บทที่ 92 เกราะเหล็กชั้นที่ห้า พลังภายในสี่สาย

บทที่ 92 เกราะเหล็กชั้นที่ห้า พลังภายในสี่สาย

หลังจากปราบจลาจลนานหลายเดือน ความสงบสุขก็กลับคืนมา แต่ตามท้องถนนและตรอกซอยยังคงเงียบเหงา

ศาลว่าการ

ปัจจุบันมีกองทัพเกราะเหล็กของแม่ทัพหงเยว่เข้าประจำการ

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าดังมา ทหารนายหนึ่งเดินเข้ามาในที่ว่าการ คุกเข่าคำนับ "ท่านขอรับ มีจดหมายจากเถาติ่งฟาง"

บนแท่นสูงนั่งบุรุษชุดดำผู้หนึ่ง ดูจากใบหน้าแล้วสง่างามนุ่มนวล แต่ด้วยร่างกำยำสูงเกือบสองเมตรกลับทำให้ดูไม่เข้ากับความนุ่มนวลนั้น

"ส่งมา"

หงเยว่วางเอกสารลง เอ่ยเสียงทุ้ม

ทหารรีบลุกขึ้นส่งจดหมาย หงเยว่เปิดอ่านแล้วยิ้มน้อย ๆ "ฮ่า ๆ ติ่งฟางนำข่าวดีมาให้เราจริง ๆ "

พูดจบก็ส่งจดหมายให้ชายวัยกลางคนข้าง ๆ ชายผู้นั้นลูบเคราพลางพยักหน้า "ท่านพูดถูกต้องแล้ว ติ่งฟางไม่ทำให้ท่านผิดหวัง"

"ฮ่า ๆ ..." หงเยว่หัวเราะร่าเริง แล้วลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่ราวกับภูเขาลูกน้อยปรากฏในสายตาทหาร

"งานที่นี่ก็จัดการเกือบเสร็จแล้ว เมื่อติ่งฟางระงับภัยที่เมืองไป๋สือได้แล้ว พวกเราก็ควรไปดูสักหน่อย หากโชคดีอาจได้พบกับพวกลัทธิปรโลกที่เหลือ จะได้จัดการให้หมดสิ้นไปเลย" หงเยว่กล่าว

"ขอรับ!" ชายวัยกลางคนรับคำ ทหารได้รับคำสั่งแล้วก็หมุนตัวจากไป

...

เมืองโอสถ

โถงสมาคมสหคุณ

"ในที่สุดก็ได้กินยาเสียที ไม่รู้ว่าโอสถเลือดเดือดนี้เทียบกับยาเพิ่มปราณโลหิตแล้วจะได้ผลอย่างไร!"

ซูเฉินมองโอสถเลือดเดือดที่ต้มเสร็จตรงหน้า ดวงตาเปล่งประกาย

"ตามที่ชายใบ้หูหนวกบอก โอสถเลือดเดือดแรงกว่ายาบำรุงเลือดทั่วไป เหมาะกับผู้ฝึกพลังภายในมากกว่า โดยปกติผู้ฝึกพลังภายในควรกินวันละหนึ่งขนานเท่านั้น หากมากไปจะทำให้ร่างกายรับไม่ไหว เป็นผลเสียต่อตนเอง"

เพราะฟังคำเตือนของชายใบ้หูหนวก ซูเฉินจึงไม่ได้ต้มมากเกินไป ต้มเพียงขนานเดียวตรงหน้านี้เท่านั้น

ยกถ้วยโอสถเลือดเดือดขึ้น ซูเฉินจิบก่อนหนึ่งอึก แล้วดื่มรวดเดียวหมด คลื่นความร้อนซัดสาดในลำคอทันทีที่กลืนลง ทำให้ซูเฉินรู้สึกถึงความร้อนระอุ

ฤทธิ์ของโอสถเลือดเดือดดูเหมือนจะรุนแรงกว่ายาเพิ่มปราณโลหิตเสียอีก ปกติจะรู้สึกแบบนี้ต้องกินยาเพิ่มปราณโลหิตอย่างน้อยสามขนาน

ไม่คิดว่ากินเพียงขนานเดียวก็รู้สึกถึงความอุ่นร้อนตามทางที่ยาไหลผ่าน

หลังจากยาเข้าท้องหมด ซูเฉินอุทานว่า 'สะใจ' แล้ววางถ้วย ค่อย ๆ รับรู้การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ตอนแรกยังรู้สึกร้อนเล็กน้อย ไม่นานผิวของซูเฉินก็เริ่มแดงระเรื่อ ดูเหมือนจะมีไอขาวลอยขึ้นจากศีรษะ

"แรงจริง!"

