ตอนที่ 59 คุณมาจริง ๆ ด้วยเหรอ

เมื่อเย่เฟิงขับซูเปอร์คาร์ Lykan มาถึงอพาร์ตเมนต์ปินซาน โจวซูเหยาก็รออยู่ที่หน้าทางเข้าอพาร์ตเมนต์มานานแล้ว

วันนี้เธอสวมเดรสสีไวน์แดง คู่กับรองเท้าส้นสูงสีแดง

บนใบหน้ายังแต่งหน้าอย่างประณีตซึ่งหาได้ยาก

ทั้งตัวของเธอดูราวกับเปลวไฟอันร้อนแรงก้อนหนึ่ง

เย่เฟิงจอดรถสปอร์ตไว้ตรงหน้าเธอ เอนตัวพาดหน้าต่างรถแล้วยิ้มแซวว่า “มาพบฉัน ต้องแต่งตัวสวยขนาดนี้เลยเหรอ?”

โจวซูเหยาปัดปอยผมที่ปรกหน้าออก ดูมีเสน่ห์ยั่วยวนสุด ๆ

“มาพบคุณชายเย่อย่างคุณ แน่นอนว่าต้องแต่งตัวให้ดูดีหน่อย จะได้ไม่ทำให้คุณขายหน้าไง!”

เย่เฟิงลูบจมูก “นี่เรียกว่า ผู้หญิงแต่งตัวเพื่อคนที่ตัวเองชอบสินะ?”

โจวซูเหยาหน้าแดงขึ้นมา “ใช้คำไม่เหมาะสม!”

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน รถปอร์เช่ Panamera สีแดงคันหนึ่งก็พุ่งมาด้วยความเร็ว

ตามมาด้วยเสียงเบรกที่แสบแก้วหู รถจอดลงด้านหลังเย่เฟิง

ด้านหลังปอร์เช่ Panamera คันนี้ ยังมีรถยนต์ทั่วไปหลายคันตามมาด้วย

นั่นคือถังซินหยวนกับเพื่อนวัยเด็กอีกไม่กี่คนที่มามุงดูเรื่องสนุกด้วยกัน

“ซูเหยา ฉันตามหาเธอมาตั้งนาน แต่เธอกลับหลบฉันตลอด แค่เย่เฟิงพูดคำเดียวก็นัดเธอออกมาได้แล้ว เธอไม่กลัวว่าฉันจะหึงเหรอ?”

ถังซินหยวนเห็นเย่เฟิงกับโจวซูเหยาใกล้ชิดกัน ก็รู้สึกหึงหวงขึ้นมาทันที

“ถังซินหยวน แบบนี้มีความหมายอะไรเหรอ? ฉันกับนายไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกัน นายมีสิทธิ์อะไรมา หึง?”

หลังจากเห็นถังซินหยวนแล้ว ในแววตาของโจวซูเหยาก็มีความรังเกียจวาบผ่าน

ถังซินหยวนคนนี้ตามตอแยเธอมานานมากแล้ว เธอรำคาญจนแทบจะทนไม่ไหว

ถังซินหยวนอัดอั้นอยู่บ้าง แต่ก็ไม่กล้าอาละวาดใส่โจวซูเหยา ทำได้เพียงหันไปมองเย่เฟิง

“โอ้โห นี่คือซูเปอร์คาร์ Lykan ของนายเหรอ? เช่ารถหรูแบบนี้คงไม่ถูกสินะ?”

เย่เฟิงวางมือพาดไหล่โจวซูเหยาอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วมองเขาด้วยสายตาท้าทาย “ไม่คิดเลยว่านายจะมาจริง ๆ”

ถังซินหยวนเห็นท่าทางของเขา ก็ยิ่งเดือดดาลขึ้นไปอีก

“แน่นอน ฉันอยากดูจริง ๆ ว่าคุณชายเย่อย่างนายจะเล่นอะไรแผลง ๆ ได้บ้าง? นายบอกว่าเตรียมเซอร์ไพรส์ให้ซูเหยาไม่ใช่เหรอ? เซอร์ไพรส์อยู่ไหนล่ะ?”

เย่เฟิงไม่สนใจเขาอีกต่อไป แล้วโอบโจวซูเหยาเดินตรงไปยังอพาร์ตเมนต์

และโจวซูเหยาก็เชื่อฟังมาก ไม่มีท่าทีขัดขืนแม้แต่น้อย

ถังซินหยวนที่ตามหลังทั้งสองคนมานั้น แทบจะพ่นไฟออกจากตาอยู่แล้ว

ไอ้หมอนี่ วันนี้ฉันจะเปิดโปงตัวจริงของแกให้ได้

จะให้ซูเหยาดูว่าใครกันแน่ที่คู่ควรกับเธอ

“เย่เฟิง คุณพาฉันมาที่นี่ตกลงจะทำอะไรกันแน่?” โจวซูเหยาถามออกมาอย่างอดไม่ได้

“คุณว่าที่นี่เป็นยังไง?” เย่เฟิงไม่ตอบตรง ๆ แต่ย้อนถามกลับ

“ดีมากเลยนะ ทำเลก็ดี สิ่งอำนวยความสะดวกรอบข้างก็ครบถ้วน แถมอพาร์ตเมนต์ยังสร้างได้สวยมาก เรียกได้ว่าเป็นอพาร์ตเมนต์หรูเลย”

