บทที่ 43 ปิดคดีรวดเดียวสามคดี! ทั้งนักข่าวและผู้บริหารระดับสูงต่างก็มากันพร้อมหน้า!

หลินอวี่ตั้งเป้าหมายว่าอัตราการคลี่คลายคดีฆาตกรรมต้องอยู่ที่ 100%! เรื่องนี้กลายเป็นที่พูดถึงไปทั่วทั้งกองกำกับการสืบสวนสอบสวนอาชญากรรม ทำงานเป็นตำรวจสืบสวนมาหลายปี ไม่เคยเห็นใครกล้าการันตีว่าจะปิดคดีฆาตกรรมได้ทุกคดี ปีไหนบ้างล่ะที่จะไม่มีคดีปริศนาที่ปิดไม่ได้ด้วยเหตุผลสารพัดอย่าง ตำรวจสืบสวนหลายคนเดินคุยกันไปตามทาง

"พวกนายว่าหัวหน้าหลินเพิ่งมารับตำแหน่งเลยไฟแรง หรือว่าเป็นพวกลูกวัวเกิดใหม่ไม่กลัวเสือกันแน่?”

“ฉันว่าเป็นลูกวัวเกิดใหม่ไม่กลัวเสือมากกว่า ผู้บริหารเบื้องบนก็ไม่ได้กดดันอะไรนี่นา!”

“หัวหน้าหลินของเราเจอแรงกดดันมาไม่น้อยหรอกน่า นายไม่รู้เหรอว่าหัวหน้าหลินเกือบทำเอาผู้กำกับซุนหัวใจวายมาแล้ว? ระดับผู้กำกับการตำรวจยังกดดันไม่พออีกเหรอ?”

“พวกนายสังเกตกันไหมว่า กองกำกับการของเราบรรยากาศเปลี่ยนไปเยอะเลย เมื่อกี้ฉันเห็นคนของหน่วยห้า ทุกคนดูกระตือรือร้นกันมาก ตอนที่ปูพรมค้นหาผู้ต้องหาหลบหนีคดี 3.21 ยังไม่เห็นขยันขันแข็งกันขนาดนี้เลย!”

ทุกคนต่างก็สัมผัสได้ว่า หลินอวี่ได้นำพาภาพลักษณ์ใหม่มาสู่กองกำกับการสืบสวนสอบสวนอาชญากรรม เมื่อก่อนในกองกำกับการมีแต่ความเงียบเหงา ผู้บริหารไม่สนใจเรื่องคดี เอาแต่ไปสร้างห้องคาราโอเกะกับห้องดูหนังที่ชั้นบน จ้างเชฟโรงแรมระดับห้าดาวมาทำอาหารรับรองแขก ทำเอาลูกน้องไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานกันเลย "ได้ข่าวมาว่าหัวหน้าหลินกับหัวหน้าหน่วยติงพนันกัน มีใครรู้เรื่องนี้บ้าง?”

“เรื่องนี้ฉันรู้ดีเลยล่ะ ตอนที่หัวหน้าหน่วยหลายคนปรึกษากันฉันก็อยู่ด้วย ความจริงแล้วหัวหน้าหน่วยติงก็เป็นแค่ตัวแทนที่พวกเขาส่งออกมานั่นแหละ ขอแค่หัวหน้าหลินคลี่คลายคดีของหัวหน้าหน่วยติงได้ ต่อไปนี้เรื่องในกองก็ต้องฟังหัวหน้าหลินคนเดียวเท่านั้น!”

“เป็นอย่างนั้นจริงๆ ฉันก็หวังให้หัวหน้าหลินชนะนะ กองกำกับการสืบสวนของพวกเราถูกชาวบ้านด่าจนหูชาแล้ว!”

“ใช่แล้วล่ะ หัวหน้าหลินเป็นผู้บังคับบัญชาที่ดี!”

ตำรวจสืบสวนหลายคนพูดสิ่งที่อยู่ในใจของทุกคนออกมา ภายใต้การนำของหัวหน้าหน่วยหูคนก่อน กองกำกับการสืบสวนมีแต่เรื่องวุ่นวาย ตำรวจชั้นผู้น้อยต่างก็เฝ้ารอให้มีใครสักคนมาเปลี่ยนแปลงเรื่องพวกนี้มานานแล้ว! ภายในห้องทำงาน หลินอวี่กำลังยุ่งจนหัวปั่น หงลู่และติงจื้อหย่วนโทรศัพท์เข้ามาติดต่อกัน

"รุ่นพี่คะ ตอนนี้พวกเราล้อมรังของแก๊งต้มตุ๋นทางโทรศัพท์ไว้แล้วค่ะ ฉันขออนุญาตเริ่มปฏิบัติการนะคะ!”

