ตอนที่ 79 ผู้อาวุโสใหญ่สำนักหลิงเซียวที่จิตใจพังทลาย
ตอนที่ 79 ผู้อาวุโสใหญ่สำนักหลิงเซียวที่จิตใจพังทลาย
ตอนที่ 79 ผู้อาวุโสใหญ่สำนักหลิงเซียวที่จิตใจพังทลาย
ขโมยบ้านสำนักเทียนเต้า!
คำพูดนี้ออกมา ทั่วทั้งลานต่างตกตะลึง
พับผ่าสิ นี่เป็นการเรียนรู้วิธีการของซูไป๋มาสดๆ ร้อนๆ แล้วเอามาใช้ขโมยบ้านกลับสินะ!
สมกับเป็นบรรพชนสำนักหลิงเซียว วางแผนอย่างลึกล้ำ มิน่าล่ะทั้งที่รู้ว่าพลังของซูไป๋ลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึง แต่ก็ยังปรับเปลี่ยนยังคงต้องสู้ศึกนี้
เป้าหมายที่แท้จริงของเขา เป็นเพียงเพื่อดึงดูดความสนใจของทุกคนรวมถึงยื้อตัวซูไป๋ไว้เท่านั้น!
เพื่อเป้าหมายนี้ ต่อให้.........จะต้องเสียสละศิษย์ของตนเอง!
ก็ต้องชำระแค้นล้ำลึกที่รากฐานของสำนักหลิงเซียวถูกทำลายให้ได้!
ย่อมเป็นเพราะนี่เป็นโอกาสเดียวและเป็นโอกาสที่ดีที่สุดแล้ว!
ในเมื่อซูไป๋สามารถฉวยโอกาสยามสำนักหลิงเซียวว่างเปล่าไปขโมยบ้านสำนักหลิงเซียวได้ เช่นนั้นสำนักหลิงเซียวของเขา ก็สามารถฉวยโอกาสยามสำนักเทียนเต้าว่างเปล่า ไปขโมยบ้านสำนักเทียนเต้าได้เช่นกัน!
ทุกคนต่างรู้ดีว่า สำนักเทียนเต้า นอกจากซูไป๋แล้ว ก็ไม่มีผู้แข็งแกร่งคนอื่นอีกแล้ว
และยามนี้ ซูไป๋อยู่ที่ชิงโจว ห่างจากสำนักเทียนเต้านับพันลี้ ต่อให้ตอนนี้ร้อนใจรีบกลับไป ชั่วครู่ชั่วยามก็ไปไม่ถึง
รอจนเขารีบกลับไปถึง บรรพชนขั้นหยวนอิงของสำนักหลิงเซียว ก็คงรื้อสำนักเทียนเต้าจนพังพินาศยับเยินไปนานแล้ว!
“ท่านราชครู ความปลอดภัยของพระราชวังเป็นสิ่งสำคัญ รบกวนท่านกลับไปควบคุมค่ายกลใหญ่ก่อนเถิด”
ในกลุ่มของราชวงศ์ต้าจ้าว จักรพรรดิต้าจ้าวเอ่ยบอกกับราชครูขั้นจินตานระดับสมบูรณ์อย่างแผ่วเบา
ขั้นจินตานระดับสมบูรณ์ประสานกับค่ายกลระดับสี่ ยังพอต้านทานขั้นหยวนอิงปรกติได้ช่วงเวลาหนึ่ง
ช่วงเวลานี้ เพียงพอให้เขารีบกลับไปอย่างเร่งด่วนแล้ว
“ขอรับ ฝ่าบาท”
ราชครูพยักหน้า ออกเดินทางทันที มุ่งหน้ากลับไปทางพระราชวัง
“ผู้อาวุโสใหญ่.......”
อวิ๋นจื่อมองไปยังอวิ๋นลี่ แม้จะไม่ได้พูดคำพูดต่อจากนั้นออกมา แต่ทุกคนต่างเข้าใจความหมายของนาง
อวิ๋นลี่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก็พยักหน้าเช่นกัน
เขาหันหลังกลับ กลายเป็นแสงเหินเวหา มุ่งหน้าไปยังสำนักอวิ๋นเทียน
ช่วยไม่ได้ สำนักเทียนเต้ากับสำนักหลิงเซียวมีคนเจ้าเล่ห์ออกมาสองคน ไม่ป้องกันไม่ได้!
