ระบบพลิกชีวิต 310 หวงหย่าฉิน 2

ระบบพลิกชีวิต 310 หวงหย่าฉิน 2

เพราะเยี่ยชิงเหอไม่อยากสูญเสียอิสรภาพไปทั้งหมด ดังนั้นข้อมูลของเยี่ยชิงเหอความจริงแล้วสามารถตรวจสอบได้

แน่นอนว่าการตรวจสอบได้นี้ถูกจงใจปล่อยออกมาให้เห็นอย่างเปิดเผย

เฉิงเผิงในฐานะทายาทรุ่นสอง เดินคนละเส้นทางกับหลินชีเยวี่ย

แม้หลินชีเยวี่ยจะถือว่าเป็นทายาทรุ่นสองเหมือนกัน แต่ก็ไม่เคยคิดจะใช้เส้นทางที่ไม่ถูกต้อง เฉิงเผิงนั้นต่างออกไป เส้นสายที่เขาใช้ไม่สนว่าจะถูกต้องหรือไม่ ขอแค่หาเจอเป็นพอ

ส่วนเรื่องที่จะถูกคนจับได้ว่าทำเรื่องพวกนี้ ไม่สำคัญหรอก

ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่ความผิดร้ายแรงอะไร

หลังจากหวงหย่าฉินจากไป เฉิงเผิงก็เริ่มโทรศัพท์ให้คนไปสืบ

“เด็กชิงมู่ นั่งรถเข็น หน้าตาดูหมดจด ข้างกายมีผู้หญิงสามคน คนหนึ่งหน้าอกโต คนหนึ่งแต่งตัวโลลิต้า อีกคนดูสดใส รูปเหรอ บัดซบ ถ้าฉันถ่ายรูปไว้ยังต้องให้นายช่วยสืบอีกเหรอ”

“เร็วเข้า ก่อนค่ำฉันต้องได้เห็นข้อมูลทั้งหมดของคนคนนี้”

“ได้ ๆ ๆ ตอนเย็นไปโรงอาบน้ำแถวประตูเป่ยกงเหมิน ฉันเลี้ยงเอง พอใจหรือยัง”

อีกด้านหนึ่งหวงหย่าฉินก็กลับไปที่หอพักโดยตรง

อย่าเห็นว่าเธอเป็นคนเมืองหลวง แต่ช่วงที่เรียนก็พักอยู่ในมหาวิทยาลัยมาตลอด ปิดเทอมก็ไม่กลับ พักอยู่ในมหาวิทยาลัยนั่นแหละ นอกจากจะมีธุระ ปกติแล้วก็จะไม่กลับบ้าน

“หัวเห็ด เธอไม่ได้ออกไปข้างนอกเหรอ พอดีเลย ไปซื้อข้าวให้ฉันหน่อย เอาเป็นร้านหน้าประตูที่ฉันกินประจำนะ แล้วก็ซื้อเครื่องดื่มกลับมาด้วยแก้วหนึ่ง”

ผลักประตูหอพักเข้าไป พบว่าในห้องมีคนอยู่ หวงหย่าฉินก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสตางค์บนโต๊ะข้างเตียง ล้วงธนบัตรออกมาสองสามใบอย่างลวก ๆ โยนลงบนโต๊ะของอีกฝ่าย แล้วก็เดินไปล้างเครื่องสำอางในห้องน้ำ

“ได้เลย ลูกพี่หญิง”

หญิงสาวผมทรงหัวเห็ดสวมแว่นตากรอบหนาสีดำกำลังเขียนอะไรบางอย่างอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ไม่มีความลังเลหรือไม่เต็มใจต่อคำสั่งของหวงหย่าฉินแม้แต่น้อย รีบหยิบเงินแล้วเดินออกจากห้องไปทันที

เรื่องตลกน่า ลูกพี่หญิงคนนี้ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาในหอพัก ก็ใช้เงินจัดการทุกคนในหอพักของพวกเธอจนอยู่หมัด ไม่มีใครลังเลที่จะช่วยอีกฝ่ายทำงานเลย

สิ่งเดียวที่พวกเธอตระหนกคือทำช้าเกินไป แล้วอีกฝ่ายจะไม่ยอมเรียกใช้พวกเธออีก

ยกตัวอย่างเรื่องที่ให้เธอออกไปซื้อข้าวตอนนี้

กับข้าวสามอย่างของร้านอาหารที่หวงหย่าฉินกินประจำ ปกติแล้วร้อยกว่าหยวนก็พอ ต่อให้รวมชานมด้วยก็ไม่ถึงสองร้อยหยวน แต่เงินที่คุณหนูใหญ่โยนมาให้มีตั้งสี่ร้อย

