ตอนที่ 250 เต๋าจุนหกคนมารวมตัวกันในที่เดียว!

เต๋าจุนสี่คน!

การต่อสู้ครั้งนี้มีเต๋าจุนถึงสี่คนอยู่พร้อมกัน พลังระดับนี้เพียงพอจะทำลายโลกอสูรโบราณหวง ทำให้ทุกคนตกตะลึงกันถ้วนหน้า

“แย่แล้ว เต๋าจุนมาพร้อมกันตั้งสี่คน แบบนี้จะดูเรื่องสนุกก็คงต้องถอยไปดูไกลๆ แล้วล่ะ”

“เฉินหานเป็นอะไรไป ทำไมถึงยืนข้างเต๋าจุนลึกลับคนนั้นอย่างเปิดเผย? หรือว่าเต๋าจุนลึกลับคนนั้นจะรู้จักกับเขา?”

“ก่อนหน้านี้ก็ได้ยินมาว่าเฉินหานกับหลี่จงเต้ามีความแค้นกันอยู่บ้าง ไม่คิดเลยว่าวันนี้เขาจะยืนข้างเต๋าจุนลึกลับอย่างเปิดเผย แบบนี้ก็เท่ากับสร้างศัตรูตายตัวกันแล้วสิ”

“เดิมทีเต๋าจุนลึกลับคนนั้นต้องตายแน่ๆ เต๋าจุนสองคนรุมเขาคนเดียวก็ชนะขาด แต่ตอนนี้มีเฉินหานเพิ่มเข้ามา สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปไม่ธรรมดาแล้ว”

“ศึกระดับนี้ไม่ได้เจอกันบ่อยๆ ฉันต้องดูให้มาก ถ้าได้เรียนรู้อะไรสักสองสามท่าจากมันก็ดีมากเลย”

ศึกของเต๋าจุนนั้น สำหรับคนที่อยู่ในระดับต่ำกว่า ถือเป็นศึกที่เหมาะแก่การชมอย่างยิ่ง ไม่มากก็น้อยย่อมได้ซึมซับความลึกซึ้งบางอย่าง เรียนรู้ได้สักหนึ่งกระบวนท่าก็เพียงพอแล้ว

เช่นเดียวกัน ศึกใหญ่แบบนี้หาได้ยากทั่วหล้า เว้นแต่จะเป็นสงครามโลกในสถานการณ์พิเศษ จึงจะมีเต๋าจุนมารวมตัวกันมากขนาดนี้

นับจากสงครามโลกครั้งก่อนก็ผ่านมาแล้วหนึ่งแสนปี ไม่คิดว่าวันนี้จะเกิดขึ้นเพราะเต๋าจุนลึกลับคนหนึ่ง และตัวตนของคนผู้นี้ก็ทำให้ทุกคนรู้สึกสงสัย

“เฉินหาน เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรือไง เจ้าจึงยืนข้างฝ่ายนั้นอย่างเปิดเผย แบบนี้กำลังท้าทายข้าอยู่ใช่ไหม?” หลี่จงเต้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา เขาไม่คิดเลยว่าเฉินหานไม่เพียงไม่ช่วยเขา แต่กลับไปช่วยเต๋าจุนลึกลับที่ไม่เคยรู้จักกันคนนั้น

ทำให้เขาโกรธมาก!

“เหอะ หลี่จงเต้า ข้าว่าท่านนั่นแหละที่แก่จนโง่แล้ว อย่าลืมสถานะของตัวเองสิ ท่านเป็นเต๋าจุนของเผ่ามนุษย์นะ จะไปจับมือกับเผ่าอสูรเพื่อกดขี่เต๋าจุนของเผ่ามนุษย์ได้ยังไง? แบบนี้มันหักหลังกันชัดๆ!” เฉินหานแค่นเสียงเย็นกล่าว

ได้ยินดังนั้น สีหน้าของหลี่จงเต้าสะท้านวูบหนึ่ง ก่อนจะมืดทะมึนยิ่งกว่าเดิม เขาไม่คิดว่าเฉินหานจะโยนหมวกใบใหญ่ใส่เขาตั้งแต่ต้น ทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

แม้เขาจะอยากฆ่าเต๋าจุนลึกลับคนนั้นมาก แต่หากลงมือในตอนนี้ เขาจะถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศต่อเผ่ามนุษย์ทันที และจะถูกตรึงไว้บนเสาแห่งความอัปยศไปชั่วชีวิต

ถึงหลี่จงเต้าจะหยิ่งผยองมาก แต่เขาก็เกลียดเผ่าอสูรอย่างยิ่ง เพราะแม่ของเขาถูกเผ่าอสูรฆ่าตาย ตลอดชีวิตนี้เขาไม่รู้ว่าฆ่าสัตว์อสูรไปกี่ตัวแล้ว แต่ก็ยังไม่อาจระงับความโกรธได้ แล้วเขาจะไปร่วมมือกับเผ่าอสูรเพื่อจัดการเฉินหลานได้อย่างไร