จากนั้น สายตาของทั้งสอง ต่างก็มองไปยังซูไป๋
ยามเผชิญหน้ากับการขโมยบ้านของผู้แข็งแกร่งขั้นหยวนอิงสำนักหลิงเซียว ซูไป๋จะทำอย่างไร
“ซูไป๋เวลานี้ เกรงว่าสำนักเทียนเต้าของเจ้า คงถูกราบเป็นหน้ากลองไปแล้ว!”
บรรพชนสำนักหลิงเซียวแค่นเสียงเย็นชาติดต่อกัน ใบหน้ายิ่งวันยิ่งดุร้าย “ต่อให้เจ้ารีบกลับไปตอนนี้ ก็ไม่ทันการณ์แล้ว!”
“สิ่งที่สำนักหลิงเซียวของข้าไม่ได้มา ก็คือการทำลายทิ้ง สำนักเทียนเต้าของเจ้าก็อย่าหวังจะได้ไป!”
เขาแผดเสียงคำรามอย่างสุดกำลัง คำพูดยังไม่ทันขาดคำ ก็ถูกกิเลนเพลิงเตะเข้าที่ปากอีกกีบหนึ่ง
“ตะโกนอะไรกันนักหนา เงียบหน่อยได้ไหม หนวกหูข้าชะมัด ส่งผลกระทบต่อการเตะของข้า!” กิเลนเพลิงเตะพลางค่อนขอดพลาง
ในเวลาเดียวกัน ซูไป๋ก็ได้รับเสียงแจ้งเตือนจากระบบเช่นกัน
“ค่ายกลใหญ่ปกป้องสำนักกำลังถูกโจมตี ระดับการโจมตี ขั้นต่ำ ท่านต้องการรีบกลับสำนักทันทีหรือไม่”
ทว่า สำหรับเรื่องนี้ ซูไป๋เพียงแต่ยิ้มอย่างราบเรียบ ไม่ได้ใส่ใจเลย
แค่ขั้นหยวนอิง แถมยังบาดเจ็บอยู่ คิดจะทำลายค่ายกลใหญ่ปกป้องสำนักของสำนักเทียนเต้าหรือ
เห็นค่ายกลระดับห้าเป็นเรื่องล้อเล่นหรืออย่างไร
ในเวลาเดียวกัน ที่นอกอาณาเขตสำนักเทียนเต้า
ผู้อาวุโสใหญ่ของสำนักหลิงเซียว ใช้ความสามารถทั้งหมดที่มี โจมตีค่ายกลใหญ่ปกป้องสำนักด้านล่างอย่างบ้าคลั่ง
“ค่ายกลที่ไม่มีขั้นหยวนอิงคอยเฝ้ารักษา ดูซิว่าจะทนได้นานเท่าใด!”
“รอข้าทำลายค่ายกลได้ ข้าจะฆ่าคนข้างในให้หมดสิ้น ไม่เหลือไว้สักคนเดียว นำมาหลอมสร้างเป็นธงหมื่นวิญญาณ!”
“ยังมีชีพจรปราณ ต่อให้ข้านำไปไม่ได้ ก็ต้องทำลายให้หมดสิ้น ไม่เหลือศิลาปราณไว้แม้แต่ก้อนเดียว!”
“ตูม ตูม ตูม!”