สองร้อยกว่าหยวนที่เหลือก็คือค่าวิ่งเต้น

อีกทั้งกับข้าวสามอย่างนี้ก็ไม่ใช่คุณหนูใหญ่กินคนเดียว เอากลับไปก็กินด้วยกัน คุณหนูใหญ่ไม่ชอบกินข้าวคนเดียว ไม่ว่าเมื่อไหร่ พออยากกินข้าว ก็จะต้องดึงใครสักคนมานั่งกินเป็นเพื่อนอย่างน้อยหนึ่งคนเสมอ

ไม่ต้องให้เธอออกเงิน เธอแค่กินเป็นเพื่อนก็พอ ของที่กินก็ไม่ได้แย่ ล้วนเป็นของที่ปกติพวกเธอตัดใจซื้อกินไม่ลงทั้งนั้น

แล้วก็ตอนที่คุณหนูใหญ่นอนไม่อยากให้มีคนรบกวน ก็ซื้อหูฟังที่ดีที่สุดให้ทุกคนโดยตรง รังเกียจว่าแอร์ไม่เย็นพอ ก็เปลี่ยนแอร์ใหม่ให้โดยตรง รังเกียจว่ากลิ่นน้ำหอมบนตัวเธอไม่หอม ก็ซื้อกลิ่นชาแนลที่เธอชอบให้เธอใช้โดยตรง

เธอว่าคุณหนูใหญ่แบบนี้ ใครเจอเข้าจะไม่ประคบประหงมบ้างล่ะ

มหาวิทยาลัยสามปี หอพักของพวกเธอสี่คน ค่าครองชีพที่ทางบ้านของสามคนที่เหลือให้มาล้วนถูกเก็บสะสมไว้หมด คุณหนูใหญ่แทบจะเหมาค่าใช้จ่ายของพวกเธอไปหมดแล้ว อีกทั้งยังมักจะมีรายได้พิเศษให้หาอีก เพื่อนร่วมห้องแบบนี้ใครบ้างจะไม่อยากได้

หวงหย่าฉินไม่ได้รู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองทำมีปัญหา

เรื่องเงินทองเธอไม่เคยขาดแคลนมาตั้งแต่เด็ก เรื่องที่ใช้เงินแก้ปัญหาได้ เธอถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยทั้งนั้น

เข้ากับเพื่อนร่วมห้องไม่ได้เหรอ

เธอไม่เคยคิดถึงปัญหานี้เลย

ถ้าเข้ากันไม่ได้นั่นก็คือให้เงินไม่พอ

ลองหาเหตุผลจากตัวเองดูสิ

หันหน้าเข้าหากระจก เธอถอดจิวและห่วงบนจมูก ริมฝีปาก และหูออกจนหมด

ของพวกนี้ไม่มีอันไหนที่เจาะจริงเลยสักอัน ล้วนเป็นแบบหนีบหรือใช้แม่เหล็กดูดติดทั้งนั้น

แม้เธอจะหัวรั้น แต่สำหรับการเจาะรูต่าง ๆ บนร่างกายตัวเองนั้นเธอขอปฏิเสธ

ถอดของพวกนี้เสร็จ ก็ถอดวิกผมสีม่วงออก เผยให้เห็นผมทรงสกินเฮดของตัวเอง

“ก็แค่ผมทรงนี้ที่ค่อนข้างยุ่งยาก ก่อนหน้านี้เพื่อความเย็นสบายเลยโกนสกินเฮด ผู้ชายหล่อ ๆ แบบเมื่อกี้ต้องชอบแบบผมยาวตรงสีดำแน่ ๆ ต้องไปหาวิกผมยาวตรงสีดำมาใส่แล้ว”

มองดูตัวเองที่ตัดผมสกินเฮดในกระจก หวงหย่าฉินก็พึมพำกับตัวเอง

“พวกอายแชโดว์ ขนตาปลอมอะไรพวกนี้ก็ต้องเอาออกด้วย”

หลังจากง่วนอยู่พักหนึ่ง จัดการของพวกนี้เสร็จ หวงหย่าฉินในกระจกก็เผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริง

หวงเยว่ฮุยเดิมทีก็เป็นหนุ่มหล่อมากอยู่แล้ว ตาโต ตาสองชั้น มีไรผมรูปหัวใจ คางแหลม ต่อให้แก่แล้วก็ยังเป็นหนุ่มใหญ่ที่ดึงดูดผู้หญิงได้มาก หวงหย่าฉินเรียกได้ว่าสืบทอดข้อดีของหวงเยว่ฮุยมาอย่างสมบูรณ์แบบ ภายใต้ใบหน้าสด ค่อนข้างมีกลิ่นอายของชิงเสียตอนสาว ๆ

