บทที่ 6 ความลับของอุบัติเหตุทางรถยนต์ (5)

บทที่ 6 ความลับของอุบัติเหตุทางรถยนต์ (5)

เวลาล่วงเลยไปจนถึงตีหนึ่ง รถตำรวจก็ขับออกจากสถานีตำรวจไป

หลังจากรถตำรวจจากไป หลัวซางซางก็หันกลับมามองสวีหรูบิน

เธอชี้ไปที่รถเจ็ตต้าสีเงินของสวีหรูบิน

"คุณสวีหรูบินคะ หนูจะรออยู่ที่สถานีตำรวจนี่แหละค่ะ สวีหรูบินกินกลับไปก่อนเถอะ คุณหวังลี่จวนยังรอคุณลุงอยู่ที่บ้านนะ แล้วพรุ่งนี้คุณลุงก็ต้องไปทำงานด้วย"

หลัวซางซางสังเกตเห็นว่าสวีหรูบินจะคอยส่งข้อความหาหวังลี่จวนเป็นระยะๆ

ตอนนี้ดึกมากแล้ว และพรุ่งนี้สวีหรูบินก็ยังต้องไปทำงานอีก หลัวซางซางรู้สึกว่าเธอยังมีคุณลุงระบบคอยอยู่เป็นเพื่อนในหัว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องรั้งสวีหรูบินเอาไว้

"พูดอะไรแบบนั้นล่ะ" มือใหญ่ของสวีหรูบินกดลงบนหัวของซางซางเบาๆ จนหัวเล็กๆ ของเด็กน้อยผงกหยึกหงัก

"คุณหวังลี่จวนของหนูกำชับลุงเป็นพิเศษเลยนะว่าให้อยู่เป็นเพื่อนหนูที่นี่"

ต่อให้ภรรยาไม่ได้สั่ง สวีหรูบินก็ตั้งใจจะอยู่เป็นเพื่อนเด็กน้อยคนนี้ตลอดทั้งคืนอยู่แล้ว

แม้ว่าสวีหรูบินจะไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เด็กตัวเล็กๆ ถึงจำเรื่องอุบัติเหตุของคุณปู่ตัวเองได้เป็นฉากๆ และเรื่องที่คุณหลัวอินประสบอุบัติเหตุจริงหรือไม่นั้น ก็ยังต้องรอการตรวจสอบจากทางตำรวจเสียก่อน

แต่สิ่งหนึ่งที่สวีหรูบินมั่นใจก็คือ คุณหลัวอินหายตัวไปครบ 24 ชั่วโมงแล้วจริงๆ และตอนนี้เด็กน้อยคนนี้ก็ถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง

เด็กหญิงวัยยังไม่ถึงหกขวบเต็ม ที่มีญาติเพียงคนเดียวและหายตัวไป สวีหรูบินรู้สึกเป็นห่วงเธอจับใจ และอยากจะอยู่เป็นเพื่อนเธอให้นานขึ้นอีกนิด

"ข้างนอกลมแรง เราเข้าไปข้างในกันก่อนเถอะ เดี๋ยวถ้ามีความคืบหน้า ตำรวจเขาก็มาบอกเราเอง รองผู้กำกับหลินก็รับปากหนูแล้วนี่ ว่าถ้าเจอภาพจากกล้องวงจรปิด และมีคนตกลงไปในน้ำจริงๆ พวกเขาจะไม่รอจนถึงพรุ่งนี้ แต่จะรีบหาทางงมขึ้นมาทันทีเลย"

สวีหรูบินยื่นมือไปหาหลัวซางซาง "เรากลับเข้าไปข้างในกันดีไหม?"

มือเล็กๆ ของหลัวซางซางวางลงบนฝ่ามือของสวีหรูบิน

เมื่อสัมผัสได้ถึงความหยาบกร้านของมือเล็กๆ คู่นี้ สวีหรูบินก็ลอบถอนหายใจในใจ

มือของลูกๆ ทั้งสองคนของเขานั้นอ่อนนุ่ม แต่ของหลัวซางซางกลับต่างออกไป

หลัวซางซางต้องเก็บขยะและช่วยพับกระดาษลังมานานหลายปี มือเล็กๆ ของเธอจึงหยาบกร้านเป็นอย่างมาก

