ตอนที่ 119 สังหารหยวนอิงราวกับเชือดไก่
ตอนที่ 119 สังหารหยวนอิงราวกับเชือดไก่
ตอนที่ 119 สังหารหยวนอิงราวกับเชือดไก่
"บัดนี้ พวกเจ้าหายไปอีกคนแล้ว"
ซูไป๋ยิ้มบาง ทว่ารอยยิ้มนี้ในสายตาของเหล่ายอดฝีมือระดับหยวนอิง ราวกับปีศาจทวงวิญญาณก็ไม่ปาน
"เป็นไปได้อย่างไร!"
"นี่มันตัวประหลาดอะไรกันแน่!!"
ยอดฝีมือระดับหยวนอิงที่เหลือหน้าซีดเผือดราวกับเถ้าถ่าน ในใจบังเกิดความสิ้นหวังอย่างลึกล้ำ
พวกเขาหลายคนร่วมมือกันลงมือ กลับไม่สามารถเอาชนะซูไป๋ได้หรือนี่!
ขอเพียงซูไป๋กระอักเลือดออกมา พวกเขาก็ยังพอมองเห็นความหวังที่จะเอาชนะได้บ้าง!
ผลคืออะไรหรือ
ซูไป๋ไร้รอยขีดข่วน ตรงกันข้ามยังสังหารคนไปถึงสองคนจากการถูกรุมล้อมโจมตี!
นี้น่ากลัวเกินไปแล้ว เกินความเข้าใจของพวกเขาไปอย่างสิ้นเชิง!
"ทุกท่าน พวกเราไม่มีทางถอยแล้ว ได้ล่วงเกินเขาจนถึงที่สุดแล้ว!"
"แม้ว่าวันนี้พวกเราจะหนีรอดไปได้ ก็หนีไม่พ้นที่จะถูกชำระความในภายภาคหน้า!"
"วันนี้ หากเขาไม่ตาย พวกเราก็ต้องตาย!"
จักรพรรดิต้าจิ้นยังคงปลุกระดมขวัญกำลังใจ
"ฆ่า!"
เหล่ายอดฝีมือระดับหยวนอิงกัดฟันกรอดคำรามด้วยความโกรธ
"ดี! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นพวกเราก็สู้ตายกับเขา!"
"เขาจะเก่งกาจแค่ไหน จะสามารถต้านทานการร่วมมือของพวกเราสามสิบห้าคนได้หรือ!"
หยวนอิงทุกคนดวงตาแดงก่ำ แต่ละคนพุ่งเข้าหาซูไป๋ราวกับคนบ้า
"มาได้ดี!"
แววตาของซูไป๋เปลี่ยนไป ทวนจื่อเหลยถูกเขาเก็บไป ในมือปรากฏดาบใหญ่ขึ้นมาอีกเล่ม
ดาบใหญ่ผู้สูงส่ง!
เกมจบลงแล้ว บัดนี้ถึงเวลาเริ่มต้นการสังหารหมู่แล้ว!
"ฟุบ!"
ซูไป๋ถือดาบใหญ่ผู้สูงส่ง ร่างพุ่งออกไปอย่างรุนแรง
"วูบ วูบ วูบ!"
เขาแกว่งดาบใหญ่ผู้สูงส่ง ในชั่วพริบตาประกายดาบอันเจิดจรัสถึงขีดสุดก็ฟันขวางออกไป!
"ฉัวะ——!"
ในชั่วพริบตา ศีรษะหนึ่งก็ลอยโด่งขึ้น
ยอดฝีมือระดับหยวนอิงจบชีวิตลงอีกคน!
และนี่ก็เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น!
ซูไป๋เพิกเฉยต่อการโจมตีทั้งหมด การโจมตีเหล่านี้ตกลงบนร่างของเขา แม้แต่ปราณวิญญาณคุ้มกันกายของเขาก็ไม่สามารถทำลายได้!
ส่วนการโจมตีของเขาที่ตกลงบนร่างผู้อื่น หากไม่ตายก็ต้องพิการ ไม่มีผู้ใดต้านทานได้
"ฟุบ!"
ดาบใหญ่ผู้สูงส่งตวัดออกไปอีกครั้ง ยอดฝีมือระดับหยวนอิงอีกคนถูกฟันขาดท่อนกลางลำตัว!
ซูไป๋ราวกับเครื่องบดเนื้อ พุ่งทะยานไปมาในหมู่หยวนอิง ทุกที่ที่ผ่านไป ไม่มีผู้ใดต้านทานได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว ล้วนถูกสังหารอย่างง่ายดาย!
ปะทะกับซูไป๋ตรงๆ หรือ อาวุธถูกทำลายคนตาย!
ยืนตำแหน่งไม่ระวังหรือ ดาบร่วงหล่นคนไส้ขาด!
