บทที่ 60 ฝีเท้าสายฟ้าขั้นสูงสุด กับเกราะเหล็กชั้นที่สาม

บทที่ 60 ฝีเท้าสายฟ้าขั้นสูงสุด กับเกราะเหล็กชั้นที่สาม

ซูเฉินคุ้นเคยกับน้ำเสียงทางการของเถาเหวินเสวียนเป็นอย่างดี เมื่อเขาเข้ามา ซูเฉินจึงชูศีรษะของเว่ยเจี๋ยให้ดูทันที

"กรี๊ด!"

ศีรษะกลิ้งตกลงพื้นส่งเสียงทึบ ใบหน้าของเว่ยเจี๋ยที่เหมือนปลาตายปรากฏชัด กลิ่นคาวเลือดผสมกลิ่นเหม็นเน่าลอยคลุ้งในอากาศ

สาวใช้ที่อยู่ข้าง ๆ เห็นดังนั้นก็กรีดร้องด้วยความตกใจ รีบยกมือปิดจมูกด้วยสีหน้าหวาดกลัว

อาลักษณ์ที่กำลังนั่งสนทนากับซูเฉินผุดลุกขึ้นทันทีที่เห็นศีรษะของเว่ยเจี๋ย สีหน้าแปรเปลี่ยนหลายครั้งก่อนจะเคร่งขรึมในที่สุด

เถาเหวินเสวียนดูจะรับมือได้ดีกว่า เขาจ้องศีรษะของเว่ยเจี๋ยอยู่นาน ก่อนหันไปมองซูเฉินพลางยิ้มบาง ๆ "ท่านหยางช่างเก่งกาจนัก แม้แต่คนอย่างเว่ยเจี๋ยยังพ่ายแพ้แก่ท่าน นับเป็นโชคดีของศาลว่าการเรา!"

"เข้ามา!"

หลังจากกล่าวชม เถาเหวินเสวียนก็เรียกคนรับใช้ให้นำเงินสามร้อยตำลึงที่เตรียมไว้มา แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เงินสด แต่เป็นตั๋วแลกเงิน

ซูเฉินตรวจสอบตั๋วแลกเงินแล้วเก็บเข้าอก ก่อนกล่าวลาเถาเหวินเสวียน "ท่านเจ้าเมือง ข้าน้อยยังมีธุระต้องทำ จึงขอตัวก่อน หากท่านมีงานเช่นนี้อีก ขอเพียงราคาเหมาะสม ก็สามารถเรียกใช้ข้าน้อยได้"

สามร้อยตำลึงต่อครั้ง ราคานี้ทำให้ซูเฉินรู้สึกสนใจ จึงกล่าวประโยคนั้นกับเถาเหวินเสวียน ซึ่งเมื่อได้ยินก็ยิ้มกว้าง "ได้เลย ได้เลย อาลักษณ์ เจ้าไปส่งท่านหยางด้วย!"

"ขอรับ!" อาลักษณ์พยักหน้ารับ

ซูเฉินไม่ได้ใส่ใจนัก แต่ขณะก้าวเท้าจะออกไป เขาก็ชะงักและหันกลับไปมองเถาเหวินเสวียน

"ท่านหยาง มีเรื่องอื่นอีกหรือ?" เถาเหวินเสวียนถามเมื่อเห็นดังนั้น

ซูเฉินตอบ "ระหว่างสังหารเว่ยเจี๋ย ข้าน้อยบังเอิญได้ข่าวบางอย่าง ไม่ทราบว่าท่านเจ้าเมืองสนใจจะฟังหรือไม่?"

"ข่าวอะไร?" เถาเหวินเสวียนหลุดปากถามทันที แต่รีบตั้งสติและยิ้มบาง "ข้าจะให้สิบตำลึงเพื่อซื้อข่าวจากท่านหยาง ว่าอย่างไร?"

