหน้าไปที่นั่น

เมื่อเข้าสู่ป่าทึบ แสงแดดก็สลัวลงเพราะถูกบดบังด้วยแมกไม้อันหนาทึบ

ขณะที่เดินไป พลังชีวิตของหลินอวี่ก็ค่อยๆ ลดลง

เขาเปิดใช้งานสกิลดูดเลือด

ในการต่อสู้กับมอนสเตอร์ การกดพลังชีวิตลงคือกฎเหล็กของเบอร์เซิร์กเกอร์

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าการอยู่ข้างนอกเมืองนั้นแตกต่างจากดันเจี้ยนมือใหม่ ความยากของมอนสเตอร์เพิ่มสูงขึ้น หากไม่เข้าสู่สภาวะบ้าคลั่ง เขาคงไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับพวกมันได้เลย

HP: 860

HP: 840

...

"คุณเข้าสู่สถานะบ้าคลั่งขั้นที่ 1"

"คุณเข้าสู่สถานะบ้าคลั่งขั้นที่ 2"

...

หลังจากถึงเลเวล 12 HP ของหลินอวี่ก็สูงถึง 860 และความแข็งแกร่งกับความคล่องตัวของเขาก็อยู่ที่ 46 ตามทฤษฎีแล้ว หากเขากดพลังชีวิตลงจนถึงขีดสุด สเตตัสความแข็งแกร่งและความคล่องตัวของเขาจะสูงถึง 131

เมื่อรวมกับบัฟ 2000% จากภาวะบ้าคลั่งขั้นสูงสุด สเตตัสรวมจะสูงถึง 2751 ซึ่งมากพอที่จะบดขยี้ผู้มีอาชีพในเลเวลเดียวกันได้ทุกคน

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในดันเจี้ยน เขาย่อมไม่สามารถใช้ภาวะบ้าคลั่งขั้นสูงสุดได้

ในที่สุด หลินอวี่ก็กดพลังชีวิตของตนเองลงจนเหลือ 10%

HP: 80/860

"คุณเข้าสู่สถานะบ้าคลั่งขั้นที่ 3 ความแข็งแกร่งและความคล่องตัวเพิ่มขึ้น 500%"

【 ชื่อ: หลินอวี่ 】

【 เลเวล: LV12 】

【 โล่: 10000 】

【 ความแข็งแกร่ง: 714 (+78) (595) 】

【 ความคล่องตัว: 714 (+78) (+595) 】

"จุ๊ๆ ร่วงลงมาเยอะเลยแฮะ"

หลังจากปิดสกิลดูดเลือด หลินอวี่ก็อดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นเมื่อเห็นสเตตัสของตนเอง

อย่างที่สุภาษิตว่าไว้ ขึ้นสวรรค์นั้นง่าย แต่ตกสวรรค์นั้นยาก

หลังจากที่ได้ลิ้มรสบัฟอันมหาศาลจากภาวะบ้าคลั่งขั้นสูงสุด การที่ต้องมาทนดูสเตตัสหกเจ็ดร้อยแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกขัดใจไปเสียทุกอย่าง

ความแตกต่างระหว่างสองพันกับเจ็ดร้อย มันก็ไม่ต่างอะไรกับศิษย์ระดับรวบรวมลมปราณกับผู้อาวุโสระดับก่อตั้งรากฐานนั่นแหละ!

แต่โชคดีที่

ระดับรวบรวมลมปราณก็ยังแบ่งออกเป็นขั้นต้นกับขั้นปลาย ด้วยสเตตัส 700 เขาก็ยังถือว่าเป็นลูกพี่ใหญ่ในขั้นปลายอยู่ดี ในขณะที่ผู้มีอาชีพทั่วไปยังมีสเตตัสไม่ถึงร้อย ซึ่งล้วนแต่เป็นแค่ลูกกระจ๊อกขั้นต้นทั้งนั้น...

"เอาล่ะ! ได้เวลาอัปเลเวลแล้ว!"

ด้วยสเตตัสที่พุ่งสูงขึ้น ความเร็วของหลินอวี่ก็เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด เขากลายเป็นสายลมและหายวับไปจากจุดที่ยืนอยู่ในทันที

เดิมทีมีผู้มีอาชีพคนอื่นๆ อยู่แถวนั้นที่กำลังเดินหน้าอย่างระมัดระวัง พวกเขาถึงกับอ้าปากค้างเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

"พี่เขยครับ พี่ไม่ได้บอกเหรอว่ามอนสเตอร์ที่นี่เก่งมาก? แล้วทำไมเขาถึงวิ่งเร็วขนาดนั้นล่ะ? เขาไม่กลัวตายเหรอ?"

"ฉัน... ก็ไม่รู้เหมือนกัน... เลิกพูดมากได้แล้ว! ตามฉันมาให้ติดๆ คนนั้นเขาก็แค่รนหาที่ตายเท่านั้นแหละ!"

"เฮ้ยพวก! ดูความเร็วของเขาสิ นั่นมันระดับบิ๊กบอสชัดๆ พวกนายไม่มีสิทธิ์ไปวิจารณ์เขาหรอก!"

