บทที่ 28 แสงจันทร์กระจ่าง ร่างแยกเงาโลกันตร์ ทักษะวิญญาณช่วงเริ่มต้นควรเป็นเช่นนี้

บทที่ 28 แสงจันทร์กระจ่าง ร่างแยกเงาโลกันตร์ ทักษะวิญญาณช่วงเริ่มต้นควรเป็นเช่นนี้

หลินชิงนั่งยองๆ อยู่ริมทะเลสาบ

เขาจ้องมองไปยังอู่เอ๋อร์และชิงจู๋ที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ตาไม่กระพริบ

เด็กหญิงตัวน้อยทั้งสองต่างขมวดคิ้วแน่น หน้าผากเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อผุดซึมออกมา

ความผันผวนของพลังวิญญาณรอบร่างกายของพวกนางปั่นป่วนไม่คงที่ พุ่งขึ้นและดิ่งลงราวกับรถไฟเหาะ

นี่คือช่วงเวลาที่คับขันที่สุด

พลังงานของวงแหวนวิญญาณระดับพันปีนั้นรุนแรงกว่าวงแหวนวิญญาณระดับร้อยปีมากนัก และไม่อาจยอมให้เกิดความผิดพลาดแม้เพียงนิดเดียวในระหว่างการดูดซับ

"พวกเจ้าต้องทำสำเร็จนะ..." หลินชิงพึมพำในใจ

ตอนที่เขาดูดซับวงแหวนวิญญาณแสนปีของตัวเองในอดีต เขายังไม่เคยรู้สึกประหม่าขนาดนี้มาก่อนเลยด้วยซ้ำ

ท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ลูกสาวทั้งสองคนของเขาดูดซับวงแหวนวิญญาณ และยังเป็นการดูดซับข้ามขั้นเป็นวงแหวนวิญญาณระดับพันปีอีกด้วย หากมีสิ่งใดผิดพลาด ผลลัพธ์ที่ตามมาจะเลวร้ายเกินกว่าจะรับไหว

...

เวลาค่อยๆ เคลื่อนผ่านไปทีละน้อย

แสงอาทิตย์อัสดงย้อมผิวน้ำในทะเลสาบจนกลายเป็นสีส้มอมแดง ก่อนจะค่อยๆ มืดสลัวลง

ดวงดาวไม่กี่ดวงเริ่มปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

หลินชิงยังคงเฝ้าคุ้มกันอยู่เคียงข้างพวกนาง ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

ทันใดนั้นเอง—แสงสีขาวเงินพลันสว่างวาบขึ้นบนร่างกายของอู่เอ๋อร์!

แสงนั้นนุ่มนวลและเจิดจ้า ราวกับแสงจันทร์ที่สาดส่องลงบนผิวน้ำ

ปานรูปพระจันทร์เสี้ยวบนหน้าผากของนางเริ่มกะพริบสลับสว่างและหม่นแสงลงเช่นกัน

ในเวลาไล่เลี่ยกัน ฝั่งของชิงจู๋ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นเช่นกัน

แสงสีเข้มอันลึกลับหลั่งไหลออกมาจากร่างกายของนาง และสามารถมองเห็นเงาร่างลางๆ ของวิฬาร์มังกรปรากฏขึ้นด้านหลังของนางได้อย่างเลือนลาง

เงาร่างนั้นปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่เท่านั้น แต่หลินชิงมองเห็นมันอย่างชัดเจน

"สำเร็จแล้ว!" หลินชิงรู้สึกถึงความปิติยินดีที่พุ่งพล่านขึ้นมาในใจ

ทันทีหลังจากนั้น คลื่นพลังวิญญาณสองสายก็ปะทุและแผ่กระจายออกมาจากเด็กหญิงทั้งสอง!

สายหนึ่งเย็นสบายและนุ่มนวล แฝงไว้ด้วยความเงียบสงบดั่งแสงจันทร์

อีกสายหนึ่งเย็นเยียบและรวดเร็ว เปี่ยมไปด้วยความลึกลับแห่งโลกันตร์

คลื่นทั้งสองสายเข้าปะทะกันแต่ไม่ได้หักล้างกันและกัน ทว่ากลับแผ่ขยายแยกออกจากกันอย่างเด่นชัด

ประสบความสำเร็จ!

อู่เอ๋อร์เป็นฝ่ายลืมตาขึ้นก่อน

ประกายแสงสีเงินพาดผ่านดวงตาของนาง ก่อนจะกลับคืนสู่สีดำขลับอันกระจ่างใสในทันที

"ท่านพ่อ!"