ซูเฉินอุทานด้วยความตกใจ รู้สึกถึงความรุนแรงของโอสถเลือดเดือด ราวกับมีวัวเก้าตัวคำรามอยู่ในร่างกาย

โชคดีที่ด้วยพละกำลังและร่างกายในตอนนี้ นอกจากความร้อนวูบวาบแล้วก็ไม่มีอาการผิดปกติใด ร่างกายสามารถรับมือกับฤทธิ์ของโอสถเลือดเดือดหนึ่งขนานได้

"โอสถเลือดเดือดหนึ่งขนานผลักดันความก้าวหน้าในหน้าต่างสถานะขึ้นหนึ่งในสิบ เท่ากับผลของยาเพิ่มปราณโลหิตห้าขนาน เจ๋งจริง!" ผ่านไปครู่หนึ่ง ซูเฉินนึกเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมา แสดง: [วิชายุทธ์:...เกราะเหล็ก·ไม่สมบูรณ์ (ชั้นที่สี่ 10%)]

[โหมดง่าย:...เกราะเหล็ก·ไม่สมบูรณ์ 0 ครั้ง (ฝีเท้าสายฟ้าขั้นสูงสุด+วิชาย่อโลกขั้นสูงสุด+5/50 ขนานยาเพิ่มปราณโลหิต/ครั้ง)]

"ตามอัตรานี้ ข้าแค่ต้องกินโอสถเลือดเดือดสิบขนานความก้าวหน้าก็จะเต็ม และตอนนี้ข้าพอดีมีโอสถเลือดเดือดสิบขนาน"

รอจนเลือดลมในร่างกายค่อย ๆ สงบลง ซูเฉินก็เกิดความคิด "ตอนนี้ร่างกายข้ายังไม่ถึงขีดจำกัด แต่ถ้ากินโอสถเลือดเดือดต่อ ร่างกายอาจทนไม่ไหว เมื่อไม่สามารถกินในเวลาสั้น ๆ ได้ ก็ต้องรอสักพักแล้วลองใหม่"

ตอนกลางคืน ซูเฉินรู้สึกว่าร่างกายน่าจะรับโอสถเลือดเดือดได้อีกครั้ง จึงต้มโอสถเลือดเดือดใหม่หนึ่งถ้วย หลังดื่มหมด ซูเฉินก็ผ่านประสบการณ์เช่นเดียวกับตอนเช้า ฤทธิ์ยาใกล้เคียงกับตอนเช้า

ซูเฉินคาดว่าอาจเป็นเพราะระยะเวลาห่างกันสั้น ฤทธิ์ยาจึงเหมือนครั้งก่อน ไม่เช่นนั้นตามประสบการณ์ของเขา ฤทธิ์ยาครั้งที่สองควรจะลดลงมาก

แต่เขาไม่ได้สนใจ กลับชกมวยฝึกฝ่ามือต่อเพื่อเผาผลาญพลังยา จนถึงประมาณสี่ทุ่ม ซูเฉินจึงต้มยาโอสถเลือดเดือดขนานที่สาม

ตอนนี้ แม้จะเว้นระยะห่างพอสมควร แต่ก็รู้สึกชัดว่าร่างกายรับมือพลังยามหาศาลได้ยากขึ้น โชคดีที่สุดท้ายซูเฉินก็ทนได้ การกระทำเช่นนี้ส่งผลให้ซูเฉินนอนดึกมาก