“ไสหัวไป นี่คือการต่อสู้ระหว่างเผ่ามนุษย์ของเรา ไม่ต้องให้พวกเผ่าอสูรมาแทรกแซงอีก ถ้าไม่ไป เดี๋ยวข้าจะสังหารพวกเจ้าไปด้วย” หลี่จงเต้าเงยหน้ามองร่างวิถีของเผ่าปักษาทองปีกใหญ่พลางเอ่ยเสียงเย็น

คงทำได้ดีที่สุดก็แค่ฆ่าเผ่าปักษาทองปีกใหญ่ตัวนี้ก่อน แล้วค่อยจัดการเฉินหลาน

“เต๋าจุนสามคนจะสังหารข้า แน่นอนว่าง่ายดายยิ่ง แต่พวกเจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้ามาเพียงลำพัง?” เผ่าปักษาทองปีกใหญ่เอ่ยอย่างเรียบเฉย

เมื่อเสียงของมันจบลง ข้างกายก็มีร่างวิถีอีกสองร่างลงมาปรากฏ แรงกดดันยิ่งทวีขึ้นอีกระดับ แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ น่ากลัวถึงขีดสุด! เฉินหลานมองไปยังร่างวิถีทั้งสองนั้นด้วยความตื่นตะลึง ร่างหนึ่งเป็นวัวร่างมหึมา ทั้งตัวแผ่แสงสีม่วง ปีกคู่กางอยู่บนหลัง กางปีกครั้งหนึ่งได้ไกลถึงหลายล้านลี้ ปกคลุมฟ้าดิน! อีกหนึ่งเป็นมังกร เป็นมังกรห้ากรงเล็บอย่างแท้จริง เกล็ดสีฟ้า ดวงตาสีฟ้าอ่อน สายน้ำโอบล้อมร่างกาย แผ่ประกายแสงไม่สิ้นสุด แววตาเย็นยะเยือกกวาดมองทั่วหล้า ศักดิ์สิทธิ์และน่าหวาดหวั่น

ล้วนเป็นเต๋าจุน! ณ เวลานี้ มีเต๋าจุนถึงหกคนแล้ว สามคนเป็นเต๋าจุนของเผ่ามนุษย์ สามคนเป็นเต๋าจุนของเผ่าอสูร หาได้ยากยิ่งทั่วหล้า! “ยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว ข้าต้องหาโอกาสหนี” เฉินหลานมองเต๋าจุนมากมายเช่นนี้แล้วคิดในใจ

แม้ไม่รู้ว่าเฉินหานจากสมาคมการค้าจะช่วยเขาเพราะเหตุใด แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ต้องหาทางออกไปให้ได้ ไม่เช่นนั้นพอการต่อสู้จบลง เขาจะกลายเป็นเป้าหมายสุดท้าย

ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายเผ่ามนุษย์ชนะหรือเผ่าอสูรชนะ เขาก็จะกลายเป็นเป้าหมายสุดท้าย เพราะหลี่จงเต้าและเต๋าจุนเผ่าอสูรอีกสามคนต่างก็จ้องเขาอยู่

ยิ่งไปกว่านั้น หลี่จงเต้าคนนี้ดูไม่ใช่คนดีอะไร อาจจะฉวยโอกาสลอบโจมตีเขาในระหว่างศึกได้ ต้องระวังให้ดี

เผ่าอสูรถึงกับมาเต๋าจุนถึงสามคน ทำให้สีหน้าของหลี่จงเต้ามืดทะมึนอย่างยิ่ง ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี

“หลี่จงเต้า วางความแค้นส่วนตัวลงก่อน พวกเราช่วยกันกดดันเต๋าจุนทั้งสามคนก่อนค่อยว่ากัน หลังจากนั้นการต่อสู้ของพวกท่านสองคน ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวเด็ดขาด เป็นไง?” ตอนนั้นเอง เฉินหานส่งเสียงคุยไปหาเขา หลี่จงเต้าลังเลอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนจะส่งเสียงตอบกลับไปว่า: “ได้”

อีกด้านหนึ่ง เฉินหลานก็ได้รับการส่งเสียงของเฉินหานเช่นกัน: “สหายเต๋า ท่านกับข้าล้วนเป็นเต๋าจุนของเผ่ามนุษย์ ขอให้ท่านร่วมกับพวกเรากดดันเต๋าจุนเผ่าอสูร หลังจากนั้นข้าจะคุ้มครองให้ท่านจากไป”

ได้ยินดังนั้น เฉินหลานก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่แสดงสีหน้า แล้วส่งเสียงตอบกลับไป: “ทำไมต้องช่วยข้า?”

“ระหว่างเรามีวาสนาต่อกัน”

เฉินหลานยิ้ม เขาไม่เคยเห็นหน้ากันเลย จะมีวาสนากันได้อย่างไร? แต่เขาก็ยังพยักหน้าตอบรับลงไปอยู่ดี ยังไงเสียเขาก็ต้องหาโอกาสหนีแน่นอน เขาไม่เชื่อเต๋าจุนของเผ่ามนุษย์พวกนี้

“เจ้าเด็กนี่ เจ้าฆ่าคนในเผ่าข้า แถมยังฆ่าลูกอสูรของเผ่าข้า สมควรตาย!”