นางกระโดดตัวลอยขึ้นมาและโผเข้าสู่อ้อมกอดของหลินชิงราวกับลูกกระต่ายตัวน้อย

"ข้าทำสำเร็จแล้ว! ข้าทำสำเร็จแล้ว!"

ใบหน้าเล็กๆ ของนางแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น และดวงตาส่องประกายระยิบระยับราวกับดวงดาว

ชิงจู๋เองก็ลืมตาขึ้นเช่นกัน

นางไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่เดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็วและเงยหน้าขึ้นมองหลินชิง

ดวงตาคู่นั้นที่ปกติมักจะเย็นชาและนิ่งสงบ บัดนี้กลับส่องประกายด้วยความสุขความเบิกบานใจอันเจิดจ้า

มุมปากของนางถึงกับโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็กๆ

"ดี! ดีมากเลย!"

หลินชิงโอบกอดอู่เอ๋อร์ไว้ด้วยแขนข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างก็ลูบหัวชิงจู๋ด้วยความเอ็นดู

"มา พ่อขอดูหน่อยซิว่าตอนนี้พลังวิญญาณของพวกเจ้าอยู่ในระดับไหนแล้ว"

อู่เอ๋อร์หลับตาลงเพื่อสัมผัสดู ก่อนจะอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ "ท่านพ่อ! ข้าอยู่ระดับ 16 แล้วค่ะ!"

ชิงจู๋กล่าวเสียงเบาเช่นกัน "ระดับ 16"

"เยี่ยม!"

หลินชิงอดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มกว้าง

เพิ่งจะดูดซับวงแหวนวิญญาณวงแรกเสร็จก็พุ่งทะยานเข้าสู่ระดับ 16 ทันที!

ด้วยการมีพลังวิญญาณเต็มขั้นแต่กำเนิดเป็นรากฐาน บวกกับการเกื้อหนุนจากวงแหวนวิญญาณระดับพันปี และรากฐานที่ถูกทำให้มั่นคงด้วยกระดูกวิญญาณแสนปีในตอนแรก—ผลลัพธ์นี้ช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก!

พลันเขาก็นึกขึ้นได้ว่า ตอนที่พวกถังซานเพิ่งจะเริ่มต้นในเนื้อเรื่องเดิม พลังวิญญาณของพวกเขาก็ยังไม่ได้เพิ่มขึ้นรวดเร็วขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ

เป็นไปตามคาด จุดเริ่มต้นที่สูงส่งกว่าย่อมสร้างความแตกต่างได้อย่างแท้จริง

"แล้วทักษะวิญญาณล่ะ? ทักษะวิญญาณแรกของพวกเจ้าคืออะไรกันบ้าง?"

หลินชิงเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น

เขาอยากรู้อยากเห็นมากเกินไปแล้ว

ทักษะวิญญาณที่ได้มาจากวงแหวนวิญญาณระดับพันปี โดยเฉพาะวงแหวนที่เข้ากับวิญญาณยุทธ์ระดับสูงสุด ย่อมไม่มีทางเรียบง่ายอย่างแน่นอน

"ข้าก่อน ข้าก่อน! ให้ข้าพูดก่อนนะคะ!"

อู่เอ๋อร์แย่งยกมือขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวกับกำลังแย่งตอบคำถามในห้องเรียน

"ทักษะวิญญาณแรกของข้ามีชื่อว่า แสงจันทร์กระจ่าง ค่ะ!"

นางโคจรพลังวิญญาณเพื่อปลดปล่อยทักษะวิญญาณแรกของตัวเองทันที

แสงสีขาวเงินอันนุ่มนวลพลันสว่างไสวรอบร่างกายของนาง ราวกับนางกำลังสวมใส่ผ้าคลุมหน้าที่ถักทอมาจากแสงจันทร์

เสี้ยวพระจันทร์สีเงินดวงหนึ่งเบ่งบานขึ้นด้านหลังของนางเช่นกัน

"เมื่อข้าใช้ทักษะแสงจันทร์กระจ่าง ข้าจะสามารถฟื้นฟูพลังวิญญาณของตัวเองได้ 30% เพิ่มพละกำลังขึ้น 40% และเพิ่มความเร็วขึ้น 40% ค่ะ!"

