ตอนที่ 68 เปิดใช้งานฟังก์ชันนำทางเชิงลึกของระบบ!

สายโทรศัพท์ที่เข้ามาคือเฉินชิวซาน ผู้จัดการทั่วไปของบริษัทประมูลซูฟูบี้

“ได้รับแล้วครับ ขอบคุณคุณเฉิน” เย่เฟิงตอบทันที

“คุณเย่เกรงใจเกินไปแล้ว ครั้งนี้คุณช่วยฉันได้มากจริง ๆ ถ้าไม่มีภาพวาดชิ้นนี้คอยคุมสถานการณ์ไว้ ฉันคงขายหน้าแย่แน่ ๆ”

“คุณเฉินเกรงใจไปแล้ว ภาพวาดนี้ขายได้ราคาดีขนาดนี้ ผมต้องขอบคุณคุณต่างหาก”

“เอาล่ะ พวกเราไม่ต้องเกรงใจกันขนาดนี้แล้ว ครั้งนี้ถือว่าได้รู้จักกันเป็นเพื่อน ต่อไปถ้ามีอะไรที่ฉันช่วยได้ คุณพูดมาได้เลย”

“บังเอิญเลย ผมก็มีเรื่องหนึ่งพอดีที่อยากถามคุณสักหน่อย”

เย่เฟิงนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้กะทันหัน จึงรีบพูดขึ้นมา

“ว่ามา” เฉินชิวซานรีบตอบรับ

“คืออย่างนี้ครับ ผมมีหยกดิบก้อนหนึ่งอยู่ในมือ อยากขายออก ไม่ทราบว่าคุณพอมีช่องทางไหม?” เย่เฟิงพูดอย่างจริงใจมาก

“ฮ่า ฉันนึกว่าเรื่องอะไร ที่แท้ก็เรื่องเล็กแค่นี้เองเหรอ?”

น้ำเสียงของเฉินชิวซานแฝงความผิดหวังอยู่บ้าง แต่ก็ยังรีบตอบกลับอย่างรวดเร็ว

“ผมมีเพื่อนที่สนิทมากคนหนึ่ง เปิดร้านพนันหินอยู่ที่จงไห่ เดี๋ยวผมช่วยทักให้ คุณไปหาเขาได้เลย”

แล้วเขาก็ส่งที่อยู่หนึ่งมาให้เย่เฟิง

“ขอบคุณคุณเฉิน”

เย่เฟิงคุยเล่นกับเฉินชิวซานอีกสองสามประโยคก่อนจะวางสาย

สวี่ม่านที่แอบฟังอยู่ข้าง ๆ รีบพูดขึ้นว่า “คุณเฉินที่คุณพูดถึงนี่คือใครกันเหรอ?”

เย่เฟิงยกถ้วยชาขึ้นจิบหนึ่งคำ “เฉินชิวซานจากบริษัทประมูลซูฟูบี้”

“เฉินชิวซาน?”

สวี่ม่านถึงกับอึ้งไปทันที

“ทำไม เขาดังมากเหรอ?” เย่เฟิงเห็นสีหน้าเธอแบบนั้น ก็อดขำไม่ได้

“ดังไม่ดังกันล่ะ เขาเป็นบุคคลระดับตำนานในวงการธุรกิจ หลายกรณีธุรกิจของเขาถูกนำไปเขียนไว้ในตำราเรียนธุรกิจด้วยซ้ำ ไม่คิดเลยว่าคุณจะรู้จักเขาด้วย ดูท่าฉันต้องมองคุณใหม่จริง ๆ แล้ว”

สายตาของสวี่ม่านที่มองไปยังเย่เฟิงเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

สำหรับเด็กหนุ่มข้างบ้านคนนี้ที่เธอเห็นมาตั้งแต่เล็ก เธอรู้สึกว่าตัวเองมองเขาไม่ออกจริง ๆ

เจ้าหมอนี่ไปเจออะไรมากันแน่

ทำไมถึงเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ในเวลาอันสั้น?

เย่เฟิงถูกเธอมองด้วยสายตาแบบนั้น ก็อดจนปัญญาไม่ได้

ก็แค่รู้จักเฉินชิวซานคนหนึ่งเองไม่ใช่เหรอ?

ถึงกับต้องเป็นแบบนี้เลย?

...

หลังจากทั้งสองคนดื่มชายามบ่ายเสร็จ

เพราะสวี่ม่านยังมีงานต้องจัดการ ก็เลยกลับบริษัทไปก่อน

ส่วนเย่เฟิงก็พกหินหยกดิบก้อนนั้นมุ่งหน้าไปยังตลาดพนันหินที่เฉินชิวซานบอก

พอเขาไปถึงจุดหมาย ก็ถึงกับอึ้งกับภาพตรงหน้า

ตลาดพนันหินแห่งนี้มีพื้นที่อย่างน้อยเป็นหมื่นตารางเมตร

ในตลาดเต็มไปด้วยแผงขายของมากมาย

บนแผงมีหินดิบกองอยู่เต็มไปหมดทั้งใหญ่ทั้งเล็ก

คนในตลาดพนันหินมีจำนวนมาก มองดูแล้ววุ่นวายราวกับตลาดผัก

ก็เพราะในโลกนี้ สิ่งที่ไม่เคยขาดก็คือคนที่ฝันอยากรวยข้ามคืน

“อ๊าก! ฆ่าฉันให้ตายเถอะ ฉันเอาทรัพย์สินทั้งหมดลงไปหมดแล้ว แต่กลับแทงพลาด คราวนี้ฉันจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร?”