เสียงคำรามดังกึกก้องไปทั่วฟ้า เฉินหลานเงยหน้ามองไปยังร่างวิถีของกระทิงมายาหมื่นวิญญาณพลางแค่นเสียงเย็นกล่าวว่า: “ลูกอสูรบ้าบออะไร เดี๋ยวข้าจะควักลูกของเจ้าไปย่างกิน”

“พูดจาโอหัง!” กระทิงมายาหมื่นวิญญาณคำรามลั่นหนึ่งครั้ง เหยียบกีบหน้าลงอย่างรุนแรง แรงกดดันปะทุออกมา ก่อนพุ่งเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง

เห็นร่างวิถีเข้ามาใกล้ เฉินหลานก็สะบัดหอกพุ่งขึ้นไปพร้อมกล่าวว่า: “ไม่ได้กินเนื้อวัวปิ้งมานานแล้ว งั้นเอาเจ้านี่มาเปิดมื้อแรกก่อนแล้วกัน”

ตูมๆๆ! เมฆสายฟ้าสั่นสะเทือนรุนแรง สายฟ้าคำรามกึกก้อง อสนีสีแดงนับไม่ถ้วนตกจากฟากฟ้า ทะลวงเข้าสู่ร่างของเฉินหลานจนทั่ว เกราะศึกปกคลุมไปด้วยสายฟ้า ราวกับเทพสายฟ้า กู่ก้องเหนือสวรรค์ทั้งปวง หอกเทพสายฟ้าโอบล้อมด้วยอสนีอันน่าสะพรึง หนึ่งทิ่มพุ่งออกไป

ปัง! กระทิงมายาหมื่นวิญญาณใช้เขาวัวต้านหอกเทพสายฟ้า ทั้งสองปะทะกัน พลังวิญญาณระเบิดออกมา กวาดไปทั่วทั้งบริเวณ

“ตะวันทองอันเจิดจรัส เผาผลาญหมื่นยุค!”

ระหว่างที่เฉินหลานและกระทิงมายาหมื่นวิญญาณกำลังต่อสู้ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น เพียงเห็นเผ่าปักษาทองปีกใหญ่เงยหน้าร้องคำราม ทิวาเสมือนวงหนึ่งปรากฏอยู่เบื้องหลังของมัน อุณหภูมิโดยรอบพุ่งสูงขึ้นหลายพันเท่า ราวกับอยู่บนผิวดวงอาทิตย์โดยลำพัง เพียงเข้าไปใกล้อีกนิดก็จะละลาย

ปัง ปัง ปัง!!

ลูกไฟจำนวนมากราวกับอุกกาบาตพุ่งออกมาจากทิวาดวงนั้น ตรงดิ่งเข้าใส่เฉินหลาน

เมื่อเห็นเช่นนั้น ดวงตาของเฉินหลานก็หรี่ลง ก่อนจะถอยฉับพลันออกไป ไม่ต่อสู้พัวพันกับกระทิงมายาหมื่นวิญญาณอีก

“เจ้าหนู อยากหนีหรือ? ผีเสื้อวิญญาณลวง!” กระทิงมายาหมื่นวิญญาณตะคอกเสียงเย็น ผีเสื้อโปร่งใสนับพันนับหมื่นบินออกมาจากร่างของมัน หากไม่ตั้งใจมองก็แทบไม่อาจสังเกตเห็น

ผีเสื้อเหล่านี้ล้อมรอบเฉินหลานในพริบตา เพียงชั่วอึดใจเดียว เฉินหลานราวกับหลุดเข้าไปนอกความว่างเปล่า สมองเริ่มขุ่นมัว สับสน สติเลือนราง แม้แต่ดวงวิญญาณก็ถูกรบกวน การมองเห็นเบื้องหน้าก็พร่าเลือนล่องลอย ราวกับดื่มเหล้าปลอมเข้าไป มองคนอื่นก็เห็นเป็นภาพซ้อน

วิถีแห่งภาพลวงตา นี่คือภาพลวงตา กระทิงมายาหมื่นวิญญาณตัวนี้ฝึกวิถีภาพลวงตา

เฉินหลานตกใจในใจ รีบวางค่ายกั้นดวงวิญญาณขึ้นในดวงวิญญาณของตน ใช้เพื่อปกป้องดวงวิญญาณไม่ให้ถูกภาพลวงตารบกวน

วิถีภาพลวงตาสำคัญที่สุดคือการรบกวนดวงวิญญาณ ทำให้คนแยกไม่ออกว่าอะไรจริงอะไรปลอม

หลังต้านทานภาพลวงตาได้แล้ว เฉินหลานก็ถอยอย่างรวดเร็ว ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน ต้องรีบออกไปให้เร็วที่สุด รอจนเขาเข้าใจพลังอภินิหารได้เมื่อไร เขาจะต้องกลับมาแน่นอน

วิถีวิญญาณ? น่าสนใจ นึกไม่ถึงว่าเส้นทางวิญญาณจะก้าวเข้าสู่ขั้นสมบูรณ์แล้ว

(จบตอน)