(✓) EP 398: 【อ่านฟรี!】 แผนการของห้าขุมกำลังใหญ่แห่งแดนโพ้นทะเล

(✓) EP 398: 【อ่านฟรี!】 แผนการของห้าขุมกำลังใหญ่แห่งแดนโพ้นทะเล

เบื้องนอกโลกของรังเทพ มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล เกลียวคลื่นถาโถมขึ้นสู่ฟ้า ราวกับจะฉีกกระชากฟ้าดิน

ซูเสวียนจวินและธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายมารลืมเลือนกระตุ้นยันต์เร้นกาย ซ่อนเร้นกายา

จำแลงเป็นลำแสงสายหนึ่ง มุดเข้าสู่ความว่างเปล่า พุ่งทะยานออกไปเบื้องนอกโลกของรังเทพ

เวลานี้ เบื้องนอกโลกของรังเทพมียอดฝีมือขั้นบรรดาศักดิ์โหวตั้งตระหง่านอยู่เป็นระยะๆ

สายตาคมกริบดุจสายฟ้า กวาดมองไปรอบทิศทาง คอยจับกุมผู้คนที่เดินทางออกมาจากโลกของรังเทพ

ทว่าซูเสวียนจวินและธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายมารลืมเลือนที่ถูกแสงสว่างปกคลุม

หลอมรวมเข้ากับความว่างเปล่า พุ่งทะยานผ่านยอดฝีมือขั้นบรรดาศักดิ์โหวเหล่านี้ไปด้วยความเร็วสูง

เพียงชั่วพริบตาก็เร้นกายไปไกลนับร้อยลี้ ค่อยๆ ห่างไกลจากโลกของรังเทพ

“ในที่สุดก็ออกจากโลกของรังเทพมาได้อย่างปลอดภัย” ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายมารลืมเลือนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ยอดฝีมือขั้นบรรดาศักดิ์โหวที่คอยจับกุมผู้ฝึกตนอยู่เบื้องนอกโลกของรังเทพเหล่านี้

ย่อมไม่สนใจสถานะของผู้ที่ถูกจับกุม หากพวกเขาถูกจับกุม จุดจบย่อมต้องน่าอนาถอย่างแน่นอน

“ยังไม่พ้นจากโลกของรังเทพไปไกลนัก ระวังจะเจอราชันย์เข้าล่ะ...”

ทันใดนั้น ซูเสวียนจวินก็สีหน้าแปรเปลี่ยน รวบตัวธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายมารลืมเลือนเข้ามากอด

สำแดงมหาทักษะยุทธ์ย่นระยะทาง อันตรธานหายไปจากจุดเดิมในชั่วพริบตา

ไปปรากฏตัวอยู่ไกลออกไปหลายร้อยลี้

ตู้ม!...

ในตำแหน่งที่ซูเสวียนจวินและธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายมารลืมเลือนเคยยืนอยู่

ปรากฏฝ่ามือขนาดยักษ์ที่มีขนปุกปุย บดบังแผ่นฟ้า ครอบคลุมจักรวาล

ปกคลุมพื้นที่รัศมีหลายสิบลี้ ทุบทำลายความว่างเปล่าบริเวณนั้นจนแหลกสลาย

ทว่าการตอบสนองของซูเสวียนจวินนั้นรวดเร็วยิ่งนัก หลบหลีกการโจมตีนี้ไปได้ทันท่วงที

จึงไม่ถูกฝ่ามือที่มีขนปุกปุยขนาดยักษ์นั้นคว้าจับเอาไว้ได้

“ราชันย์วานร?!”

สายตาของซูเสวียนจวินเย็นชา ยอดฝีมือที่ลงมือเมื่อครู่นี้

ก็คือผู้นำแห่งเผ่าเทพมารวานรจอมพลังแห่งดินแดนเสวียนโจว ราชันย์วานรนั่นเอง

“ความเร็วในการตอบสนองรวดเร็วยิ่งนัก ถึงกับสามารถหลบหลีกกระบวนท่าของเปิ่นจั้วไปได้”

ราชันย์วานรปรากฏตัวขึ้น สวมชุดคลุมสีทอง รูปร่างเตี้ยแคระแกร็นและผ่ายผอม

นัยน์ตาสีทองคู่หนึ่งราวกับเมล็ดถั่วทองคำ ส่องประกายเจิดจรัส

เขายืนนิ่งอยู่อย่างเงียบๆ ทว่ากลับแผ่ซ่านกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

