บทที่ 1: ยังไม่ตายแล้วจะรีบไปทำไม? ติดต่อเมรุเผาศพไว้สิ

...【ติ๊ง~~】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทะลุมิติเข้ามาในโลกนิยายแนวเมืองหลวง】

【เนื้อเรื่องปัจจุบันมาจากเรื่อง 'สุดยอดราชันมังกร'】

【กรุณาจัดการบุตรแห่งโชคชะตา หลินฮั่น ให้เร็วที่สุด ยิ่งจัดการได้เร็วเท่าไหร่ รางวัลก็จะยิ่งมหาศาลมากขึ้นเท่านั้น】

【ได้รับแพ็กเกจของขวัญเริ่มต้นสำหรับตัวร้ายหนึ่งชุด】

【รัศมีตัวร้าย】: สามารถเมินเฉยต่อรัศมีตัวเอกได้ ในฐานะสุดยอดตัวร้าย คุณจะถูกรัศมีของตัวเอกส่งผลกระทบได้อย่างไร? ได้ยินมาว่าตัวเอกฆ่าไม่ตายงั้นเหรอ? ฉันไม่เชื่อหรอก! โปรดรีบจัดการบุตรแห่งโชคชะตา และปลดปล่อยเสน่ห์อันร้ายกาจของคุณออกมาซะ!

【มิติเก็บของ】: พื้นที่ขนาดกว้าง ยาว และสูง ด้านละสิบเมตร ในฐานะสุดยอดตัวร้าย โฮสต์จะไม่มีสถานที่สำหรับฆ่าคนซ่อนศพ ปล้นชิงสมบัติ และทำลายหลักฐานได้อย่างไร?

【ทักษะสังหารระดับเทพ】: ในฐานะสุดยอดตัวร้าย สรรพสิ่งบนโลกล้วนเป็นเครื่องมือสังหารได้ แม้แต่ตะเกียบก็สามารถกวัดแกว่งดั่งคมดาบ... ลงมือให้ไว โพสท่าให้เท่!

"???"

"ให้ตายเถอะ!"

สีหน้าของเฉาชวนเต็มไปด้วยความตกตะลึงระคนยินดี

แน่นอนว่าความยินดีนั้นมาจากตัวเขาที่ยังไม่ตาย แถมยังทะลุมิติมาพร้อมกับระบบสุดโกง ไม่ว่าเขาจะกลายเป็นตัวร้ายหรือไม่ ขอแค่มีชีวิตรอดต่อไปได้ อย่างอื่นก็ไม่สำคัญแล้ว

ส่วนความตกตะลึงนั้น เป็นเพราะมีคนตายนอนอยู่ข้างๆ เขา

ซึ่งคนตายที่ว่า... หน้าตาเหมือนเขาทุกกระเบียดนิ้ว

แวบแรกที่เห็น ทำเอาเฉาชวนถึงกับขนหัวลุกชัน

ภาพตรงหน้ามันช่างน่าขนลุกเกินไปแล้ว!

มันทำให้เฉาชวนเกิดความสงสัยไปชั่วขณะ ว่าตัวเขาในตอนนี้เป็นคนหรือผีกันแน่

ทว่าเพียงไม่นาน เฉาชวนก็เข้าใจสถานการณ์

ร่างไร้วิญญาณตรงหน้านี้คือตัวเขาในจักรวาลคู่ขนาน เป็นอีกหนึ่งตัวตนของเขาจากอีกโลกหนึ่ง

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเขาอาจจะทำให้หมอนี่ตกใจจนช็อกตาย หรือบางทีระบบอาจจะเป็นคนลงมือฆ่า

ใครจะไปรู้ล่ะ

แต่นั่นไม่สำคัญหรอก!

ยังไงซะตอนนี้หมอนี่ก็ตายไปแล้ว

และเขาก็ได้รับสืบทอดข้อมูลระบุตัวตน รวมถึงทรัพย์สินมูลค่าหลายพันล้านมาโดยปริยาย

ชายที่ตายไปมีชื่อว่า เฉาชวน เช่นเดียวกัน เป็นพ่อของตัวร้ายในเนื้อเรื่อง 'สุดยอดราชันมังกร'

นั่นหมายความว่าเขาได้รับสืบทอดลูกชายตัวร้าย ที่ขยันหาเรื่องเดือดร้อนมาให้ผู้เป็นพ่อด้วย!

สวรรค์โปรด!