โจวซูเหยาตอบได้คล่องมาก เห็นได้ชัดว่าเธอก็เคยศึกษาด้านนี้มาบ้าง

“ถ้าคุณชอบ ก็ย้ายมาอยู่ที่นี่สิ” เย่เฟิงฉวยโอกาสเสนอ

“ค่าเช่าที่นี่คงไม่ถูกใช่ไหม? ฉันเช่าไม่ไหวหรอก” โจวซูเหยาส่ายหน้าเร็ว ๆ

“ไม่ต้องจ่ายค่าเช่า อยู่ฟรี” เย่เฟิงยิ้มมุมปาก

“คุณจ่ายค่าเช่าไปแล้วเหรอ?” โจวซูเหยายังนึกไม่ทัน

“ไม่ใช่หรอก ผมแค่ซื้ออาคารอพาร์ตเมนต์ที่นี่ไปสิบหลังเอง” น้ำเสียงของเย่เฟิงราบเรียบมาก

แต่ข้อมูลที่อยู่ในคำพูดของเขา กลับไม่ราบเรียบเลยสักนิด

โจวซูเหยาอ้าปากค้างมองเขา “คุณพูดว่าอะไรนะ? คุณซื้ออาคารอพาร์ตเมนต์ที่นี่ไปสิบหลัง? จริงเหรอเนี่ย?”

เย่เฟิงยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “แน่นอนว่าจริง วันนี้ที่ผมเชิญคุณมา ก็เพราะอยากให้คุณช่วยผมดูแลอาคารอพาร์ตเมนต์สิบหลังนี้ ปกติก็ช่วยเก็บค่าเช่า แล้วก็ช่วยแก้ปัญหาให้ผู้เช่า”

โจวซูเหยาตกใจยิ่งกว่าเดิม “คุณอยากให้ฉันช่วยคุณดูแลอาคารอพาร์ตเมนต์เหรอ?”

เย่เฟิงใช้นิ้วเขี่ยปลายจมูกเธอ “ทำไม ไม่เต็มใจเหรอ? วางใจเถอะ เรื่องเงินเดือนกับสวัสดิการ ผมไม่ให้คุณขาดทุนแน่ รับรองว่าดีกว่างานที่คุณทำอยู่ตอนนี้เยอะ”

โจวซูเหยาส่ายหน้าอย่างรีบร้อน “ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันแค่ตกใจมาก อาคารอพาร์ตเมนต์สิบหลังนี่ต้องใช้เงินเท่าไรเนี่ย?”

ยังไม่ทันที่เย่เฟิงจะตอบ

ถังซินหยวนที่ตามมาด้านหลังมาตลอด ในที่สุดก็หาโอกาสพูด

“ซูเหยา เธออย่าเชื่อคำโกหกของเขาเด็ดขาด ไอ้หมอนี่กำลังหลอกเธออยู่ เธอรู้ไหมว่าซื้ออาคารอพาร์ตเมนต์ที่นี่สิบหลังต้องใช้เงินเท่าไร? พูดใหญ่จริง ๆ เหมือนคางคกขึ้นวอ ปากดีชะมัด”

โจวซูเหยาถลึงตาใส่เขาด้วยความรังเกียจ “ฉันเชื่อว่าเย่เฟิงจะไม่โกหกฉัน”

ถังซินหยวนเจ็บใจ “ซูเหยา ฉันทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อเธอนะ ถ้าจะซื้ออาคารอพาร์ตเมนต์ที่นี่สิบหลัง อย่างน้อยต้องมีหนึ่งพันล้านหยวนถึงจะเป็นไปได้ เขาจะมีเงินขนาดนั้นได้ยังไง? ฉันว่าหมอนี่คงหวังไม่ดีกับเธอ”

เย่เฟิงหัวเราะเย็นชา “ถังซินหยวน อย่าเอาทุกคนไปคิดสกปรกเหมือนตัวเอง!”

ถังซินหยวนจ้องเขาอย่างโกรธจัด “เย่เฟิง นายหลอกซูเหยาได้ แต่หลอกฉันไม่ได้ ถ้านายซื้ออาคารอพาร์ตเมนต์ที่นี่สิบหลังได้จริง ฉันจะไปกินขี้เดี๋ยวนี้เลย”

เย่เฟิงยิ้มมุมปาก “นายชอบกินขี้ขนาดนั้นเลยเหรอ? ถึงว่าปากเหม็นขนาดนี้!”

ถังซินหยวนไม่สะทกสะท้าน “ถ้ามีฝีมือก็พิสูจน์ให้ฉันดูเดี๋ยวนี้ ถ้าพิสูจน์ไม่ได้ งั้นนายก็ไปกินขี้ นายกล้าเดิมพันไหม?”

เย่เฟิงหัวเราะลั่น “ตกลง”

ทันใดนั้นเอง ผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมชุดสูททำงานสีดำก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ผู้หญิงคนนั้นอายุราวสามสิบกว่า ๆ ขาทั้งสองที่ถูกหุ้มด้วยถุงน่องสีดำดูเรียวและยาว เต็มไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวน

สายตาของทุกคนในที่นั้นถูกดึงดูดไปทางเธอ

จากนั้นก็เห็นว่าผู้หญิงคนนั้นเดินตรงไปหาเย่เฟิงด้วยสีหน้าจริงจัง

“ท่านคงเป็นคุณเย่เฟิงใช่ไหมคะ ดิฉันเจียงฮุ่ย ฝ่ายกฎหมายของอพาร์ตเมนต์ปินซาน ดิฉันรอคุณมานานแล้วค่ะ”

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้หญิงคนนั้น

ทุกคนในที่นั้นก็ตกอยู่ในอาการช็อกกันถ้วนหน้า

(จบตอน)