ตอนที่ 195 จุดสูงสุดของวิหารสวรรค์!

ในขณะที่หนิงอวิ๋นกางเขตแดนทั้งสามออกมา

เงาดำที่รวมเป็นผืนเดียวเกือบจะบดบังฟ้าดิน ก็เปิดเขตแดนขึ้นในเวลาเดียวกัน!

โครม——!!!

โครม——!!!

โครม——!!!

พลังออร่าของเขตแดนระเบิดออกมาอย่างต่อเนื่อง!!!

แรงกดอันแข็งแกร่งแผ่กระจายออกไปดุจคลื่นสู่ทุกทิศทาง!!!

ภายใต้การปะทะพร้อมกันของพลังเขตแดนนับไม่ถ้วน สูญว่างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และบนผิวของมันก็ปรากฏรอยแยกถี่ยิบ เผยให้เห็นภายในอันมืดดำของสูญว่างนั้น!!!

ภัยพิบัติที่ถูกแทนด้วยเงาดำหม่นซึ่งรวมเป็นผืนเดียว พวกมันที่เปิดเขตแดนออกมา กับสามเขตแดนที่หนิงอวิ๋นเปิดออกมา...ในชั่วขณะนี้ได้ปะทะเข้าหากันอย่างรุนแรง!!!

“โฮก!!!”

ภัยพิบัติระดับ 8 ตัวหนึ่งส่งเสียงคำรามดังสะเทือนแก้วหู

พลังของเขตแดนยิ่งทวีความแน่นหนา หมอกดำมืดเย็นยะเยือกแผ่ซ่านพลุ่งพล่าน พยายามจะต้านขอบเขตของเขตแดนที่ถาโถมเข้ามาโดยมีหนิงอวิ๋นเป็นศูนย์กลางให้ถอยกลับไป!!!

เมื่อเห็นดังนั้น

หนิงอวิ๋นค่อยๆ เงยเปลือกตาขึ้น

ตอนนี้ ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับเขตแดนหลายแห่งพร้อมกัน ก็ไม่มีปัญหา

พลังที่ร่างศักดิ์สิทธิ์โบราณมอบให้เขา เพียงพอที่จะคงสภาพการกางเขตแดนทั้งสามพร้อมกันได้

จากนั้น เขายกแขนขึ้น แล้วค่อยๆ กดลงไป!!!

โครม——!!!

แรงกดที่แผ่ออกมาจากเขตแดนพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง!!!

ราวกับภูเขาหนักนับหมื่นจินกดทับและบดขยี้ออกไป!!!

แกร๊ก——!!!

ภายใต้แรงกดทับจากเขตแดนทั้งสาม เขตแดนที่ภัยพิบัติตัวนี้ปลดปล่อยออกมาถูกบดขยี้แตกในทันที กลายเป็นเศษโปร่งใสจำนวนนับไม่ถ้วนดุจแก้วสลายหายไปในสูญว่าง!!!

ในเวลาเดียวกัน

กลิ่นอายของเขตแดนทั้งสามกลับไม่มีทีท่าจะอ่อนลงแม้แต่น้อย

กลับพุ่งเข้าปะทะไปยังเขตแดนหลายแห่งนั้นด้วยท่าทีที่ร้อนแรงและยิ่งใหญ่กว่าเดิม!!!

แกร๊ก——!!!

เสียงแตกหักต่อเนื่องดังขึ้นอย่างกะทันหัน!!!

เขตแดนที่ภัยพิบัติระดับ 8 หลายตนกางออกมา ล้วนแตกสลายทั้งหมดในชั่วขณะนี้!!!

...

“นี่มัน...?!”

หลิวชิงสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างแรง “กลิ่นอายของเขตแดนมากมายขนาดนี้ จู่ๆ ก็หายไปหมดในชั่วพริบตาเลยเหรอ?!!”

ภายในประตูนั่น กลิ่นอายของเขตแดนที่ส่งออกมาไม่ใช่แค่หนึ่งหรือสองแห่งธรรมดา นอกจากสามเขตแดนที่หนิงอวิ๋นกางออกมาแล้ว...ยังมีพลังอำนาจจากเขตแดนอีกกว่าสิบแห่งปะทุขึ้น!!!

