ตอนที่ 4 ประวัติศาสตร์จริงหรือเท็จ วิถียุทธ์ปราณโลหิต!

ตอนที่ 4 ประวัติศาสตร์จริงหรือเท็จ วิถียุทธ์ปราณโลหิต!

หลังจากอ่านเนื้อหาบันทึกหน้าที่สองจบ ชาวเน็ตต่างก็แสดงความเห็นของตนเองออกมา

“ยิ่งคิดยิ่งน่ากลัว! ยิ่งคิดยิ่งน่ากลัวจริงๆ!”

“เซียนแท้ที่บรรยายไว้นี่สุดยอดเกินไปแล้วมั้ง! ถึงขั้นเกี่ยวข้องกับพลังของกฎเกณฑ์ ทำให้คนพูดคุยเรื่องวิถียุทธ์ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”

“ฉันเริ่มสัมผัสถึงความสิ้นหวังของจอหงวนฝ่ายบู๊ได้แล้ว ฝึกยุทธ์อย่างยากลำบากมาหลายปี พอขึ้นถึงจุดสูงสุดเป็นจอหงวนฝ่ายบู๊ ก็เจอมรรคาดับสูญทันที นี่ก็เหมือนมหาเศรษฐีพันล้านล้มละลายกลายเป็นขอทานในพริบตาเดียวเลยนะ”

“สมมติว่านี่เป็นเรื่องจริง งั้นพวกเราในประวัติศาสตร์จะสุดยอดขนาดไหนกัน? หมื่นเซียนก้มกราบ?”

“ฉันมีข้อสันนิษฐานอย่างหนึ่ง นั่นคือในประวัติศาสตร์ พวกเราอาศัยพลังเหนือธรรมชาติปกครองดาวหลานซิง แต่เซียนแท้ลงมา หมื่นมรรคาล้วนร่วงโรย พลังเหนือธรรมชาติไม่คงอยู่อีกต่อไป ส่วนพวกคนเถื่อนตะวันตกก็อาศัยตำราภูมิศาสตร์ และศาสตร์ปลีกย่อยที่พวกเรามองข้าม เปลี่ยนตัวอักษรใหม่ แล้วบอกว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ของพวกเขา จากนั้นก็ใช้ปืนใหญ่ยิงเปิดประตูประเทศของราชวงศ์ชิง!”

“พี่ชายข้างบน นายมีคุณสมบัติของนักเขียนจริงๆ! จินตนาการแบบนี้ไม่ไปเขียนนิยายน่าเสียดายจริงๆ”

“อย่าว่าอย่างนั้นเลย ตอนนี้สถานที่ที่เก็บรักษาโบราณวัตถุทางประวัติศาสตร์ไว้มากที่สุด กลับเป็นห้องสมุดของประเทศเล็กๆ ทางตะวันตกประเทศหนึ่ง ฉันมีเหตุผลให้สงสัยว่าประวัติศาสตร์ยุคใกล้มีน้ำปนอยู่ไม่น้อย ไม่อย่างนั้นทำไมสิ่งประดิษฐ์มากมายถึงโผล่ขึ้นมาในช่วงเวลานั้นพอดีล่ะ?”

“สิ่งประดิษฐ์หรือการค้นพบ หรือจริงๆ คือค้นพบราชวงศ์หมิง? หรือว่าราชวงศ์หมิงก็เป็นยุคที่วิถียุทธ์รุ่งเรืองเหมือนกัน?”

