บทที่ 106 - ความเปลี่ยนแปลงกะทันหันของตระกูลเฮ่อ

บทที่ 106 - ความเปลี่ยนแปลงกะทันหันของตระกูลเฮ่อ

ชายคนหนึ่งอุ้มเฮ่อหนิงเยี่ยนกลับมาในท่าอุ้มเจ้าหญิง อาการบาดเจ็บตามร่างกายของเธอเห็นได้ชัดว่าสาหัสมาก แม้แต่ชุดเดรสยาวสีขาวที่เธอสวมใส่ก็ยังถูกย้อมไปด้วยเลือดสีแดงฉาน สภาพร่างกายของเธอตอนนี้ดูไม่ดีเอาเสียเลย ใบหน้าของเธอซีดเผือดแถมยังหมดสติไปแล้ว

ชื่อ : เฮ่อหนิงเยี่ยน เลเวล : 5

พรสวรรค์ : ระดับ C

พลังโจมตี : 55 (45+10)

พลังป้องกัน : 37 (30+7)

ความเร็ว : 47 (45+12)

พลังชีวิต : 160 (150+10)

ชื่ออาชีพ : นักธนูวายุ

"เฮ่อหนิงเยี่ยน?"

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

ลู่ฉิงอวี้ร้อนใจขึ้นมาทันที เขารีบก้าวเข้าไปจ้องมองเฮ่อหนิงเยี่ยนที่อยู่ในอ้อมแขนของอีกฝ่าย

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ซูซินเซวียนก็ทำปากยื่น มีผู้หญิงหน้าไหนไม่รู้มาแย่งพี่ลู่ของฉันอีกแล้ว แต่สภาพของอีกฝ่ายดูแย่มากจริงๆ ซูซินเซวียนจึงรีบวิ่งตามเข้าไปด้วย เธอรู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาหึงหวงเรื่องพวกนี้

หลิงรุ่ยเจี๋ยหอบหายใจก่อนจะรีบตอบกลับ

"ตระกูลเฮ่อเกิดเรื่องพลิกผันขึ้นครับ มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะล่มสลาย!"

"ผมพาคุณหนูเฮ่อหนีออกมาได้"

"แต่เลเวลของเธอค่อนข้างต่ำ หลังจากได้รับบาดเจ็บนิดหน่อยก็เลยหมดสติไป"

"ผมตรวจดูอย่างละเอียดแล้ว ไม่น่าจะมีอันตรายถึงชีวิตอะไรมาก แต่ต้องพักผ่อนให้เพียงพอครับ"

เขาคือคนที่หลิงเยี่ยซวงส่งไปช่วยเหลือตระกูลเฮ่อในตอนแรก แม้ว่าเขาจะไปเพียงลำพังคนเดียว แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็ไม่ควรมองข้าม

ลู่ฉิงอวี้สังเกตดูครู่หนึ่ง ก็แน่ใจว่าอาการของเฮ่อหนิงเยี่ยนไม่ได้เป็นอะไรมาก ดูเหมือนเธอแค่บาดเจ็บ ร่างกายทนไม่ไหวจนหมดเรี่ยวแรงไปเท่านั้น ได้พักผ่อนสักหน่อยก็คงดีขึ้น ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เมื่อเห็นแบบนั้น ลู่ฉิงอวี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่เธอไม่ตาย ถ้าขืนเธอตายไป เขาคงไม่รู้จะอธิบายกับเซ่าซูหยาอย่างไรดี

"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้?"

"ตระกูลเฮ่อเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

หลิงเจียโย่วรีบถามทันที เพราะสถานการณ์ของทั้งสองคนดูไม่ชอบมาพากลเอามากๆ

ตระกูลเฮ่อ?

ตอนนั้นเองซูซินเซวียนก็เข้าใจขึ้นมาทันทีว่า คนคนนี้คงไม่ใช่เฮ่อหนิงเยี่ยนหรอกใช่ไหม ถ้าเป็นเฮ่อหนิงเยี่ยนจริงๆ การที่ลู่ฉิงอวี้จะใส่ใจอีกฝ่ายก็สมเหตุสมผลดี อย่าว่าแต่ลู่ฉิงอวี้เลย แม้แต่เธอก็ยังต้องใส่ใจอีกฝ่ายเหมือนกัน

หลิงรุ่ยเจี๋ยวางเฮ่อหนิงเยี่ยนลงบนเตียง ปล่อยให้เธอนอนพักผ่อนดีๆ จากนั้นเขาถึงค่อยๆ เล่าออกมา

"ตอนที่ผมไปถึงทีแรก สถานการณ์ยังค่อนข้างดีอยู่ครับ"