พลังปราณฟ้าดินในรัศมีร้อยลี้ล้วนเคลื่อนไหวตามจังหวะการหายใจของเขา

“ผู้ที่เดินทางออกมาจากโลกของรังเทพ ซ้ำยังมีพลังฝีมือถึงเพียงนี้

จะต้องเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์ บุคคลระดับบุตรศักดิ์สิทธิ์เป็นแน่ ดี ดีเยี่ยม

ดวงของเปิ่นจั้วนับว่าไม่เลวเลย ที่ได้พบเจอตัวตนระดับนี้ จะต้องต้อนรับขับสู้อย่างดีเสียหน่อย”

มุมปากของราชันย์วานรหยักยิ้ม ภายในใจรู้สึกยินดียิ่งนัก

แม้ร่างแยกของเขาจะถูกสังหารในโลกของรังเทพ ทว่ายามนี้เมื่อได้พบกับบุคคลระดับบุตรศักดิ์สิทธิ์

หากสามารถจับกุมมาได้ ผลตอบแทนย่อมต้องมหาศาลอย่างแน่นอน

ท้ายที่สุดแล้ว บุคคลระดับบุตรศักดิ์สิทธิ์ก็สามารถไปมาหาสู่ในโลกของรังเทพได้อย่างอิสระ

พลังฝีมือไม่ได้ด้อยไปกว่าร่างแยกผู้เลื่อมใส หรืออาจจะแข็งแกร่งกว่าเสียด้วยซ้ำ

ย่อมต้องได้รับวาสนาและสมบัติล้ำค่ามากมายอย่างแน่นอน

นัยน์ตาอันราวกับเมล็ดถั่วทองคำของราชันย์วานร เปล่งประกายแสงออกมาสองสาย เจาะทะลุความว่างเปล่า

กำลังค้นหาร่องรอยของซูเสวียนจวินและธิดาศักดิ์สิทธิ์

“ไป!”

แม้ซูเสวียนจวินจะอยากสังหารราชันย์วานรเป็นอย่างยิ่ง ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับราชันย์

เขาก็ยังคงไม่ลงมือ

แม้ว่าเขาจะมีไพ่ตาย ทว่าหากยังไม่ถึงคราวคับขัน เขาก็จะไม่นำออกมาใช้

ฟุ่บ!...

ซูเสวียนจวินโอบกอดธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายมารลืมเลือน สำแดงทักษะยุทธ์เทพสุริยัน

เบื้องหลังปรากฏปีกสีทองคู่หนึ่ง หอบเอาแสงเพลิงอันน่าสะพรึงกลัว

ความเร็วพุ่งทะยานถึงขีดสุด

เห็นเพียงเงาร่างของเขาพุ่งวูบผ่านความว่างเปล่า เพียงไม่นานก็บินไปได้ไกลหลายพันลี้

ห่างไกลจากโลกของรังเทพ

ทว่าทะเลแห่งความสับสนนั้นกว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก ทุกหนแห่งล้วนมีเทือกเขาหินตั้งตระหง่าน

และยังมีพื้นที่อันตรายอีกมากมาย เขาจึงไม่กล้าบินไปอย่างบุ่มบ่าม

ดังนั้นภายในระยะเวลาอันสั้น จึงไม่อาจบินออกจากทะเลแห่งความสับสนได้

“หืม? ในรัศมีพันลี้กลับไร้ร่องรอย”

ราชันย์วานรสีหน้าชะงักไปเล็กน้อย เขาปลดปล่อยปราณจิตออกไปค้นหารอบทิศทาง

ทว่ากลับไม่พบร่องรอยของบุคคลที่ต้องการตามหาในรัศมีพันลี้เลย

เขามิกล้าปลดปล่อยปราณจิตกวาดล้างทุกอณูมิติอย่างบ้าคลั่ง

ท้ายที่สุดแล้วห้วงทะเลแห่งนี้ก็ยังมียอดฝีมืออีกมากมายซุกซ่อนอยู่ ราชันย์ในระดับเดียวกับเขา