“ปิดล้อมทางเข้าออกไว้หมดแล้วใช่ไหม?” หลินอวี่ถือโทรศัพท์มือถือที่กำลังคุยกับหงลู่ด้วยมือซ้าย ส่วนมือขวาถือโทรศัพท์บ้านคุยกับติงจื้อหย่วน "เหล่าติง คุณรอก่อนนะ... คุณว่าอะไรนะ! คุณแน่ใจแล้วเหรอว่าศาสตราจารย์เมิ่งเป็นฆาตกร คุณแน่ใจได้ยังไง?" หาตัวฆาตกรเจอแล้ว คดีก็คลี่คลาย!

นี่คือเรื่องใหญ่ เป็นคดีที่หลินอวี่พนันไว้กับคนในกองกำกับการ ความสนใจของเขามุ่งไปที่เรื่องนี้ทันที ติงจื้อหย่วนอัดบุหรี่เข้าปอดไปหลายอึก ก่อนจะพ่นควันออกมาอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงฟังดูซับซ้อน "คดีฆาตกรรมที่ถูกฝังกลบมานานถึงสี่ปี ฆาตกรก็ลอยนวลมาได้ตั้งสี่ปี การเข้าจับกุมในตอนที่เขากำลังชะล่าใจที่สุด ปฏิกิริยาในตอนนั้นของเขาจะเป็นสิ่งที่จริงแท้ที่สุด..." หลินอวี่เร่งเสียงดัง "เข้าเรื่องสิ! สิ่งที่ผมต้องการคือหลักฐาน หลักฐานที่ดิ้นไม่หลุด เข้าใจไหม?"

ติงจื้อหย่วนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรายงานตามความจริง "ตอนที่เข้าจับกุมศาสตราจารย์เมิ่ง ผมตรวจดูโทรศัพท์มือถือของเขา แนวคิดของหัวหน้าหลินถูกต้องทั้งหมดเลยครับ ในโทรศัพท์ของเขามีรูปถ่ายแอบถ่ายเก็บไว้เยอะมาก ผมส่งคนไปติดต่อผู้หญิงในรูปพวกนั้นแล้ว เพื่อให้พวกเธอออกมายืนยันครับ!" หลินอวี่สั่งการ "แค่นี้ยังไม่พอ! ต้องรีบเข้าไปค้นห้องพักของเขาโดยเร็วที่สุด ป้องกันไม่ให้หยางชิงชิงทำลายหลักฐาน โดยเฉพาะพวกคอมพิวเตอร์และสมุดบันทึก เอาทุกอย่างกลับมาที่สถานีให้หมด! แค่นี้ก่อนนะ ผมยังติดคดีใหญ่อีกคดีอยู่!”

“รับทราบครับหัวหน้าหลิน!”

หลินอวี่วางสายโทรศัพท์บ้าน แล้วพูดกรอกลงไปในโทรศัพท์มือถือ "หงลู่ เธอยังอยู่ไหม?”

“อยู่ค่ะรุ่นพี่” หงลู่จงใจกดเสียงให้เบาลง หลินอวี่ถาม "เกิดอะไรขึ้น?" หงลู่อธิบาย "รุ่นพี่คะ ตอนที่พวกเราเดินทางมาที่นี่ เพื่อป้องกันไม่ให้ข่าวรั่วไหล พวกเราก็เลยไม่ได้ประสานงานขอความช่วยเหลือจากทางการท้องถิ่น จู่ๆ เมื่อกี้ก็มีตำรวจท้องถิ่นหลายนายเข้ามาขัดขวางการปฏิบัติงานของเรา ตอนนี้คนของทางเซี่ยงไฮ้กำลังเจรจากับพวกเขาอยู่ค่ะ!"

หลินอวี่สั่งเสียงเข้ม "เวลาแบบนี้จะมามัวเจรจาบ้าบออะไรกัน ควบคุมตัวพวกเขาไว้ แล้วเริ่มปฏิบัติการทันที!”

“หา?”

“ไม่ต้องหงไม่ต้องหาแล้ว ทำตามที่ฉันบอก จับคนให้ได้มากที่สุด พอจับคนได้แล้วค่อยให้ทางเซี่ยงไฮ้ออกหน้าเจรจากับตำรวจท้องถิ่นเอง ยังไม่ได้จับคนจะไปเจรจาอะไรล่ะ ขืนมัวแต่ชักช้า หลักฐานก็คงถูกทำลายไปหมดแล้ว รีบเข้า เริ่มปฏิบัติการได้เลย”

“รับทราบค่ะรุ่นพี่!” น้ำเสียงของหงลู่หนักแน่นขึ้น หลินอวี่ฟังเสียงรอสายจากโทรศัพท์ เฝ้ารอให้ปฏิบัติการฝั่งหงลู่ผ่านไปอย่างราบรื่น