นั่นหมายความว่า ภายในประตู หนิงอวิ๋นไม่ได้เผชิญหน้ากับภัยพิบัติระดับทำลายเมืองเพียงหนึ่งหรือสองตัวเท่านั้น แต่เป็นภัยพิบัติระดับทำลายเมืองกว่าสิบตัวที่ลงมือพร้อมกัน!!!

และเมื่ออยู่ภายในเขตแดนผนึก ภัยพิบัติระดับทำลายเมืองกว่าสิบตัวนี้ก็ไม่ใช่แค่ภัยพิบัติระดับทำลายเมืองธรรมดาอีกต่อไป...ในวินาทีที่ได้รับการเสริมพลังจากเขตแดนผนึก พวกมันก็คือระดับ 7 ขั้นสูงสุดที่แท้จริง หรือแม้กระทั่งภัยพิบัติระดับทำลายมณฑลระดับ 8!!!

เผชิญหน้ากับภัยพิบัติที่มีกำลังรบระดับ 8 กว่าสิบตนพร้อมกัน แต่ยังสามารถทำลายเขตแดนที่พวกภัยพิบัติเหล่านี้ปลดปล่อยออกมาให้พังทะลายได้โดยตรงในชั่วพริบตา...

จึงพอจะคาดเดาได้

ว่าพลังที่หนิงอวิ๋นระเบิดออกมาในชั่วพริบตานั้นน่ากลัวเพียงใด!!!

หลิวชิงอดคิดอยู่ชั่วครู่ไม่ได้

ถ้าคนที่สู้กับหนิงอวิ๋นไม่ใช่ภัยพิบัติระดับ 8 กว่าสิบตนนั้น แต่เป็นตัวเธอเองล่ะ...เธอจะมีโอกาสชนะหรือไม่?

คำตอบชัดเจนอยู่แล้ว

ไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่นิดเดียว

เธอรู้ระดับกำลังรบของตัวเองดี

ระดับ 7 ขั้นสูงสุด ใกล้จะถึงระดับ 8

ถ้านับรวมเขตแดนด้วย...เต็มที่ก็ทำได้แค่พอเทียบกับระดับ 8 ที่อ่อนกว่า

นั่นก็ถือว่าไม่อ่อนแล้ว ช่องว่างระหว่างระดับ 7 กับระดับ 8 ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย

พรสวรรค์ของเธอสูง แต่ระดับ 8 คนไหนกันที่พรสวรรค์จะไม่ดีล่ะ?

คนที่ก้าวขึ้นสู่ระดับ 8 ได้ ไม่มีใครกระจอกเลย!!!

แต่ถึงจะเป็นระดับกำลังรบระดับ 8 ต่อหน้าหนิงอวิ๋น...กลับดูเหมือนกระดาษบางๆ ทั้งสิ้น สิบกว่าเขตแดนเลยนะ แค่เผชิญหน้าแวบเดียวก็ถูกทำลายจนแหลกหมดแล้ว!!!

หลี่ซินหลินและกู้ชิงหานก็ตกตะลึงในใจไม่แพ้เธอเลย

แม้พวกเธอจะรู้ว่า หนิงอวิ๋นมีเขตแดนสามแห่งพร้อมกัน

แต่กับพลังที่เกิดจากการกางเขตแดนทั้งสามพร้อมกันนั้น แท้จริงแล้วแข็งแกร่งเพียงใด พวกเธอก็ยังอยู่ในภาวะคลุมเครือ

และตอนนี้ แม้แต่เขตแดนของภัยพิบัติระดับ 8 กว่าสิบตนก็ยังถูกทำลายพร้อมกัน...!!!

หลี่ซินหลินเงียบไปครู่หนึ่ง

จากนั้น ก็ยอมแพ้ความคิดที่จะไล่ตามหนิงอวิ๋นโดยสิ้นเชิง

ไล่ตามไม่ทันแล้ว ตามไม่ถึงแล้ว!!!

เชี่ยเอ๊ย...แม้แต่ไฟท้ายก็ยังมองไม่เห็น!!!

แค่ไม่กี่วันเอง ทำไมถึงแข็งแกร่งได้ถึงขั้นนี้ ถ้าตอนนั้นหนิงอวิ๋นแสดงพลังระดับนี้ออกมา...แค่กางออกเพียงหนึ่งเขตแดน แรงกดที่ปลดปล่อยออกมาก็เพียงพอจะบดขยี้ตัวเธอจนสิ้น!

ไม่จำเป็นต้องกางทั้งสามเขตแดนพร้อมกันด้วยซ้ำ

ถ้ากางทั้งสามเขตแดนพร้อมกันล่ะก็...