ตามบทนำของเรื่องราว

ตัวละครเฉาชวนอยู่ในวัยสี่สิบต้นๆ เป็นเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ชื่อดังแห่งจงไห่ ติดอันดับหนึ่งในห้ามหาเศรษฐีที่รวยที่สุดในเมือง เขาสร้างเนื้อสร้างตัวมาด้วยตัวเอง และมีทรัพย์สินนับพันล้าน

และคืนนี้... ลูกชายตัวดีของเขาจะได้พบกับบุตรแห่งโชคชะตาตามเนื้อเรื่อง และถูกอีกฝ่ายหักขาที่สามจนแหลกละเอียด!

นี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด

ก๊อก ก๊อก ก๊อก—

ในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอย่างร้อนรน

"มีอะไร?" เฉาชวนใจหล่นวูบ เขาปรายตามองศพบนพื้น

นอกประตู เสียงร้อนรนของพ่อบ้านดังขึ้น "นายท่าน แย่แล้วครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว"

"รอเดี๋ยว"

เฉาชวนไม่มีเวลาให้คิดมากนัก เขาลงมือจัดการกับศพอย่างรวดเร็ว

เขาเปลี่ยนไปใส่เสื้อเชิ้ตและชุดสูทของอีกฝ่าย จากนั้นก็โยนศพเข้าไปในมิติเก็บของ มิติเก็บของไม่สามารถเก็บสิ่งมีชีวิตได้ แต่ถ้าเป็นคนตายล่ะก็ไม่มีปัญหา

พูดตามตรง

การต้องมานั่งถอดเสื้อผ้าคนตายด้วยมือตัวเองมันให้ความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ โดยเฉพาะเมื่อคนตายหน้าตาเหมือนเขาเป๊ะๆ ซึ่งมันทำให้เขาขนลุกซู่

หลังจากโยนศพเข้าไปในมิติเก็บของ ในที่สุดเฉาชวนก็พรูลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง

เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ผู้บริหาร และใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจะเรียกสติกลับมาได้เต็มที่

"เข้ามาได้!"

แกร๊ก!

เมื่อได้รับอนุญาต พ่อบ้านจึงเปิดประตูเข้ามาในห้อง

สีหน้าของเขาดูร้อนรน และทันทีที่ก้าวเข้ามา เขาก็รีบรายงานทันที "นายท่าน เกิดเรื่องแล้วครับ... เมื่อครู่นี้นายน้อยไปมีเรื่องกับคนอื่นที่บาร์จนถูกซ้อมและส่งตัวไปโรงพยาบาลแล้วครับ อาการสาหัสมาก บอดี้การ์ดหลายคนก็บาดเจ็บเหมือนกันครับ"

สีหน้าของเฉาชวนมืดมนลงเล็กน้อย

บัดซบเอ๊ย

เนื้อเรื่องมันจำเป็นต้องเดินเร็วขนาดนี้เลยหรือไง?

ระบบได้มอบทิศทางของเนื้อเรื่องคร่าวๆ ให้แล้ว แต่เขายังไม่มีเวลาศึกษาเลย เขาเพิ่งอ่านแค่ชื่อเรื่อง เรื่องย่อ และสองบทแรกเท่านั้น มันเป็นนิยายแนวราชันทหารหวนคืนสุดซ้ำซากที่เน้นความสะใจ บุตรแห่งโชคชะตาคือราชันมังกรน้อยปากเบี้ยวที่ชื่อ หลินฮั่น ซึ่งมีภูมิหลังเป็นถึงทหารรับจ้างระดับนานาชาติ

ไม่ใช่ว่าเฒ่าเฉาหวาดกลัวอะไรหรอก เพียงแต่ความรู้สึกที่ถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว ขาดการเตรียมพร้อมหรือวางแผนล่วงหน้า มันน่าหงุดหงิดมากๆ ก็เท่านั้น

เฉาชวนขมวดคิ้วแล้วถามขึ้น "บาดเจ็บหนักไหม? ยังไม่ตายใช่รึเปล่า?"

พ่อบ้านถึงกับอึ้งไป "เอ๊ะ? เอ่อ ยังครับ..."

เฉาชวนพูดต่อ "ถ้ายังไม่ตายแล้วจะรีบไปทำไม? ติดต่อเมรุเผาศพไว้สิ พอเขาตายเมื่อไหร่ ก็จับยัดเข้าเตาไปเลยตอนที่ยังอุ่นๆ อยู่"

"???"

พ่อบ้านยืนใบ้กินไปในทันที

ปกติแล้ว ถึงแม้นายท่านจะโกรธที่นายน้อยทำตัวไม่เอาไหน แต่พอนายน้อยไปก่อเรื่อง นายท่านก็จะลงมือจัดการให้ทันที ทั้งใช้เส้นสาย ดึงคนรู้จัก และทุ่มเงินเพื่อสะสางปัญหาให้จบๆ ไป

พฤติกรรมแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ครั้งหรือสองครั้ง

แต่วันนี้ อารมณ์และท่าทีของนายท่านกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ซึ่งมันค่อนข้างแปลกประหลาด

พ่อบ้านพูดติดอ่าง "นายท่าน เรื่องนี้... เอ่อ!"

เฉาชวนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พร้อมหาข้ออ้าง "ที่ผ่านมาฉันตามใจเขามากเกินไป ลูกไม่รักดีก็เป็นความผิดของพ่อ ถ้ายังปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป สักวันเขาจะต้องหาเรื่องตายให้ตัวเอง และพาดึงตระกูลเฉาทั้งหมดไปตายด้วย ถึงเวลาต้องดัดนิสัยเขาซะบ้าง แกไปจัดการเรื่องนี้ก่อน ไปดูสถานการณ์ให้แน่ชัดแล้วค่อยกลับมาคุยกัน"

"ครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะรีบไปที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย" พ่อบ้านพลันเข้าใจถึงความตั้งใจอันแน่วแน่ของนายท่านและไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรอีก ก่อนจะขอตัวออกจากห้องหนังสือไป

สำหรับเฉาชวนแล้ว ลูกชายไม่เอาถ่านคนนี้จะอยู่หรือตายก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย

ยังไงซะก็ไม่ใช่ลูกชายแท้ๆ ของเขาเสียหน่อย!

แต่การเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของบุคลิกเขา ยังคงต้องหาข้ออ้างมาบังหน้า ไม่อย่างนั้นมันจะดูผิดปกติเกินไป

ในระหว่างที่ยังมีเวลา เขาจึงรีบศึกษาเนื้อเรื่องส่วนที่เหลืออย่างรวดเร็ว

ครู่ต่อมา

เฉาชวนก็รู้สึกไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย

การต้องมาดูบุตรแห่งโชคชะตาอวดเก่งในมุมมองของตัวร้าย... มันให้ความรู้สึกเหมือนกินหนอนเป็นๆ เข้าไป ชวนให้คลื่นไส้สุดๆ

ตามเนื้อเรื่อง เป็นเพราะ 'กล่องดวงใจ' ของลูกชายตัวดีถูกเตะจนพิการโดยบุตรแห่งโชคชะตา หลินฮั่น จึงทำให้เฉาชวนกลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับอีกฝ่าย

เป็นความแค้นฝังลึกชนิดที่ไม่ตายก็ไม่เลิกรา

อันที่จริง หากมองดูเนื้อเรื่องทั้งหมด ตัวละคร 'เฉาชวน' ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร แถมยังบริจาคเงินเพื่อการกุศลไปไม่น้อย ข้อเสียเพียงอย่างเดียวในเรื่องก็คือ การที่เขารักและตามใจลูกชายหัวแก้วหัวแหวนมากจนเกินพอดี

เขาเป็นเพียงตัวละครที่น่าสงสาร

เขาแค่อยากจะแก้แค้นให้ลูกชาย

ทว่าในท้ายที่สุด ครอบครัวของเขากลับต้องพังพินาศ

ส่วนเฉาชวนคนปัจจุบันนั้น เขาไม่ได้กังวลอะไรกับบุตรแห่งโชคชะตาที่เป็นราชันทหารหวนคืนอย่าง หลินฮั่น เลยสักนิด

หมอนี่มีลูกสาวอยู่ในประเทศที่ไม่ได้เจอกันมานานกว่าสิบปีอยู่คนหนึ่ง ซึ่งเด็กคนนี้ก็คือเกล็ดมังกรย้อนของบุตรแห่งโชคชะตา และเป็นจุดอ่อนของเขาด้วยเช่นกัน

ต่อให้ไม่มีระบบ อาศัยแค่ประสบการณ์และความเจ้าเล่ห์ของเฉาชวนในอดีต การวางแผนและควบคุมอีกฝ่ายให้อยู่หมัดก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ท้ายที่สุดแล้ว ในชีวิตก่อน เฉาชวนเป็นถึงคนขับรถมือเก๋าของคณะกรรมการพรรคระดับเทศบาล มีความเชี่ยวชาญในการพลิกแพลงและเข้าสังคม ถึงเขาจะเป็นแค่คนขับรถ แต่เขาก็ได้คลุกคลีกับบรรดาผู้นำมามากหน้าหลายตา วิสัยทัศน์ของเขาจึงกว้างไกลตามไปด้วย

ดังนั้น การรับมือกับราชันมังกรน้อยจึงไม่ใช่เรื่องยากจนเกินมือ!

