บทที่ 409 ไม่ได้พบกันเสียนาน

อวิ๋นจื่อโหรวถึงกับรู้สึกว่า เย่ชิงจะต้องเสียใจภายหลังอย่างแน่นอน เสียใจที่ตอนนั้นไม่ยอมตกลงให้เธอเป็นแฟนของเขา

แต่เย่ชิงจะไปสนใจเรื่องพวกนี้ได้ยังไงกันล่ะ? เดิมทีเขาก็เคยหวั่นไหวกับอวิ๋นจื่อโหรวอยู่บ้าง แต่ตั้งแต่ถูกผู้หญิงคนนี้ปฏิเสธไปในครั้งก่อน เย่ชิงก็โยนผู้หญิงคนนี้ทิ้งไว้เบื้องหลังไปตั้งนานแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้หญิงคนนี้ในบรรดาผู้หญิงที่เขารู้จัก หน้าตาก็ถือว่าอยู่ในระดับธรรมดาเท่านั้น

ดังนั้นเย่ชิงจึงไม่ได้สนใจอวิ๋นจื่อโหรวเลยแม้แต่น้อย และไม่มีทางสนใจความรู้สึกของอีกฝ่ายด้วย

เขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่า อวิ๋นจื่อโหรวคนนี้ได้เคียดแค้นเขาไปตั้งนานแล้ว แถมยังคิดจะใส่ร้ายเย่ชิงอยู่หลายครั้งหลายครา

เธอถึงขั้นคิดว่า หลังจากที่ได้ดิบได้ดีแล้วจะมาแก้แค้นเย่ชิง เรื่องพวกนี้เย่ชิงก็ไม่รู้เลยแม้แต่น้อย

หากอวิ๋นจื่อโหรวรู้ว่า เย่ชิงลืมเธอไปตั้งนานแล้ว และมองข้ามเธอไปอย่างสมบูรณ์ ไม่รู้ว่าเธอจะมีความรู้สึกเช่นไร?

คนคนหนึ่งเกลียดคุณเข้ากระดูกดำ แต่เมื่อคุณประสบความสำเร็จและมายืนอยู่ตรงหน้าเขาจริงๆ คนคนนั้นกลับดูเหมือนจะลืมคุณไปแล้ว

สำหรับอวิ๋นจื่อโหรวแล้ว นี่จะต้องเป็นการกระทบกระเทือนจิตใจอย่างใหญ่หลวงแน่ๆ

แต่อวิ๋นจื่อโหรวในตอนนี้ไม่รู้เลยจริงๆ ว่า เย่ชิงได้ปล่อยวางจากเธอไปอย่างสมบูรณ์แล้ว หรือแม้กระทั่งไม่มีความหวังใดๆ ในตัวเธออีกต่อไป

เย่ชิงปกป้องหลินเสี่ยวซีไว้ในอ้อมอก เพื่อป้องกันการถูกผู้คนเบียดเสียด

โชคดีที่ทุกคนต่างมารวมตัวกันเพราะอวิ๋นจื่อโหรว ทุกคนล้วนแห่กันไปหาอวิ๋นจื่อโหรว พวกเขาสองคนจึงกลับกลายเป็นปลอดภัยขึ้นมาบ้าง

อวิ๋นจื่อโหรวพบว่าคนรอบๆ ยิ่งมารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ บนใบหน้าก็ยิ่งได้ใจมากขึ้น

เธอคิดไม่ถึงเลยว่า จะมีอยู่วันหนึ่งที่ตัวเองจะได้รับการยกยอจากผู้คนมากมายขนาดนี้

"เอ๊ะ สองคนนี้คือใครกัน? ทำไมถึงมาอยู่กับอวิ๋นจื่อโหรวล่ะ? หรือว่าจะเป็นเพื่อนของเธองั้นเหรอ?"

"นี่แกไม่รู้เหรอ? สองคนนี้ก็เป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเจียงเฉิงของพวกเราเหมือนกัน"

"เอ๊ะ นั่นมันดาวมหาวิทยาลัยหลินเสี่ยวซีไม่ใช่เหรอ?"

ในที่สุดหลายคนก็มองเห็นสาวสวยอย่างหลินเสี่ยวซีแล้ว

ยังไงซะดาวมหาวิทยาลัยก็มีชื่อเสียงในมหาวิทยาลัยค่อนข้างสูงทีเดียว

"เกิดอะไรขึ้น? พวกเขาสามคนทำไมถึงมาอยู่ด้วยกันได้ล่ะ?"

"ฉันรู้ ฉันรู้เบื้องลึกเบื้องหลัง!"

"ฉันจะบอกพวกนายให้นะ ตอนนั้นที่อยู่ในโรงยิมน่ะ..."