เพียงเวลาสั้นๆ ชั่วจิบชา ก็มียอดฝีมือระดับหยวนอิงร่วงหล่นด้วยน้ำมือของเขาถึงแปดคนแล้ว!
อีกทั้งจำนวนนี้ ก็ยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
เลือดสดๆ ร่วงหล่นราวกับเม็ดฝน ปรมาจารย์ระดับหยวนอิงผู้สูงส่งแต่ละคน ในขณะนี้กลับทนการโจมตีไม่ได้แม้แต่น้อยราวกับไก่ดินสุนัขกระเบื้อง
"ไม่!"
ยอดฝีมือระดับหยวนอิงผู้หนึ่งตื่นตระหนกตกใจ หันหลังหนี
แต่ช่างน่าเสียดาย ซูไป๋ไม่มีทางปล่อยให้เขาหนีไปได้
"ปัง!"
ซูไป๋ขว้างทวนจื่อเหลยออกไป แทงเพียงครั้งเดียว ศีรษะของยอดฝีมือระดับหยวนอิงผู้นั้นก็ระเบิดคาที่ หยวนอิงดับสูญ!
ดาบใหญ่ในมืออีกข้างของเขากวาดออกไปด้านหลัง สังหารยอดฝีมือระดับหยวนอิงที่ต้องการลอบโจมตีจากด้านหลังให้ร่วงหล่นลงคาที่เช่นกัน
มือซ้ายถือทวนยาวมือขวาถือดาบใหญ่ ในขณะนี้ซูไป๋ราวกับเทพแห่งการสังหาร กวาดล้างทุกสิ่ง ทรงพลังไร้เทียมทาน!
ฉากนี้ทำให้หยวนอิงที่เหลืออยู่หวาดกลัวจนฉี่ราด พวกเขาไม่เคยเห็นนักพรตในระดับเดียวกันที่โหดเหี้ยมถึงเพียงนี้มาก่อน!
คนเดียวต่อสู้กับหยวนอิงสามสิบกว่าคน ไม่เพียงแต่ไม่ตกเป็นรอง ตรงกันข้ามยังกดหัวพวกเขาทุกคนเอาไว้ ยิ่งฆ่ายิ่งดุร้าย!
ยอดฝีมือระดับหยวนอิงร่วงหล่นลงทีละคนสองคน ความห่างชั้นของพลังแสดงออกมาให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้นเรื่อยๆ ในวินาทีนี้
ทุกคนที่อยู่เบื้องล่าง มองดูฉากนี้บนท้องฟ้า จิตใจดวงน้อยๆ ก็ยิ่งถูกสั่นสะเทือนอย่างลึกล้ำ
กองกำลังผสมหกแคว้นนับล้านคน เงยหน้ามองเจ้าสำนัก ปรมาจารย์ และจักรพรรดิของพวกตนถูกสังหารหมู่ โลกทัศน์ล้วนพังทลายลงในวินาทีนี้
นั่นไม่ใช่คนธรรมดาหรือนักพรตต่ำต้อยระดับเลี่ยนฉี แต่นั่นคือตัวตนจุดสูงสุดของจักรวรรดิใหญ่แต่ละแห่งเชียวนะ!
หยวนอิงแต่ละคน ล้วนปีนป่ายขึ้นมาจากคนนับพันล้านคน ในอดีตล้วนเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ
หากนำไปวางไว้ในจักรวรรดิใดก็ตาม ล้วนเป็นบุคคลที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง เป็นเสาหลักของแผ่นดิน เป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ครอบครองอาณาเขต
แต่ในขณะนี้ ต่อหน้าชายหนุ่มชุดขาวผู้นี้ กลับถูกเชือดเฉือนตามใจชอบราวกับเชือดไก่!
"โชคดีที่ก่อนหน้านี้ไม่เลือกเป็นศัตรูกับเขา"
จักรพรรดิต้าจ้าวและอวิ๋นจื่อ เจ้าสำนักอวิ๋นเทียน ล้วนมองฉากนี้ด้วยความตกตะลึง บนใบหน้าเผยให้เห็นสีหน้าโชคดี
ผู้ที่เป็นศัตรูกับเขา หนึ่งคือสำนักหลิงหลาง หนึ่งคือสำนักหลิงเซียว หนึ่งคือหกแคว้น ตอนนี้ล้วนมีจุดจบเช่นไรหรือ
ทุกครั้งที่ซูไป๋ลงมือ ล้วนเหนือความคาดหมายของพวกเขา ทำให้พวกเขาเดาไม่ออกเลยว่าขีดจำกัดพลังของเขาอยู่ที่ใดกันแน่!
ซูไป๋ในตอนนี้ เป็นการแสดงพลังที่แท้จริงของเขาแล้วหรือ
มาจนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่มีผู้ใดปรากฏตัวขึ้นมา ทำให้ซูไป๋บาดเจ็บหรือแม้แต่ถอยหลังไปสักก้าวเดียวได้เลย!
