บทที่ 92 หลินอวี่งัดข้อกับนายกเทศมนตรี
บทที่ 92 หลินอวี่งัดข้อกับนายกเทศมนตรี
การแก้แค้นของนายกเทศมนตรีหวงมาถึงอย่างรวดเร็ว!
ตอนเที่ยงหลินอวี่เพิ่งจะปฏิเสธการปล่อยตัวคนไปหมาดๆ พอตกบ่ายนายกเทศมนตรีหวงก็เรียกประชุมหน่วยงานภายใต้สังกัดศาลาว่าการเมืองทันที แถมยังเจาะจงให้หลินอวี่มาเป็นตัวแทนของกองกำกับการตำรวจเข้าร่วมประชุมด้วย
บอกให้ไปตามพ่อมา ก็ไปตามมาจริงๆ แฮะ!
หลินอวี่อดสงสัยไม่ได้ว่านายกเทศมนตรีหวงอาจจะแอบฟังโทรศัพท์อยู่แน่ๆ
แต่ถึงแม้จะเป็นงานเลี้ยงหงเหมิน หลินอวี่ก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด การที่อีกฝ่ายแก้แค้นอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ กลับยิ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าหลู่เฉียงที่จางเยี่ยนจับมานั้นมีความสำคัญมากแค่ไหน
ณ ห้องประชุม ตอนที่หลินอวี่มาถึง ก็มีคนมานั่งรออยู่หลายคนแล้ว
หน่วยงานที่อยู่ภายใต้การดูแลโดยตรงของศาลาว่าการเมืองมีอยู่ยี่สิบกว่าหน่วยงาน กองกำกับการตำรวจก็เป็นเพียงหนึ่งในนั้น
ทันทีที่หลินอวี่ปุ่มหน้ามา ก็ดึงดูดความสนใจของใครหลายคนได้ในทันที
กวนหงเหมียนจากสำนักงานการศึกษาคอยลอบสังเกตหลินอวี่อยู่เงียบๆ
"สวัสดีครับผู้อำนวยการกวน"
"สวัสดีค่ะรองผู้กำกับหลิน"
คนนี้หลินอวี่รู้จัก เธอเป็นผู้อำนวยการหญิงเพียงคนเดียวในหน่วยงานรัฐบาล แถมยังดูแลเรื่องการศึกษาอีกด้วย
ผู้อำนวยการสำนักงานคลังที่นั่งอยู่ข้างกวนหงเหมียนพูดขึ้นยิ้มๆ "รองผู้กำกับหลินคนนี้ยังหนุ่มยังแน่นแถมยังใจร้อน ทำเอานายกเทศมนตรีหวงไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นะครับ"
กวนหงเหมียนถามด้วยความประหลาดใจ "เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ?"
ผู้อำนวยการสำนักงานคลังยิ้มแต่ไม่ตอบ เมื่อตอนเที่ยงในงานเลี้ยงส่วนตัว เขาได้ยินหลินอวี่สั่งสอนลูกชายนายกเทศมนตรีหวงด้วยถ้อยคำที่หนักแน่นและตรงไปตรงมาอย่างชัดเจน ตอนนั้นหน้านายกเทศมนตรีหวงเขียวปั๊ดเลย บวกกับที่ลูกชายตัวดีไปฟ้องใส่สีตีไข่อีก ก็เลยเป็นสาเหตุให้เกิดการประชุมในวันนี้ขึ้น
สำหรับหลินอวี่แล้ว ผู้อำนวยการสำนักงานคลังไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่ การที่ผู้บริหารระดับสูงต่อสู้ฟาดฟันกัน มันเป็นเรื่องปกติ แต่คุณเป็นแค่ผู้กำกับการตำรวจจะเข้ามายุ่งทำไม นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ แถมยังเป็นแค่รองผู้กำกับการด้วยซ้ำ!
