บทที่ 19 - ครอบครัวที่น่าสงสัยของเฮ่อหนิงเยี่ยน

บทที่ 19 - ครอบครัวที่น่าสงสัยของเฮ่อหนิงเยี่ยน

เฮ่อหนิงเยี่ยนนั่งขดตัวพิงกำแพง สองมือกอดเข่าแน่น ดวงตาปิดสนิท

เธอเหมือนเด็กน้อยที่กำลังหวาดกลัว ตื่นตระหนกและไร้ที่พึ่ง ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย ใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ

ชื่อ: เฮ่อหนิงเยี่ยน

เลเวล: 3

พรสวรรค์: ระดับ C

พลังโจมตี: 30 (27+3)

พลังป้องกัน: 21 (18+3)

ความเร็ว: 33 (27+6)

พลังชีวิต: 95 (90+5)

อาชีพ: นักธนูวายุ

แค่ดูจากหน้าต่างระบบก็รู้ได้ทันทีว่าเธอคือนักศึกษาใหม่แน่นอน

"ไม่ต้องกลัว"

"ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรกับเธอหรอก"

"เวลาของเธอน่าจะเหลือไม่มากแล้ว หมดเวลาเมื่อไหร่ก็กลับไปซะ"

ลู่ฉิงอวี้เห็นท่าทางหวาดกลัวของเฮ่อหนิงเยี่ยน เขาไม่ได้มีความสนใจอะไรในตัวเธอเลยสักนิด

เฮ่อหนิงเยี่ยนประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ยังเอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

"นายช่วยบอกชื่อกับที่อยู่มาได้ไหม ฉันจะส่งค่าตอบแทนไปให้"

"รับรองว่าต้องไม่น้อยแน่ๆ"

"นายเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตฉัน ฉันไม่มีทางคิดร้ายกับนายหรอก"

น้ำเสียงของเธอสั่นเทา แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เธอยังคงหวาดกลัวลู่ฉิงอวี้อยู่ ลึกๆ แล้วเธอกลัวว่าเขาจะเป็นเหมือนจู้ข่ายอ้าว

"ไม่ต้องหรอก เรื่องวันนี้ก็ทำเป็นลืมๆ มันไปซะ"

"เธอไม่จำเป็นต้องรู้ชื่อหรือที่มาของฉัน"

"ถ้าวันไหนฉันอยากได้ของตอบแทน ฉันจะไปหาเธอที่ตระกูลเฮ่อในเมืองจู๋มู่เอง"

"แต่ถ้าฉันไม่ได้ไปหา ก็ถือซะว่าลืมเรื่องนี้ไปได้เลย"

ลู่ฉิงอวี้โบกมือปัดอย่างไม่ใส่ใจ

แน่นอนว่าเขาย่อมต้องการค่าตอบแทน อุตส่าห์ช่วยชีวิตคนทั้งที จะไม่หวังผลประโยชน์ได้ยังไง

การผูกมิตรเพื่อสร้างฐานลูกค้าให้กับร้านตีเหล็กฉิงอวี้ถือเป็นเรื่องสำคัญมาก

โดยเฉพาะตอนนี้ที่ร้านกำลังต้องการลูกค้าอย่างหนัก

ถ้าไม่มีลูกค้าก็ไม่มีวัตถุดิบในการตีเหล็ก

ถ้าไม่มีวัตถุดิบก็สร้างอุปกรณ์ระดับประกายรุ้งไม่ได้

ถ้าไม่มีอุปกรณ์ระดับประกายรุ้งก็ไม่ได้ค่าประสบการณ์

ถ้าเลเวลไม่อัป แผนการหลายๆ อย่างก็ไม่อาจเป็นจริงได้

แต่สถานการณ์ของเฮ่อหนิงเยี่ยนค่อนข้างพิเศษ ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่เขาเลือกช่วยเธอ

"หา" เฮ่อหนิงเยี่ยนชะงักไป

ผู้ชายคนนี้แปลกคนจริงๆ

ไม่ยอมรับค่าตอบแทนตอนนี้ แถมยังบอกว่าจะไปทวงทีหลัง

แล้วถ้าเกิดถึงตอนนั้นเธอเปลี่ยนใจไม่ให้ขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ

"พ่อของเธอทำไม่ดีกับเธอเหรอ" ลู่ฉิงอวี้ถามขึ้นลอยๆ

การที่จู่ๆ เขาก็พูดถึงพ่อของเธอ ทำให้เฮ่อหนิงเยี่ยนยิ่งรู้สึกแปลกใจเข้าไปใหญ่

ผู้ชายคนนี้รู้จักพ่อของเธออย่างนั้นเหรอ

แต่ปัญหาคือเธอไม่คุ้นหน้าผู้ชายที่ดูน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเธอคนนี้เลยสักนิด

มันแปลกมากจริงๆ

"ก็ดีนะ..."