สวีหรูบินคลี่ยิ้ม น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนลง "ไปรอที่ห้องเวรยามกันเถอะ เราจะได้งีบหลับสักพัก ระหว่างรอฟังข่าว"

หลัวซางซางพยักหน้ารับ และหันไปมองทางที่รถตำรวจเพิ่งแล่นออกไป

[คุณลุงระบบคะ หนูหวังว่าคุณตำรวจจะหาคุณปู่ของหนูเจอเร็วๆ นะคะ]

ระบบกินแตง 888 ตอบกลับว่า: [ไม่ต้องห่วงนะ พวกเขาเป็นผู้ใหญ่ที่พึ่งพาได้ทุกคนเลยล่ะ]

•

ห้องควบคุมกล้องวงจรปิดที่สวนสาธารณะทะเลสาบจำลองมีเจ้าหน้าที่ประจำการตลอด 24 ชั่วโมง ตอนที่ตำรวจมาถึงเพื่อขอตรวจสอบภาพ เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบกำลังสัปหงกอยู่ในห้องเวรยาม พอได้ยินลูกน้องมารายงานว่ามีตำรวจมา เขาก็สะดุ้งตื่นเต็มตา รีบเปิดคอมพิวเตอร์ และให้ความร่วมมือในการดึงภาพวิดีโอของเมื่อคืนออกมาอย่างกระตือรือร้น

หัวหน้ารปภ. เปิดไฟล์วิดีโอบนคอมพิวเตอร์ "คุณตำรวจ นี่คือวิดีโอของเมื่อคืนครับ"

รองผู้กำกับหลินอ้างอิงช่วงเวลาจากคำให้การ แล้วสั่งการทันที "เปิดดูภาพตั้งแต่เวลาเที่ยงคืนยี่สิบนาทีของเมื่อคืน"

ตามคำให้การของหลัวซางซาง ตอนเวลาเที่ยงคืนยี่สิบสามนาที ชายชราจะนั่งอยู่บนม้านั่งยาว

หลังจากเปิดคลิปวิดีโอได้ไม่ถึงหนึ่งนาที ภาพของชายชราเดินโซเซก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เนื่องจากชายชราเดินหลังค่อม จึงมองเห็นใบหน้าไม่ชัดเจนนัก แต่ท่อนบนเขาสวมเสื้อยืดสีเขียวที่มีลายโฆษณาพิมพ์อยู่ ส่วนท่อนล่างสวมกางเกงขาสั้นสีฉูดฉาด ซึ่งตรงกับลักษณะของหลัวอินที่หลัวซางซางให้การไว้ทุกประการ

รองผู้กำกับหลินยังคงนิ่งเฉย ในขณะที่สวีเม่าดึงแขนเสื้ออู๋หย่ง เพื่อนร่วมงานที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วกระซิบว่า "ดูสิ ของจริงด้วย เวลาที่เด็กนั่นบอกแม่นยำมาก"

อู๋หย่งก็พยักหน้าหงึกหงัก แววตาเป็นประกาย ตอนนั้นเขาก็รู้สึกได้ว่าเด็กไม่ได้โกหก ในเมื่อเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคุณปู่ที่เป็นญาติเพียงคนเดียวของเธอ เด็กคนนั้นต้องพูดความจริงแน่ๆ เขาจึงอาสามาตรวจสอบกล้องวงจรปิดที่สวนสาธารณะทะเลสาบจำลองด้วยตัวเอง

ภาพจากกล้องวงจรปิดยังคงเล่นต่อไป ถึงตอนนี้ชายชราเริ่มสัปหงก เขาเอนตัวพิงพนักเก้าอี้และใช้มือเสยผมที่ยาวปรกหน้าขึ้น

การกระทำนี้เองที่ทำให้เผยให้เห็นใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน

ภาพบนหน้าจอหยุดนิ่งในเสี้ยววินาทีนี้ หัวหน้ารปภ. ซูมภาพให้ใหญ่ขึ้น รองผู้กำกับหลินเปิดรูปถ่ายติดบัตรของหลัวอินขึ้นมาเปรียบเทียบ ซึ่งเผยให้เห็นไฝเม็ดเบ้อเริ่มตรงหว่างคิ้วอย่างชัดเจน