คนที่ตอนแรกคิดจะเข้าไปทำความรู้จักกับหลินอวี่ พอเห็นสถานการณ์แบบนี้ ก็พากันถอยกรูดไปตามๆ กัน
"รองผู้กำกับหลินครับ ที่นั่งของคุณอยู่ตรงนี้ครับ" รองผู้อำนวยการสำนักงานศาลาว่าการเมืองผายมือเชิญหลินอวี่ไปที่นั่งแถวที่สามค่อนไปทางด้านหลัง
หลินอวี่แสดงสีหน้าไม่พอใจ
ทำไมถึงมีแค่ผู้กำกับการตำรวจเท่านั้นที่สามารถควบตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีได้ ก็เพราะกองกำกับการตำรวจมีอำนาจมากที่สุดในบรรดาหน่วยงานรัฐบาลยังไงล่ะ!
ตอนนี้เขามาในฐานะตัวแทนของกองกำกับการตำรวจ!
ถึงจะไม่ได้นั่งแถวแรก แต่ก็ไม่น่าจะจัดที่นั่งให้อยู่หลังขนาดนั้นมั้ง
นี่มันจงใจหักหน้ากันชัดๆ?
หลินอวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "สำนักงานพวกคุณจัดที่นั่งแบบนี้เหรอครับ?"
ชายคนนั้นยิ้มตอบ "คุณก็เป็นแค่รองผู้กำกับการตำรวจ ส่วนคนที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนเป็นเบอร์หนึ่งของแต่ละหน่วยงานทั้งนั้น คุณตำแหน่งต่ำสุด ตามหลักแล้วก็..."
"ผมมาประชุมในฐานะตัวแทนของกองกำกับการตำรวจ ถ้าคุณคิดว่าผมไม่คู่ควร งั้นผมกลับล่ะนะ คุณไปเชิญผู้กำกับการของเรามาเองก็แล้วกัน!"
หลินอวี่ไม่ยอมอ่อนข้อให้ หันหลังเตรียมจะเดินออกไป
หลิวถิง ผู้อำนวยการสำนักงานที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆ เริ่มร้อนใจ ถ้าไม่มีหลินอวี่ การประชุมวันนี้จะมีความหมายอะไรล่ะ!
"รองผู้กำกับหลิน? รองผู้กำกับหลินครับ! อย่าเพิ่งอารมณ์เสียไปเลยครับ เป็นความบกพร่องของเราเอง ที่นั่งของคุณอยู่ตรงนี้ครับ"
หลิวถิงชี้ไปที่ที่นั่งตรงกลางแถวแรก ซึ่งอยู่ติดกับเขาเลย
พูดจบก็รีบดึงหลินอวี่ไปนั่งที่
ผู้อำนวยการสำนักงานคลังหันไปพูดกับคนรอบข้างยิ้มๆ "คนหนุ่มก็เงี้ยแหละ ไม่ยอมเสียเปรียบใครหรอก"
ผู้อำนวยการสำนักงานผังเมืองเสริม "อย่าลืมสิ เขาควบตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมายด้วยนะ"
บรรดาผู้อำนวยการรอบๆ ต่างก็พากันพยักหน้าเห็นด้วย ถ้าไม่ได้ไปมีเรื่องกับนายกเทศมนตรีหวง หลินอวี่ก็คงกลายเป็นคนเนื้อหอมไปแล้ว
"ท่านนายกเทศมนตรีมากันแล้ว!"
ทุกคนรีบจัดแจงท่านั่งให้เรียบร้อย
ที่ประตู นายกเทศมนตรีหวงเดินนำหน้าเข้ามา ตามด้วยหลี่เฉิง และมีคนเดินตามมาอีกสี่ห้าคน ทุกคนเดินตรงไปนั่งที่โต๊ะประธาน
พอนายกเทศมนตรีหวงเห็นหลินอวี่ก็ขมวดคิ้ว ขยับไมโครโฟนให้เข้าที่
"ช่วงนี้ความสงบเรียบร้อยในเมืองลู่เฉิงของเราวุ่นวายมากเลยนะ มีการจับกุมคนไปทั่ว แต่ฉันที่เป็นนายกเทศมนตรีกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย กองกำกับการตำรวจส่งคนมาหรือเปล่า!"
