บทที่ 49 ผู้ครอบครองแผนที่
บทที่ 49 ผู้ครอบครองแผนที่
ทันทีที่จ้าวซูพูดจบ เสียงอุทานและความโกลาหลรอบหอชิงอวิ๋นที่เกิดจากแรงกดดันของเซียนยุทธ์ ก็เงียบลงในพริบตา
พื้นที่แถบนี้ถือเป็นย่านสำคัญ คนที่อาศัยอยู่ล้วนไม่ธรรมดา อีกทั้งช่วงนี้ยังมีผู้แข็งแกร่งจากหลายฝ่ายมาปักหลักอยู่ เพราะเรื่องของโจวเฉียนคุน
ดังนั้นทุกคนจึงรู้ดีว่าแรงกดดันเมื่อครู่เป็นของใคร
นั่นคือบรรพชนเซียนยุทธ์ของราชวงศ์เทียนอวิ๋น ผู้เป็นเสมือนฟ้าของทั้งราชวงศ์
แต่ตอนนี้…กลับถูกด่าแถมยังโดนเรียกว่า “ไอ้แก่”
แค่คิดก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องโกรธแค่ไหน
จึงไม่มีใครกล้าส่งเสียงอีก กลัวจะโดนลูกหลง
ทางด้านหยุนจิงเทาเองก็ดูเหมือนจะชะงักไปกับคำด่านั้น แรงกดดันถึงกับหยุดลงจริงๆ
แต่แน่นอน ไม่มีใครคิดว่าเขาจะปล่อยผ่าน
พริบตาถัดมา บนถนนหินหน้าหอชิงอวิ๋น ก็มีชายวัยกลางคนในชุดขาวปรากฏตัว
เขาดูสง่างาม แม้สวมเพียงชุดธรรมดา แต่ก็โดดเด่นเหนือผู้คน
และเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็ทำให้ทุกคนรวมถึงเทวะยุทธ์ ต้องก้มศีรษะโดยไม่รู้ตัว
คนผู้นี้ก็คือ หยุนจิงเทา บรรพชนเซียนยุทธ์ของราชวงศ์เทียนอวิ๋น
เหล่าผู้คนรีบถอยห่างทันที กลัวจะถูกลูกหลงจากเหตุการณ์
แต่ผิดคาด หยุนจิงเทาไม่ได้ลงมือ กลับยืนพิจารณาจ้าวซู
จ้าวซูก็มองตอบเช่นกัน
แม้อีกฝ่ายจะดูหนุ่มแน่น ไร้เค้าความชรา แต่แท้จริงแล้ว เซียนยุทธ์สามารถควบคุมสภาพร่างกายได้อย่างสมบูรณ์
หากไม่แข็งแกร่งกว่ามาก ยากจะมองออก
แต่จ้าวซูสัมผัสได้ชัด ว่าหยุนจิงเทาใกล้หมดอายุขัยจริง
“ข้าหยุนจิงเทา คารวะสหาย”
เขาประสานมือทัก
“ข้าแซ่จ้าว”
“โอ้ สหายจ้าว ยินดีที่ได้พบ”
“พอเถอะ เข้าเรื่องเลย เจ้าแผ่แรงกดดันแบบนี้ เพราะเรื่องตระกูลหลิวใช่ไหม”
“ถูกต้อง คนของตระกูลหลิวอยู่ที่นี่ ขอให้สหายช่วยอำนวยความสะดวก”
“ในเมื่อพวกเขาอยู่ในหอชิงอวิ๋น ก็อยู่ภายใต้การคุ้มครองของข้า เจ้ายังจะถามอีกทำไม”
“เรื่องนี้เกี่ยวกับความอยู่รอดของราชวงศ์ ข้าใกล้สิ้นอายุขัยแล้ว ขอเพียงสหายให้เกียรติ”
“เจ้ากำลังขู่ข้ารึ?”
“ไม่กล้า!”
การสนทนาสั้นๆ แต่เห็นชัดว่า หยุนจิงเทาเสียเปรียบ
เพราะโลกนี้ยึดพลังเป็นหลัก และเขารู้ดีว่าจ้าวซูแข็งแกร่งกว่าตน
สุดท้ายเขาจึงเริ่มคิดจะถอย
“เดี๋ยวก่อน”
จังหวะนั้นเอง โจวเฉียนคุนก็เดินออกมาพร้อมผู้นำตระกูลหลิว
หยุนจิงเทามองอย่างแปลกใจ
“ท่านนี้คือ?”
“คุณชายโจวเฉียนคุนแห่งตระกูลโจว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น แม้ภายนอกหยุนจิงเทาจะสงบนิ่ง แต่ในใจกลับสั่นสะเทือน
ผู้แข็งแกร่งระดับเซียนยุทธ์ กลับเรียกคนระดับราชายุทธ์ว่า “คุณชาย”
นี่ไม่ใช่สิ่งที่อำนาจธรรมดาจะทำได้
เขาจึงยิ่งสุภาพขึ้น
“คุณชายโจว ได้ยินชื่อมานาน วันนี้ได้พบ สมคำร่ำลือ ไม่ทราบมีธุระอันใด”
โจวเฉียนคุนไม่ตอบทันที แต่หันไปมองผู้นำตระกูลหลิว
“เอาแผนที่จริงออกมาได้แล้ว”
คำพูดนี้ทำให้ทุกสายตาหันไปจับจ้องทันที
ผู้นำตระกูลหลิวที่เดิมก็หวาดกลัวอยู่แล้ว ยิ่งไม่กล้าเงยหน้า
เพราะเขารู้ดีว่าตนได้ทรยศราชวงศ์แล้ว
ถ้าไม่มีจ้าวซู ตระกูลหลิวคงถูกกวาดล้างไปแล้ว
และที่สำคัญ…
เรื่องแผนที่
ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ส่งของจริง
แผนที่ที่ให้หุ่นต้นกำเนิดเอาไป เป็นเพียงของคัดลอก
ของจริง…ยังอยู่กับเขา
เดิมทีเขาคิดจะรอให้ตระกูลโจวปะทะกับราชวงศ์จนแตกหักก่อน แล้วค่อยมอบของจริง
แต่ไม่คิดว่าเรื่องจะจบเร็วขนาดนี้
จ้าวซูเพียงคนเดียวก็ทำให้หยุนจิงเทาถอย
ทำให้แผนของเขากลายเป็นเหมือนมีเจตนาแอบแฝง
ในสถานการณ์แบบนี้ เขาไม่กล้าเสี่ยงอีก
จึงรีบนำแผนที่ตัวจริงออกมา แล้วคุกเข่าลงทันที
“คุณชาย…นี่คือแผนที่”
เขาอยากอธิบาย แต่รู้ดีว่าพูดอย่างไรก็ฟังไม่ขึ้น
เพราะมันเท่ากับว่าเขาเคยไม่เชื่อใจตระกูลโจว
ดังนั้นสิ่งที่ทำได้ มีเพียงแสดงความจริงใจให้มากที่สุดเท่านั้น