“ฮ่าๆๆ เป็นเรื่องจริงทั้งหมด พวกเรากำลังจะต้อนรับปราณวิญญาณฟื้นคืนแล้ว! ไม่ต้องทำงานเฮงซวยนี้อีกต่อไปแล้ว! อย่างมากก็พินาศไปด้วยกันเถอะ”

“พี่ชายข้างบน เดี๋ยวๆ นายบ้าไปแล้ว หามออกไปๆ……”

สถาบันวิจัยประวัติศาสตร์มณฑลเยว่ตง

หวังหลินมองการถกเถียงของชาวเน็ต แล้วอดครุ่นคิดขึ้นมาไม่ได้

เขาเคยศึกษาประวัติศาสตร์ราชวงศ์ชิง และเคยนำไปเปรียบเทียบกับประวัติศาสตร์ตะวันตก

ตอนนั้นเขาก็รู้สึกแล้วว่ามีหลายอย่างที่ไม่อาจทนต่อการขบคิดอย่างละเอียดได้

สิ่งประดิษฐ์ และการสร้างสรรค์มากมาย เห็นชัดๆ ว่าเป็นสิ่งที่ประเทศหลงกั๋วประดิษฐ์ขึ้น แต่พอเปลี่ยนชื่อเรียก ก็กลายเป็นสิ่งประดิษฐ์ของคนเถื่อนทางฟากโน้นไปแล้ว

ตอนนั้นเขาเพียงรู้สึกพูดไม่ออกมาก แต่ก็ไม่ได้ศึกษาเจาะลึกต่อ

อย่างไรความจริงของประวัติศาสตร์จำนวนมากก็ยังต้องรอการพิสูจน์

ประวัติศาสตร์ที่สามารถบันทึกไว้ผ่านหนังสือ และตัวอักษร ล้วนผ่านการปรุงแต่งโดยมนุษย์มาแล้วทั้งนั้น

จริงหรือเท็จ ล้วนต้องรอการตรวจสอบกันทั้งนั้น

แต่ตอนนี้เมื่อมองคอมเมนต์ที่ชาวเน็ตส่งออกมา เขากลับรู้สึกว่าข้อสันนิษฐานนี้บางทีอาจเป็นเรื่องจริงก็ได้

ถ้าเป็นแบบนี้

แล้วคนเรียนเอกประวัติศาสตร์อย่างเขายังมีประโยชน์อยู่อีกไหมเนี่ย?

หากสมุดบันทึกเล่มนี้เป็นเรื่องจริง

เช่นนั้นประวัติศาสตร์ที่พวกเขาเคยศึกษากันมา ยังมีคุณค่าให้ศึกษาต่ออีกเหรอ?

บางทีข้อมูลมากมาย อาจจะเหมือนกับบันทึกจอหงวนฝ่ายบู๊เล่มนี้ จู่ๆ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น

สิ่งที่บันทึกไว้ อาจแตกต่างจากสิ่งที่พวกเขาเคยเห็นโดยสิ้นเชิง!

“ฉันต้องพิสูจน์ความจริงของการเปลี่ยนแปลงของสมุดบันทึกเล่มนี้ให้ได้!”

หวังหลินหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องของตนเองออกมา โทรหาหวังหมิงฮุยผู้เป็นพ่อซึ่งเป็นศาสตราจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์

“ตาแก่ ฉันส่งลิงก์ไปให้ในวีแชตแล้ว สำคัญมาก รีบไปดูหน่อย”

“ถ้าไม่ดู ฉันจะตัดความสัมพันธ์พ่อลูกกับคุณ”

……

กองบัญชาการสำนักงานตรวจสอบมณฑลเยว่ตง

แผนกตรวจสอบออนไลน์ ฝ่ายเทคนิค

ห้องประชุม

เจ้าหน้าที่ตรวจสอบในเครื่องแบบสิบกว่าคนนั่งอยู่บนที่นั่ง สีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง

“หลังจากวิเคราะห์ทางเทคนิคแล้ว อีกฝ่ายไม่ได้ใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ในการดำเนินการ ความเป็นไปได้ในการใช้อุปกรณ์เปลี่ยนตัวอักษรแทบเป็นศูนย์”

ชายผมสั้นในเครื่องแบบคนหนึ่งรายงาน

“ล็อกข้อมูลของอีกฝ่ายได้แล้วหรือยัง?”