เกิดเสียงระเบิดกึกก้องขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่าระหว่างชั้นฟ้าและผืนดิน อานุภาพอันไร้ขอบเขตทำลายล้างไปทั่วสารทิศ แรงสะเทือนกระจายออกไปแปดทิศ
ผู้แข็งแกร่งระดับหยวนอิง เพียงสะบัดมือตามใจชอบก็เป็นกระแสฟ้าดิน ยามขยับมือยกเท้าก็มีพลังอันยิ่งใหญ่มหาศาลหลั่งไหลลงมา
เหล่าศิษย์ที่อยู่ภายในสำนักเทียนเต้าเงยหน้าขึ้นมอง ทำได้เพียงพบว่าทั่วทั้งท้องฟ้าถูกห้อมล้อมด้วยเปลวไฟและควัน ราวกับวันสิ้นโลกมาเยือน
หากไม่ใช่เพราะมีค่ายกลใหญ่ปกป้องสำนักคอยคุ้มครองอยู่ การโจมตีระลอกแล้วระลอกเล่านี้ เพียงพอที่จะชะล้างผืนดินในรัศมีร้อยลี้กลับไปกลับมาได้หลายรอบแล้ว!
แรกเริ่มเดิมที เหล่าศิษย์ยังมีความหวาดกลัวอยู่บ้าง กังวลว่าค่ายกลจะถูกทำลาย แล้วตนเองจะต้องฝังร่าง ณ ที่แห่งนี้
ทว่าตามการเปลี่ยนแปลงของเวลา ความหวาดกลัวนี้ก็ค่อยๆ เลือนหายไป ความกล้าก็ยิ่งวันยิ่งมากขึ้น ไม่เพียงแต่ไม่กลัว กลับยังนั่งดูเรื่องสนุกเสียด้วยซ้ำ
ย่อมเป็นเพราะค่ายกลใหญ่ปกป้องสำนักของสำนักเทียนเต้า อย่าว่าแต่จะมีร่องรอยของการแตกสลายเลย แม้แต่ระลอกคลื่นที่จะถูกสั่นคลอนสักสายก็ยังไม่ปรากฏขึ้นมาเลย!
ในสมองของทุกคนผุดคำคำหนึ่งขึ้นมาเท่านั้น
แมงเม่าสั่นต้นไม้ใหญ่!
“นี่.....นี่เป็นไปได้อย่างไร!”
เหนือผืนฟ้า ผู้อาวุโสใหญ่สำนักหลิงเซียวสีหน้าเหมือนเห็นผี
เขาโจมตีติดต่อกันไปกว่าร้อยครั้งแล้ว ตามหลักการ ค่ายกลระดับสี่ทั่วไป ควรจะแตกสลายไปตั้งนานแล้วสิ!
“ตาเฒ่าไม่เชื่อหรอกว่า กระดองเต่านี่ จะทำลายไม่ได้!”
เขากัดฟัน เร่งเร้าพลังปราณในร่างกายอย่างรุนแรงอีกครั้ง สำแดงวิชายุทธ์มหาอิทธิฤทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเองออกมา
“ดัชนีหลิงเซียวทลายฟ้า!”
ผู้อาวุโสใหญ่สำนักหลิงเซียวดวงตาแดงก่ำ คำรามลั่น มือทั้งสองประสานมุทรา ฟาดฝ่ามือออกไปอย่างรุนแรง
ในพริบตาะนั้น บนท้องฟ้ามีเสียงลมและอัสนีร่ำร้องพร้อมกัน สายฟ้าแลบแปลบปลาบฟ้าร้องคำราม
ลมปราณไร้สภาพพุ่งตัดสลับไปมา กลายเป็นภาพเหตุการณ์ที่น่ากลัวอย่างยิ่ง
ทันใดนั้น นิ้วมือขนาดยักษ์นิ้วหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาจากสรวงสวรรค์ กระแทกเข้ากับข่ายแสงค่ายกลใหญ่ปกป้องสำนักของสำนักเทียนเต้าอย่างรุนแรง
“แตกไปเสีย!”
ตูม ตูม ตูม!
นิ้วยักษ์กระแทกเข้ากับข่ายแสงค่ายกล สาดแสงเจิดจ้าบาดตาออกมา ราวกับอุกกาบาตระเบิดออกก็ไม่ปาน คลื่นอากาศอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไปจากจุดปะทะ
ศิลาและต้นไม้รอบๆ ด้านนอกค่ายกล ถูกพัดปลิวไปในพริบตา ต้นไม้ใบหญ้าจำนวนนับไม่ถ้วน ต่างถูกหักสะบั้นตรงกึ่งกลางโดยตรง!