เฉิงหมางแอบย่องเข้ามาในห้องทำงาน รายงานด้วยท่าทางมีลับลมคมนัย "หัวหน้าหลินครับ ผู้ชี้แนะเข้าเมืองไปแล้วครับ" หลินอวี่ขมวดคิ้ว "มีอะไรก็พูดมาตรงๆ ที่นี่ไม่ใช่ซีไอเอนะ แล้วพวกเราก็ไม่ได้กำลังทำงานสายลับด้วย" เฉิงหมางรีบพยักหน้ารับ ยิ้มแห้งๆ "ผู้ชี้แนะอู๋ขับรถของกองกำกับการเข้าไปในเมือง เพื่อไปเชิญนักข่าวมาครับ"

การเชิญนักข่าวมา ก็เพื่อประชาสัมพันธ์นั่นแหละ ประชาสัมพันธ์ใครล่ะ? ดูจากนิสัยของอู๋หมิงแล้ว ย่อมไม่ใช่การประชาสัมพันธ์ผลงานของกองกำกับการสืบสวนสอบสวนอาชญากรรมแน่นอน เมื่อพิจารณาจากพฤติกรรมที่เขาเอาใจเลขาธิการมาทั้งวัน จุดประสงค์ของเขาก็ชัดเจนอยู่แล้ว หลินอวี่สบถด่าในใจว่าพวกชอบใช้วิธีสกปรก! เขาแทบจะยุ่งจนหัวหมุนอยู่แล้ว คู่หูของเขากลับมีเวลาว่างไปเลียแข้งเลียขาคนอื่น

เฉิงหมางขอคำชี้แนะ "หัวหน้าหลินครับ พวกเราจะเชิญนักข่าวมาด้วยไหมครับ ขืนเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำเมืองมาตรวจงานจริงๆ จะปล่อยให้ผู้ชี้แนะรับความดีความชอบไปคนเดียวไม่ได้นะครับ" หลินอวี่ยกหูโทรศัพท์บ้านขึ้นมา กดหมายเลขของเว่ยเสียง แล้วพูดสั่ง "คุณไปแจ้งให้หน่วยหกและหน่วยแปดเตรียมตัวไว้ อีกเดี๋ยวให้ความร่วมมือกับหน่วยห้าอย่างเต็มที่ หน่วยหกรับผิดชอบสอบปากคำ หน่วยแปดคอยสนับสนุนด้านเทคโนโลยี" เฉิงหมางเห็นผู้บังคับบัญชาไม่สนใจเรื่องชิงดีชิงเด่น ก็รีบถอยกลับไป "รับทราบครับหัวหน้า"

โทรศัพท์ติดแล้ว "ฮัลโหล เหล่าเว่ย ทางคุณเป็นยังไงบ้าง?”

“หัวหน้าหลิน ผมกำลังจะรายงานให้คุณทราบพอดีเลยครับ พวกเราเจอศพสามีของผู้ตายแล้วครับ!”

“ตายแล้วเหรอ?”

“ใช่ครับ เขาไม่ได้หนีไปไหน แต่ถูกฆาตกรรมครับ!”

“ถ้าอย่างนั้น หัวหน้าแผนกจางก็ตกเป็นผู้ต้องสงสัยทันที คุณต้องควบคุมตัวเขาไว้โดยด่วน เงินสดแปดล้านไม่ใช่จำนวนน้อยๆ หนักเกือบร้อยกิโลเลยนะ ซ่อนไม่ได้ง่ายๆ หรอก!”

"หัวหน้าหลินหมายความว่า...”

“ผมสงสัยว่าคดีฆาตกรรมทั้งหมดนี้มีสาเหตุมาจากเงินก้อนนี้ ขอแค่หาเงินเจอ ก็จะหาฆาตกรตัวจริงพบ!”

“รับทราบครับ!”

หลินอวี่วางสายโทรศัพท์ วันนี้เขาต้องจัดการกับคดีถึงสามคดี หนึ่งคือคดีศพถูกเผาในป่ารกร้าง ซึ่งตอนนี้เกี่ยวพันถึงอีกหนึ่งชีวิตแล้ว สองคือคดีจมน้ำตายเมื่อสี่ปีก่อน และสามคือคดีแก๊งต้มตุ๋นทางโทรศัพท์ที่หงลู่ไปทำคดีถึงฝูเจี้ยน เขาคิดทบทวนคดีเหล่านี้ในหัวอยู่หลายรอบ หวังว่าจะคลี่คลายคดีได้ทั้งหมดนะ!