เหลิ่งเหวินเฟิง หัวหน้าฝ่ายเทคนิค มีสีหน้าเคร่งขรึม

“หาเจอแล้วครับ ตอนนี้ฉายขึ้นจอใหญ่”

ทุกคนในห้องประชุมต่างมองไปที่จอใหญ่

[ อู๋เฟิง ]

[ อายุ : 23 ]

[ ภูมิลำเนา : หมู่บ้านตระกูลอู๋ เมืองเสี่ยวเหอ อำเภอไป๋ซี มณฑลกุ้ยซี ]

[ วุฒิการศึกษา : ประถมศึกษา ]

[ เส้นทางกิจกรรมล่าสุด : โรงงานอิเล็กทรอนิกส์ฟูจิ ห้องเช่าถนนอวี้หลาน ข้าวขาหมูหลงเจียง… ]

[ ตำแหน่งที่อยู่ : เลขที่ xx ถนนอวี้หลาน แขวงฮวาไห่ เขตฮวาเฉิง มณฑลเยว่ตง ]

ยุคข้อมูลขนาดใหญ่ ข้อมูลต่างๆ ของคนธรรมดาไม่มีที่ให้ซ่อนเร้น ข้อมูลละเอียดมาก

ในฐานะเจ้าหน้าที่ของฝ่ายเทคนิคแห่งกองบัญชาการสำนักงานตรวจสอบ

พวกเขาเคยพบเรื่องแปลกประหลาดมามากมายแล้ว

แต่เหตุการณ์ประหลาดอย่างวันนี้ กลับเป็นครั้งแรกจริงๆ

หากไม่ใช่เพราะฝ่ายเทคนิควิเคราะห์ และพิสูจน์ซ้ำหลายครั้ง ยืนยันว่านี่ไม่มีการปลอมแปลงแม้แต่น้อย

พวกเขาคงคิดว่านี่เป็นเพียงสคริปต์สร้างกระแสของสตรีมเมอร์เท่านั้นจริงๆ

แต่พอลองหันกลับมาคิดอีกที

ราชวงศ์ชิงมีจอมยุทธ์จริงๆ เหรอ?

นี่มันเหลวไหลเกินไปแล้วหรือเปล่า?

“ฉันจะแจ้งฝ่ายปฏิบัติการเดี๋ยวนี้ ขอให้ช่วยจัดการทันที”

เหลิ่งเหวินเฟิงหยิบโทรศัพท์ออกมา แก้ไขข้อความอย่างรวดเร็วแล้วส่งออกไป

“หัวหน้า ต้องแบนไลฟ์สตรีมนี้ไหมครับ?”

มีคนเอ่ยถามด้วยความสงสัย

เหลิ่งเหวินเฟิงครุ่นคิดอยู่ไม่กี่วินาทีก่อนตอบว่า

“ไว้ก่อน ยังไม่แบน เพื่อเลี่ยงการแหวกหญ้าให้งูตื่น รอให้เจ้าหน้าที่ของเราไปถึงที่เกิดเหตุก่อนค่อยว่ากัน”

สองนาทีต่อมา

รถของเจ้าหน้าที่ตรวจสอบคันหนึ่งออกจากกองบัญชาการ มุ่งหน้าไปยังห้องเช่าของอู๋เฟิงอย่างรวดเร็ว

……

ซูฝานตรวจดูหน้าจอ พบว่าจำนวนแต้มหยวนมีการเปลี่ยนแปลงแล้ว

[ แต้มหยวน : 203 ]

“ดูเหมือนว่ามีคนส่วนหนึ่งเชื่อบันทึกจอหงวนฝ่ายบู๊แล้ว”

“ขอเพียงฐานคนมากพอ ขอบเขตการแพร่กระจายของคำโกหกกว้างพอ เช่นนั้นก็ต้องมีคนเชื่ออยู่เสมอ”

“อีกอย่าง เมื่อเหตุการณ์เหนือธรรมชาติปรากฏลงสู่ความเป็นจริงอย่างต่อเนื่อง คนที่ไม่เชื่อเหล่านั้น สุดท้ายก็จำเป็นต้องยอมรับความจริง และใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ประวัติศาสตร์ที่ถูกแต่งขึ้น”

