บทที่ 11 ท้าทายขีดจำกัดที่เป็นไปไม่ได้ การดูดซับวงแหวนวิญญาณเก้าหมื่นปีสามวงพร้อมกัน
บทที่ 11 ท้าทายขีดจำกัดที่เป็นไปไม่ได้ การดูดซับวงแหวนวิญญาณเก้าหมื่นปีสามวงพร้อมกัน
บทที่ 11 ท้าทายขีดจำกัดที่เป็นไปไม่ได้ การดูดซับวงแหวนวิญญาณเก้าหมื่นปีสามวงพร้อมกัน
วงแหวนวิญญาณเก้าหมื่นปี!
แถมยังมีตั้งสามวงเสียด้วย!
หลินชิงจ้องมองพวกมัน นัยน์ตาของเขาสว่างจ้าอย่างน่ากลัว และหัวใจก็เต้นกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง
เขาบำเพ็ญเพียรจนถึงระดับแปดสิบสอง และการจัดเรียงวงแหวนวิญญาณของเขาก็ถือว่าไม่เลวเลย
แต่ของระดับจุดสูงสุดเช่นนี้ ที่อยู่ตรงปากประตูของขีดจำกัดหนึ่งแสนปีพอดี เขาเพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรก
หลังจากรอคอยมาเนิ่นนาน ในที่สุดเขาก็ก้าวมาถึงจุดนี้ได้สำเร็จ!
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก อากาศในป่าที่ทั้งชื้นและเย็นไหลเข้าสู่ปอด ช่วยข่มความตื่นเต้นที่กำลังพลุ่งพล่านไว้ได้อย่างหวุดหวิด
หัวของวัวอสรพิษมรกตส่ายไปมาเบาๆ
พลังที่มองไม่เห็นอันอ่อนโยนแต่ยากจะต้านทานได้ นำพาเด็กหญิงตัวน้อยทั้งสามคนที่ถูกปกป้องอยู่ภายในม่านพลังให้เข้ามาใกล้ๆ
ม่านพลังเลือนหายไปอย่างไร้สุ้มเสียง
"ท่านพ่อ!"
"ท่านพ่อ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?"
ร่างเล็กจ้อยสามร่างโผเข้าหาเขาทันทีราวกับลูกนกตัวน้อยๆ
หลินอู่เอ๋อร์วิ่งมาถึงเป็นคนแรก มือน้อยๆ ของนางแตะแขนขวาที่ยังคงร้อนระอุของหลินชิงอย่างระมัดระวัง ซึ่งยังมีร่องรอยของเกล็ดมังกรหลงเหลืออยู่ ใบหน้าเล็กๆ ของนางเต็มไปด้วยความกังวล
หลินโหรวโหรวเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำ และเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ท่านพ่อเหนื่อยไหมคะ?"
หลินชิงจู๋ไม่ได้เอ่ยสิ่งใด นางเป็นคนที่เงียบขรึมที่สุดอยู่เสมอ
เด็กหญิงตัวน้อยเพียงแค่หยิบผ้าเช็ดหน้าสะอาดๆ ออกมาจากอกเสื้อ เขย่งปลายเท้าขึ้น และค่อยๆ ซับหยาดเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าผากของหลินชิงอย่างตั้งใจ
ความเหนื่อยล้าและความตึงเครียดเพียงเล็กน้อยในใจของหลินชิงพลันถูกกระแสความอบอุ่นนี้ชะล้างไปจนหมดสิ้น
บุตรสาวสุดที่รักทั้งสามคนนี้เปรียบเสมือนเสื้อกันหนาวตัวน้อยๆ ที่มอบความอบอุ่นให้เขาจริงๆ
เขาส่งยิ้มที่แม้จะดูเหนื่อยล้าแต่ก็อ่อนโยนอย่างที่สุดให้แก่พวกนาง
"พ่อไม่เป็นไรลูก แค่เหนื่อยไปหน่อย พักสักเดี๋ยวก็หายแล้ว"
หลังจากกล่าวจบ เขาก็หันไปหาวัวอสรพิษมรกตและมหาวานรยักษ์ไททัน ประสานมือคารวะอย่างเคร่งขรึม
เขาย่อตัวลงต่ำและกล่าวอย่างสัตย์จริง "ต้าหมิง เอ้อร์หมิง ข้าเป็นหนี้พวกเจ้าแล้วในคราวนี้ คำขอบคุณใดก็ไม่อาจเทียบเทียมได้ ข้า หลินชิง จะจดจำไว้ในใจเสมอ"
เขาหยุดชะงัก ชำเลืองมองวงแหวนวิญญาณที่ลอยอยู่ทั้งสามวง สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นจริงจัง
"การดูดซับวงแหวนวิญญาณทั้งสามวงนี้หลังจากนี้คงต้องใช้ความพยายามไม่น้อย และความวุ่นวายก็คงจะไม่เล็กเช่นกัน"
"ข้าไม่ได้หวาดกลัวต่อตัวเองหรอก แต่บุตรสาวทั้งสามของข้า... และข้าเองก็ไม่อาจเสียสมาธิระหว่างการดูดซับได้... ข้าขอฝากความปลอดภัยของพวกนางไว้กับพวกเจ้าทั้งหมดในช่วงเวลานี้ด้วย!"