ขณะที่หลินอวี่กำลังจมอยู่ในความคิด เสียงไซเรนก็ดังขึ้นมาจากชั้นล่าง หน่วยห้ากลับมาจากการทำคดีแล้ว! ติงจื้อหย่วนรีบวิ่งมารายงานผลงานทันที ตอนที่ทำคดี ติงจื้อหย่วนรู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่พอเดินเข้ามาในห้องทำงานแล้วเห็นหลินอวี่ เขาก็รู้สึกสงบลงทันที

"หัวหน้าหลินครับ คลี่คลายคดีได้แล้วครับ!" ติงจื้อหย่วนรายงานข่าวดีด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หลินอวี่ถาม "ยังไม่ได้สอบปากคำไม่ใช่เหรอ?" ติงจื้อหย่วนอธิบาย "พอฆาตกรเห็นหน้าหยางชิงชิง เขาก็สติแตกทันที ยอมรับสารภาพเรื่องฆ่าคนออกมาหมดเลยครับ ผมสงสัยว่าเขาน่าจะมีอาการทางจิต จะให้จิตแพทย์มาตรวจหน่อยไหมครับ?" หลินอวี่ตอบ "พวกเดนมนุษย์แบบนี้ไม่ต้องใช้จิตแพทย์หรอก ถ้าเขาไม่ร้องขอ พวกเราก็ไม่ต้องไปยุ่งให้วุ่นวาย"

"รับทราบครับ!" จู่ๆ ติงจื้อหย่วนก็ยืนตรง ทำวันทยหัตถ์ให้หลินอวี่ หลินอวี่ยิ้ม แกล้งถามไปงั้นๆ ว่า "ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ?" ติงจื้อหย่วนมีสีหน้าจริงจัง "หัวหน้าหลินครับ ผมเป็นคนซื่อบื้อ ดีแต่ทำให้คนอื่นเกลียดขี้หน้า พูดจาก็ไม่เก่ง แต่วันนี้เป็นต้นไป ผมยอมรับในตัวคุณอย่างหมดใจ ต่อไปนี้มีอะไร ขอแค่คุณสั่งมา ผมจะทุ่มเททำให้สุดความสามารถเลยครับ" นี่แหละคือคำสัญญาของลูกผู้ชาย!

หลินอวี่เองก็ดีใจ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาเสียก่อน "ฮัลโหล?" เว่ยเสียงรายงานข่าวดี "หัวหน้าหลินครับ คดีคลี่คลายแล้วครับ!" หลินอวี่กลั้นยิ้มไว้ ถามเพื่อความแน่ใจ "หาเงินแปดล้านเจอแล้วใช่ไหม?" เว่ยเสียงพูดติดตลก "คุณลองทายดูสิครับว่าผมหาเจอที่ไหน?" หลินอวี่นึกถึงฉากซ่อนเงินของเจ้าเต๋อฮั่น จึงตอบส่งๆ ไปว่า "ใต้เตียงกับในตู้เย็นใช่ไหม?"

ประโยคเดียวทำเอาเว่ยเสียงถึงกับใบ้กินไปเลย ผ่านไปครู่หนึ่งจึงชูนิ้วโป้งให้ "เทพ! หัวหน้าหลิน คุณมันเทพชัดๆ หาเจอในตู้เย็นกับใต้เตียงจริงๆ ด้วยครับ เขาไม่ได้ใช้เงินไปเลยสักแดงเดียว!" คดีนี้ก็คลี่คลายแล้ว!

ติงจื้อหย่วนยังคงยืนทำวันทยหัตถ์อยู่ พอเห็นโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานดังขึ้น ก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาประคองด้วยสองมือแล้วยื่นให้หลินอวี่ "รายงานรุ่นพี่ ภารกิจจับกุมเสร็จสิ้นแล้วค่ะ!" เสียงของหงลู่จากปลายสายเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ "จับกุมคนร้ายได้กี่คนล่ะ?”

“กวาดล้างพร้อมกันหกหมู่บ้าน จับกุมได้กว่า 500 คน ยึดอุปกรณ์ในการต้มตุ๋นได้ทั้งหมด แค่บัตรธนาคารก็มีตั้งสามพันกว่าใบแล้วค่ะ!”

นี่สิถึงจะเรียกว่าจับได้คาหนังคาเขา! คดีที่สามก็คลี่คลายลงแล้ว! หลินอวี่กลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่อีกต่อไป

เฉิงหมางแอบเปิดประตูเข้ามา รายงานเสียงเบา "หัวหน้าหลินครับ ผู้ชี้แนะอู๋กลับมาแล้วครับ พานักข่าวมาด้วย แล้วท่านเลขาธิการต้วนก็กำลังเดินทางมาที่นี่ด้วยครับ"

ข้อมูลเยอะไปหมด! หลินอวี่หันไปสั่งติงจื้อหย่วน "ไปเรียกพวกระดับหัวหน้าหน่วยขึ้นไปในกองกำกับการสืบสวนสอบสวนอาชญากรรมมารวมตัวกันให้หมด ไปต้อนรับท่านเลขาธิการต้วนด้วยกัน!"