คนคนนี้ก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงยิมตอนนั้นออกมาอย่างละเอียดต่อหน้าทุกคน

เมื่อทุกคนได้ยินว่าเย่ชิงไม่สนใจอวิ๋นจื่อโหรวเลยแม้แต่น้อย สายตาของทุกคนก็เปลี่ยนไป

หลายคนต่างหันไปมองเย่ชิงราวกับกำลังมองคนโง่อยู่ก็ไม่ปาน

"เย่ชิงคนนี้มีตาหามีแววไม่จริงๆ! ถ้าตอนนั้นเขารู้ว่าในอนาคตอวิ๋นจื่อโหรวจะกลายเป็นดารา เขาต้องตกลงคบกับอวิ๋นจื่อโหรวไปนานแล้วแน่ๆ"

"แต่ใครจะไปทำนายอนาคตได้ล่ะ? ตอนนี้พูดได้แค่ว่า ดวงตาสองข้างของเย่ชิงคนนี้คงมีไว้ประดับหน้าเฉยๆ แหละ"

"ใช่แล้ว ฉันยังได้ยินมาว่าเย่ชิงคนนี้ดูเหมือนจะพอมีเงินอยู่บ้างนะ"

"มีเงินอยู่บ้างแล้วจะทำไมล่ะ? ถ้าเทียบกับดาราดังตัวจริงแล้ว พวกคนรวยพวกนี้ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย"

"ใช่ๆ ดาราแค่รับเป็นพรีเซนเตอร์สินค้าอะไรสักอย่างก็หาเงินได้ตั้งมากมายแล้ว ต่อให้ไปเปิดไลฟ์สดขายของ ก็หาเงินได้เยอะแยะเหมือนกัน"

"ตัวพวกเขาก็คือสินค้าที่เดินได้อยู่แล้ว ไม่เห็นต้องไปแคร์เศษเงินของเย่ชิงเลยสักนิด"

"นายว่าเย่ชิงในตอนนี้ จะกำลังเสียใจอยู่มากๆ หรือเปล่านะ?"

"นั่นก็ไม่แน่หรอก นายไม่เห็นหลินเสี่ยวซีที่อยู่ข้างๆ เย่ชิงเหรอ? เธอเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยเจียงเฉิงของพวกเราเลยนะ"

"หน้าตากับรูปร่างของดาวมหาวิทยาลัยก็ถือว่าดูดีมากเลยทีเดียว"

"ถ้าเป็นฉัน ตอนนั้นก็ต้องเลือกคบกับดาวมหาวิทยาลัยเหมือนกัน"

"แต่ฉันได้ยินมาว่า เย่ชิงกับ 'ยัยอัปลักษณ์' ฟางจือเซี่ยเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมตอนนี้ถึงมาอยู่กับดาวมหาวิทยาลัยหลินเสี่ยวซีได้ล่ะ?"

"นายหมายถึงงานแถลงข่าวที่หน้าร้านชานมเมื่อสองวันก่อนงั้นเหรอ?"

"ตอนนั้นฉันก็ดูไลฟ์สดอยู่ เย่ชิงกับฟางจือเซี่ยคนนั้นเป็นแฟนกันจริงๆ"

"ใครจะไปรู้ล่ะว่าฟางจือเซี่ยคนนั้นกลับกลายเป็นสาวสวยที่งดงามขนาดนั้น? ถ้ารู้ว่า 'ยัยอัปลักษณ์' คนนั้นจีบติดง่ายขนาดนั้น..."

"ก็ควรจะรีบลงมือซะตั้งแต่แรก ตอนนี้เลยพลาดสาวสวยที่หาตัวจับยากแบบนั้นไปอย่างเปล่าประโยชน์ ปล่อยให้เย่ชิงได้ของดีไปซะงั้น"

ผู้คนต่างพากันพูดคุยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในงานแถลงข่าวตอนนั้น

ตอนที่ฟางจือเซี่ยถอดผ้าคลุมหน้าออก ทุกคนล้วนตกตะลึงกันไปหมด

ตอนนั้นหลายคนยังหัวเราะเยาะเย่ชิงที่มีแฟนเป็นยัยอัปลักษณ์อยู่เลย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า เย่ชิงต่างหากที่เป็นคนมีสติที่สุด

ในช่วงเวลาที่ฟางจือเซี่ยต้องการความช่วยเหลือและต้องการการดูแลเอาใจใส่มากที่สุด เย่ชิงก็อาศัยจังหวะนั้นแทรกซึมเข้าไป และคว้าหัวใจของ 'ยัยอัปลักษณ์' มาครองได้โดยตรง

แต่ตอนนี้ 'ยัยอัปลักษณ์' กลายเป็นหงส์ขาวไปแล้ว หลายคนต่างพากันตีอกชกหัว เสียดายจนแทบตาย

"หลินเสี่ยวซีคนนี้พอเอามาเทียบกับฟางจือเซี่ยแล้ว ก็ถือว่ายังห่างชั้นกันอยู่บ้างนะ"

"ไม่แน่ว่าพวกเขาสองคนอาจจะแค่รู้จักกันเฉยๆ ก็ได้"

"ใครบ้างล่ะที่จะไม่มีเพื่อนผู้หญิงสักสองสามคน?"