จะรีบร้อนไปไหนเนี่ย?
หลินอวี่ประหลาดใจเล็กน้อย ยกมือขึ้นบอก "นายกเทศมนตรีครับ ผมหลินอวี่จากกองกำกับการตำรวจครับ!"
นายกเทศมนตรีหวงทำหน้าเคร่งขรึม "กองกำกับการตำรวจของพวกคุณทำงานกันยังไง? สายด่วนนายกเทศมนตรีแทบจะไหม้แล้ว มีแต่คนโทรมาตลบหลังว่าพวกคุณจับคนมั่วซั่ว พวกคุณเป็นตำรวจหรือเป็นโจรกันแน่?"
ห้องประชุมเงียบกริบจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก ทุกคนต่างไม่คาดคิดว่านายกเทศมนตรีจะเปิดฉากตำหนิรุนแรงขนาดนี้ ต่างพากันนั่งเงียบกริบ
หลินอวี่ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "กองกำกับการตำรวจปฏิบัติหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยตามคำสั่งของคณะกรรมการพรรคประจำเมืองครับ ผมไม่เข้าใจว่าที่นายกเทศมนตรีหวงพูดหมายความว่ายังไงครับ!"
นายกเทศมนตรีหวงตบโต๊ะดังปัง "พวกคุณฟังแต่คณะกรรมการพรรค แล้วไม่ฟังศาลาว่าการเมืองเลยใช่ไหม? ทำไมก่อนจะลงมือถึงไม่รายงาน? ฉันถามว่าทำไมถึงไม่รายงาน!"
"ท่านควรจะไปถามผู้กำกับหวังนะครับ เขาเป็นผู้กำกับการ การรายงานผู้บังคับบัญชาเป็นหน้าที่ของเขา ผมมีหน้าที่แค่ลงมือปฏิบัติครับ" หลินอวี่โยนบาปให้ผู้กำกับหวังรับหน้าไปเต็มๆ อย่างไม่ลังเล
"แก!" นายกเทศมนตรีหวงโกรธจนต้องตบโต๊ะอีกครั้ง นึกไม่ถึงว่าหลินอวี่จะฝีปากกล้าขนาดนี้ ทำเอาเขาเถียงไม่ออกเลยทีเดียว
หลี่เฉิงพูดขึ้นมาอย่างแนบเนียน "ปฏิบัติการของกองกำกับการตำรวจในครั้งนี้ ผมรับทราบดีครับ"
นายกเทศมนตรีหวงตวัดสายตาไปมองหลี่เฉิงอย่างไม่สบอารมณ์ ก็แค่ช่วยตามหาหลานสาวให้ ไม่จบไม่สิ้นสักทีนะ?
หลี่เฉิงกุมถ้วยชาด้วยสองมือ ไม่ได้พูดอะไรต่อ
นายกเทศมนตรีหวงเปลี่ยนเป้าหมาย โยนรายงานฉบับหนึ่งลงมา ทำหน้าดุ "ดูอัตราการปิดคดีของกองกำกับการตำรวจพวกคุณสิ ยังไม่ถึง 70% เลย มีแรงเหลือก็เอาไปทุ่มเทให้กับการคลี่คลายคดีซะ อย่าทำให้คนภายนอกมองว่าเมืองลู่เฉิงของเราเป็นเมืองแห่งอาชญากรรม!"
รายงานแผ่นหนึ่งปลิวมาตกอยู่ไม่ไกลจากหลินอวี่ เขากวาดสายตามองแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดเหน็บแนม "นายกเทศมนตรีครับ ท่านเอาข้อมูลของปีที่แล้ว มาวิจารณ์ผลงานของปีนี้ มันจะดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่นะครับ?"