อู่เอ๋อร์กระโดดโลดเต้นขณะอธิบาย การเคลื่อนไหวของนางดูเบาสบายกว่าเมื่อก่อนมากจริงๆ

"แล้วก็ยังมีอีกนะค๊า—"

นางลากเสียงยาวพลางเอ่ยขึ้นอย่างมีลับลมคมนัย

"ทักษะวิญญาณนี้ยังสามารถเพิ่มพลังให้คนอื่นได้ด้วยค่ะ เป้าหมายที่ได้รับการสาดส่องจากแสงจันทร์กระจ่างจะได้รับผลลัพธ์ครึ่งหนึ่ง!"

ขณะที่พูด นางก็ชี้ไปที่ชิงจู๋ที่อยู่ด้านข้าง ลำแสงจันทร์กระจ่างสายหนึ่งพุ่งออกจากเสี้ยวพระจันทร์สีเงินด้านหลังของนางและตกกระทบลงบนร่างของชิงจู๋ แสงสีเงินจางๆ พลันแผ่ซ่านปกคลุมร่างกายของชิงจู๋ในทันที

"เป็นยังไงบ้าง? รู้สึกเหมือนมีพละกำลังเพิ่มขึ้นและมีความเร็วมากขึ้นไหมคะ?" อู่เอ๋อร์เอ่ยถามอย่างตื่นเต้นพลางกะพริบตาปริบๆ

ชิงจู๋สัมผัสอย่างละเอียด ก่อนจะพยักหน้ารับ

"อืม พละกำลังของข้าเพิ่มขึ้นจริงๆ และความเร็วก็เพิ่มขึ้นด้วย"

"เย้! ยอดเยี่ยมไปเลย!" อู่เอ๋อร์หมุนตัวไปรอบๆ ด้วยความดีใจ

หลินชิงเฝ้ามองจากด้านข้างดวงตาเป็นประกาย

ให้ตายเถอะ!

ทั้งฟื้นฟูพลังวิญญาณ ทั้งเพิ่มพละกำลัง ทั้งเพิ่มความเร็ว และยังมีผลลัพธ์ในการสนับสนุนกลุ่มอีกด้วย!

ทักษะวิญญาณแรกนี้ช่างครอบคลุมเกินไปแล้วไม่ใช่หรือ? มันราวกับถูกสร้างขึ้นมาเพื่อการต่อสู้แบบเป็นทีมโดยเฉพาะเลยทีเดียว

"อู่เอ๋อร์เก่งมาก!" หลินชิงเอ่ยชมจากใจจริง "ทักษะวิญญาณนี้เหมาะสมกับเจ้ามาก มันรวมเอาทั้งการเพิ่มพลังและการสนับสนุนเข้าด้วยกัน ในอนาคตมันจะมีประโยชน์อย่างมากในการต่อสู้แบบเป็นทีม"

"ฮี่ๆ~" อู่เอ๋อร์ใบหน้าแดงระเรื่อยิ่งกว่าเดิมเพราะคำชม นางยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวสะอาด

หลังจากอู่เอ๋อร์อวดความสามารถเสร็จ ชิงจู๋ก็เอ่ยขึ้นเสียงเบา "ทักษะวิญญาณของข้ามีชื่อว่า ร่างแยกเงาโลกันตร์"

สิ้นเสียงของนาง พลังวิญญาณก็พุ่งพล่าน และนางก็เปิดใช้งานทักษะวิญญาณแรกของตัวเองเช่นกัน

วินาทีต่อมา—

"ฟุบ ฟุบ ฟุบ!"

เงาร่างสามสายที่มีลักษณะหน้าตาเหมือนกับชิงจู๋ทุกประการ พลันปรากฏขึ้นด้านข้างของนางพร้อมกัน!

ชิงจู๋ทั้งสี่คนยืนเรียงกันเป็นหน้ากระดาน ท่วงท่าและสีหน้าท่าทางไม่มีสิ่งใดแตกต่างกันเลยแม้แต่น้อย

ดวงตาของหลินชิงสว่างวาบขึ้นมาทันที

"นี่... นี่คือร่างแยกงั้นหรือ? ชิงจู๋ เจ้าสามารถสร้างร่างแยกเช่นนี้เพิ่มได้อีกกี่ร่าง?"

