บทที่ 59 การจัดส่งพัสดุ

บทที่ 59 การจัดส่งพัสดุ

"ดูเหมือนน้องสาวของหลินเม่ยจะไม่ได้กระตือรือร้นกับพี่สาวเท่าไรเลยนะ"

"เสื้อผ้าที่นางสวมใส่และเฟอร์นิเจอร์ในบ้านคงเป็นเงินของหลินเม่ยซื้อให้สินะ ทำไมถึงทำตัวไม่ดีกับพี่สาวแบบนั้นล่ะ"

"น่าขันสิ้นดี ฉันได้ยินมาว่านางอายุยี่สิบสี่ปีแล้ว แต่กลับเอาแต่นั่งอยู่บ้านหั่นผักทำไร่ทำนาแบบนี้จะมีอนาคตอะไรกัน ได้เรียนมหาวิทยาลัยบ้างหรือเปล่าเนี่ย"

"หลินเม่ยเป็นดาราดัง ทำไมไม่ช่วยหางานดีดีให้น้องสาวทำบ้างนะ"

"ลองหันไปดูอีกช่องสิ ชีวิตที่นั่นช่างสง่างาม มีคนรับใช้คอยปรนนิบัติมากมาย บางครั้งก็อดถอนหายใจไม่ได้จริงๆ กับความแตกต่างระหว่างคนเรา"

"ฉันแค่สงสัยว่าทำไมเมื่อก่อนน้องสาวของหลินเม่ยถึงถูกทอดทิ้ง"

"นางไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลหลินมาตั้งแต่เด็กแล้ว จะไปโทษนางฝ่ายเดียวก็คงไม่ได้หรอกนะ"

...

เนื้อหาบางส่วนของรายการมุ่งเน้นไปที่อิงหว่านซึ่งกำลังหว่านเมล็ดพันธุ์ในไร่นาอย่างขะมักเขม้น ซึ่งดูแล้วค่อนข้างน่าเบื่อหน่าย แต่ประเด็นสำคัญคือนางทำด้วยความชำนาญอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งบ่งบอกว่านางคงทำเช่นนี้อยู่เป็นประจำ

แน่นอนว่านางย่อมทำเป็น ในอดีตไม่ได้มีเพียงแค่การศึกษาเทคโนโลยีขั้นสูงในห้องทดลองเท่านั้น ยามว่างนางยังแวะเวียนไปเยี่ยมชมห้องทดลองอื่นๆ ด้วย บางแห่งเป็นห้องทดลองทางการเกษตรที่วิจัยเรื่องนี้โดยเฉพาะ พวกเขาใช้เวลาทั้งหมดไปกับการปลูกพืชในแปลงและมีชีวิตที่มีความสุขมาก

เมล็ดพันธุ์ที่นางกำลังนำมาปลูกในตอนนี้ไม่ใช่เมล็ดพันธุ์ทั่วไป แต่เป็นของที่ส่งมาจากห้องทดลองอีกแห่ง พืชผักบางชนิดที่ผ่านการดัดแปลงพันธุกรรมสามารถเติบโตได้อย่างรวดเร็วหลังจากนำลงดิน รสชาติอาจไม่แตกต่างจากพืชผักตามท้องตลาดทั่วไป แต่มันเติบโตไวและไม่มีผลข้างเคียงใดๆ ทั้งสิ้น

หลินเม่ยยืนรออยู่ครู่หนึ่ง แล้วสิ่งที่อิงหว่านสั่งก็ถูกนำมาส่งจริงๆ

พัสดุเหล่านั้นถูกขนมาด้วยรถบรรทุกขนาดเล็กคันหนึ่ง ชายหนุ่มหลายคนกระโดดลงมาจากรถ ทุกคนต่างยืนตัวตรงท่าทางสง่าผ่าเผยที่สำคัญคือพวกเขาทุกคนมีหน้าตาดีและดูมีสไตล์อย่างน่าประหลาด

ชายที่มีไฝเสน่ห์บริเวณหางตาเป็นผู้ยกกล่องลงมาจากรถ หลินเม่ยถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่งเมื่อได้เห็นเขา

สวี่ฮั่นเหลือบมองหลินเม่ยแล้วเห็นกล้องถ่ายทอดสดที่อยู่ด้านหลังนาง เขาจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "นี่คือ... ของจากเมื่อคืนนี้ครับ"

หลินเม่ยมองพวกเขาด้วยความประหลาดใจ "พวกคุณเป็นพนักงานส่งของหรือคะ"

สมัยนี้พนักงานส่งของหน้าตาดีขนาดนี้เลยหรือ

สวี่ฮั่นกัดลิ้นตัวเองก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ "คงอย่างนั้นครับ"

พวกเขาทำหน้าที่คุ้มกันอิงหว่านอยู่เบื้องหลัง จะเปิดเผยตัวตนต่อสาธารณะไม่ได้

วันนี้พวกเขามาส่งของจึงไม่เป็นไรหากจะต้องปรากฏตัว เพราะอย่างไรเสียก็ไม่มีใครสามารถสืบหาข้อมูลของพวกเขาได้อยู่แล้ว และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะทำการลบข้อมูลทั้งหมดทิ้งในภายหลัง

พัสดุกล่องใหญ่จำนวนสามกล่องถูกยกเข้าไปวางไว้ในห้องนั่งเล่น เมื่อเห็นกลุ่มชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหลา ไหล่กว้างเอวสอบ เหล่าผู้ชมทางบ้านต่างไม่อาจเก็บอาการตื่นเต้นไว้ได้

"โอ้พระเจ้า สมัยนี้พนักงานส่งของหน้าตาดีขนาดนี้แล้วหรือ"

"ให้ตายเถอะ ฉันรับพัสดุมาตั้งหลายปีไม่เคยเจอหนุ่มหล่อขนาดนี้มาก่อนเลย"

"ฉันว่าเขาไม่ใช่พนักงานส่งของหรอก ดูท่ายืนนั่นสิ ตรงเป๊ะขนาดนั้น ที่สำคัญคือเขาสูงใหญ่และแข็งแรงมาก ไม่เหมือนคนทั่วไปเลยสักนิด"

"หรือจะเป็นดาราหน้าใหม่ที่มาแกล้งปลอมตัวเป็นพนักงานส่งของกันนะ"

"ฉันงงไปหมดแล้ว รายการนี้ไม่ได้ถ่ายทอดสดหรอกหรือ แล้วไปเอาคนใหม่ๆ เข้ามาแทรกแบบนี้ได้ยังไง"

"เลิกเดาสุ่มกันได้แล้ว ฉันลองเช็กดูแล้วไม่พบข้อมูลของคนพวกนี้เลย น่าจะเป็นพนักงานส่งของจริงๆ นั่นแหละ"

"อ๊าก พี่ชายคะ ฉันยอมแล้ว ไม่ต้องส่งของแล้วเอาตัวพี่มาให้ฉันแทนเถอะ"

"ห้องแชทกลายเป็นแหล่งกรีดร้องของแฟนคลับไปเสียแล้ว"

"หกหกหกหกหกหกหกหก"

สวี่ฮั่นและกลุ่มของเขาไม่ได้พูดอะไรมากนัก หลังจากส่งของเข้าบ้านเรียบร้อยแล้วพวกเขาก็หันหลังกลับขึ้นรถแล้วขับออกไป

ดูเหมือนพวกเขาจะจากไปแล้ว แต่ในความเป็นจริงพวกเขากลับไปยังจุดซุ่มสังเกตการณ์ของตนเองเท่านั้น