นายกเทศมนตรีหวงขมวดคิ้ว "อย่ามาเถียงข้างๆ คูๆ กองกำกับการตำรวจของพวกคุณทำงานไม่ได้เรื่อง ฉันที่เป็นนายกเทศมนตรีจะตักเตือนไม่ได้เลยหรือไง?"
หลินอวี่ตอบกลับอย่างใจเย็น "บางทีนายกเทศมนตรีอาจจะงานยุ่งเกินไป เลยไม่ทราบว่าเมื่อปลายปีที่แล้ว กองกำกับการตำรวจของเราได้เปิดปฏิบัติการสะสางคดีเก่าที่คั่งค้างมานาน และคลี่คลายคดีไปได้หลายคดี ผมถึงบอกไงครับว่ารายงานในมือท่านมันไม่ถูกต้อง!"
นายกเทศมนตรีหวงหันขวับไปมองเลขานุการ ซึ่งก็คือรองผู้อำนวยการสำนักงานคนเมื่อกี้
แกปล่อยให้ฉันหน้าแตกขนาดนี้เลยเหรอ?
ตอนนี้เลขานุการเองก็กำลังมึนงงอยู่เหมือนกัน
ทำไมถึงมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ล่ะ
หรือว่าข้อมูลที่ซุนต้าจื้อทำไว้มันเป็นของปลอม?
บรรดาผู้อำนวยการหน่วยงานต่างๆ ที่นั่งอยู่ด้านล่างต่างก็ดูการปะทะฝีปากระหว่างผู้อำนวยการกับนายกเทศมนตรีอย่างเมามันส์
แถมยังไล่ต้อนนายกเทศมนตรีจนไปไม่เป็นอีกด้วย
หลี่เฉิงเอ่ยตำหนิเพื่อปกป้องหลินอวี่ "การทำงานของสำนักงานรัฐบาลมีความบกพร่องก็จริง แต่คุณก็ไม่ควรพูดจาก้าวร้าวใส่นายกเทศมนตรีแบบนั้น ยังไม่รีบขอโทษนายกเทศมนตรีอีก?"
หลินอวี่เข้าใจเจตนาของหลี่เฉิง จึงรีบเอ่ย "ขอโทษครับนายกเทศมนตรี ตำรวจอย่างพวกเราเป็นคนพูดตรงๆ อ้อมค้อมไม่เป็น ไม่รู้วิธีประจบประแจงท่าน..."
หน้าของนายกเทศมนตรีหวงตึงเปรี๊ยะ นี่มันคำขอโทษตรงไหน ไม่ต้องขอโทษจะดีกว่าไหม!
หลี่เฉิงเองก็จนปัญญา แต่เขาไม่เข้าใจมากกว่าว่าทำไมนายกเทศมนตรีหวงถึงต้องมาหาเรื่องหลินอวี่ให้ได้
แล้วหลินอวี่ก็ดันเป็นคนยอมหักไม่ยอมงอ ต้องเถียงกลับทุกประโยค
เรื่องในวันนี้ไม่ว่าใครจะถูกหรือผิด ทั้งคู่ก็ต้องเดือดร้อนอยู่ดี
นายกเทศมนตรีหวงเสียหน้าอย่างหนัก
ส่วนหลินอวี่ก็ไปล่วงเกินผู้บังคับบัญชา ซึ่งจะทำให้ผู้บริหารคนอื่นๆ มองเขาในแง่ลบ
หลี่เฉิงเสนอ "นายกเทศมนตรีครับ ผมขอเสนอให้พักการประชุมชั่วคราวครับ?"