หัวขนาดมหึมาของวัวอสรพิษมรกตพยักหน้ารับอย่างช้าๆ
"มีข้ากับเอ้อร์หมิงคอยคุ้มกันอยู่ที่นี่ จะไม่มีผู้ใดกล้าเข้ามารบกวนเจ้าหรอก"
มหาวานรยักษ์ไททัน เอ้อร์หมิง ก็เข้าใจสถานการณ์และส่งเสียงคำรามต่ำตอบรับเช่นกัน
จากนั้นมันก็ยื่นหมัดขนาดเท่าโม่หินออกมา และทุบอกหนาๆ ของมันสองครั้ง เป็นเชิงบอกว่าปล่อยให้เป็นหน้าที่ของมันเอง
หลังจากทุบอกเสร็จ มันก็หันร่างอันใหญ่โตของมันทันที ดวงตายักษ์ดุจระฆังทองแดงกวาดมองไปรอบๆ ป่าอันมืดมิดอย่างระแวดระวัง
ไอหมอกสีขาวพ่นออกจากรูจมูก ทำให้มันดูราวกับเทพพิทักษ์ประตูที่พึ่งพาได้และน่าเกรงขามที่สุด
เมื่อเห็นจ้าวแห่งผืนป่าทั้งสองเตรียมพร้อมเช่นนี้ หินก้อนสุดท้ายในใจของหลินชิงก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นในที่สุด
เขาไม่ลังเลอีกต่อไปและก้าวเข้าไปยืนตรงกลางระหว่างวงแหวนวิญญาณเก้าหมื่นปีทั้งสามวงที่หมุนวนอย่างช้าๆ และเปี่ยมไปด้วยพลังงานที่พลุ่งพล่าน
เขานั่งขัดสมาธิลง
พื้นดินยังคงชื้นแฉะเล็กน้อย อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของดินและหญ้าเขียวขจี แต่ในยามนี้เขากลับไม่รับรู้ถึงสิ่งเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย
เขาหลับตาลง ปรับลมหายใจ ค่อยๆ เข้าสู่จังหวะการหายใจเข้าและออกที่ลึกและยาวนาน
พลังวิญญาณในร่างกายของเขาที่แทบจะเหือดแห้ง เริ่มฟื้นฟูทีละน้อยเมื่อเคล็ดวิชาเริ่มทำงานอย่างช้าๆ ราวกับสายน้ำสายเล็กๆ ที่ไหลมารวมกันอีกครั้ง
เขารู้ดีว่าสิ่งที่รออยู่เบื้องหน้าคือความท้าทายที่แท้จริง—นี่คือการข้ามผ่านเส้นขีดจำกัดที่ต้องเดิมพันด้วยชีวิต
ดูดซับวงแหวนวิญญาณเก้าหมื่นปีสามวงพร้อมกันงั้นหรือ?
ในประวัติศาสตร์ของทวีปโต้วหลัว คงไม่เคยมีผู้ใดกล้ากระทำการเยี่ยงนี้ และไม่เคยมีใครมี 'โชคดี' เช่นนี้มาก่อน
ใครๆ ก็สามารถคำนวณได้ว่าความเสี่ยงนั้นมหาศาลเพียงใด มันคือการรอดพ้นจากความตายอย่างเฉียดฉิวโดยแท้
ทว่าในแววตาของเขากลับไม่มีความขลาดกลัวแม้แต่น้อย กลับมีแต่เปลวเพลิงที่ลุกโชนอยู่ภายใน
ความหวาดกลัวหรือ? มันสายไปเสียแล้ว
เขาต้องทำให้สำเร็จ!
