บทที่ 1785 (907) เป็นเทคโนโลยีของกาแล็กซีแกมมางั้นเหรอ?!

บทที่ 1785 (907) เป็นเทคโนโลยีของกาแล็กซีแกมมางั้นเหรอ?!

“แกร๊ก แกร๊ก~~!”

“แกร๊ก~~”

จี้เฟิงถือปืนเลเซอร์ที่หยิบติดมือมาจากคฤหาสน์ของซากาตะ ทาโร่ แล้วลองขยับเล่นไปมาอย่างรวดเร็วสองสามที

จากนั้นคิ้วของเขาก็ขมวดม้วนเข้าหากันแน่นยิ่งกว่าเดิม

จี้เฟิงพบว่าปืนเลเซอร์กระบอกนี้ แตกต่างจากปืนเลเซอร์ของกาแล็กซีแกมมา ในความทรงจำของเขามาก อย่างน้อยถ้าดูจากภายนอก แทบไม่มีส่วนไหนที่เหมือนกันเลย

ไม่ว่าจะเรื่องวัสดุ รูปร่างหน้าตา หรือแม้กระทั่งชิ้นส่วนอะไหล่ภายใน ดูแล้วไม่มีตรงไหนที่คล้ายกันเลยสักนิด

แน่นอนว่าในเรื่องของโครงสร้างภายในและหลักการทำงานของปืนเลเซอร์กระบอกนี้จะเหมือนกันไหมนั้น จี้เฟิงก็ยังไม่รู้แต่ในเมื่อสมองอัจฉริยะยืนยันแล้วว่า นี่คือปืนเลเซอร์จริงๆหลักการยิงก็น่าจะเหมือนกัน

จี้เฟิงพิจารณาซ้ำแล้วซ้ำเล่า และลองใช้พลังมองทะลุมองดูโครงสร้างภายในของปืนเลเซอร์กระบอกนี้ ซึ่งนอกจากจะไม่ทำให้สีหน้าเคร่งขรึมของเขาผ่อนคลายลงแล้ว แววตาของเขากลับยิ่งดูจริงจังและหนักใจมากขึ้นไปอีก

แต่สิ่งที่ยืนยันได้แน่นอนก็คือ นี่คือปืนเลเซอร์จริงๆ!

เรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องสงสัยเลย

หลังจากจี้เฟิงใช้พลังมองทะลุ เขาก็มองเห็นโครงสร้างภายในของปืนเลเซอร์ได้อย่างชัดเจน เขาพบว่าแม้ปืนเลเซอร์กระบอกนี้ จะแตกต่างจากปืนเลเซอร์ของกาแล็กซีแกมมาในหัวของเขามาก ทั้งในเรื่องโครงสร้างและรูปลักษณ์ภายนอก จนดูเหมือนเป็นคนละสิ่งอย่างสิ้นเชิง

ทว่า สิ่งที่ทำให้จี้เฟิงมั่นใจว่านี่คือปืนเลเซอร์ ก็คือภายในปืนเลเซอร์กระบอกนี้มีลูกโลหะกลมๆ ขนาดประมาณกำปั้นของผู้ใหญ่ซ่อนอยู่

ด้านในลูกกลมๆโลหะนี้ คือวัสดุที่ใช้สำหรับยิงเลเซอร์ชนิดพิเศษออกมา

วัสดุชนิดนี้เมื่อผ่านกระบวนการกระตุ้นด้วยวิธีเฉพาะ ก็จะปล่อยแสงเลเซอร์ที่มีพลังงานมหาศาลออกมา จากนั้นจะผ่านโครงสร้างอันเป็นเอกลักษณ์ของปืนเลเซอร์ เพื่อขยายลำแสงนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่านับครั้งไม่ถ้วน จนทำให้พลังงานของเลเซอร์ทวีความรุนแรงถึงขั้นน่ากลัวอย่างที่สุด

ภายใต้การโจมตีจากแสงเลเซอร์ที่มีพลังงานทำลายล้างสูงขนาดนี้ ไม่มีสิ่งใดสามารถต้านทานได้เลย