“ความคิดเห็นของชาวเน็ตบางส่วนก็มีคุณค่าต่อการอ้างอิงมาก เช่น ประวัติศาสตร์บางส่วนถูกชาติตะวันตกแต่งขึ้น”

“ราชวงศ์ชิงของชาวแมนจูเพื่อทำให้การปกครองมั่นคง กดขี่ความชอบธรรม และร่วมมือกับตะวันชาวตกแก้ไขประวัติศาสตร์”

ซูฝานใช้ปากกาจดความคิดเห็นที่มีคุณค่าของชาวเน็ตบางส่วนลงในสมุดบันทึก ตั้งใจว่าในอนาคตจะทำให้สิ่งเหล่านี้ปรากฏเป็นจริงทีละอย่าง

เวลานี้ในไลฟ์สตรีม

จำนวนผู้ชมออนไลน์พุ่งถึงห้าแสนคนอย่างน่าสะพรึง

ทำลายสถิติประวัติศาสตร์ของทิงไห่เจี้ยนเป่าไปแล้ว

แต่หลินทิงไห่กลับดีใจไม่ออกเลยสักนิด

เขารู้สึกว่าตนเองควบคุมสถานการณ์ไม่อยู่เสียแล้ว

บันทึกจอหงวนฝ่ายบู๊เล่มนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นเรื่องจริง!

เจ้าหน้าที่ตรวจสอบในไลฟ์สตรีมมองไม่เห็นจริงๆ เหรอ?

ทำไมยังไม่แบนสตรีมของเขาอีก?

อีกด้านหนึ่ง อู๋เฟิงที่ต่อสายอยู่ยังคงพลิกอ่านสมุดบันทึกใต้กล้องอย่างต่อเนื่อง

แต่เนื้อหาบันทึกหลังจากนั้นโดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นเสียงถอนใจ และความคับแค้นของจอหงวนฝ่ายบู๊

“ทำไมจอหงวนฝ่ายบู๊คนนี้ไม่จดอะไรที่มีประโยชน์บ้างนะ เช่นพวกวิชายุทธ์อะไรแบบนั้น”

“ใช่ ฉันเบิกตาดูมาหลายนาทีจนตาแทบล้าแล้วยังไม่กล้ากะพริบ สุดท้ายก็ยังไม่เห็นของมีค่าเกี่ยวกับการฝึกยุทธ์เลยสักนิด”

“เพิ่งเข้าไลฟ์สตรีมมา ขอถามทุกคนหน่อย ทำไมทุกคนดูพี่ชายคนนั้นพลิกหนังสือกันอย่างมีอารมณ์ร่วมขนาดนี้?”

“คนที่เข้าใจก็เข้าใจ คนที่ไม่เข้าใจก็อย่าถามมั่ว”

อู๋เฟิงพลิกมาถึงหน้าสุดท้ายที่ตัวอักษรปรากฏเป็นจริง ตรงกลางของสมุดบันทึก

[ ข้าไม่ยินยอมให้วิถียุทธ์ตกต่ำลงเพียงเท่านี้ จึงตัดสินใจทิ้งมรดกสืบทอดเอาไว้ หวังว่าคนรุ่นหลังจะสานต่อ ]

วิถียุทธ์ปราณโลหิต แบ่งออกเป็นเจ็ดระดับ ได้แก่ หลอมหนัง หลอมเนื้อ หลอมเอ็น หลอมกระดูก หลอมอวัยวะ ชำระไขกระดูก เปลี่ยนเลือด