รองผู้กำกับหลินมองหน้าลูกน้องทั้งสอง ซึ่งทั้งคู่ก็พยักหน้ารับ เป็นการยืนยันเบื้องต้นว่าคนในวิดีโอคือหลัวอินจริงๆ

รองผู้กำกับหลินพยักหน้าให้หัวหน้ารปภ. เล่นวิดีโอต่อไป ทันใดนั้น เสียงคำรามกึกก้องก็ดังทะลุออกมาจากคลิปวิดีโอ

เสียงคำรามนี้ทำให้ทุกคนสะดุ้งตกใจ ตำรวจทุกนายใจหายวาบ เมื่ออิงจากคำให้การของหลัวซางซาง พวกเขาก็รู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

แต่เจ้าหน้าที่ของสวนสาธารณะทะเลสาบจำลองยังไม่รู้เรื่องนี้ ในวินาทีต่อมา รูม่านตาของหัวหน้ารปภ. ก็เบิกโพลงด้วยความตกตะลึง

นี่... นี่มันอุบัติเหตุรถชนงั้นเหรอ?

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว วินาทีต่อมาเขาก็เห็นรถซูเปอร์คาร์สีแดงเพลิงพุ่งชนม้านั่งหินเข้าอย่างจัง ส่งผลให้ทั้งม้านั่งและคนที่นั่งอยู่บนนั้นกระเด็นกลิ้งม้วนไปข้างหน้า ม้านั่งหินและร่างของคนร่วงหล่นลงไปในทะเลสาบจำลองพร้อมกัน

ความเร็วของรถนั้นเร็วมาก เร็วเสียจนหัวหน้ารปภ. ถึงกับสงสัยว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่า หรือว่ามันเป็นแค่ภาพลวงตา

คนจะลอยละลิ่วไปพร้อมกับม้านั่งหินได้อย่างไร? จะกลายเป็นลูกบอลกลมๆ แล้วกระเด็นตกลงไปในทะเลสาบได้อย่างไร?

แต่มีเสียงหนึ่งในใจบอกเขาว่ามันคือเรื่องจริง ภาพจากกล้องวงจรปิดคือหลักฐานว่าชีวิตหนึ่งเพิ่งจะดับสูญไปเพราะความประมาทจากการขับรถเร็ว

หัวใจของหัวหน้ารปภ. เต้นรัว มือเท้าเย็นเฉียบ และเพียงชั่วอึดใจ แผ่นหลังของเขาก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

รปภ. อีกสองคนของสวนสาธารณะทะเลสาบจำลองก็ตกตะลึงไม่แพ้หัวหน้าของพวกเขา

"เชี่ยเอ๊ย! เชี่ยแล้ว! รถชนงั้นเหรอ?! เมื่อคืนใครเข้าเวรดึกวะ? ไม่ได้ยินเสียงดังขนาดนี้เลยหรือไง? เรื่องใหญ่ขนาดนี้ คนที่โดนชน... จะรอดไหมเนี่ย?"

"โง่หรือเปล่าวะ? ชนแรงขนาดนั้น ถ้ายังรอดอยู่ได้ ฉันยอมบิดหัวตัวเองมาเตะเล่นเป็นลูกบอลเลย ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตำรวจจะมาทำไมล่ะ?"

คำพูดของลูกน้องทั้งสองช่วยดึงสติของหัวหน้ารปภ. กลับมา เขากล่าวอย่างระมัดระวัง "คุณตำรวจครับ คน... คนนั้นปลอดภัยไหมครับ? ทางเราไม่ได้รับแจ้งเรื่องนี้เลย คนที่เข้าเวรเมื่อคืนก็ไม่ได้รายงานเรื่องนี้ด้วย เดี๋ยวผมจะไปเช็กสมุดบันทึกเวรยามของเมื่อคืนดูครับ"

รองผู้กำกับหลินยกมือขึ้นห้าม "ย้อนวิดีโอกลับไปหนึ่งนาที แล้วเปิดดูแบบช้าๆ ที่ความเร็ว 0.1x"

ที่ความเร็ว 0.1x ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ตอนที่หลัวอินถูกรถชนจนร่างลอยกระเด็นไปนั้น ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน คราวนี้ทุกคนเห็นจุดที่เขาตกลงไปในน้ำได้อย่างถนัดตา หลังจากนั้น ความเร็วของวิดีโอก็ถูกปรับให้เป็นปกติ และทุกคนก็เห็นว่าหลังจากที่เขาตกลงไปในน้ำนานถึงสิบนาที ก็ไม่มีใครโผล่ขึ้นมาจากทะเลสาบเลยแม้แต่คนเดียว