"ผมแค่คอยคุ้มครองเธออยู่ห่างๆ เท่านั้น"

"แต่ไม่คิดเลยว่าสองแม่ลูกคู่นั้นจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆ"

"แม้เฮ่อเฉินเจ๋อจะเพิ่มการคุ้มกันให้คุณหนูเฮ่อแล้ว แต่มันก็ยังหละหลวมไปหน่อย"

"ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขารักคุณหนูเฮ่อมากแค่ไหน เพียงแต่เขาอาจจะไม่เข้าใจสถานการณ์ของสองแม่ลูกคู่นั้นดีพอ"

"สรุปก็คือ จู่ๆ เฮ่อเฉินเจ๋อก็ล้มป่วยกะทันหัน"

"ยังไม่ตายครับ แต่หมดสติไป สภาพแย่มากๆ"

"สองแม่ลูกคู่นั้นก็เลยฉวยโอกาสนี้ลงมือกับคุณหนูเฮ่อ"

"ผมไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องพาเธอหนีออกมา"

"ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว ตระกูลเฮ่อน่าจะตกอยู่ในกำมือของพวกเธอไปแล้วล่ะครับ"

เมื่อได้ยินเขาเล่าแบบนั้น ทั้งสามคนก็ถึงกับอึ้งไป ไม่คิดเลยว่าจะได้ยินข่าวแบบนี้กะทันหัน ลู่ฉิงอวี้รู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าสถานการณ์ของเฮ่อหนิงเยี่ยนไม่ค่อยสู้ดีนัก เขาคิดว่าหลังจากหลิงเยี่ยซวงส่งคนไปช่วยแล้ว สถานการณ์น่าจะคลี่คลายลงบ้าง แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะออกมาเป็นแบบนี้ นอกจากจะไม่ดีขึ้นแล้ว ยังกลับเลวร้ายยิ่งกว่าเดิมเสียอีก แม้แต่ตระกูลเฮ่อก็ยังอยู่ในสภาพที่รักษาเอาไว้ไม่ได้ แต่ยังดีที่อย่างน้อยเฮ่อหนิงเยี่ยนก็ยังมีชีวิตอยู่ เธอไม่ได้ตายอยู่ที่เมืองจู๋มู่ แม้ตระกูลเฮ่อจะล่มสลายไปแล้ว แต่ก็ยังดีที่รักษาชีวิตเอาไว้ได้

"ทำไมเฮ่อเฉินเจ๋อถึงเป็นแบบนั้นล่ะ?" ลู่ฉิงอวี้ถาม

ในเมื่อเฮ่อหนิงเยี่ยนไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตแล้ว สิ่งที่ต้องสนใจตอนนี้ก็คือตระกูลเฮ่อ รวมถึงเฮ่อเฉินเจ๋อที่มีโอกาสเกิดปัญหามากที่สุดในตอนนี้ด้วย

"ไม่ทราบครับ..."

"ผมไม่รู้รายละเอียดที่แน่ชัดหรอกครับ"

"เป้าหมายหลักของผมคือการคุ้มครองคุณหนูเฮ่อ"

"ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมเฮ่อเฉินเจ๋อถึงกลายเป็นแบบนี้ ความจริงแล้วผมก็ไม่รู้เหมือนกัน"

หลิงรุ่ยเจี๋ยส่ายหน้า เขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสถานการณ์ของเฮ่อเฉินเจ๋อ แถมเขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเป็นอะไรกันแน่

"อย่างนั้นเหรอ..." ลู่ฉิงอวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย

การที่ตระกูลเฮ่อมาเกิดเรื่องในเวลานี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากเห็นเลยจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่มีเบาะแสอะไรเลยว่าทำไมตระกูลเฮ่อถึงเกิดเรื่อง แล้วทำไมเฮ่อเฉินเจ๋อถึงเป็นแบบนี้ได้

"ถ้าอย่างนั้นเฮ่อเฉินเจ๋อก็คง..."

แม้ซูซินเซวียนจะพูดไม่จบ แต่ทุกคนก็เข้าใจความหมายของเธอดี สภาพที่หมดสติของเขาในตอนนี้ มันอยู่ในจุดที่ปล่อยให้คนอื่นเชือดทิ้งได้ตามใจชอบเลย หากสองแม่ลูกคู่นั้นคิดจะทำอะไรขึ้นมา เฮ่อเฉินเจ๋อต้องตายแน่ๆ

"ผมคิดว่าพวกเธอน่าจะไม่ฆ่าเฮ่อเฉินเจ๋อหรอกครับ"

หลิงรุ่ยเจี๋ยกลับไม่คิดเช่นนั้น เขามองว่าความเป็นไปได้ที่เฮ่อเฉินเจ๋อจะตายนั้นมีไม่มากนัก

"เหตุผลล่ะ?"