"แต่ตั้งแต่ฉันปลุกพรสวรรค์ระดับนี้ได้ ท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปนิดหน่อย"

"ช่วงหลายวันมานี้ ฉันก็ดูเหมือนจะสู้เฮ่อโยวซุนไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ..."

"แต่ก่อนหน้านี้ก็ไม่เห็นจะต่างกันเลย..."

เพราะคำพูดของจู้ข่ายอ้าวก่อนหน้านี้ ทำให้เธอเริ่มเรียกชื่อเฮ่อโยวซุนห้วนๆ

"แต่ก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้นหรอก แค่แย่ลงนิดหน่อยเท่านั้นเอง"

เฮ่อหนิงเยี่ยนไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่เรื่องพวกนี้ก็ไม่ได้มีความลับอะไร

"เรื่องที่จู้ข่ายอ้าวพูดเมื่อกี้ น่าจะมีส่วนจริงอยู่นะ"

เฮ่อหนิงเยี่ยนยิ่งแปลกใจหนักกว่าเดิม เขารู้จักชื่อของจู้ข่ายอ้าวได้ยังไงกัน

"ยังไงซะ เฮ่อโยวซุนก็ไม่ใช่น้องสาวแท้ๆ ของเธออยู่แล้ว"

"การที่ยัยนั่นจะเล่นงานเธอเพื่อแย่งตำแหน่งผู้นำตระกูล มันก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลดีนี่"

เรื่องที่เขารู้จักชื่อจู้ข่ายอ้าวนั่นยังพออธิบายได้

แต่ทำไมเขาถึงบอกว่าเฮ่อโยวซุนไม่ใช่น้องสาวแท้ๆ ของเธอล่ะ

"เป็นไปไม่ได้ เฮ่อโยวซุนจะไม่ใช่น้องสาวของฉันได้ยังไง"

"ยัยนั่นคือน้องสาวแท้ๆ ของฉันนะ"

เฮ่อหนิงเยี่ยนเริ่มมีน้ำโหขึ้นมาทันที

ในความทรงจำของเธอ เฮ่อโยวซุนคือน้องสาวสายเลือดเดียวกันอย่างไม่ต้องสงสัย

ท่าทีของเธอทำให้ลู่ฉิงอวี้ถึงกับงงไปชั่วขณะ ก่อนจะขมวดคิ้วถาม

"เท่าที่ฉันรู้ แม่ของเธอมีลูกแค่คนเดียวนี่นา"

"ไม่ได้มีฝาแฝดสักหน่อย"

"แม่ของเธอหายตัวไปตอนเธออายุประมาณสามขวบ"

"เธออาจจะจำอะไรไม่ได้ แต่พ่อของเธอไม่เคยเล่าอะไรให้ฟังเลยเหรอ"

ลู่ฉิงอวี้เองก็เริ่มแปลกใจ ปฏิกิริยาของเฮ่อหนิงเยี่ยนดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่

"นายเป็นใครกันแน่"

"นายหมายความว่ายังไง"

"ถึงฉันจะซาบซึ้งที่นายช่วยชีวิตฉันไว้ แต่นายก็ไม่มีสิทธิ์มาพูดจาส่งเดชแบบนี้นะ"

เฮ่อหนิงเยี่ยนโมโหจนน้ำตาแทบจะไหล เธอไม่เคยเจอคนแบบนี้มาก่อนเลย

เมื่อเห็นท่าทีแบบนั้น ลู่ฉิงอวี้ก็เดาได้ทันทีว่าเธอคงไม่รู้ความจริงเลยแม้แต่น้อย

เขาไม่ได้รู้สึกโกรธเคืองอะไร

ลองคิดดูสิ จู่ๆ คนที่เพิ่งช่วยชีวิตเธอไว้ ก็มาบอกว่าน้องสาวของเธอไม่ใช่น้องสาวแท้ๆ