แม้แต่เนินเขาเตี้ยๆ สองสามลูก ยิ่งถูกแรงกระแทกนี้ทำลายจนแตกสลาย พังทลายลงไปครึ่งท่อน!
ภาพเหตุการณ์นี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก ห่างไกลออกไปหลายร้อยลี้ก็ยังสามารถได้ยินเสียงระเบิดแตกกระจายได้
“แกรก!”
เสียงแตกสลายดังขึ้น
“คราวนี้ ตาเฒ่าอยากจะดูว่าเจ้ายังจะต้านทานอย่างไรได้อีก!”
ผู้อาวุโสใหญ่สำนักหลิงเซียวใบหน้าขาวซีดถึงขีดสุด ท่าไม้ตายนี้ของเขาแม้จะแข็งแกร่ง ทว่าการสูญเสียก็มหาศาลเช่นกัน
หากไม่ใช่เพราะจนตรอกจริงๆ เขาไม่อยากทำเช่นนี้
ทว่า เรื่องในวันนี้ เขาไม่สามารถสนใจอะไรได้มากขนาดนั้นแล้ว!
สำนักเทียนเต้า ต้องถูกทำลาย!
ดวงตาของเขาจ้องเขม็งไปยังด้านหลัง รอยยิ้มคอยให้แรงสะเทือนกระจายหายไป
ข่ายแสงสีทองอร่าม ยังคงปรากฏอยู่ในสายตาของเขาเหมือนเช่นเคย อย่าว่าแต่แตกสลายเลย บนนั้น แม้แต่ฝุ่นละอองสักนิดก็ไม่ได้ตกลงมาเลย
เสียงแตกสลายเมื่อครู่นี้ แน่นอนว่ามีของแตกจริงๆ เพียงแต่สิ่งที่แตก คือนิ้วมือของเขาเอง!
“อั่ก!”
พ่นโลหิตออกมาคำหนึ่งอย่างกะทันหัน ผู้อาวุโสใหญ่สำนักหลิงเซียวสีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก หัวใจเจ็บปวดอย่างรุนแรง แทบจะถูกโรคหัวใจคร่าชีวิตไป
“ไม่........นี่เป็นไปได้อย่างไร?!”
เขาตื่นตระหนกอย่างถึงที่สุด ในแววตา นอกจากความเหลือเชื่อแล้วก็คือความเหลือเชื่อ
มือของเขาสั่นเทาเล็กน้อย มหาอิทธิฤทธิ์ถูกสะท้อนกลับ ปลายนิ้วยิ่งมีโลหิตสีแดงฉานซึมออกมา!
“การโจมตีที่ตาเฒ่าทุ่มเทชีวิตฟาดออกไป.....กลับไม่ได้ผลเลยแม้แต่น้อย?!”
“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้”
เขารู้สึกราวกับตนเองกำลังฝันไป จิตใจพังทลายลงอย่างสิ้นเชิงในเวลานี้
เขาเป็นถึงบรรพชนขั้นหยวนอิงผู้ยิ่งใหญ่ กลับทำอะไรค่ายกลใหญ่ปกป้องสำนักที่ไม่มีคนควบคุมไม่ได้งั้นหรือ
นี่มันไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อนเลยจริงๆ!
“ค่ายกลนี่นึกไม่ถึงว่าจะมั่นคงถึงเพียงนี้? เหตุใดจึง.......”
ในใต้หล้า ต่อให้เป็นค่ายกลระดับสี่ที่แข็งแกร่งเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่การโจมตีเต็มกำลังของเขาจะไม่มีแม้แต่ระลอกคลื่นนะ?
หรือว่า จะเป็นค่ายกลระดับห้า?
คิดได้ดังนี้ ในใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกใจครั้งใหญ่
ค่ายกลระดับห้า ต้องเชิญมหาปรมาจารย์ค่ายกลระดับห้าของพันธมิตรเซียนมาสร้าง มูลค่าที่ต้องจ่าย..........
แน่ใจนะว่าเป็นสิ่งที่ขุมกำลังขั้นหยวนอิงจะสามารถจ่ายได้จริงๆ?