นอกเหนือจากนี้ เขายังมีทักษะและไอเทมป้องกันตัวอย่าง 【รัศมีตัวร้าย】 และ 【ทักษะสังหารระดับเทพ】 อีกด้วย

ส่วนเรื่องจะไปปรองดองกับบุตรแห่งโชคชะตาน่ะเหรอ?

เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นเลยด้วยซ้ำ!

ด้วยผลของรัศมีตัวร้าย พวกบุตรแห่งโชคชะตาย่อมเกิดความรู้สึกรังเกียจเฉาชวนโดยธรรมชาติอยู่แล้ว ดังนั้นต่อให้เฉาชวนในตอนนี้จะเป็นตัวปลอม มันก็แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะญาติดีกับหลินฮั่น

ถอยไม่ได้ก็ต้องเดินหน้าลุย

ในเมื่อกลายเป็นศัตรูกันแล้ว ก็ไม่มีทางหันหลังกลับได้อีก

ปมที่ตายตัวก็ต้องแก้ด้วยความตายเท่านั้น!

ยิ่งไปกว่านั้น

เพื่อกอบโกยแต้มโชคชะตาของตัวร้าย เจ้าราชันมังกรน้อยปากเบี้ยวที่ชื่อ หลินฮั่น คนนี้ จำเป็นต้องหายไปจากโลกใบนี้

เฉาชวนจุดซิการ์ขึ้นสูบ พลางครุ่นคิดถึงก้าวต่อไปเพื่อชิงความได้เปรียบ

【ทักษะสังหารระดับเทพ】 มาพร้อมกับผลลัพธ์ในการเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกาย ไม่เพียงแต่ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แต่ยังรวมถึงสมองด้วย

จิตใจของเขารู้สึกอ่อนเยาว์ลง

จิตวิญญาณของเขาก็รู้สึกเบาสบายขึ้นหลายส่วน

ร่างกายของเขารู้สึกเบาหวิวราวกับล่องลอย ทุกเซลล์ในร่างกายเต็มไปด้วยความปีติยินดี

ร่างกายของคนหนุ่มนี่มันให้ความรู้สึกดีจริงๆ

ในชีวิตก่อน เฉาชวนอยู่ในช่วงวัยสามสิบต้นๆ ซึ่งอายุน้อยกว่า 'เฉาชวน' ในเนื้อเรื่องถึงสิบกว่าปี

เขาไม่ได้แก่ แต่ทุกครั้งที่ต้องไป 'ทำงาน' ให้กับภรรยาของพวกผู้นำ เขามักจะรู้สึกไร้เรี่ยวแรงอยู่เสมอ เขาต้องดื่มน้ำเก๋ากี้เป็นถุงๆ และกลืนหอยนางรมเป็นกิโลๆ แต่ก็ยังไม่สามารถตอบสนองความต้องการของพวกคุณนายได้ทัน

แต่ตอนนี้มันยอดไปเลย

ความรู้สึกของการได้รับการเสริมสมรรถภาพร่างกายมันช่างน่าหลงใหล

ความเร็วในการประมวลผลของสมองเขาพุ่งสูงปรี๊ด

เขากวาดสายตาทบทวนเนื้อเรื่องทั้งหมดจากความทรงจำอย่างรวดเร็ว และในขณะเดียวกัน แผนการที่ค่อนข้างสมบูรณ์แบบก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในหัว

แน่นอนว่า

ตัวร้ายก็คือตัวร้าย

แต่ตัวร้ายก็ไม่จำเป็นต้องเป็นพวกวิตถารที่เลวทรามต่ำช้าเสมอไป

มันก็แค่การยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับบุตรแห่งโชคชะตา เป็นเรื่องของผู้ชนะเป็นเจ้า ผู้แพ้เป็นโจรเท่านั้น

สำหรับผู้มากประสบการณ์อย่างเฉาชวนแล้ว การมีความสุขกับชีวิตคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

หลายสิบปีในชีวิตก่อน เขาแทบไม่ได้ทำสิ่งที่ตัวเองชอบเลย ตอนเด็กๆ เขาต้องทำในสิ่งที่พ่อแม่ชอบ พอโตขึ้นมา เขาต้องทำในสิ่งที่พวกผู้นำชอบ และหลังจากนั้น เขาก็ต้องทำในสิ่งที่ภรรยาของผู้นำ... ชอบ

ดังนั้น ในเมื่อเขาได้ทะลุมิติมาทั้งที ถึงจะเป็นตัวร้าย เขาก็ต้องขอใช้ชีวิตเพื่อตัวเองให้คุ้มค่าสักครั้ง

ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ!

ไม่อย่างนั้น เขาคงจะรู้สึกผิดต่อการทะลุมิติครั้งนี้แย่เลย