"ใช่ค่ะ ทักษะวิญญาณแรกของข้าคือการสร้างร่างแยก" ชิงจู๋คนที่อยู่ตรงกลางพยักหน้า นี่คือร่างต้น "ในตอนนี้ข้าสามารถสร้างร่างแยกได้สูงสุด 3 ร่าง และแต่ละร่างก็มีพลังส่วนหนึ่งของข้าอยู่ด้วย"

ขณะที่นางพูด ชิงจู๋ทั้งสี่ร่างก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน ร่างหนึ่งหลบไปทางซ้าย ร่างหนึ่งกระโดดไปทางขวา ร่างหนึ่งพุ่งทะยานไปข้างหน้า และอีกร่างหนึ่งยังคงยืนอยู่กับที่ การเคลื่อนไหวลื่นไหลและเป็นธรรมชาติ จนไม่อาจแยกแยะได้เลยว่าร่างไหนคือร่างจริงและร่างไหนคือร่างปลอม

ชิงจู๋สลายร่างแยกและอธิบายต่อ "ร่างแยกแต่ละร่างมีพละกำลัง 50% ของร่างต้น ร่างแยกสามารถแยกย้ายกันปฏิบัติการได้อย่างอิสระและสามารถโจมตีได้เช่นกัน แต่ระยะเวลาคงอยู่ไม่นานนัก ในตอนนี้สามารถคงอยู่ได้ประมาณครึ่งก้านธูป ขณะเดียวกัน เมื่อวงแหวนวิญญาณเพิ่มขึ้น ข้าจะสามารถเพิ่มร่างแยกได้อีก 1 ร่าง และเพิ่มพละกำลังของร่างแยกขึ้นอีก 5%"

"ทักษะวิญญาณนี้คล้ายคลึงกับทักษะวิญญาณที่สามของจูจู๋ชิงในเนื้อเรื่องเดิมอยู่บ้าง แต่เห็นได้ชัดว่าทรงพลังกว่า" หลินชิงพึมพำในใจ "มันแทบจะเป็นเวอร์ชันอัปเกรดที่เหนือกว่าเลยทีเดียว"

สิ่งสำคัญคือทักษะวิญญาณนี้มีศักยภาพในการเติบโต ไม่เพียงแต่จำนวนร่างแยกจะสามารถเพิ่มขึ้นได้ แต่พละกำลังของร่างแยกก็สามารถเติบโตได้เช่นกัน

เขาเลื่อนตัวลงไปนั่งยองๆ และมองชิงจู๋อย่างจริงจัง

"ชิงจู๋ ทักษะวิญญาณของเจ้าตัวนี้ก็ทรงพลังมากเช่นกัน! ในอนาคตเจ้าต้องฝึกฝนให้หนักและใช้ร่างแยกเหล่านี้จนกว่าจะเชี่ยวชาญอย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อถึงเวลาต้องต่อสู้จริง คู่ต่อสู้จะไม่มีทางแยกแยะได้เลยว่าร่างไหนคือตัวเจ้า"

ชิงจู๋พยักหน้าอย่างหนักแน่น รอยยิ้มอันสดใสที่หาได้ยากปรากฏขึ้นบนใบหน้าเล็กๆ ของนาง เห็นได้ชัดว่าตัวนางเองก็ชื่นชอบทักษะวิญญาณนี้มากเช่นกัน

หลินชิงอารมณ์ดีเป็นอย่างยิ่ง ทักษะวิญญาณของลูกสาวทั้งสามคนล้วนเหนือความคาดหมายของเขา และพวกมันยังเหมาะสมกับพวกนางเป็นพิเศษอีกด้วย

ทักษะวิญญาณในช่วงเริ่มต้นควรจะเป็นประเภทนี้—ใช้งานได้หลากหลายและมีศักยภาพในการเติบโตสูง

สิ่งเหล่านั้นอย่างเช่น ทักษะลูกบอลเพลิง หรือ ศรวายุ ซึ่งเป็นทักษะวิญญาณสายโจมตีล้วนๆ อาจจะดูน่าเกรงขามในช่วงเริ่มต้น แต่โดยพื้นฐานแล้วจะไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิงในช่วงท้าย มันเป็นการสิ้นเปลืองวงแหวนวิญญาณโดยเปล่าประโยชน์อย่างแท้จริง

พวกมันจะไปเทียบกับทักษะวิญญาณพิเศษเหล่านี้อย่างการเพิ่มพลังหรือการสร้างร่างแยกได้อย่างไร? ทักษะเหล่านี้สามารถใช้งานได้ยาวนานไปจนถึงช่วงท้ายสุดของเส้นทางโดยไม่ล้าสมัยเลยทีเดียว