เกรงว่าเธอจะถูกกดจนไม่สามารถกางเขตแดนออกมาได้ด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการใช้กฎเกณฑ์เลย!

ในใจของกู้ชิงหานมีเพียงความคิดเดียว

อาอวิ๋นเก่งจริงๆ!!!

...

หลังจากบดขยี้เขตแดนที่ภัยพิบัติกว่าสิบตนปลดปล่อยออกมาตรงหน้าจนแหลกละเอียดพร้อมกันแล้ว

สองตาของหนิงอวิ๋นที่เป็นสีแดงเลือดและสีดำยิ่งทวีความเข้มข้น ส่วนวงแหวนแสงสีทองอร่ามกลับเพิ่มกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ให้เขาอีกชั้น!!!

หลังจากทำลายเขตแดนของภัยพิบัติลงแล้ว

ภัยพิบัติก็จะกลับสู่สภาพเริ่มต้นอีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน

นั่นก็เป็นช่วงเวลาที่พวกมันอ่อนแอที่สุดเช่นกัน

เขตแดนแตกสลาย สำหรับผู้แข็งแกร่งระดับเขตแดนทุกคนแล้ว นี่คือช่วงอ่อนแรงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ พลังและการป้องกันของตนจะลดลงสู่จุดที่ต่ำมาก

มนุษย์ก็เป็นเช่นนี้ ภัยพิบัติก็เช่นนี้เหมือนกัน คมดาบตวัดผ่านสูญว่างในชั่วพริบตา

บนผิวตัวดาบก็กลายเป็นสีดำไหม้ทีละน้อยในทันที!!!

ในชั่วพริบตา

ทั้งโลกดูเหมือนจะเงียบสงบลง!!!

จากปลายดาบ ควันขาวลอยขึ้นเป็นสายๆ ความร้อนได้แผ่ขยายออกไปแล้ว ทำให้บนพื้นดินปรากฏลวดลายสีแดงเข้มราวกับลาวา...

จากนั้น หนิงอวิ๋นก็กำด้ามดาบไว้ แล้วฟาดไปข้างหน้าอย่างแรง!!!

แสงดาบสีดำไหม้ก่อเป็นสายรุ้งพาดยาว ทะลวงสูญว่าง ฟันเฉียงเข้าใส่หมู่ภัยพิบัติที่รวมตัวกันเป็นผืนตรงหน้า!!!

เพียงชั่วอึดใจ

แสงดาบราวกับแปรเปลี่ยนเป็นห้วงเหวไร้ขอบเขต!!!

กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างที่สัมผัสเข้าไปไว้ภายใน!!!

เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นอย่างรุนแรง เผาพวกมันจนมอดไหม้สิ้น!!!

พลังของเขตแดนทั้งสาม ในชั่วขณะนี้ได้ซ้อนทับรวมกันทั้งหมด

พลังอันมหาศาลนี้...แค่ปลดปล่อยออกมา ก็ทำให้แสงศักดิ์สิทธิ์ของเสาเทพรอบๆ หม่นลง ทุกสรรพสิ่งล้วนต้องก้มหัวให้ต่อหน้าความร้อนนี้!!!

เปลวเพลิงลุกไหม้ขึ้นราวกับไม่มีวันดับ

เมื่อความร้อนนี้ค่อยๆ จางหายไป

ภัยพิบัติทั้งหมดก็สลายหายไปจนหมดสิ้น

ในเวลาเดียวกัน...

ประตูบานสุดท้าย

ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

หนิงอวิ๋นก้าวเท้าเดินไปข้างหน้า

จนกระทั่งยืนอยู่หน้าประตูบานนี้

เขายกแขนขึ้น แล้วค่อยๆ แตะลงบนประตู

ผ่านประตูบานนี้...หนิงอวิ๋นก็สัมผัสได้แล้วว่า ภายในอีกฟากหนึ่งของประตูบานนี้ มีพลังออร่าของตัวตนนั้นอยู่

มันอยู่หลังประตูบานนี้ ในจุดสูงสุดของวิหารสวรรค์แห่งนี้

ถ้าอย่างนั้น...ต่อไป ก็ไปที่นั่นกันเถอะ

เมื่อคิดได้ดังนั้น หนิงอวิ๋นก็เดินเข้าไปในประตู

(จบตอน)