...

ป่าทึบนั้นกว้างใหญ่ไพศาลมาก ไม่นานนักก็ไม่มีผู้มีอาชีพคนอื่นอยู่รอบๆ ตัวหลินอวี่เลย

ในขณะเดียวกัน มอนสเตอร์ตัวหนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในสายตาของหลินอวี่

มันคือกิ้งก่าสีเขียวที่เรียกว่าก็อบลิน สูงประมาณ 1.2 หรือ 1.3 เมตร ปากแหลมจมูกยาว ดูคล้ายกับสเมิร์ฟเวอร์ชันปีศาจ

ในมือของมันถือกระบองหนาม และดวงตาที่แดงก่ำราวกับเลือดคู่หนึ่งก็กวาดมองไปรอบๆ อย่างกระหายเลือด

"ลองใช้สกิลประเมินดูก่อนดีกว่า"

หลินอวี่หยุดเดินในระยะห่างที่ปลอดภัย ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้และร่ายสกิลประเมินออกไป

เขาเคยได้ยินมาว่ามีพ่อค้าหัวหมอบางคนขายสกิลที่ไร้ประโยชน์และใช้งานไม่ได้จริง

แม้ว่าสกิลประเมินของเขาจะซื้อมาจากรัฐบาลโดยตรง แต่มันก็อาจจะมีของมีตำหนิปะปนมาได้ เขาเสียเงินไปตั้ง 500 หยวน ก็ต้องระวังไว้ก่อน

【 ก็อบลินจอมหงุดหงิด: LV12 】

【 HP: 800 】

【 ความแข็งแกร่ง: 77 】

【 ความคล่องตัว: 62 】

【 ความทนทาน: 80 】

【 จิตวิญญาณ: 40 】

【 สกิล: ทุบกระบองหนาม, บ้าคลั่ง 】

หลังจากที่หลินอวี่ร่ายสกิลประเมินออกไปได้ไม่นาน ข้อมูลก็ถูกส่งกลับมา

มันไม่ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาเหมือนหน้าต่างข้อมูลในดันเจี้ยน แต่มันถูกส่งตรงเข้ามาในสมองของหลินอวี่ราวกับข้อความแจ้งเตือน ทว่ามันก็ชัดเจนไม่แพ้กัน

"อืม ไม่ต้องไปขอเงินคืนแล้วล่ะ"

หลินอวี่พยักหน้าพลาง

ชักดาบสีแดงชาดสัมบูรณ์ออกมาและเดินออกจากหลังต้นไม้

การที่ข้อมูลถูกส่งกลับมาอย่างชัดเจนก็หมายความว่าสกิลนี้ไม่มีปัญหาอะไร เขาไม่ต้องเสียเวลาวิ่งกลับไปคืนของ

เห็นได้ชัดว่ามอนสเตอร์ข้างนอกเมืองนั้นแข็งแกร่งจริงๆ ก็อบลินตัวนี้เลเวล 12 เหมือนกัน แต่สเตตัสของมันกลับสูงกว่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยนอย่างเห็นได้ชัด

ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วในการตอบสนองของมันก็ดีเยี่ยม ทันทีที่หลินอวี่ก้าวออกมาจากหลังต้นไม้ มันก็สังเกตเห็นเขาทันที

หูของก็อบลินกระดิก และมันก็ล็อกเป้าหมายไปที่หลินอวี่ทันที ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง มันชูเตรียบองหนามขึ้นและพุ่งเข้าใส่หลินอวี่อย่างรวดเร็ว

ด้วยการเคลื่อนไหวที่ว่องไวและดวงตาที่ดุดัน กระบองหนามที่ถูกเหวี่ยงมาพร้อมกับเสียงลมแหวกอากาศ ล้วนแสดงให้เห็นถึงความดุร้ายของมอนสเตอร์ในป่า

ไม่มีใครสงสัยเลยว่าหากมนุษย์โดนมันฟาดเข้าล่ะก็ หัวคงแบะไปพร้อมกับกระบองนั่นแน่ๆ

แต่น่าเสียดายที่มันดันมาเจอหลินอวี่

ฉับ ฉับ—

การฟันอันเฉียบขาดและแม่นยำสองครั้งติด

ก็อบลินล้มฟาดลงกับพื้นขณะที่ยังคงอยู่ในท่าพุ่งตัว

มันไม่ทันได้ตอบสนองด้วยซ้ำ พริบตาเดียว ร่างของมันก็ถูกผ่าออกเป็นสองซีก

ด้วยความแข็งแกร่งของหลินอวี่ เขาย่อมไม่ต้องเสียเวลาไปต่อล้อต่อเถียงกับมันหรอก

ต่อให้จะดุร้ายแค่ไหน โดนฟันสองทีก็ร่วงแล้ว

...