“แล้วก็รอยสักสติกเกอร์พวกนี้ด้วย”

ก้มลงมองรอยสักสติกเกอร์บนตัวและชุดสก๊อย หวงหย่าฉินก็ถอดเสื้อผ้าออกจนหมดเกลี้ยงโดยตรง จากนั้นหลังจากทำความสะอาดรอยสักสติกเกอร์เสร็จ ก็อาบน้ำโดยตรง หลังจากนั้นก็เดินเปลือยกายออกมาจากห้องน้ำแบบนั้นเลย

“อ๊าย หวงหย่าฉิน เธอไม่ใส่เสื้อผ้าออกมาอีกแล้วนะ”

การเคลื่อนไหวของหัวเห็ดยังคงรวดเร็วมาก ปั่นจักรยานสาธารณะไปกลับไม่นานก็กลับมาแล้ว

ตอนที่หิ้วของเดินเข้าประตูมา ก็พอดีเห็นหวงหย่าฉินที่กำลังเปลือยกายยืนเลือกเสื้อผ้าอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า จึงอดไม่ได้ที่จะตำหนิ

คุณหนูใหญ่คนนี้อะไรก็ดีไปหมด เสียแต่ว่าค่อนข้างจะเปิดเผยเกินไปหน่อย ทุกครั้งที่อาบน้ำเสร็จก็จะเป็นแบบนี้ เดินเปลือยกายล่อนจ้อนออกมาโดยตรง ไม่สนใจสายตาคนอื่นเลยสักนิด

ใช้คำพูดของเธอ ก็คือผู้ชายสามารถเดินแก้ผ้าออกมาได้ ทำไมผู้หญิงถึงทำไม่ได้ อีอย่างในหอพักก็มีแต่ผู้หญิง สิ่งที่ควรมีทุกคนก็มีเหมือนกันหมด มีอะไรที่ดูไม่ได้ล่ะ

“เธอว่า ฉันใส่ชุดนี้เป็นไง”

ไม่ได้สนใจคำพูดของหัวเห็ดเลยสักนิด หวงหย่าฉินหยิบชุดเดรสสีขาวออกมาทาบกับตัว

“ลูกพี่หญิง วันนี้ทำไมเธอถึงจะมาแนวใสซื่อล่ะ เมื่อเช้าก่อนออกจากห้องยังเป็นแนวสาวซ่าอยู่เลยไม่ใช่เหรอ”

หัวเห็ดถือของไปนั่งที่โต๊ะ เปิดกล่องข้าวไปพลาง พูดไปพลาง

“อืม วันนี้ในมหาวิทยาลัยเจอผู้ชายที่หน้าตาหมดจดมากคนหนึ่ง เป้าหมายต่อไปของฉันก็คือเขาแหละ”

หวงหย่าฉินสวมเสื้อผ้าหน้ากระจกโดยตรง ขยับตัวไปมา

“เปลี่ยนเป้าหมายอีกแล้วเหรอ”

“ใช่ คราวนี้ไม่เหมือนเดิม ฉันจะบอกให้นะ อย่าเห็นว่าหมอนั่นหน้าตาหมดจด ดูเหมือนเด็กดี แต่ความจริงแล้ว หมอนั่นมีชั้นเชิงร้ายกาจกว่าฉันเยอะ ข้างกายเขามีสาวสวยตั้งสามคน แต่ละคนก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว แถมยังอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ เป็นยอดฝีมือเลยล่ะ ฉันต้องไปประมือกับเขาหน่อยแล้ว”

“หา คาสโนว่าเหรอ เธอแน่ใจนะว่าจะเป็นคู่ปรับเขาได้”

“พูดอะไรน่ะ ฉันก็เป็นคาสโนวี่เหมือนกันนะยะ หลายปีมานี้ผู้ชายที่ฉันเคยคั่วในมหาวิทยาลัยก็นับไม่ถ้วนเหมือนกันนะยะ”

“เขาอาจจะเป็นคาสโนว่าตัวจริง แต่เธอ...”

สำหรับคำพูดนี้ของหวงหย่าฉิน หัวเห็ดไม่เชื่อเลยสักนิด

ใช่ หวงหย่าฉินเปลี่ยนแฟนเร็วมาก แต่พวกเธอต่างก็รู้ดีว่า หวงหย่าฉินแค่ถือว่าเรื่องนี้เป็นเกม ไม่ได้มีพฤติกรรมที่ใกล้ชิดเกินไปกับผู้ชายคนนั้นจริง ๆ

“เฮอะ นิสัยใจร้อนของฉันนี่นะ เธอสงสัยฉันเหรอ เธอที่โสดมาตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้มีสิทธิ์อะไรมาสงสัยฉัน”

[จบแล้ว]