เย่เฟิงเพิ่งเดินเข้าไปในตลาด ก็เห็นชายวัยกลางคนสภาพรุงรังคนหนึ่งกำลังคร่ำครวญอย่างเจ็บปวด

แต่ไม่นาน ชายคนนั้นก็ถูกการ์ดสองคนหิ้วตัวลากออกไป

ไกลๆ ยังได้ยินเสียงกรีดร้องเหมือนหัวใจจะแตกของเขาอยู่

การพนันหิน พูดง่าย ๆ ก็คือ มีดเดียวขึ้นสวรรค์ มีดเดียวลงนรก

บางคนแทงชนะ ก็รวยข้ามคืน

รถหรู สาวสวย บ้านวิลล่า มีครบทุกอย่าง

ส่วนคนที่แทงแพ้ ก็อาจถึงขั้นสิ้นเนื้อประดาตัว

ยังไงซะ การพนันเป็นเรื่องที่มีความไม่แน่นอนสูงมาก

ไม่มีใครมีตาทิพย์ มองเห็นสภาพด้านในของก้อนหินได้

ทำได้แค่พนันกับโชค

เย่เฟิงส่ายหน้า กำลังจะโทรหาคนรู้จักที่เฉินชิวซานแนะนำ

ทันใดนั้น เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัว

“ยินดีด้วย โฮสต์ คุณได้เปิดใช้งานฟังก์ชันนำทางเชิงลึกของระบบ ฟังก์ชันนี้สามารถสแกนสมบัติรอบตัวในรัศมีหนึ่งเมตรได้โดยอัตโนมัติ การปลดล็อกฟังก์ชันนี้ต้องใช้เงินสิบล้าน ต้องการปลดล็อกหรือไม่?”

เย่เฟิงได้ยินคำแจ้งเตือนของระบบ ก็ถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย

ยังเล่นแบบนี้ได้ด้วย?

เขาไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว รีบเลือกยืนยันทันที

ก็แค่สิบล้านเอง

สำหรับเขาในตอนนี้ ไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลย

“ฟังก์ชันนำทางเชิงลึกของระบบเปิดใช้งานแล้ว”

เมื่อระบบแจ้งเตือนอีกครั้ง ภาพอัศจรรย์ก็ปรากฏขึ้น

หินดิบที่ภายนอกดำมืด มองไม่เห็นเบาะแสอะไรเลย กลับถูกระบบระบุข้อมูลออกมาทั้งหมด

“หินธรรมดา มูลค่า 0...”

“หยกเนื้อเหนียว ประมาณ 1.2 กิโลกรัม มูลค่าประมาณสองล้าน...”

“หยกน้ำแข็ง ประมาณ 0.7 กิโลกรัม...”

ข้อมูลของหินดิบแต่ละก้อน ถูกเรียงแสดงไว้อย่างละเอียด

หัวใจของเย่เฟิงเต้นแรงขึ้นมาทันที

นี่มันกองทองกองเงินชัด ๆ

แถมยังเป็นแบบเก็บได้ตามใจชอบอีกด้วย

แล้วปัญหาก็คือ

ในเมื่อระบบนำทางเชิงลึกแสดงข้อมูลของหินดิบได้ แล้วมันจะแสดงข้อมูลของคนได้ไหม?

อย่างเช่นด้านในสวมชุดชั้นในสีอะไร?

ไซซ์เท่าไร?

แบบไหน?

ระหว่างนั้น เจ้าหน้าที่หญิงคนหนึ่งของตลาดพนันหินเดินเข้ามา “คุณผู้ชาย มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ?”

เย่เฟิงมองไปทางเธอ แล้วก็ถอนหายใจอย่างผิดหวัง

ดูเหมือนว่าระบบนำทางเชิงลึกนี้จะใช้ได้แค่ตามหาสมบัติ

ใช้กับคนไม่ได้

“ไม่ต้องครับ ผมเดินดูเฉย ๆ”

เย่เฟิงปฏิเสธน้ำใจของเธอ แล้วเดินตรงไปยังแผงหนึ่ง เลือกหินหยกดิบออกมาหลายก้อน

“ก้อนพวกนี้ผมเอาหมด”

จากนั้นก็เดินไปยังแผงอีกแห่ง “ก้อนนั้น ก้อนนั้น แล้วก็ก้อนนั้น ผมเอาหมดเลย...”

เขาเดินดูแผงต่าง ๆ ไปเรื่อย ๆ แบบผ่าน ๆ

การกระทำประหลาดของเขา ทำให้คนในตลาดพนันหินจำนวนมากหันมาสนใจทันที

เจ้าหมอนี่ตกลงมาเพื่อมาซื้อหินดิบ หรือมาซื้อผักกันแน่?

(จบตอน)