【 คุณได้สังหารก็อบลินจอมหงุดหงิด LV12 EXP +162 】

ค่าประสบการณ์ของหลินอวี่เพิ่มขึ้นเกือบ 0.5% อัตราการเติบโตนี้ถือว่าดีมากเลยทีเดียว หลังจากถึงเลเวล 10 ความต้องการค่าประสบการณ์ของเขาก็ถูกบีบอัดลงไปอีก มอนสเตอร์ในดันเจี้ยนให้แค่ 0.2% หรือ 0.3% ก็ถือว่าดีแล้ว

เห็นได้ชัดว่ามอนสเตอร์ในป่าให้ค่าประสบการณ์ที่อุดมสมบูรณ์จริงๆ

อย่างไรก็ตาม ความสนใจของหลินอวี่ไม่ได้อยู่ที่จุดนั้น ทันทีที่ก็อบลินตาย เขาก็จ้องมองไปที่ซากศพของมัน

เขาอยากรู้ว่าจะมีอุปกรณ์หรือวัตถุดิบอะไรดรอปออกมาบ้าง

ในพื้นที่ป่า เราสามารถรวบรวมวัตถุดิบสำหรับทำอุปกรณ์ได้ และถ้าโชคดี ก็อาจจะได้สกิลหรืออะไรทำนองนั้นด้วย

พูดตามตรง ด้วยความเร็วในการอัปเลเวลในปัจจุบันของเขา เขาแทบจะไม่ต้องกังวลเรื่องการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีกแล้ว ตราบใดที่เขาอัปเลเวลไปอย่างสม่ำเสมอ ผลลัพธ์ของเขาย่อมไม่ออกมาแย่อย่างแน่นอน

คนอื่นๆ ยังคงฟาร์มมอนสเตอร์ตัวเล็กๆ อยู่รอบนอกดันเจี้ยน บางคนยังไม่ถึงเลเวล 5 ด้วยซ้ำ

ดังนั้น การหาเงินจึงเป็นเรื่องเร่งด่วนในตอนนี้ ท้ายที่สุดแล้ว แรงกดดันจากยอดเงินสิบล้านก็ไม่ใช่น้อยๆ เลย

มันคงเป็นเรื่องน่าเศร้าถ้าวันหนึ่งมีของมาประมูลแต่เขาดันมีเงินไม่พอ

หลินอวี่จ้องมองซากศพของก็อบลินอยู่นาน

แต่สุดท้าย ก็ไม่มีอะไรดรอปออกมาเลย มีแค่เลือดที่ไหลซึมออกมาเท่านั้น

หลินอวี่ทำหน้ามุ่ย

...

ก็อบลินเป็นแค่มอนสเตอร์ระดับต่ำนอกเมือง อัตราการดรอปจึงไม่สูงนัก

โดยทั่วไปแล้ว ยิ่งมอนสเตอร์เลเวลสูงเท่าไหร่ โอกาสที่จะดรอปของดีๆ ก็ยิ่งสูงตามไปด้วย

อย่างก็อบลินเนี่ย นอกจากอัตราการดรอปจะต่ำแล้ว ของที่ดรอปก็ยังไม่ค่อยมีค่าเท่าไหร่นัก

ปกติแล้ว ผู้มีอาชีพที่หากินอยู่ในอาณาเขตก็อบลินสามารถทำเงินได้มากสุดก็แค่เดือนละหมื่นกว่าๆ ซึ่งก็รวมถึงการรับเควสด้วย

หลินอวี่ก็รู้เรื่องนี้ดี แต่ยังไงนี่ก็เป็นมอนสเตอร์ตัวแรก เขาจึงอดที่จะคาดหวังไม่ได้

"ดูเหมือนว่าฉันจะดวงกุดจริงๆ แฮะ"

หลินอวี่บ่นอุบในใจและออกเดินทางต่อไป

มอนสเตอร์ส่วนใหญ่ในอาณาเขตก็อบลินก็จะมีความแข็งแกร่งประมาณนี้แหละ ต่อให้เป็นในส่วนลึกที่สุด เลเวลของพวกมันก็คงไม่เกิน 20 หรอก

หลินอวี่ไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจและเดินหน้าต่อไป

เขาอาจจะดวงกุด แต่โชคดีที่เขาไม่ได้อ่อนแอ

เขาไม่จำเป็นต้องเดินหน้าอย่างระมัดระวังเหมือนคนอื่นๆ

เขาแค่ต้องหามอนสเตอร์ให้เจอแล้วก็ฆ่าพวกมันอย่างดุดันเท่านั้นเอง

เดินไปได้ไม่ไกล หลินอวี่ก็เจอติก็อบลินอีกตัวที่กำลังแกว่งกระบองหนามโชว์ความดุร้ายอยู่

และก็เหมือนเดิม

การฟันอันเฉียบขาดสองครั้ง ก็อบลินก็ล้มลง

ต้องยอมรับว่าการต่อสู้ตลอดสองวันที่ผ่านมาทำให้การโจมตีของเขาเด็ดขาดขึ้นมาก แทบจะวาดเป็นเส้นโค้งที่สวยงามได้ทุกครั้ง

【 คุณได้สังหารก็อบลินจอมหงุดหงิด LV12 EXP +162 】

【 คุณได้สังหารก็อบลินจอมหงุดหงิด LV12 EXP +162 】

...