บทที่ 56 การดูแลเอาใจใส่อย่างดี

บทที่ 56 การดูแลเอาใจใส่อย่างดี

เด็กสาวสวมเสื้อกันหนาวสีเบจลายหมีแพนด้า บางทีอาจเป็นเพราะอากาศบนภูเขาค่อนข้างเย็น เธอจึงแต่งกายมิดชิดกว่าคนทั่วไป

เธอสวมกางเกงสกินนี่สีดำที่ช่วยขับเน้นรูปร่างอันงดงาม แม้จะนั่งอยู่บนเก้าอี้แต่ส่วนโค้งเว้าของเธอก็ยังคงโดดเด่นชัดเจน

เธอมัดผมรวบไว้เป็นมวยอย่างเรียบง่าย ใบหน้าของเธอคล้ายคลึงกับหลินเม่ย ทว่ากลับดูประณีตและสง่างามมากกว่า ผิวพรรณของเธอขาวผ่องราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ ริมฝีปากอมชมพู เธอมีความงดงามอย่างหมดจดจนดูไม่เหมือนความเป็นจริง

แม้จะกำลังปอกหัวไชเท้าอยู่ แต่กิริยาท่าทางที่แสนสง่างามนั้นก็ไม่อาจถูกบดบังได้เลย

ในช่องแชทสดพลันระเบิดกระแสคอมเมนต์ขึ้นมาทันที

[??????????????????????????????]

[รู้สึกสมจริงมาก]

[ไป๋หยาโล่งใจขึ้นทันทีที่ได้เห็นท่านประธาน]

[โชคดีที่ท่านประธานยังคงงดงามเช่นเคย]

[ว้าว ดูแลผิวพรรณอย่างไรกันนะ ทำไมถึงได้เนียนนุ่มขนาดนั้น]

[ไป๋หยาลูบหน้าตัวเอง ใบหน้าของเขาดูหยาบกร้านไปบ้างจากการโหมทำงานหนักทั้งวันทั้งคืนเมื่อไม่นานมานี้]

[ลองดูท่านประธานสิ]

[ฮ่าฮ่า เกษียณแล้วไม่มาทำงาน ช่างไร้มนุษยธรรมจริงๆ]

ในขณะที่ทุกคนยังคงสงสัยว่าหญิงสาวผู้นี้เป็นคนดังคนไหน หลินเม่ยก็กลับมาพร้อมกับปลา ทั้งสองปรากฏตัวในเฟรมกล้องพร้อมกัน หลินเม่ยร้องเรียกขึ้นว่า "หว่านหว่าน พี่เอาปลามาแล้วนะ"

อิงหว่านกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ในครัวมีถังอยู่ เอาไปใส่ไว้ในนั้นก่อนเถอะ เดี๋ยวตอนเที่ยงเราจะทำปลาต้มกัน"

หลินเม่ยตอบว่า "ได้เลย ได้เลย"

คอมเมนต์จากทางบ้าน:

[？？？？？？？？？？]

[ให้ตายเถอะ นี่น้องสาวของเธอจริงๆ เหรอ?]

[นี่คือน้องสาวของหลินเม่ยเนี่ยนะ? น้องสาวบ้านนอกของหลินเม่ย? ฉันไม่เชื่อ!]

[นี่มันจัดฉากชัดๆ ใช่ไหม? จะเป็นน้องสาวของเธอไปได้ยังไง? ไม่ใช่ว่าน้องสาวของเธอโตมาในชนบทหรอกเหรอ?]

[ฉันหงุดหงิดมาก! แล้วถ้าโตมาในชนบทแล้วยังไง? พวกคุณไม่เคยเห็นสาวบ้านนอกผิวพรรณดีสวยๆ กันหรือไง? หลินเม่ยมีพันธุกรรมที่ดีขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องปกติหรอกเหรอที่น้องสาวของเธอจะหน้าตาดี?]

[ดูจากการแต่งตัวและท่าทางแล้ว เธอต้องได้รับการจัดสไตล์มาอย่างแน่นอน น้องสาวของเธอมิอาจมีภาพลักษณ์ที่ดีขนาดนี้ได้หรอก]

[ให้ตายเถอะ ฉันตกหลุมรักน้องสาวของเธอเข้าแล้ว! เธอแทบจะเป็นหญิงในฝันของฉันเลย!!]

[อ้ากกกก เด็กสาวคนนี้สวยมาก! พระเจ้าช่วย!!]

[ไม่แปลกใจเลยที่หลินเม่ยกล้าปล่อยให้น้องสาวออกทีวี ถ้าบอกว่าเธอได้รับการเลี้ยงดูจากตระกูลหลินมาตั้งแต่เด็ก ฉันก็คงเชื่อ!]

[แล้วถ้าหน้าตาดีแล้วยังไง? เธอไม่ได้รับการศึกษาจากตระกูลหลิน ต่อให้สวยแค่ไหน การศึกษาและประสบการณ์ก็เทียบคนอื่นไม่ได้หรอก คอยดูไปเถอะ!]

หลินเจียเหลือบมองอวี่เหวินจื่อในไลฟ์สด เมื่อเห็นใบหน้านั้น เขาก็แทบจะหยุดนิ่งไปทันที

หลินเม่ยพูดถูก อิงหว่านกับเธอนั้นคล้ายกันมาก แทบจะเป็นพิมพ์เดียวกันเลยก็ว่าได้

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือใบหน้านั้นเป็นเสมือนตัวเธอในวัยเยาว์ ที่ไร้ความกังวล ไร้ซึ่งความกดดันใดๆ และเปี่ยมไปด้วยความสงบเยือกเย็นและสำรวมอย่างที่เธอไม่เคยมีมาก่อน

เธอไม่ได้ดูเหมือนคนที่เกิดในชนบท และไม่ได้ดูเหมือนเด็กที่ถูกทอดทิ้งแม้แต่น้อย

เธอได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดีเยี่ยม

ชั่วขณะหนึ่ง มือของอวี่เหวินจื่อที่ถือแก้วน้ำอยู่ก็สั่นสะท้าน

หลินเป่าซีเดินลงมาจากชั้นบนและเห็นโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ตรงหน้าอวี่เหวินจื่อ เธอร้องเรียกขึ้นว่า "แม่คะ?"

อวี่เหวินจื่อวางโทรศัพท์ลง กลับคืนสู่ท่าทีปกติและยิ้มให้หลินเป่าซี "เป่าซี กินมื้อเช้าให้เสร็จแล้วรีบไปโรงเรียนเถอะลูก"

หลินเป่าซีกัดริมฝีปากแล้วพูดว่า "แม่คะ พี่สาวกำลังไลฟ์สดอยู่ แม่จะ..."

ใบหน้าของอวี่เหวินจื่อค่อยๆ เย็นชาลง และน้ำเสียงของเธอก็เปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ "แม่ไม่อยากให้ลูกพูดถึงเรื่องของเด็กคนนั้น"

ใบหน้าของหลินเป่าซีซีดเผือดลงในทันที เธอไม่กล้าเอ่ยคำใดออกมาอีกเลย