พวกเขาถึงขั้นสงสัยว่า พลังของซูไป๋ ยังมีมากกว่าที่เห็นภายนอกเหล่านี้อีกมาก!
ส่วนศิษย์สำนักเทียนเต้านั้น ตื่นเต้นจนถึงขีดสุดอย่างไม่ต้องสงสัย
นั่นคือเจ้าสำนักผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานของพวกเขา!
คือประทีปที่ส่องสว่างชีวิตอันมืดมนของพวกเขา!
คือผู้นำทางที่นำพาพวกเขาก้าวไปข้างหน้า!
ศิษย์สำนักเทียนเต้า ส่วนใหญ่เป็นผู้ที่สำนักอื่นไม่ต้องการ หรือไม่มีเงินฝึกฝนวิชาเซียน โดยพื้นฐานแล้วอยู่ในระดับล่างของโลก
ผู้ที่มีพรสวรรค์มีเงิน โดยพื้นฐานแล้วล้วนมีสำนักของตนเองไปนานแล้ว ตอนนี้หากไม่ได้กำลังขุดเหมืองก็กลายเป็นเมืองขึ้นของสำนักเทียนเต้าไปแล้ว
แต่ทว่า เจ้าสำนักที่เป็นบุคคลที่แข็งแกร่งถึงเพียงนั้น กลับรับพวกเขาทีไม่มีสำนักใดต้องการเป็นศิษย์ ไม่เพียงแต่ไม่ต้องใช้เงิน แต่ยังแจกเงินให้พวกเขาทุกเดือนอีก!
ฝึกฝนวิชาเซียนเปล่า!
แจกอาวุธเปล่า!
เจ้าสำนักเช่นนี้ จะไปหาที่ใดได้
จุดโคมไฟสิบดวงหา ก็ยังหาไม่พบเลย!
ในกองกำลังของต้าจ้าวและสำนักเทียนเต้า มีเพียงสีหน้าของคนผู้เดียว ที่ขมขื่นอย่างมาก
ท่ามกลางฝูงชน เซียวเทียนหลงมองดูร่างที่แข็งแกร่งไร้เทียมทานบนท้องฟ้านั้น กลับนึกถึงความขัดแย้งของเขากับสำนักเทียนเต้าก่อนหน้านี้
หึหึ นึกขึ้นมาตอนนี้ เขาน่าขันเพียงใด!
หากไม่ใช่เพราะบุตรสาวของตนเองเป็นศิษย์ของเขา เกรงว่าซูไป๋ทำลายตระกูลเซียวของพวกเขา คงใช้เพียงนิ้วเดียวเท่านั้น!
ส่วนสำนักหลิงเซียวที่ตระกูลเซียวของเขาเอาอกเอาใจทุกวิถีทางก่อนหน้านี้ ถึงขั้นจะส่งบุตรสาวของตนเองเข้าสู่อุ้งมือมารของนายน้อยของพวกเขา ก็ถูกเขาทำลายล้างไปตั้งนานแล้ว ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก
ราชวงศ์ต้าจ้าวผู้เป็นที่พึ่งของเขา ก็กลายเป็นเมืองขึ้นของสำนักเทียนเต้าไปแล้ว
ถึงขั้นที่ เซียวหลิงซีที่เพิ่งเข้าร่วมสำนักเทียนเต้าได้เพียงหนึ่งปี พลังในขณะนี้ กลับเหนือกว่าเขาไปแล้วอย่างเลือนลาง!
เซียวหลิงซีระดับจูจีขั้นเจ็ด สามารถสังหารจูจีขั้นสมบูรณ์แบบได้อย่างง่ายดาย ต่อให้เผชิญหน้ากับนักพรตที่แท้จริงระดับจินตานธรรมดา ก็สามารถต่อสู้ด้วยได้!
เวลาที่นางฝึกฝน นับให้ครบก็เพิ่งจะปีเศษเท่านั้น!
ก่อนหน้านี้อัจฉริยะอันดับหนึ่งของต้าจ้าวหลิงเซียว ฝึกฝนไปปีเศษ เกรงว่าแม้แต่ระดับเลี่ยนฉีขั้นปลายยังเอาชนะไม่ได้กระมัง
ศิษย์สืบทอดโดยตรงของซูไป๋หลายคน ล้วนมีดวงตาเป็นประกาย สายตาที่มองซูไป๋ล้วนเต็มไปด้วยความเทิดทูนบูชา
เมื่อใดกัน ที่พวกเขาก็สามารถแข็งแกร่งได้เท่าอาจารย์
เมื่อใดกัน ที่ไม่จำเป็นต้องให้อาจารย์ลงมือ พวกเขาก็สามารถต้านทานศัตรูทั้งหมดแทนสำนักได้
เมื่อใดกัน ที่ชื่อเสียงของพวกเขา ก็สามารถสยบพวกคนพาลจำนวนนับไม่ถ้วนได้เช่นเดียวกับอาจารย์