ยิ่งกว่านั้นแสงเลเซอร์ชนิดนี้ ไม่มีทางยิงพลาดเป้าเด็ดขาด ขอแค่เล็งตรงเป้า มันก็จะพุ่งตรงออกไปทันทีและหากมีพลังงานมากพอ ในทางทฤษฎีมันสามารถยิงไปได้ไกลอย่างไร้ขีดจำกัด แถมความเร็วยังเทียบเท่ากับความเร็วแสงอีกด้วย

ถ้ามนุษย์ต้องเผชิญหน้ากับปืนเลเซอร์ชนิดนี้ เว้นแต่จะมีวัสดุที่ใช้สำหรับต้านทานเลเซอร์โดยเฉพาะมาบังไว้ข้างหน้า ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางหลบหรือป้องกันได้เลย มีแต่หนทางตายสถานเดียว

ดังนั้นในกาแล็กซีแกมมา พวกทหารจะสวมชุดเกราะป้องกัน ที่ทำจากวัสดุต้านทานเลเซอร์โดยเฉพาะผสมผสานกับวัสดุพิเศษอื่นๆ แต่นั่นก็ทำได้แค่ช่วยต้านทานเลเซอร์ได้แบบหวุดหวิดเท่านั้น

แต่ถ้าความเข้มข้นของเลเซอร์พุ่งสูงถึงระดับหนึ่ง ชุดเกราะป้องกันก็แทบจะช่วยอะไรไม่ได้เลย

นี่คือความน่ากลัวของปืนเลเซอร์!

และเป็นเพราะอานุภาพทำลายล้างของแสงเลเซอร์นี้สยองขวัญเกินไป ในกาแล็กซีแกมมาอาวุธชนิดนี้ จึงถูกนำมาใช้ในทางการทหารอย่างแพร่หลาย และจากพื้นฐานนี้พวกเขาคิดค้นอาวุธเลเซอร์ ที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมอย่างปืนใหญ่เลเซอร์ขึ้นมา

กระทั่งบนป้อมปราการอวกาศบางแห่ง ก็ยังติดตั้งปืนใหญ่เลเซอร์เอาไว้ แน่นอนว่าขนาดลำกล้องนั้นใหญ่กว่ากันมาก

ปืนใหญ่เลเซอร์แบบนี้หากยิงออกไป แค่ไม่กี่นัดก็อาจทำลายดาวเคราะห์น้อยดวงหนึ่งให้ย่อยยับได้เลย...

จากตรงนี้ก็เห็นได้ชัดแล้วว่า แสงเลเซอร์ชนิดนี้มันน่ากลัวและทรงพลังขนาดไหน!

จี้เฟิงคิดไม่ถึงเลยจริงๆว่า อาวุธทำลายล้างอันน่ากลัวที่เดิมที ควรจะมีอยู่แค่ในกาแล็กซีอันห่างไกลในอวกาศ จะมาปรากฏให้เห็นบนโลกมนุษย์ แถมยังมาอยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ด้วยรูปแบบที่นึกไม่ถึงอีกด้วย

ตอนแรกจี้เฟิงแค่คิดจะดูว่า สิ่งของที่ซากาตะ ทาโร่ ซ่อนเอาไว้ซะดิบดีคืออะไรกันแน่ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้พบกับเรื่องที่ทำให้เขาตกใจสุดขีดขนาดนี้

แก๊งยามากุจิมีปืนเลเซอร์ครอบครองอยู่!

นี่เป็นสิ่งที่จี้เฟิงคิดไม่ถึงเด็ดขาด

แต่มันคือความจริงตอนนี้ปืนเลเซอร์กระบอกนี้ วางอยู่ในมือของจี้เฟิงแล้ว เป็นเรื่องที่ปฏิเสธไม่ได้เลย

สีหน้าของจี้เฟิงยิ่งเคร่งเครียดขึ้นไปอีก การที่แก๊งยามากุจิมีปืนเลเซอร์ หมายความว่ายังไง ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาอีกแล้ว

เรื่องอานุภาพของปืนเลเซอร์ เขาเข้าใจมันดีกว่าใคร เพราะเขาเคยเห็นฉากตอนที่ปืนเลเซอร์ถูกยิงออกไปมากับตา พลังทำลายล้างที่น่ากลัวแบบนั้นชวนให้ฝังใจจริงๆ

อย่างไรก็ตามตอนนี้อาวุธที่น่ากลัวขนาดนี้ กลับมาโผล่ที่แก๊งยามากุจิ

พวกมันไปเอาของสิ่งนี้มาจากไหน?