"ลองว่ามาสิ"

ลู่ฉิงอวี้ไม่ได้โต้แย้ง เขาเพียงแค่มองอีกฝ่ายด้วยความสงสัย อยากรู้ว่าอีกฝ่ายหมายความว่าอย่างไร ท้ายที่สุดแล้ว สถานการณ์ของตระกูลเฮ่อในตอนนี้มีเพียงหลิงรุ่ยเจี๋ยเท่านั้นที่รู้ดีที่สุด ตัวเขาเองยังไม่เคยไปตระกูลเฮ่อเลย คงไม่มีทางรู้เรื่องได้ชัดเจนเท่า แถมยังไม่ใช่เรื่องในเมืองหลิงหลง แต่เป็นเมืองจู๋มู่อีกต่างหาก ลู่ฉิงอวี้ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของสถานการณ์ฝ่ายนั้นเลย

หลิงรุ่ยเจี๋ยไม่รอช้า รีบอธิบายทันที

"ความจริงแล้วตระกูลเฮ่อมีท่าทีต่อสองแม่ลูกนั่นไม่ค่อยดีนักหรอกครับ"

"และช่วงนี้เฮ่อเฉินเจ๋อก็ถูกคนของตระกูลเฮ่อจับตาดูอยู่ด้วย"

"สองแม่ลูกนั่นต่างหากล่ะครับที่ไม่มีช่องทางเข้าถึงตัวเฮ่อเฉินเจ๋อได้เลย"

"และต่อให้เข้าถึงตัวได้..."

"การฆ่าเฮ่อเฉินเจ๋อในตอนนี้ก็คงไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่"

"เพราะว่ากำลังรบที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลเฮ่อก็คือเฮ่อเฉินเจ๋อนี่แหละ"

"แม้ตอนนี้เขาจะหลับใหลไป แต่ก็เป็นแค่การหลับใหลเท่านั้น"

"ตราบใดที่เรื่องนี้ยังไม่แพร่งพรายออกไป ปัญหาของตระกูลเฮ่อก็คงไม่หนักหนาอะไรนัก"

"แต่ถ้าเฮ่อเฉินเจ๋อตายเมื่อไหร่ ตระกูลเฮ่อมีสิทธิ์ถูกฮุบกลืนไปสูงมากครับ"

"เรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลเฮ่อในตอนนี้ยังไม่มีใครรู้"

"ยังไงซะ พวกเธอสองคนก็ไม่น่าจะถึงขั้นฆ่าเฮ่อเฉินเจ๋อหรอกครับ!"

เมื่อได้ฟังคำอธิบายของหลิงรุ่ยเจี๋ยแล้ว เรื่องนี้ก็ดูสมเหตุสมผลขึ้นมาบ้าง โดยเฉพาะประเด็นหนึ่งที่เขาพูดได้ถูกต้องทีเดียว นั่นคือตระกูลเฮ่อจำเป็นต้องปกปิดอาการของเฮ่อเฉินเจ๋อเอาไว้ให้ดีเผื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน หากข่าวเรื่องที่เขาเป็นอะไรไปแพร่งพรายออกไป สถานการณ์ของตระกูลเฮ่อจะตกอยู่ในอันตรายอย่างมาก อย่าลืมสิว่าในเมืองจู๋มู่ไม่ได้มีแค่ตระกูลเฮ่อเพียงตระกูลเดียวนะ ตระกูลอื่นๆ ต่างก็จ้องตระกูลเฮ่อตาเป็นมันอยู่แล้ว หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียวก็อาจพินาศจนกู่ไม่กลับได้เลย

"ถ้าเป็นแบบนั้น สถานการณ์ของตระกูลเฮ่อก็น่าจะยังโอเคอยู่"

"ตราบใดที่เฮ่อเฉินเจ๋อยังไม่ตาย ปัญหาก็คงไม่ใหญ่โตอะไรนัก"

ซูซินเซวียนคิดว่าสถานการณ์ของตระกูลเฮ่อยังอยู่ในจุดที่พอเข้าใจได้ ดังนั้น หากดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว ก็ยังไม่ต้องเป็นห่วงตระกูลเฮ่อมากเกินไป

"ก็คงงั้นมั้ง..."

"แต่เรื่องนี้ยังไงก็ต้องหาทางแก้ไข"

"ไม่อย่างนั้น ฉันกลัวว่า..."

สิ่งที่เขาเป็นห่วงคือเซ่าซูหยา เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะคิดอย่างไร ซูซินเซวียนเองก็เข้าใจจุดนี้ดีเช่นกัน

[จบแล้ว]