อวิ๋นจื่อโหรวมองดูผู้คนรอบข้างที่มารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ เธอแจกลายเซ็นอย่างต่อเนื่อง และถ่ายรูปคู่ด้วยอย่างไม่ขาดสาย

ส่วนสีหน้าของเย่ชิงก็ยิ่งดูแย่ลงเรื่อยๆ เขาพบว่าตัวเองถูกล้อมเอาไว้ตรงกลาง ไม่สามารถเดินออกไปได้เลย

เขาและหลินเสี่ยวซีทำได้เพียงแค่รอคอยอย่างเงียบๆ รอให้คนรอบๆ ถ่ายรูปกับอวิ๋นจื่อโหรวเสร็จแล้วแยกย้ายกันไป

อวิ๋นจื่อโหรวคิดอยากจะแก้แค้นเย่ชิงมาตั้งนานแล้ว แต่พอมาเจอเย่ชิงเข้าจริงๆ ตอนนี้เธอกลับไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี

โดยเฉพาะตอนที่เห็นหลินเสี่ยวซีที่อยู่ข้างกายเย่ชิง แววตาของเธอก็เต็มไปด้วยความเคียดแค้นขึ้นมา

พอคิดถึงเรื่องที่เย่ชิงคบกับฟางจือเซี่ย ในใจของเธอก็รู้สึกเจ็บปวดมากเช่นกัน

เดิมทีเธอก็ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับเย่ชิงอยู่แล้ว ตอนนั้นที่เข้าไปตีสนิทกับเขา ก็เพียงเพราะอยากได้เงินของเย่ชิงเท่านั้น

แต่เย่ชิงกลับเมินเฉยต่อเธอไปซะอย่างนั้น โดยเฉพาะตอนที่เห็นเย่ชิงเปิดร้านชานม แถมยังหาแฟนสาวที่สวยไร้ที่ติอย่างฟางจือเซี่ยได้อีก ในใจของเธอก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นไปอีก

เธอไม่อยากเห็นเย่ชิงมีชีวิตที่ดีขนาดนั้นเลยจริงๆ

พอคิดถึงตอนนั้นที่เย่ชิงปฏิเสธเธอในห้องเพรสซิเดนเชียลสวีท อวิ๋นจื่อโหรวในตอนนี้ก็แค้นจนมือสั่นไปหมด

อวิ๋นจื่อโหรวเดินเข้าไปหาและมาหยุดอยู่ข้างกายเย่ชิง เธอปรายตามองเย่ชิงแวบหนึ่ง แล้วปรายตามองหลินเสี่ยวซีที่ยืนอยู่ข้างกายเย่ชิงอย่างเย็นชา

"เย่ชิง นึกไม่ถึงเลยนะว่าจะมาเจอนายที่นี่"

แม้ว่ารอบๆ จะยังมีคนอยู่อีกมากมาย แต่อวิ๋นจื่อโหรวไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว

เธอรู้สึกว่าตัวเองรอมานานพอแล้ว และตอนนี้เธอก็ได้รับการยกยอจากผู้คนนับหมื่น ความฟุ้งเฟ้อของเธอพุ่งขึ้นไปถึงจุดสูงสุด ความมั่นใจในตัวเองก็พองโตจนถึงขีดสุดเช่นกัน

ในตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองคือผู้หญิงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลกใบนี้

ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับเย่ชิง เธอจะไม่กลัวอีกต่อไป และจะไม่ลังเลอีกต่อไป เธอต้องการที่จะแก้แค้นเย่ชิง ต้องการแก้แค้นเขาอย่างสาสม

เพื่อให้เขารู้ว่า การสูญเสียเด็กผู้หญิงที่จะกลายเป็นดาราในอนาคตอย่างเธอไปนั้น จะทำให้เขาต้องเสียใจและเจ็บใจมากแค่ไหน

เย่ชิงชะงักไปครู่หนึ่ง คิดไม่ถึงว่าอวิ๋นจื่อโหรวจะเข้ามาทักทายเขาในเวลานี้

ตอนนี้รอบๆ มีคนมองอยู่ตั้งมากมาย แถมยังมีอีกหลายคนที่กำลังถือโทรศัพท์มือถือถ่ายวิดีโอสั้นกันอยู่

เย่ชิงขมวดคิ้วแล้วพยักหน้า

"ฉันก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะมาเจอเธอที่นี่"

"อวิ๋นจื่อโหรว ไม่ได้พบกันเสียนานเลยนะ"