ก็มีอยู่ไม่น้อย ซ้ำยังมีตัวตนระดับผู้เลื่อมใสอยู่อีกด้วย

“ปล่อยให้หนีไปได้งั้นหรือ?” ราชันย์วานรสีหน้าย่ำแย่

“ราชันย์วานร ดูจากสีหน้าของเจ้าแล้ว ดูเหมือนจะปล่อยให้ปลาตัวใหญ่หลุดมือไปสินะ”

เวลานี้ ร่างสายหนึ่งก็ก้าวออกมาจากความว่างเปล่า สวมชุดคลุมสีเงิน

สวมมงกุฎสีเงิน นัยน์ตาสีเงิน ยามลืมตาและหลับตา

ในความว่างเปล่าก็มีสายฟ้าสีเงินปรากฏขึ้นเป็นสาย พาดผ่านความว่างเปล่า

“ราชันย์วิญญาณสีเงิน เจ้ามาดูถูกข้างั้นหรือ?” ราชันย์วานรจ้องมองผู้มาเยือน พลางเอ่ยเสียงเย็นเยียบ

ราชันย์วิญญาณสีเงินเอ่ย “ราชันย์วานร เจ้าอย่าเพิ่งเข้าใจผิด ข้ามาเพื่อช่วยเหลือเจ้าต่างหาก”

“ห้วงทะเลแห่งนี้มียอดฝีมือซุกซ่อนอยู่มากมาย พวกเราไม่อาจปลดปล่อยปราณจิตกวาดล้างได้อย่างบ้าคลั่ง”

“ทว่าเผ่าวิญญาณของพวกเรามีเคล็ดวิชาลับ ที่สามารถติดตามกลิ่นอายของผู้ฝึกตน และล็อกตำแหน่งของพวกเขาได้”

“อ้อ เผ่าวิญญาณของเจ้ามีวิธีเช่นนี้ ไยจึงไม่สำแดงเองเล่า เหตุใดจึงต้องมาหาข้าด้วย” ราชันย์วานรเอ่ยเสียงเรียบ

“ข้าย่อมสามารถสำแดงเพียงลำพังได้ ทว่าราชันย์วานร เจ้าก็รู้ดีว่า”

“ห้วงทะเลแห่งนี้มียอดฝีมือซุกซ่อนอยู่มากมาย แม้ข้าจะเป็นราชันย์ ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับตัวตนระดับผู้เลื่อมใส ก็ต้องยอมก้มหัวให้”

ราชันย์วิญญาณสีเงินแย้มยิ้ม “พวกเรามาจากดินแดนเสวียนโจว ย่อมต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”

“พวกเราสองคนร่วมมือกันเป็นพันธมิตร ก็จะสามารถต่อกรกับราชันย์คนอื่นๆ ได้ ทำให้พวกเขาเกิดความหวาดหวั่น มิกล้าลงมือ”

ราชันย์วานรครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยปาก “ตกลง ข้าจะร่วมมือกับราชันย์วิญญาณสีเงิน หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าต้องผิดหวัง”

“เช่นนั้นก็เริ่มกันเถอะ!”

ราชันย์วิญญาณสีเงินแย้มยิ้มบางเบา สองมือวาดลวดลาย แสงสีเงินพวยพุ่งออกมา

ราวกับเศษเงิน โปรยปรายไปทั่วความว่างเปล่า

เห็นเพียงในความว่างเปล่านั้นปรากฏกระแสอากาศสีทองจางๆ สายหนึ่ง ราวกับเส้นด้ายสีทอง

นั่นก็คือกลิ่นอายที่ซูเสวียนจวินทิ้งไว้

“โชคดีที่เวลาผ่านไปยังไม่นาน กลิ่นอายยังไม่จางหายไปจนหมดสิ้น”

ราชันย์วิญญาณสีเงินชี้นิ้วเพียงคราเดียว กลิ่นอายสีทองสายนั้นก็ลุกไหม้ขึ้น

หลอมรวมกับแสงสีเงินในความว่างเปล่า ชั่วพริบตาก็ควบแน่นเป็นลูกศรสีเงิน

พุ่งทะยานไปสู่ที่ไกลๆ

“ไปกันเถิด พวกเราไปดูกันว่าชายหนุ่มผู้เก่งกาจผู้นี้เป็นใครกันแน่?” ราชันย์วิญญาณสีเงินเอ่ย

ทั้งสองรีบไล่ตามลูกศรสีเงินไปอย่างรวดเร็ว

ห่างจากโลกของรังเทพไปหมื่นลี้ ซูเสวียนจวินยังคงเร่งรีบเดินทาง หมายจะออกจากทะเลแห่งความสับสน