หัวหน้ารปภ. อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ผุดพรายเต็มหน้าผาก ตอนนี้ที่พื้นตรงหน้าเขามีหยดน้ำหลายหยดร่วงหล่นลงมา ซึ่งนั่นก็คือหยดเหงื่อของเขานั่นเอง

มีคนเสียชีวิตในสวนสาธารณะทะเลสาบจำลอง แต่พวกในฐานะรปภ. กลับไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย

หัวหน้ารปภ. รู้แล้วว่าใครเข้าเวรเมื่อคืน และได้สั่งให้พวกเขามาที่นี่ทันที รปภ. ทั้งสองคนไม่กล้าปริปากพูดอะไรท่ามกลางบรรยากาศอันตึงเครียด ได้แต่มองหน้ากันด้วยความตกตะลึง

รองผู้กำกับหลินถอดแว่นตาออก ใช้ทิชชู่เช็ดเลนส์แว่น พลางสั่งการลูกน้องที่ตามมาด้วย

"อู๋หย่ง นายไปแจ้งสถานการณ์ในกลุ่มแชตทำงาน ดูว่ามีใครมีเบอร์ติดต่อหัวหน้าทีมกู้ภัยบ้าง แล้วประสานงานให้คนมางมศพขึ้นมา อ้อ แล้วก็ให้ใครสักคนติดต่อไปที่กรมตำรวจนครบาล ขอให้ส่งแพทย์นิติเวชมาที่นี่ด้วย"

"สวีเม่า นายไปสั่งให้คนอื่นๆ ลงมือทำตามคำให้การของหลัวซางซาง ติดต่อตำรวจจราจร กรมทางหลวง ผับ บริษัทชิงหนิง และหน่วยงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง รวบรวมวิดีโอมาให้ได้มากที่สุดแล้วเก็บรวบรวมไว้ ถ้าหน่วยงานไหนไม่ให้ความร่วมมือ ก็บอกฉัน ฉันจะหาคนไปจัดการเอง"

ในเมื่อยืนยันได้แล้วว่าเป็นคดีฆาตกรรม การปฏิบัติงานก็ต้องเป็นไปอย่างรวดเร็ว หลังจากที่รองผู้กำกับหลินสั่งการเสร็จ อู๋หย่งก็เริ่มส่งข้อความลงในกลุ่มแชตทำงานทันที

อู๋หย่ง: คืนนี้ สถานีตำรวจของเราได้รับแจ้งเหตุจากสหายหลัวซางซาง (อายุห้าขวบ) คำให้การตามภาพที่แนบมาครับ รองผู้กำกับหลินนำทีม โดยมีผมกับสหายสวีเม่าลงพื้นที่มาที่สำนักงานจัดการสวนสาธารณะทะเลสาบจำลอง ตอนนี้ยืนยันแล้วว่าเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้นในช่วงเช้ามืดของวันที่ 28 จำเป็นต้องประสานงานเพื่องมร่างผู้เสียชีวิตขึ้นมา มีใครมีเบอร์ติดต่อหัวหน้าทีมกู้ภัยบ้างไหมครับ? รบกวนรีบติดต่อแล้วให้พวกเขามาที่สวนสาธารณะทะเลสาบจำลองเพื่อทำการกู้ร่างโดยด่วน ป.ล. รบกวนติดต่อไปที่แพทย์นิติเวชที่เข้าเวรของกรมตำรวจนครบาล ให้พวกเขามาเตรียมพร้อมที่เกิดเหตุด้วยครับ

อู๋หย่ง: (ภาพหน้าจอคำให้การ), (ภาพหน้าจอคำให้การ), (ภาพหน้าจอคำให้การ), (ภาพหน้าจอคำให้การ)

สวีเม่า: เพื่อนร่วมงานที่ออนไลน์อยู่ รบกวนเริ่มปฏิบัติงานได้เลยครับ อ่านคำให้การอย่างละเอียด และรวบรวมภาพจากกล้องวงจรปิดทั้งหมดให้ได้ภายในคืนนี้