"ข่าวนี้เกี่ยวข้องกับลัทธิปรโลก"

"ยี่สิบตำลึง!" เถาเหวินเสวียนเม้มปากพลางชูนิ้วสองนิ้ว

ซูเฉินยิ้มรับ ละเว้นรายละเอียดการต่อสู้กับเว่ยเจี๋ย แล้วเล่าเรื่องที่เว่ยเจี๋ยพบกับชายชุดดำสองคนให้เถาเหวินเสวียนฟัง

เถาเหวินเสวียนฟังแล้วครุ่นคิด สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นเรื่อย ๆ แต่เขาไม่ได้ซักไซ้มากไป กลับกล่าวกับซูเฉิน "ขอบคุณท่านหยาง ข่าวนี้สำคัญมากสำหรับข้า ข้าจะไปส่งท่านด้วยตัวเอง"

พูดจบก็เดินออกมากับซูเฉิน โดยมีอาลักษณ์ตามหลังมาเงียบ ๆ

ทั้งสามเดินออกจากศาลว่าการ ซูเฉินโบกมือ "ไม่ต้องมาส่งแล้ว!"

จากนั้นก็หันหลังจากไปภายใต้สายตาของทั้งสอง เถาเหวินเสวียนมองแผ่นหลังของซูเฉินที่ห่างออกไป พลางกล่าวเบา ๆ "ส่งคนฉลาด ๆ ตามเขาไป สืบให้รู้ว่าเขาเป็นใครกันแน่"

"ขอรับ!"

หลังออกจากศาลว่าการไม่นาน ซูเฉินก็รู้สึกว่ามีคนแอบตามเขาอยู่

วิชาการติดตามของอีกฝ่ายเหนือกว่าพวกในเมืองหลานเยี่ยมาก รักษาระยะห่างได้เหมาะเจาะ ยากที่จะสังเกตเห็น

หากไม่ใช่เพราะซูเฉินระมัดระวังตัวอยู่เสมอ แม้แต่เขาก็คงไม่อาจรู้ตัว

หลังจากพาอีกฝ่ายวนเวียนไปตามถนนรอบหนึ่ง คนติดตามก็หายไปอย่างกะทันหัน ทำให้ซูเฉินสงสัย ยอมแพ้เร็วขนาดนี้เชียวหรือ?

โชคดีที่ซูเฉินยังระวังตัวอยู่ ไม่รีบจากไป ไม่นานก็พบว่ามีคนแปลกหน้าอีกคนตามเขา

"ดูเหมือนพวกเขาจะรู้ว่าข้ารู้ตัวแล้ว จึงเปลี่ยนคนติดตาม" ซูเฉินส่ายหน้า อดทึ่งไม่ได้ วิชาติดตามระดับนี้ หากเป็นคนอื่นคงถูกหลอกไปแล้ว

แต่เขาไม่ได้ใส่ใจนัก กลับเข้าโรงเตี๊ยมกินดื่มอิ่มหนำ แล้วจึงออกเดินทาง

ใช้เวลาเท่าหนึ่งก้านธูป สลัดคนติดตามทิ้งได้ ซูเฉินเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วแทรกตัวหายไปในฝูงชน กลับถึงบ้าน

บนโต๊ะมีเงินกองหนึ่ง เป็นผลงานครึ่งเดือนที่ผ่านมาของเขา

"ศีรษะเว่ยเจี๋ยสามร้อยตำลึง ข่าวยี่สิบตำลึง ค้นศพได้สามสิบเก้าตำลึง รวมกับเงินที่มีอยู่ รวมสามร้อยเจ็ดสิบเจ็ดตำลึง!"

หลังนับเงินเสร็จ ซูเฉินหันไปมองตำราลับที่ได้มา จริง ๆ แล้วก็แค่กระดาษไม่กี่แผ่น

หลังอ่านสักพัก ซูเฉินจึงรู้ว่าตำรานี้ชื่อว่า 'ฝีเท้าสายฟ้า'

ชื่อนี้อาจไม่ถูกต้องนัก เป็นเพียงชื่อที่ซูเฉินตั้งขึ้นจากเนื้อหาในตำรา

แต่ถึงไม่ใช่ชื่อนี้ก็คงไม่ต่างกันมาก เพราะเขาได้สัมผัสพลังขาของเว่ยเจี๋ยมาแล้ว มันแข็งแกร่งมาก!