คนของแก๊งยามากุจิสร้างขึ้นมาเองงั้นเหรอ?

หรือว่า...

พวกมันไปได้มาจากที่อื่น ก็เลยเก็บซ่อนเอาไว้ราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า?

คำถามพวกนี้ตอนนี้ไม่มีทางสืบหาคำตอบได้แล้ว และจี้เฟิงเองก็นึกไม่ออกเพราะพวกหัวหน้าหน่วยของแก๊งยามากุจิ ได้ตามประธานของพวกมันไปเข้าเฝ้า เทพอามิเทรัสกันหมดแล้วจากเหตุระเบิดรุนแรงในคฤหาสน์ ที่มาของปืนเลเซอร์กระบอกนี้จึงกลายเป็นปริศนาทันที

แต่จี้เฟิงกลับต้องรอบคอบให้มาก สิ่งที่เขากังวลที่สุดก็คือ สรุปแล้วใครเป็นคนสร้างปืนเลเซอร์กระบอกนี้ขึ้นมา?

นี่สิคือเรื่องที่สำคัญที่สุด!

แม้ปืนเลเซอร์จะมีอานุภาพมหาศาลจนเรียกได้ว่าน่ากลัว ทแต่การจะสร้างอาวุธแบบนี้ขึ้นมาได้ จำเป็นต้องใช้ระดับเทคโนโลยีที่สูงมาก และยังมีอีกจุดหนึ่งที่สำคัญยิ่งกว่า วัสดุ!

เลเซอร์ชนิดนี้ไม่ใช่แสงเลเซอร์ธรรมดาทั่วไป การจะหาวัสดุที่ยิงเลเซอร์แบบนี้ออกมาได้เป็นเรื่องที่ยากมาก อย่างน้อยในตอนนี้เท่าที่จี้เฟิงรู้จักวัสดุต่างๆบนโลก เขาก็ยังไม่รู้เลยว่ามีสิ่งไหนที่สามารถปล่อยแสงเลเซอร์ชนิดนี้ออกมาได้

แม้แต่ในกาแล็กซีแกมมา อาวุธเลเซอร์ในยุคแรกเริ่มก็เป็นเพียงแสงเลเซอร์อีกรูปแบบหนึ่งเท่านั้น แต่หลังจากผ่านการพัฒนามานานหลายปี พวกนักวิทยาศาสตร์ถึงบังเอิญไปค้นพบวัสดุที่พิเศษมากๆชนิดหนึ่ง จึงได้วิจัยและสร้างปืนเลเซอร์แบบนี้ขึ้นมาได้สำเร็จ จากนั้นก็ผ่านการปรับปรุงและวิจัยอย่างต่อเนื่อง จนสุดท้ายมีปืนเลเซอร์ติดตั้งเป็นอาวุธประจำกายของกองทัพทั่วไป

ยิ่งกว่านั้นวัสดุที่ใช้ยิงแสงเลเซอร์ชนิดนั้นได้ ยังถูกค้นพบบนดาวเคราะห์ดวงหนึ่งในส่วนลึกของอวกาศ ซึ่งเป็นดาวเคราะห์แหล่งทรัพยากร และแน่นอนว่าเป็นเป้าหมายที่แต่ละประเทศในกาแล็กซีแกมมาเปิดศึกแย่งชิงกันด้วย

ทว่าตอนนี้บนโลกมนุษย์ที่แทบจะยังไม่มีอาวุธเลเซอร์ปรากฏออกมาให้เห็นเลย กลับมีปืนเลเซอร์โผล่ขึ้นมาตัดหน้าก่อนซะงั้น!

นี่ไม่ได้หมายความว่า มีใครบางคนกุมเทคโนโลยีนี้ไว้ในมือ และสามารถสร้างปืนเลเซอร์ ที่มีอยู่แค่ในอวกาศอันห่างไกลออกมาได้อย่างง่ายดายแล้วงั้นเหรอ?

