ตอนที่ 37 ชายลึกลับราวกับปริศนา!
ตอนที่ 37 ชายลึกลับราวกับปริศนา!
ไม่กี่นาทีต่อมา รถของเย่เฟิงกับเสิ่นไป๋เถียนก็มาถึงลานจอดรถวีไอพี
พี่หวังเห็นดังนั้น กำลังจะพาเย่เฟิงกับพวกไปห้องรับรองของคอนเสิร์ต
ตอนนั้นเอง กลุ่มคนที่แต่งตัวสูทผูกไท ดูภูมิฐานไม่ธรรมดาก็เดินเข้ามา
คนที่นำหน้าเป็นผู้ชายวัยห้าสิบกว่าๆ ร่างกายค่อนข้างอ้วนท้วน
ชายคนนั้นรีบก้าวมาหาเย่เฟิง ยิ้มกว้างเต็มหน้าแล้วแบมือออกมา “คุณเย่ สวัสดีครับ ผมคือหวงจื้อหยวน”
“สวัสดีครับ คุณหวง” เย่เฟิงตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม
เมื่อวานเขาได้ตรวจสอบข้อมูลของหยวนฟาง เหวินชวง จื้อเย่ไว้แล้ว ดังนั้นเขาย่อมรู้จักหวงจื้อหยวนอยู่แล้ว
เจ้าของหยวนฟาง เหวินชวง จื้อเย่ ฐานะร่ำรวย และยังมีน้ำหนักในวงการธุรกิจของเมืองจงไห่ไม่น้อยเลย!
หลังจับมือกันเสร็จ
หวงจื้อหยวนก็พูดด้วยสีหน้ารู้สึกผิดอย่างมากว่า “คุณเย่ ต้องขอโทษจริงๆ พวกเรามาช้า รับรองคุณได้ไม่ดีพอ……”
พอได้ยินดังนั้น พี่หวังก็ตะลึงงันไปทันที
สถานการณ์อะไรกันเนี่ย?
ประธานบริษัทหยวนฟาง เหวินชวง จื้อเย่ถึงขนาดต้องขอโทษเย่เฟิงเลยเหรอ?
เจ้าอ้วนชูก็งงเป็นไก่ตาแตก
สีหน้าของเสิ่นไป๋เถียนยังค่อนข้างปกติ แต่ก็อดประหลาดใจไม่ได้
เธอรู้ดีว่าหวงจื้อหยวนเป็นใคร
คนระดับนี้ ต่อให้เผชิญหน้ากับผู้มีอิทธิพลในเมืองจงไห่ก็ยังทำได้อย่างไม่ถือตัว
แต่เพราะมารับเย่เฟิงไม่ทัน เขากลับต้องมาขอโทษเย่เฟิง?
มันดูเกินจริงไปหน่อยไหม?
เย่เฟิงกลับสงบมาก
“ไม่เป็นไรครับ” เขาโบกมือ ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้
พอเห็นว่าเย่เฟิงไม่โกรธ หวงจื้อหยวนและคนอื่นๆ ก็ถอนหายใจโล่งอก
หลังกล่าวคำประจบเย่เฟิงอีกสองสามประโยค หวงจื้อหยวนก็ถามว่า “คุณเย่ คุณดูว่าจะไปห้องประชุมก่อน หรือรอให้คอนเสิร์ตจบแล้วค่อยไปดีครับ?”
“ไปห้องประชุมก่อนแล้วกัน” เย่เฟิงตอบโดยไม่ต้องคิด
“ได้ครับ” หวงจื้อหยวนพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปมองเสิ่นไป๋เถียนกับคนอื่นๆ
ตอนนี้เสิ่นไป๋เถียน เจ้าอ้วนชู และพี่หวังกำลังมองเย่เฟิงกับหวงจื้อหยวนอย่างสงสัย
หวงจื้อหยวนมองเย่เฟิง เห็นว่าเขาเหมือนไม่คิดจะปิดบังอะไร จึงบอกทั้งสามคนว่า “คุณเย่เป็นประธานคนใหม่ของบริษัทเรา พวกเราต้องการเชิญคุณเย่ไปทำการโอนหุ้น……”
พอเจ้าอ้วนชูได้ยิน ก็มีสีหน้าชะงักทันที
ส่วนพี่หวังก็โล่งใจไปพักหนึ่ง โชคดีที่ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้หุนหันไปตรวจสอบเย่เฟิง……
ส่วนเสิ่นไป๋เถียน หลังฟังคำอธิบายของหวงจื้อหยวนแล้ว สายตาที่มองเย่เฟิงก็เปลี่ยนไปอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว……
เย่เฟิงแม้จะสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของทั้งสามคน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
หลังให้พี่หวังพาเสิ่นไป๋เถียนกับพวกไปห้องรับรองก่อน เขาก็เดินตามหวงจื้อหยวนและคนอื่นๆ ไปยังห้องประชุม
เขาไม่รู้เลยว่า หลังจากที่ตัวเองไปห้องประชุมแล้ว พี่หวังเพิ่งพาเสิ่นไป๋เถียนเข้าไปในห้องรับรอง ก็รีบวิ่งไปยังหลังเวทีการแสดง……
จนกระทั่งเขาทำการโอนหุ้นเสร็จ และมาถึงห้องรับรองภายใต้การนำของหวงจื้อหยวนด้วยตัวเองได้ไม่นาน ประตูห้องรับรองก็ถูกเคาะ
จากนั้น ผู้หญิงคนหนึ่งสวมกระโปรงยาวสีขาวทั้งตัว งดงามราวกับเดินออกมาจากภาพวาด ก็พาพี่หวังเดินเข้ามาด้วย……
(จบตอน)