ตราบใดที่ออกจากทะเลแห่งความสับสนได้ ก็จะเปรียบเสมือนมังกรลงสู่มหาสมุทร

ไม่มีผู้ใดสามารถจับกุมเขาได้อีก

ทันใดนั้น เขาก็เกิดลางสังหรณ์บางอย่าง หันกลับไปมอง

ก็เห็นลูกศรสีเงินพุ่งทะยานมาจากสุดขอบฟ้า

“แย่แล้ว เป็นเคล็ดวิชาลับในการล็อกเป้าหมายด้วยกลิ่นอาย”

ซูเสวียนจวินทอดสายตามองไปยังสุดขอบฟ้า ก็เห็นราชันย์วานรและราชันย์วิญญาณสีเงินบินมา

สีหน้าเย็นชา พลางเอ่ย “ราชันย์วานร ราชันย์วิญญาณสีเงิน พวกเจ้านี่ช่างตามรังควานไม่เลิกราเสียจริง”

“ก็ดี จะได้สะสางบัญชีกับพวกเจ้าสองคนเสียที่นี่เลย”

เขาหยุดฝีเท้าลง ปล่อยธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายมารลืมเลือนลง พลางเอ่ย “ชิงซิน สองคนนี้พุ่งเป้ามาที่ข้า เจ้าไปก่อนเถอะ”

“เจ้าไม่ไป แล้วข้าจะไปได้อย่างไร พวกเราร่วมเผชิญหน้าด้วยกันเถอะ” ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายมารลืมเลือนแย้มยิ้มบางเบา พลางเอ่ย

“ที่แท้ก็เป็นเจ้า ซูเสวียนจวิน”

เมื่อราชันย์วานรและราชันย์วิญญาณสีเงินบินมาถึง เห็นซูเสวียนจวินแล้ว ก็ชะงักไปเล็กน้อย

จากนั้นก็หัวเราะเยาะเย็นชา

“ซูเสวียนจวิน เจ้าสังหารร่างแยกของข้าในโลกของรังเทพ ไม่คิดเลยสิว่าจะมีวันนี้”

ราชันย์วานรเค่นเสียงหยัน จิตสังหารพุ่งปรี๊ด พลางเอ่ย “ส่งมอบของทุกอย่างที่เจ้าได้รับจากโลกของรังเทพมาเสีย”

“ข้าอาจจะเมตตาให้เจ้าตายอย่างสงบ”

“พวกเจ้ามั่นใจแล้วหรือว่าจะจัดการข้าได้?”

ซูเสวียนจวินสีหน้าเย็นชา ลอบเชื่อมต่อกับค่ายกลสังหารระดับบรรดาศักดิ์โหวที่อยู่ภายในกาย

ค่ายกลสังหารระดับบรรดาศักดิ์โหวที่ซูฉานฉานหล่อหลอมให้เขานั้น มีอานุภาพมหาศาล

สามารถกักขังสังหารตัวตนระดับบรรดาศักดิ์โหวได้

เขาสามารถใช้งานได้เพียงครั้งเดียว ยังเหลือโอกาสใช้งานอีกสองครั้ง

“ที่นี่ไม่ใช่โลกของรังเทพ เปิ่นจั้วจะไม่ถูกสะกดข่มระดับพลังอีกต่อไป” ราชันย์วานรเค่นเสียงหยัน

ราชันย์วิญญาณสีเงินกำลังจะเอ่ยปาก ทันใดนั้นสีหน้าก็แปรเปลี่ยนเล็กน้อย แหงนหน้ามองไปยังที่ไกลๆ

ซูเสวียนจวินก็เกิดลางสังหรณ์เช่นกัน ทอดสายตามองไปยังที่ไกลๆ

ก็เห็นว่า ณ สุดขอบฟ้า ปรากฏม่านแสงขนาดยักษ์แผ่ขยายออกไป

กำลังหดตัวลงอย่างต่อเนื่อง

“นี่คือค่ายกล หรือว่านี่คือแผนการของห้าขุมกำลังใหญ่แห่งแดนโพ้นทะเล?”

ซูเสวียนจวินเห็นม่านแสงขนาดยักษ์ ภายในใจก็ตระหนักรู้ ลอบคิดในใจ