(✓) EP 418: 【อ่านฟรี!】 ศึกแห่งจุดสูงสุด

(✓) EP 418: 【อ่านฟรี!】 ศึกแห่งจุดสูงสุด

บนลานเป็นตาย ซูเสวียนจวินสวมชุดสีดำสนิท ชายเสื้อพลิ้วไหวตามแรงลม ใบหน้าหล่อเหลาหมดจด กลิ่นอายสูงส่งเหนือโลกีย์ ราวกับเซียนจุติลงมาบนโลกมนุษย์

ฝั่งตรงข้าม กู้เทียนเกอสวมชุดสีทองอร่าม สวมมงกุฎทองคำ นัยน์ตาเปล่งประกายดุจสายฟ้าฟาดสีทอง รอบกายมีปราณรูปมังกรล้อมรอบ

ทั้งสองยืนประจันหน้ากันห่างออกไปหนึ่งร้อยจั้ง กลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาปกคลุมทั่วทั้งลานเป็นตาย จนค่ายกลที่ทำงานอยู่โดยรอบส่งเสียงลั่นดัง กร๊อบแกร๊บ

เปรี้ยง!...

ลำแสงดุจสายฟ้าฟาดฟันแหวกอากาศ เสียงระเบิดดังกึกก้อง สั่นสะเทือนลานเป็นตาย

ผู้คนบนอัฒจันทร์ต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

อานุภาพนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ยังไม่ทันได้ลงมือ เพียงแค่พลังจิตวิญญาณก็ก่อตัวเป็นสนามพลังอันน่าเกรงขาม หากผู้ฝึกตนขั้นจิตวิญญาณต้นกำเนิดทั่วไปก้าวเข้าไปในสมรภูมิ คงถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ ในพริบตา

“ช่างเป็นอานุภาพที่น่ากลัวอะไรเช่นนี้ พลังของทั้งสองคนน่าสะพรึงกลัวมาก รู้สึกเหมือนเทียบเท่ากับยอดฝีมือขั้นบรรดาศักดิ์โหวเลยทีเดียว”

“นี่หรือคืออัจฉริยะเหนือคน? น่ากลัวจริงๆ”

ศิษย์สายตรงต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ สายตาจับจ้องไปที่ลานเป็นตายอย่างไม่วางตา กลัวว่าจะพลาดฉากสำคัญไป

ภายในตำหนัก จั่วหมิงซานหรี่ตาลง ใบหน้าฉายแววเคร่งเครียด

“สองคนนี้แข็งแกร่งมาก หากต้องสู้ด้วย คงยากที่จะเอาชนะได้”

เซียวจงเทียนเองก็หน้าเครียด สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล

ผู้อาวุโสสูงสุดบางท่านก็มีประกายความประหลาดใจพาดผ่านแววตา โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ขั้นบรรดาศักดิ์โหว ต่างรู้สึกว่าหากตนเองต้องสู้กับสองคนนี้ คงไม่อาจเอาชนะได้

“ซูเสวียนจวิน การประลองในวันนี้ เป็นการพิสูจน์มรรคาของเจ้าและข้า”

กู้เทียนเกอเอ่ยปากช้าๆ น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยแรงกดดัน ดุจสายฟ้าฟาดทะลวงสวรรค์ ทำเอาผู้ฟังเจ็บแก้วหู

ผู้คนตื่นตระหนก ยังไม่ทันได้ปะทะกัน เพียงแค่น้ำเสียงของกู้เทียนเกอ ก็สามารถสั่นสะเทือนแก้วหูของผู้ฝึกตนจนเจ็บปวด ปราณโลหิตพลุ่งพล่านได้แล้ว

“มรรคาของข้าอยู่แทบเท้า ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์”

ซูเสวียนจวินเอ่ยอย่างเรียบเฉย

เขาสงบนิ่ง สีหน้าไร้ความหวั่นไหว ไม่ตกใจกับพลังของกู้เทียนเกอเลยแม้แต่น้อย ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับเรื่องธรรมดาสามัญ ทำให้ผู้คนทึ่งในความนิ่งและเยือกเย็นของเขา

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็เข้ามา!”

กู้เทียนเกอขยับตัว พริบตาเดียวก็ฉีกกระชากอากาศ เสียงระเบิดดังสนั่น

เขาก้าวเพียงก้าวเดียว ระยะทางหนึ่งร้อยจั้งก็หดสั้นลงในพริบตา ทะลวงหมัดออกไปราวกับดวงดาวร่วงหล่น พายุหมุนอันเกรี้ยวกราดกวาดล้างลานเป็นตาย จนค่ายกลสั่นสะเทือน ปรากฏรอยร้าว

ผู้คนตื่นตระหนก พลังของกู้เทียนเกอน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว ค่ายกลของลานเป็นตายที่สามารถทนทานต่อพลังของยอดฝีมือขั้นบรรดาศักดิ์โหวได้ กลับทนรับหมัดของกู้เทียนเกอแทบไม่ไหว

ตู้ม!...