"กระดาษพวกนี้ถูกสลับลำดับ คงเป็นฝีมือเว่ยเจี๋ยตั้งใจทำ"

ซูเฉินอ่านหลายรอบจึงสรุปได้ โชคดีที่เพียงสลับลำดับไม่ได้ขาดหาย เขาใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงจัดเรียงตำราจนเสร็จ กระทั่งแสดงบนระบบจึงโล่งใจ

"วิชานี้พอดีเติมเต็มวิชาฝีเท้าของข้า ไม่เพียงเพิ่มความเร็วในการเดินทาง ยังเพิ่มพลังโจมตีของขา สำหรับข้าแล้วเป็นวิชาที่ดีทีเดียว!"

ซูเฉินคิดเช่นนั้น ด้วยวิจารณญาณในตอนนี้ เขาย่อมเห็นข้อดีข้อเสียของวิชานี้ เมื่อฝึกสำเร็จ พลังของเขาจะเพิ่มขึ้นมาก

"ฝึกเกราะเหล็กก่อน ถ้ามีเหลือค่อยฝึกฝีเท้าสายฟ้า"

หลังคิดสักครู่ ซูเฉินก็ตัดสินใจ เขาเติมเงินสองร้อยตำลึง เปิดโหมดง่าย แช่น้ำอุ่นครึ่งชั่วโมง ยกระดับเกราะเหล็กขึ้นชั้นที่สาม

ระบบอัพเดท: [วิชา: เกราะเหล็ก·ไม่สมบูรณ์ 0 ครั้ง (วิชากระดองเต่าขั้นสูงสุด+ยาเพิ่มปราณโลหิต 20 ส่วน/ครั้ง)]

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ซูเฉินตกใจ ไม่คิดว่าการยกระดับเกราะเหล็กครั้งหน้าจะกลับไปใช้ยาเพิ่มปราณโลหิตและวิชาขั้นสูงสุดอีก หลังจากประหลาดใจ เขาก็รู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ซื้อหญ้าโลหิตแดงมาเพิ่ม

"หญ้าโลหิตแดงเหลือหกส่วน ปรุงยาได้แค่หกส่วน ยังขาดอีกสิบสี่ส่วน เฮ้อ คงต้องไปเมืองโอสถอีกรอบ"

ซูเฉินรู้สึกจนใจ แต่สุดท้ายก็ยอมรับ ไปมาแล้วครั้งหนึ่ง ไปอีกครั้งก็ไม่เป็นไร ขอเพียงได้เพิ่มพลัง ไปกี่ครั้งก็ยอม

"ยังมีเงินเหลือ เอาไปอัพเกรดฝีเท้าสายฟ้าให้ถึงขีดสุดเลย"

มองเงินบนโต๊ะ ซูเฉินเริ่มเติมเงินให้ฝีเท้าสายฟ้า โหมดง่ายคือการเตะ แบ่งเป็นห้าสิบครั้ง หนึ่งร้อยครั้ง และหนึ่งร้อยห้าสิบครั้ง สำหรับซูเฉินแล้วง่ายเหมือนดื่มน้ำ เขาทำเสร็จอย่างรวดเร็ว

การฝึกฝีเท้าสายฟ้าให้ถึงขีดสุดต้องใช้ทองคำ ซูเฉินไปแลกทองสิบตำลึงที่โรงรับแลกเงิน แล้วเติมเงินให้ฝีเท้าสายฟ้าจนถึงขีดสุด

ฟู่ ฟู่ ฟู่

ในลานบ้าน

ซูเฉินกำลังทดสอบพลังของฝีเท้าสายฟ้า เตะออกไปหนึ่งที เสียงฝ่าอากาศดังต่อเนื่อง เห็นเงาร่างพาดผ่านสายตาไป แล้วซูเฉินก็ชักขากลับ

ทดสอบพลังฝีเท้าสายฟ้าแล้วซูเฉินพอใจมาก หากพูดถึงพลังโจมตี ฝีเท้าสายฟ้าเทียบเท่าการรวมพลังของฝ่ามือทรายเหล็กกับหมัดลวดเหล็กกล้า แต่ในด้านความเร็ว ฝีเท้าสายฟ้าเหนือกว่าอย่างชัดเจน

"ต่อไป ลองทดสอบพลังของเกราะเหล็กชั้นที่สามกันบ้าง!" ซูเฉินรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นในร่างกาย กล่าวด้วยความคาดหวัง