“มาสเตอร์ปืนเลเซอร์กระบอกนี้ยังไม่สมบูรณ์ครับ” เสียงของสมองอัจฉริยะพลันดังขึ้นในหัวของจี้เฟิง

“ยังไม่สมบูรณ์งั้นเหรอ?” จี้เฟิงชะงัก “หมายความว่าไง?”

“ปืนเลเซอร์กระบอกนี้มีข้อบกพร่องด้านการออกแบบ มันยังไม่นับว่าเป็นปืนเลเซอร์รุ่นแรกที่แท้จริงครับ” สมองอัจฉริยะกล่าว “พูดให้ถูกคือนี่เป็นแค่ตัวต้นแบบที่ยังทำไม่เสร็จดี ยังห่างไกลจากปืนเลเซอร์ที่ใช้งานได้จริงอีกช่วงหนึ่งเลยครับ”

“งั้นเหรอ?”

จี้เฟิงหยิบปืนเลเซอร์ขึ้นมาดูอีกรอบ จ้องมองมันนิ่งๆอยู่พักใหญ่ ก่อนจะส่ายหัวแล้วเอ่ยว่า “ระบบป้องกันความปลอดภัยมีปัญหาสินะ?”

“ถูกต้องครับ แม้จะยังไม่ได้ตรวจสอบอย่างละเอียด แต่ดูจากหลักการทำงานของปืนเลเซอร์แล้ว ปืนกระบอกนี้ยังทำระบบความปลอดภัยมาได้ไม่ดีพอ ตอนที่ยิงออกไปมันจะสร้างความเสียหายให้กับตัวผู้ใช้งานเองด้วยครับ” สมองอัจฉริยะกล่าว

“มีรังสีตกค้างสินะ” จี้เฟิงพยักหน้าเข้าใจ

ตอนแรกเขาไม่ได้สังเกตเรื่องนี้เลย แต่พอสมองอัจฉริยะเตือนขึ้นมา จี้เฟิงถึงได้พบว่าการออกแบบปืนเลเซอร์กระบอกนี้ยังไม่สมบูรณ์จริงอย่างที่ว่า

ปืนเลเซอร์ที่สามารถนำมาติดตั้งเป็นอาวุธให้กองทัพใช้งานได้จริง สิ่งแรกที่ต้องรับประกันเลยก็คือ ตัวผู้ใช้งานจะต้องไม่ได้รับอันตรายใดๆ เพราะตอนที่ยิงแสงเลเซอร์ออกมา มันจะมีรังสีแผ่ออกมาด้วย และแน่นอนว่าผู้ใช้งานอยู่ใกล้ปืนเลเซอร์ที่สุด ย่อมต้องได้รับรังสีมากที่สุดด้วยเช่นกัน

ภายใต้รังสีที่รุนแรงขนาดนี้ เกรงว่าใช้ไปได้ไม่นาน สุขภาพร่างกายของผู้ใช้งาน คงต้องเกิดปัญหาตามมาแน่นอน

ส่วนปืนเลเซอร์ที่ใช้งานในกองทัพได้จริงๆ จะไม่มีปัญหาในจุดนี้เลย

แหล่งกำเนิดรังสีจะถูกแยกส่วนเอาไว้อย่างแน่นหนา ตอนที่ยิงออกไปพลังงานและรังสีทั้งหมด จะถูกเปลี่ยนเป็นแสงเลเซอร์พุ่งออกไปด้านหน้าจนหมด ไม่มีทางสร้างความเสียหายให้กับผู้ใช้งานเด็ดขาด

และเพราะรังสีถูกเปลี่ยนเป็นแสงเลเซอร์ไปหมดแล้ว ดังนั้นต่อให้เป็นเป้าหมายที่ถูกยิง ก็จะไม่ได้รับรังสีตกค้างเช่นกัน

พูดได้ว่าปืนเลเซอร์ที่แท้จริง นอกจากจะสร้างความเสียหายทางกายภาพให้กับเป้าหมายที่ถูกยิงแล้ว จะไม่มีอันตรายด้านอื่นๆหลงเหลืออยู่เลย

เมื่อดูจากจุดนี้ปืนเลเซอร์ตรงหน้าเขากระบอกนี้ ยังห่างไกลจากปืนเลเซอร์ที่แท้จริงนัก!