ซูเสวียนจวินยกมือขึ้น ทะลวงหมัดสวนกลับไปพร้อมกัน

หมัดของทั้งสองปะทะกัน ราวกับดวงดาวสองดวงพุ่งชนกัน พลังปราณอันมหาศาลสาดซัดไปทั่วทิศทาง ราวกับเกลียวคลื่นลูกแล้วลูกเล่า ซัดกระหน่ำลานเป็นตาย

ตู้ม!... ตู้ม!... ตู้ม!...

ลานเป็นตายสั่นสะเทือน พื้นที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าปรากฏรอยร้าว ม่านพลังค่ายกลเบื้องบนก็แตกร้าวเช่นกัน

“พลังของสองคนนี้ช่างน่าสะพรึงกลัว แม้จะเป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นจิตวิญญาณต้นกำเนิด แต่ก็มีพลังพอที่จะเป็นภัยคุกคามต่อยอดฝีมือขั้นบรรดาศักดิ์โหวได้แล้ว”

ผู้อาวุโสสูงสุดท่านหนึ่งหน้าเครียด เอ่ยวิจารณ์

สีหน้าของจั่วหมิงซานและเซียวจงเทียนแย่ลงเรื่อยๆ พวกเขาพบว่าพลังของตนเองกลับด้อยกว่าซูเสวียนจวินและกู้เทียนเกอ หากต้องประมือกัน พวกเขาคงต้องพ่ายแพ้

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้...”

จั่วหมิงซานกำหมัดแน่นในแขนเสื้อ หน้าดำคร่ำเครียด

เขาหันไปมองเซียวจงเทียน สัมผัสได้ว่าลมหายใจของอีกฝ่ายปั่นป่วน เห็นได้ชัดว่าจิตใจสั่นคลอน

ตู้ม!...

กู้เทียนเกอดุดันไร้เทียมทาน เริ่มต้นมาก็เข้าสู่การต่อสู้แบบเป็นตาย เขาควงหมัด สายฟ้าฟาดสีทองแหวกอากาศ พุ่งเข้าใส่ซูเสวียนจวิน

ซูเสวียนจวินไม่หวั่นเกรง เขาเคยสังหารยอดฝีมือขั้นบรรดาศักดิ์โหวมาแล้ว กู้เทียนเกอจะเก่งกาจสักแค่ไหน ก็ยังเทียบยอดฝีมือขั้นบรรดาศักดิ์โหวไม่ได้หรอก

เขาใช้วิชาหมัดมหาตะวัน เพลิงแท้สุริยันระเบิดออก แฝงไว้ด้วยพลังแห่งหมัด ปะทะเข้ากับหมัดของกู้เทียนเกอ

การต่อสู้ของทั้งสองคนบนลานเป็นตาย ปราณอันหนาแน่นสาดซัด ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์ ลานเป็นตายสั่นสะเทือน ค่ายกลปรากฏรอยร้าวอย่างต่อเนื่อง

ฟุ่บ!...

กู้เทียนเกอทั่วร่างเปล่งประกายเจิดจ้า อักขระเวทแน่นขนัด ผสานกับปราณรูปมังกร กลายเป็นมังกรทองตัวใหญ่ พุ่งเข้าใส่ซูเสวียนจวิน

ซูเสวียนจวินหลบหลีกการโจมตี พุ่งตัวไปตามตัวมังกรทอง เข้าหากู้เทียนเกอ

ฝ่ามือของเขาเปล่งแสง อักขระจำนวนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลออกมา ก่อตัวเป็นรอยประทับฝ่ามือขนาดใหญ่ ฟาดเข้าใส่กู้เทียนเกอ

ตึง!...

กู้เทียนเกอรับการโจมตีจากรอยประทับฝ่ามือ ร่างกายสั่นสะเทือน แต่อักขระที่หมุนวนรอบกายก็ช่วยสลายพลังของรอยประทับฝ่ามือไร้ลักษณ์ไปได้

โฮก!...

ในเวลาเดียวกัน มังกรทองที่กู้เทียนเกอปล่อยออกมาก็หันขวับกลับมา สะบัดหัวกวัดแกว่งหาง คำรามก้อง แล้วพุ่งเข้าใส่ซูเสวียนจวินอีกครั้ง

“ทักษะยุทธ์เผ่ามังกร?!”