วงแหวนวิญญาณจะสลายไปในเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง เขาไม่สามารถรอที่จะดูดซับมันทีละวงได้
เพื่อให้อู่เอ๋อร์และคนอื่นๆ มีอนาคตที่มั่นคงยิ่งขึ้น และเพื่อตัวเขาเองที่จะได้มีที่ยืนในโลกใบนี้อย่างแท้จริงและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
หลังจากผ่านไปประมาณสิบนาที จู่ๆ หลินชิงก็ลืมตาขึ้น
ประกายแสงอันแหลมคมสว่างวาบขึ้นในดวงตา ราวกับสายฟ้าสีทองที่แหวกผ่านค่ำคืนอันมืดมิด
พลังวิญญาณของเขาฟื้นฟูขึ้นมาก และสภาพจิตใจก็ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแล้ว
"ถึงเวลาแล้ว"
เขาสื่อสารด้วยเจตนารมณ์
พลังของวิญญาณยุทธ์มังกรทองตื่นตัวเต็มที่และถูกดึงออกมาจากภายในร่างกายของเขา
แรงดึงดูดอันทรงพลังและเป็นเอกลักษณ์แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของเขาพร้อมๆ กัน เข้าครอบคลุมวงแหวนวิญญาณสีดำทั้งสามที่ลอยอยู่กลางอากาศซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งพลังได้อย่างแม่นยำ
"มาเลย!"
หลินชิงตะโกนก้องในใจ
เพื่อเป็นการปลุกใจตัวเอง
และเพื่อเป็นการเรียกหาวงแหวนวิญญาณ
พลังวิญญาณถูกกระตุ้นขึ้น
วงแหวนวิญญาณเก้าหมื่นปีของจักรพรรดิมดจวินเชียนทั้งสามวงที่เคยลอยนิ่งสงบ จู่ๆ ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ราวกับเกลียวคลื่นสีดำสามสายที่ถูกดึงดูดด้วยพลังอันมหาศาลที่มองไม่เห็น พวกมันส่งเสียงหวีดหวิวและหมุนวน พุ่งทะยานเข้าหาหลินชิงที่นั่งอยู่ตรงกลาง
พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวที่มากพอจะทำให้ราชทินนามพรหมยุทธ์ทั่วไปตัวระเบิดตายได้ กลืนกินเขาเข้าไปจนมิดในทันที!
วงแหวนวิญญาณเก้าหมื่นปีทั้งสามวง ดำมืดดุจห้วงอเวจี ขอบวงแหวนทอประกายแสงสีแดงอันยั่วยวน ในที่สุดก็ค้นพบเจ้านายของพวกมันแล้ว
ราวกับงูยักษ์สีดำที่หิวโหย พวกมันทั้งหมดพุ่งทะลวงเข้าสู่ร่างกายของหลินชิงพร้อมๆ กันอย่างดุดัน!
ให้ตายเถอะ รสชาติของห้วงเวลานั้นช่างทรมานเจียนตายจริงๆ
มันช่าง...!
ความเจ็บปวดที่ไม่อาจบรรยายได้ระเบิดขึ้นจากช่องว่างระหว่างกระดูกและภายในเส้นลมปราณของเขา!
มันรู้สึกราวกับมีเหล็กแหลมร้อนระอุจิ้มทะลวงเข้าไปในทุกตารางนิ้วของร่างกายอย่างรุนแรงและเชื่องช้า
พลังวิญญาณที่มาพร้อมกับวงแหวนวิญญาณทั้งสามนั้น ราวกับฝูงม้าป่าที่หลุดจากการควบคุม วิ่งพล่านไปทั่วร่างกาย ทั้งเตะทั้งเหยียบไปทุกที่
หลินชิงรู้สึกราวกับอวัยวะภายในและโครงกระดูกทั้งหมดของเขากำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยพละกำลังอันป่าเถื่อนนี้ ราวกับลูกโป่งที่ถูกเป่าลมจนถึงขีดสุด
"อึก—อ๊าก!"
เขากัดฟันแน่น แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะครางออกมาด้วยความเจ็บปวดจากก้นบึ้งของลำคอ
เส้นเลือดบนหน้าผากของเขาปูดโปน ราวกับไส้เดือนที่กำลังชอนไชอยู่ใต้ผิวหนัง
กล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างหดเกร็งจนถึงขีดสุด และมีหยาดเลือดเล็กๆ ซึมออกมาจากผิวหนัง ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ความเจ็บปวดนี้รุนแรงกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้ถึงสิบเท่า!
ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือวงแหวนวิญญาณเก้าหมื่นปีถึงสามวงที่กำลังออกฤทธิ์พร้อมกัน
เมื่อพลังงานทับซ้อนกัน ผลลัพธ์จึงไม่ใช่แค่การบวกธรรมดา แต่มันคือการทวีคูณอย่างมหาศาล
"โฮก!!"
ในขณะที่เขารู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ จู่ๆ เสียงคำรามของมังกรอันน่าเกรงขามก็ดังระเบิดขึ้นจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ!