หลอมหนังเรียกอีกอย่างว่าศิษย์ยุทธ์ เมื่อฝึกถึงขั้นลึกซึ้ง ผิวหนังเยื่อหุ้มจะแข็งเหนียวเทียบได้กับวัวแก่ คมมีดกระทบร่าง ทำได้เพียงบาดผิวหนังเยื่อหุ้ม ไม่ทำลายกล้ามเนื้อ มีกำลังพอจะง้างธนูหน้าไม้ห้าสือ พละกำลังดุจวัวป่า มากสุดมีแรงถึงพันชั่ง

หลอมเนื้อเรียกอีกอย่างว่าจอมยุทธ์ หลอมเนื้อจนดุจเหล็กกล้า ฉีกเสือหมาป่าด้วยมือเปล่า สังหารหมีสีน้ำตาลได้ด้วยพลัง

หลอมเอ็นเรียกอีกอย่างว่าอาจารย์ยุทธ์ หลอมเอ็นจนดุจคันธนู เมื่อปล่อยหมัดออกไป มีเสียงพยัคฆ์คำรามกึกก้องดังอสนีบาต

หลอมกระดูกเรียกอีกอย่างว่าปรมาจารย์ยุทธ์ หลอมกลั่นแขนขาทั้งสี่ และกระดูกทั่วร่าง ผู้บรรลุขั้นใหญ่ กระดูกจะดุจทองคล้ายหยก

หลอมอวัยวะเรียกอีกอย่างว่าราชันยุทธ์ หลอมกลั่นสิ่งสกปรกในอวัยวะภายใน ผลัดกายเปลี่ยนกระดูก กลืนทองย่อยหิน อายุยืนถึงหนึ่งร้อยห้าสิบปี

ชำระไขกระดูกเรียกอีกอย่างว่าจักรพรรดิยุทธ์ ชำระไขกระดูกจนดุจน้ำค้างแข็ง เลือดดุจปรอทเหลว อายุยืนถึงสองร้อยปี

เปลี่ยนเลือดสามารถเรียกได้ว่าเทพยุทธ์ เปลี่ยนเลือดเก้าครั้งจึงถึงขอบเขตสูงสุดแห่งกายเนื้อ วิญญาณกับกายผสานเป็นหนึ่ง อายุยืนถึงสามร้อยปี

เส้นทางวิถียุทธ์ปราณโลหิต มีวิชายืนเสาเป็นรากฐาน

ต่อไปนี้คือวิชายืนเสาพยัคฆ์มังกร…

ภายในไลฟ์สตรีม คอมเมนต์ลดน้อยลงอย่างเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ทุกคนกำลังเพ่งสมาธิ อ่านตัวอักษรทีละคำทีละประโยค

วิถียุทธ์ปราณโลหิต!

ถึงกับมีคำอธิบายเกี่ยวกับวิถียุทธ์จริงๆ!

เมื่ออ่านมาถึงตอนท้าย ถึงกับใกล้จะได้เห็นวิธีการฝึกแล้วเหรอ?

ใครจะทนไหว?

ทุกคนในไลฟ์สตรีมต่างตื่นเต้นจนแทบกระโดดโลดเต้น

คอมเมนต์ยิ่งปะทุออกมาราวกับภูเขาไฟระเบิด

“พี่ชาย รีบเปิดต่อ! ฉันอยากดูหน้าถัดไปแล้ว!”

“หน้าถัดไปก็มีวิชาแล้ว รีบสิ ฉันรอไม่ไหวแล้ว!”

“เชี่ย ดูไลฟ์อยู่ดีๆ คิดไม่ถึงว่าจะได้เก็บของตกชิ้นใหญ่จริงๆ”

“พี่ชาย ท่านปู่ ขอร้องละ รีบเปิดหน้าถัดไปเถอะ”

เนื่องจากความคึกคักของไลฟ์สตรีมสร้างสถิติสูงสุดในประวัติศาสตร์ ชาวเน็ตที่ทะลักเข้ามาเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว จนจำนวนผู้ชมพุ่งไปกว่าเก้าแสน ใกล้จะแตะหนึ่งล้านคนแล้ว

“เพิ่งเข้าไลฟ์สตรีมมา พวกนายตื่นเต้นอะไรกันขนาดนี้?”