แววตาของซูเสวียนจวินฉายแววประหลาดใจ กู้เทียนเกอกำลังใช้ทักษะยุทธ์เผ่ามังกรของแท้

มังกรแท้คือสัตว์เทวะในตำนาน ไม่สามารถพบเห็นได้ในดินแดนไท่เสวียน มีเพียงเผ่าพันธุ์ที่คาดว่าเป็นทายาทของมังกรแท้เท่านั้น

แม้เผ่าทายาทมังกรแท้ในแดนโพ้นทะเลจะอ้างตนว่าเป็นทายาทของมังกรแท้ แต่ก็ไม่ใช่สายเลือดบริสุทธิ์ ไม่มีใครรู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่

ทักษะยุทธ์เผ่ามังกรนั้นทรงพลังมหาศาล เป็นสัญลักษณ์ของพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในฟ้าดิน

ซูเสวียนจวินเคยใช้วิชามังกรจำแลงจากเคล็ดมารอสูรเก้าการจำแลง จนมีคนเข้าใจผิดว่าเป็นทักษะยุทธ์เผ่ามังกรมาแล้ว

ฉัวะ!...

ซูเสวียนจวินไม่หลบหลีก เขากำหมัดแน่นพุ่งเข้าปะทะ กระแทกมังกรทองจนแหลกละเอียด

พร้อมกันนั้น เขาสะบัดแขนเสื้อ ปล่อยปราณกระบี่สีแดงฉานสามสิบหกสายออกมา อาบไปด้วยเปลวเพลิงอันร้อนแรง ราวกับดวงตะวันสามสิบหกดวงร่วงหล่นลงมา

นี่คือปราณกระบี่ยันต์เทพเก้าสุริยัน ที่ก่อตัวเป็นค่ายกลกระบี่ หวังจะกักขังและสังหารกู้เทียนเกอ

“ทำลาย!”

กู้เทียนเกอตะโกนก้อง เสียงดังดุจสายฟ้า หมัดของเขาเปล่งแสง เข้าปะทะกับปราณกระบี่ยันต์เทพเก้าสุริยันอย่างจัง ทำลายพวกมันจนแหลกละเอียด

“ร่างกายของกู้เทียนเกอช่างแข็งแกร่งนัก อีกทั้งยังเชี่ยวชาญทักษะยุทธ์เผ่ามังกร มิน่าเล่าเขาถึงค้นพบรังของทายาทมังกรแท้ ได้ครอบครองสมบัติลับเผ่ามังกร และใช้เลือดมังกรชำระล้างร่างกายมาแล้วแน่ๆ!”

ผู้อาวุโสท่านหนึ่งเห็นกู้เทียนเกอใช้ร่างกายต้านทานปราณกระบี่ยันต์เทพเก้าสุริยัน ก็เอ่ยด้วยความประหลาดใจ

ปราณกระบี่ยันต์เทพเก้าสุริยันเป็นหนึ่งในวิชาสุดยอดของวิหารเต๋า ฝึกฝนได้ยากยิ่ง แต่เมื่อฝึกสำเร็จ ปราณกระบี่ที่ปล่อยออกมาจะก่อตัวเป็นค่ายกลกระบี่ กักขังและสังหารศัตรูได้ อานุภาพร้ายกาจยิ่งนัก

แต่กู้เทียนเกอกลับใช้ร่างกายทุบทำลายปราณกระบี่ยันต์เทพเก้าสุริยัน พวกเขารู้สึกว่าแม้แต่ผู้ที่เพิ่งบรรลุขั้นบรรดาศักดิ์โหว ก็ยังไม่กล้าใช้ร่างกายต้านทานปราณกระบี่ยันต์เทพเก้าสุริยันเลย

กู้เทียนเกอก้าวเดินอย่างองอาจ แผ่รัศมีแห่งความยิ่งใหญ่ พุ่งเข้าใส่ซูเสวียนจวินพร้อมกับรอยประทับมังกรในมือ

บนร่างของเขามีเงาของมังกรแท้ปรากฏขึ้น พันรอบแขน หัวมังกรโผล่พ้นหมัดออกมา

การโจมตีครั้งนี้ ทำให้มิติเบื้องหน้าปรากฏรอยร้าว เสียงมังกรคำรามสั่นสะเทือนฟ้าดิน

กร๊อบ!...

ลานเป็นตายทนรับอานุภาพไม่ไหว ปรากฏรอยร้าวเป็นบริเวณกว้าง ม่านพลังค่ายกลแตกกระจายราวกับกระจก

“แย่แล้ว การปะทะกันของสองคนนี้อานุภาพรุนแรงเกินไป”

เซียวเทียนอวิ๋นเห็นดังนั้นก็ประหลาดใจ ชี้นิ้วไปข้างหน้า เปิดการทำงานของลานเป็นตายชั้นที่สอง

ลานประลองอันโอ่อ่าปรากฏขึ้น บนนั้นมีคราบเลือดติดอยู่ แผ่กลิ่นอายแห่งเหล็กกล้าและเลือดเนื้อ ราวกับกำลังบอกเล่าถึงการประลองอันดุเดือดในอดีต