เสียงนั้นราวกับหลับใหลมาเนิ่นนานนับหมื่นปี เพิ่งจะตื่นขึ้นมาในตอนนี้
ตามมาด้วยแสงสีทองเจิดจรัสที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของเขาโดยสิ้นเชิง พวยพุ่งออกมาจากทุกรูขุมขนพร้อมกับเสียงระเบิดดังก้อง!
วิญญาณยุทธ์มังกรทองปกป้องเจ้านายของมันโดยอัตโนมัติ เข้าสถิตร่างของเขาอย่างห้าวหาญ!
ดวงตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นดวงตงมังกรสีทองอันสง่างาม เปล่งประกายสีทองในพริบตา
ที่สองข้างหน้าผาก เขามังกรคู่เล็กแต่แข็งแกร่งแทงทะลุผิวหนังออกมา
ที่ฐานกระดูกสันหลัง หางมังกรอันทรงพลังและแข็งแกร่งสะบัดออก
เกล็ดมังกรทองละเอียดและแข็งแกร่ง ราวกับชุดเกราะที่งดงามที่สุด ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวร่างกายของเขา
คลื่นพละกำลังขั้นสุดยอด ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากส่วนลึกที่สุดของสายเลือดและอยู่เหนือสรรพสิ่งทั้งปวง จุติลงมาพร้อมกับการสถิตร่างของวิญญาณยุทธ์!
พลังนี้ทรงอำนาจเกินเปรียบ มันแทรกซึมเข้าสู่สมรภูมิอันวุ่นวายภายในร่างกายของเขาอย่างดุดัน
ราวกับแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ มันเริ่มกดทับและควบคุมกระแสพลังวิญญาณที่บ้าคลั่งทั้งสามสายนั้นอย่างดิบเถื่อนแต่ได้ผลชะงัด
แปลกยิ่งนัก
ความเจ็บปวดแสนสาหัสที่รู้สึกราวกับร่างกายกำลังถูกฉีกกระชาก
ภายใต้การกดทับของกลิ่นอายมังกรอันบริสุทธิ์และน่าเกรงขามนี้ กลับเริ่มทุเลาลงและสงบลงอย่างรวดเร็ว
หลินชิงเพิ่งจะเริ่มถอนหายใจด้วยความโล่งอก คิดในใจว่า 'ท่านพ่อวิญญาณยุทธ์นี่พึ่งพาได้จริงๆ'
แต่ยังไม่ทันขาดคำ สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไปอีกครั้ง
ช่วงเวลาที่ยากลำบากของจริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!
เขารู้สึกเพียงว่าจิตสำนึกของเขาทรุดตัวลงอย่างกะทันหันด้วยเสียง 'ตึง'
ราวกับมีใครเตะเขาตกหน้าผาลงสู่ห้วงทะเลลึกอันไร้ที่สิ้นสุด
แสงสว่างเลือนหายไปในพริบตา
เหลือเพียงแรงกดดันอันมหาศาลและความมืดมิด
ห้วงทะเลแห่งจิตวิญญาณของเขาปั่นป่วนอย่างหนักในเวลานี้
'ผิวน้ำ' ที่เคยเงียบสงบ บัดนี้กลับมีเกลียวคลื่นอันเกรี้ยวกราดม้วนตัวขึ้น
พายุพัดโหมกระหน่ำ ทำให้เกลียวคลื่นสีดำก่อตัวสูงหลายสิบเมตร เป็นภาพราวกับวันสิ้นโลก
และภายใน 'เกลียวคลื่น' อันรุนแรงเหล่านี้ มีเงาจิตวิญญาณขนาดยักษ์อันน่าเกลียดน่ากลัวสามร่าง แผ่รังสีแห่งความอาฆาตแค้นและความบ้าคลั่งออกมาอย่างไม่สิ้นสุด
พวกมันเปรียบเสมือนภูตผีปีศาจที่คลานออกมาจากขุมนรกชั้นต่ำที่สุด แหวกว่ายฝ่าเกลียวคลื่นและแผดเสียงคำรามขณะพุ่งทะยานเข้าหาเขา!
รูปลักษณ์ของพวกมันคล้ายคลึงกับจักรพรรดิมดจวินเชียนทั้งสามตัวเมื่อครู่นี้อย่างลางเลือน
แต่บัดนี้ สิ่งที่เหลืออยู่คือความเกลียดชังอันบริสุทธิ์
ดวงตาของพวกมันถูกแทนที่ด้วยกลุ่มแสงสีแดงฉานสองกลุ่ม จ้องเขม็งไปที่จิตสำนึกหลักของหลินชิงอย่างไม่วางตา