สีหน้าของนายกเทศมนตรีหวงค่อยๆ อ่อนลง ตอนนี้เขาเองก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก วันนี้เขาดูออกแล้วว่าหลินอวี่มันเป็นพวกดื้อด้าน ไม่ยอมอ่อนข้อให้ใคร
มัวมาเถียงกับหลินอวี่ที่นี่ก็ไม่มีประโยชน์ สู้ไปปลดเขาออกจากการประชุมคณะกรรมการประจำพรรคเลยดีกว่า ให้เขารู้ซะบ้างว่าการล่วงเกินนายกเทศมนตรีมันมีจุดจบยังไง!
การประชุมเลิกแล้ว
ทุกคนต่างก็หลบหน้าหลบตาหลินอวี่เหมือนเห็นตัวเชื้อโรค พากันเดินหนีไปคนละทิศคนละทาง
หลินอวี่ไม่คิดเลยว่าพวกข้าราชการจะเป็นพวกประจบสอพลอขนาดนี้
พอทุกคนออกไปหมดแล้ว หลี่เฉิงก็เรียกหลินอวี่เข้าไปที่ห้องทำงานของเขา
"ไปเถียงกับนายกเทศมนตรี โง่จริงๆ!"
หลินอวี่ถอนหายใจ "คุณอาหลี่ครับ ผมก็ไม่อยากทำแบบนั้นหรอกครับ แต่คุณอาก็เห็นไม่ใช่เหรอครับ ว่าการประชุมวันนี้มันจงใจพุ่งเป้ามาที่ผมชัดๆ"
"เธอไปล่วงเกินเขาอีกแล้วเหรอ?" หลี่เฉิงเองก็สงสัย วันนี้นายกเทศมนตรีหวงทำตัวไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เอาเสียเลย ถึงขนาดใช้อำนาจนายกเทศมนตรีมากดขี่ผู้กำกับการตำรวจ
หลินอวี่เล่าเรื่องที่จับหลู่เฉียงและลูกชายนายกเทศมนตรีหวงโทรมาขอให้ปล่อยตัวอย่างคร่าวๆ
หลี่เฉิงถามด้วยความประหลาดใจ "เธอหมายความว่าหลู่เฉียงที่ถูกจับ มีความเกี่ยวข้องกับนายกเทศมนตรีหวงงั้นเหรอ?"
หลินอวี่ครุ่นคิด "ดูจากปฏิกิริยาของนายกเทศมนตรีหวงแล้ว ผมว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา เผลอๆ อาจจะสาวไปถึงตัวเขาด้วยซ้ำ"
ไม่งั้นนายกเทศมนตรีระดับนี้คงไม่ลนลานขนาดนี้หรอก อย่างน้อยๆ ลูกชายเขาก็หนีไม่พ้นแน่ๆ
หลี่เฉิงพิจารณาอย่างรอบคอบ "เรื่องนี้เธอจัดการเองไม่ได้หรอก ต้องหาโอกาสไปรายงานให้เลขาธิการลู่ทราบ และทางที่ดีอย่าเพิ่งลากนายกเทศมนตรีหวงเข้ามาเกี่ยว"
"ทำไมล่ะครับ?" หลินอวี่ไม่เข้าใจ ถ้านายกเทศมนตรีหวงล้ม คุณก็จะได้ขึ้นแทนไม่ใช่เหรอ!
หลี่เฉิงส่ายหน้า "เธอคิดว่าการจะโค่นนายกเทศมนตรีลงมันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? ระดับนี้แล้ว ใครบ้างจะไม่มีคนหนุนหลัง ถ้าถึงขั้นนั้นจริงๆ มันคือการต่อสู้ของผู้มีอำนาจที่อยู่เบื้องหลัง อย่าว่าแต่ผู้กำกับการตำรวจเล็กๆ อย่างเธอเลย ขนาดเลขาธิการลู่ก็ยังแทรกแซงไม่ได้เลย"
หลินอวี่เข้าใจแล้ว นี่มันเกี่ยวข้องไปถึงระดับบิ๊กๆ ในมณฑลเลยนี่หว่า!