แถมยังบอกอีกว่าแม่ของเธอก็ไม่ใช่แม่ที่แท้จริง

บอกว่าแม่ของเธอหนีไปตั้งแต่เธอยังเด็ก

แล้วเรื่องพวกนี้ เด็กสาววัยสิบแปดอย่างเธอไม่เคยรู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

การที่จู่ๆ จะให้เธอมาเชื่อคำพูดไร้สาระพวกนี้ มันเป็นไปไม่ได้หรอก

แล้วการที่เธอจะโกรธ มันก็สมเหตุสมผลอยู่แล้ว

"ใจเย็นๆ ก่อน"

"ตั้งสติให้ดี"

"สิ่งที่ฉันรู้มันอาจจะมีไม่มาก แต่จากข้อมูลที่ฉันมี ความจริงมันเป็นแบบนั้น"

"ฉันก็ไม่กล้ารับประกันร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกนะว่ามันจะถูกต้องทั้งหมด"

"แต่ฉันหวังว่าเธอจะระวังตัวไว้บ้าง"

"อย่ามองโลกในแง่ดีเกินไป"

"การที่เฮ่อโยวซุนจ้องจะเล่นงานเธอ เป้าหมายก็เพื่อฮุบตระกูลเฮ่อนั่นแหละ"

"พ่อของเธอน่าจะยังเข้าข้างเธออยู่ ไม่งั้นเธอคงโดนเขมือบไปตั้งนานแล้ว"

"จำไว้ว่าต้องระวังตัวให้ดี"

กลายเป็นว่าลู่ฉิงอวี้เองก็เริ่มไม่ค่อยแน่ใจแล้วเหมือนกัน

เพราะเขาก็แค่เอาเรื่องที่แอบฟังมาปะติดปะต่อกันเท่านั้นเอง

ไว้มีโอกาสค่อยลองถามดูดีกว่า ไม่รู้ว่าเธอมีความคิดเห็นยังไงกับเรื่องภายในตระกูลเฮ่อ

ตลอดเวลาที่เขาเติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าหลิงหลง เขาได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลเฮ่อมาไม่น้อย

จนถึงทุกวันนี้ พวกเขาก็ยังคงจดจำลู่ฉิงอวี้ได้

ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว แต่รวมถึงซูซินเซวียนและเด็กกำพร้าคนอื่นๆ ด้วย

เขาอยากรู้จริงๆ ว่าเธอคิดยังไงกับเรื่องของตระกูลเฮ่อ

"ขอโทษนะ..."

"เมื่อกี้ฉันใช้อารมณ์มากไปหน่อย..."

"ข่าวนี้มันทำให้ฉันสติหลุดไปเลย..."

พอสงบสติอารมณ์ได้ เฮ่อหนิงเยี่ยนก็มองลู่ฉิงอวี้ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

ยังไงซะผู้ชายคนนี้ก็เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเธอไว้

ถึงแม้ว่าเรื่องที่เขาพูดมันจะเชื่อยากไปสักหน่อย แต่มันก็ดูมีเหตุผลอยู่บ้าง

แถมเธอยังเพิ่งจะโดนตามล่ามาหมาดๆ ด้วย

ตั้งแต่เล็กจนโต ถึงแม่จะไม่เคยทำไม่ดีกับเธอ หรือดูแลเธอไม่ดี

แต่เมื่อเทียบกับเฮ่อโยวซุนแล้ว เธอก็รู้สึกว่าตัวเองได้รับความเอาใจใส่น้อยกว่าจริงๆ

"ไม่เป็นไร ช่างมันเถอะ"

"ฉันขอพูดแค่นี้ก็แล้วกัน ส่วนเรื่องในวันนี้ก็ถือซะว่าไม่เคยเกิดขึ้น"

ลู่ฉิงอวี้ไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้สักเท่าไหร่

สำหรับเขาในตอนนี้ ตระกูลเฮ่อถือเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลมหาศาล

ถ้าไม่ใช่เพราะมันเกี่ยวข้องกับเธอ ลู่ฉิงอวี้ก็คงไม่ยื่นมือเข้าไปสอดหรอก

"ฉัน..."

เฮ่อหนิงเยี่ยนอ้าปากตั้งใจจะพูดอะไรบางอย่าง แต่วินาทีต่อมา ร่างของเธอก็อันตรธานหายไปในอากาศ

ดูเหมือนว่าเวลาของเธอในแดนลับจะหมดลงแล้ว

[จบแล้ว]