วันรุ่งขึ้นประมาณเก้าโมงเช้า ซูเฉินเริ่มทำเหมือนเมื่อวาน ยืนหยัดกินโอสถเลือดเดือดวันละสามขนาน เป็นเช่นนี้จนถึงเช้าวันที่สี่ ซูเฉินเริ่มต้มโอสถเลือดเดือดขนานสุดท้าย

ผ่านการกินมาสามวัน ความก้าวหน้าในหน้าต่างสถานะขยับถึง 45 ขนานยาเพิ่มปราณโลหิต เหลือเพียงยาขนานสุดท้ายความก้าวหน้าก็จะเต็ม แล้วจะสามารถผสานฝีเท้าสายฟ้าและวิชาย่อโลกได้

เขารอคอยอย่างใจจดใจจ่อว่าหลังผสานวิชายุทธ์สองอย่างนี้ พลังของตนจะเพิ่มขึ้นเพียงใด

ยาขนานสุดท้ายกลืนลงคอไปอย่างง่ายดาย หน้าต่างสถานะเปลี่ยนแปลงตาม ความก้าวหน้าเต็มสมบูรณ์

ในจังหวะที่มันเปลี่ยนแปลง ซูเฉินรู้สึกสะท้านไปทั้งร่าง พลังภายในสายหนึ่งพลันเกิดขึ้นที่เท้า พุ่งจากฝ่าเท้าขึ้นสู่ร่างกาย

"ในที่สุด...พลังภายในสี่สาย!"

ซูเฉินแสดงสีหน้ายินดี แต่หลังจากพินิจพิเคราะห์อย่างละเอียด รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ จางหาย "น่าเสียดาย ยังไม่สามารถนำพลังภายในเข้าสู่อวัยวะภายในได้"

เขาคิดว่าด้วยพลังภายในสี่สายในร่างกาย น่าจะนำพลังภายในเข้าสู่อวัยวะภายในเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งได้ง่าย แต่หลังจากลองแล้วกลับทำไม่สำเร็จ

"แต่ยังไม่ถึงขีดจำกัด เกราะเหล็กยังเพิ่มขึ้นได้ ต้องใช้เงินสี่ร้อยตำลึง ข้ามีสามพันกว่าตำลึง พอแล้ว เช่นนั้น หน้าต่างสถานะ จ่ายเงิน เปิดโหมดง่ายให้ข้า"

หลังจากผิดหวังครู่หนึ่ง ซูเฉินก็ฮึดสู้อีกครั้ง หันสายตาไปที่หน้าต่างสถานะ

การใช้งานมานาน ทำให้ซูเฉินเข้าใจการผสานของหน้าต่างสถานะเบื้องต้น การผสานวิชาโดยทั่วไปจะเพิ่มจำนวนพลังภายในเท่านั้น ไม่ได้เพิ่มคุณภาพของพลังภายใน

เมื่อไม่ต้องผสานวิชา แค่จ่ายเงินอย่างเดียว จะเพิ่มคุณภาพของพลังภายใน

พร้อมกับความคิดของซูเฉิน เสียงเตือนจากหน้าต่างสถานะดังขึ้น:

[เปิดโหมดง่าย: แช่น้ำอุ่นหนึ่งชั่วโมง สามารถฝึกเกราะเหล็ก·ไม่สมบูรณ์ถึงชั้นที่ห้า]

แค่แช่น้ำร้อนเอง ซูเฉินไม่พูดพร่ำทำเพลงรีบต้มน้ำทันที

หลังต้มน้ำเสร็จ ซูเฉินก็แช่ตัวในน้ำร้อน หลับตาพักผ่อนจิตใจ เฝ้าดูความก้าวหน้าที่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในจังหวะที่หน้าต่างสถานะเปลี่ยนแปลง พลังภายในสี่สายในร่างกายซูเฉินก็เปลี่ยนแปลงตาม

ตูม! เมื่อเขาปล่อยพลังภายในออกมา ถังอาบน้ำขนาดใหญ่ทนแรงกดดันไม่ไหว พลันระเบิดแตก น้ำอาบกระจายเต็มพื้น

แต่บนใบหน้าซูเฉินไม่มีความตกใจแม้แต่น้อย กลับแสดงความยินดีตื่นเต้น