“บ้าเอ๊ย พวกนายกำลังแสดงละครอยู่หรือเปล่า? เห็นชัดๆ ว่านี่เป็นของที่ไม่รู้ไปอ้างอิงมาจากนิยายเล่มไหน จะเป็นเรื่องจริงได้ยังไง?”

“จะว่าไป คนเล่นอินเทอร์เน็ตสมัยนี้ไอคิวต่ำขนาดนี้เลยเหรอ? แบบนี้ก็เชื่อได้? ถ้าฝึกยุทธ์ได้จริง ฉันจะกินของสกปรกสิบชั่ง แล้วเอาหน้าไปจ่อพัดลมไฟฟ้าสิบตัว!”

“พี่ชายข้างบนอย่าหลอกกินหลอกดื่ม พี่ใหญ่ที่ต่อสายอยู่รีบเปิดหน้าถัดไปสิ!”

“โอกาสพลิกชะตาชีวิตของฉันอยู่ตรงหน้าแล้ว”

หวังหลินที่กำลังดูถ่ายทอดสดอยู่ก็ตื่นเต้นจนตัวสั่นไปทั้งร่าง รู้สึกว่าตนเองต้องมีพรสวรรค์ของเทพยุทธ์อย่างแน่นอน ไม่อาจพลาดโอกาสครั้งนี้ได้ รีบพิมพ์ตอบทันทีว่า

“พี่ใหญ่ ขอร้องละ รีบเปิดหน้าถัดไปเถอะ ฉันยอมรับนายเป็นพ่อเลยก็ได้!”

หวังหมิงฮุย ศาสตราจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ที่เพิ่งเข้ามาในไลฟ์สตรีมได้ไม่นาน เห็นคอมเมนต์ที่ลูกชายส่งออกมา ก็โกรธจนตัวสั่น ฟันแทบจะบดกันแหลกแล้ว

“เจ้าลูกเนรคุณคนนี้!!! ทำฉันโมโหแทบตายแล้ว!”

“แค่วิชายุทธ์บนอินเทอร์เน็ตที่ไม่รู้ว่าจริงหรือปลอม ก็ทำให้นายเรียกคนอื่นว่าพ่อได้แล้วเหรอ???”

หลินทิงไห่เองก็ไม่อาจระงับอารมณ์ของตนเองได้เลย

นี่คือวิถียุทธ์นะ!

ใบหน้าของเขาแดงก่ำ ตะโกนไปยังไลฟ์สตรีมว่า

“พี่ใหญ่ รีบเปิดหน้าถัดไป เร็ว!”

สำนักงานตรวจสอบมณฑลเยว่ตง ฝ่ายเทคนิค

เจ้าหน้าที่ตรวจสอบอดพูดคุยกันในห้องทำงานไม่ได้

“นี่คงไม่ใช่เรื่องจริงหรอกใช่ไหม???”

“ด้านหลังคงไม่ได้มีวิชายุทธ์จริงๆ หรอกนะ?”

“พวกเราก็จะฝึกยุทธ์ได้แล้วเหรอ?”

เด็กหนุ่มสาวที่เพิ่งเข้าทำงานบางคนหน้าแดงก่ำ คลั่งไคล้อย่างยิ่ง

“หัวหน้า กระแสในไลฟ์สตรีมแรงเกินไปแล้ว ต้องจัดการไหมครับ?”

เจ้าหน้าที่ตรวจสอบคนหนึ่งที่ยังนึกถึงงานเอ่ยถาม

“……”

เหลิ่งเหวินเฟิงกำลังครุ่นคิดถึงการตัดสินใจ ทันใดนั้นก็ถูกเสียงเคาะประตูในไลฟ์สตรีมขัดจังหวะ

เป็นเสียงที่ดังมาจากฝั่งอู๋เฟิง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูทึบหนักดังขึ้น

“เปิดประตู พวกเราตรวจมาตรวัดน้ำ!”