…จะบอกว่าเป็นของทำเลียนแบบที่ยังไม่เสร็จดี ก็คงไม่ผิดนัก

“ถ้าพูดแบบนี้... ตอนนี้ก็ยังไม่มีใคร กุมเทคโนโลยีการสร้างปืนเลเซอร์ได้อย่างสมบูรณ์สินะ?” จี้เฟิงพึมพำกับตัวเอง แต่ไม่นานเขาก็ส่ายหัวไปมาแล้วพูดขึ้นว่า “ไม่!”

ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะยังไม่ได้กุมเทคโนโลยีการสร้างปืนเลเซอร์ที่เสร็จสมบูรณ์เอาไว้ แต่การที่พวกมันสามารถสร้างของครึ่งๆกลางๆแบบนี้ออกมาได้ก็นับว่าเก่งมากแล้ว

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือสรุปแล้วใครกัน ที่คิดจะสร้างปืนเลเซอร์ขึ้นมา?

ต้องเข้าใจก่อนว่าอาวุธประเภทปืนเลเซอร์แบบนี้ บนโลกมนุษย์ตอนนี้เป็นเพียงแค่แนวคิดเท่านั้น อย่างมากที่สุดก็อยู่แค่ในขั้นตอนการวิจัยในห้องทดลอง และมีอยู่จริงแค่ในทางทฤษฎีเท่านั้นเอง

แต่ตอนนี้จี้เฟิงกลับได้มาเห็นของจริง ที่ทำเสร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว!

และสิ่งที่ทำให้จี้เฟิงต้องตกใจยิ่งกว่าเดิม คือประโยคต่อมาที่สมองอัจฉริยะพูดขึ้น

“แต่ว่า... ถึงปืนเลเซอร์กระบอกนี้จะยังไม่สมบูรณ์ ทว่ารูปร่างหน้าตาและโครงสร้างส่วนใหญ่ของมัน กลับถอดแบบมาจากปืนเลเซอร์รุ่นแรกเลยครับ ถ้าหากสามารถแก้ปัญหาเรื่องระบบความปลอดภัยได้สำเร็จ นี่ก็คือปืนเลเซอร์รุ่นแรกที่สมบูรณ์แบบครับ” สมองอัจฉริยะกล่าว

“อะไรนะ?”

จี้เฟิงตกใจทันที เอ่ยถามด้วยความงุนงง “คุณสมอง คุณหมายความว่า ปืนเลเซอร์กระบอกนี้ ขอแค่แก้ปัญหาเรื่องระบบความปลอดภัยได้ มันก็คือปืนเลเซอร์รุ่นแรกของกาแล็กซีแกมมาเลยงั้นเหรอ?”

สมองอัจฉริยะพยักหน้ารับ “ใช่ครับ เหมือนกันทุกประการ”

จี้เฟิงรู้สึกช็อกจนมือเท้าเย็นเฉียบขึ้นมาทันที เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “นั่นหมายความว่า ความจริงแล้วปืนกระบอกนี้ ไม่ใช่มีใครบางคนหรือทีมงานไหน คิดค้นและวิจัยสร้างมันขึ้นมาเองจากทฤษฎีปืนเลเซอร์ แต่เป็นเพราะพวกมันรู้จักปืนเลเซอร์ของกาแล็กซีแกมมาอยู่ก่อนแล้ว และแค่สร้างมันขึ้นมาตามเทคโนโลยีของกาแล็กซีแกมมางั้นเหรอ?”

สมองอัจฉริยะกล่าวว่า “สามารถอธิบายแบบนั้นได้ครับ”

จี้เฟิงเงียบเสียงลงคิ้วของเขาขมวดม้วนเข้าหากันแน่นเป็นรอยย่นลึก

ทว่าภายในใจของเขากลับเกิดคลื่นยักษ์ โหมกระหน่ำขึ้นมาทันที

นี่คือเรื่องจริงงั้นเหรอ?!

เรื่องแบบนี้มันจะเป็นไปได้ยังไง?!

…จบบทที่ 1785~❤️