ตอนที่ 1677 สี่กองทัพบก

มู่เหลียงช้อนตาขึ้นมองเจินฮ่วน และฉินยู ที่เดินเข้ามา เขาเชิดคางขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงบอกใบ้

"นั่งสิ"

"ตกลงค่ะ"

เจินฮ่วน และฉินยู นั่งลงฝั่งตรงข้ามกับมู่เหลียง ทั้งสองยืดแผ่นหลังตรง สีหน้าดูจริงจัง

มู่เหลียง กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ที่เรียกพวกเธอมา ก็เพื่อคุยเรื่องการเกณฑ์ทหารกับการสร้างค่ายทหารใหม่"

"สร้างค่ายทหารใหม่หรอคะ?"

ฉินยู และเจินฮ่วน ต่างก็ชะงักไปเล็กน้อย

มู่เหลียง พยักหน้าตอบอย่างเรียบเฉย

"อืม ตอนนี้เต่าทมิฬตัวใหญ่เกินไปแล้ว ค่ายทหารเรือกับค่ายกองกำลังป้องกันเมืองก็ดันตั้งอยู่ฝั่งเดียวกันหมด มันดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่"

ฉินยู และเจินฮ่วน พยักหน้าอย่างครุ่นคิด ค่ายทหารเรือและค่ายกองกำลังป้องกันเมืองนั้นตั้งอยู่ใกล้กันมากจริงๆ

ฉินยู ถามด้วยสีหน้าจริงจัง

"ท่านมู่เหลียง คะ แล้วค่ายทหารใหม่จะสร้างไว้ที่ไหนหรือคะ?"

"ฉันจะสร้างค่ายทหารใหม่สี่แห่ง กระจายไปตามทิศตะวันออก ตะวันตก ใต้ และเหนือ ส่วนกองกำลังป้องกันเมืองก็จะรวมกับกองทัพบก"

มู่เหลียง กล่าวอย่างจริงจัง

"หลังจากนี้เราจะก่อตั้งสี่กองทัพบก ได้แก่ กองทัพพิทักษ์บูรพา กองทัพพิทักษ์ทักษิณ กองทัพพิทักษ์ประจิม และกองทัพพิทักษ์อุดร ประจำการอยู่ในค่ายทหารทั้งสี่แห่ง เพื่อรับผิดชอบความปลอดภัยของประเทศเต่าทมิฬ ทั้งสี่ทิศ"

เต่าทมิฬตัวใหญ่มาก ในอนาคตเมื่อเมืองเต่าทมิฬ สถาปนาเป็นประเทศ การจะรักษาความปลอดภัยของอาณาจักรโดยมีค่ายทหารเพียงแห่งเดียวคงไม่เพียงพอ

ฉินยูเผยอริมฝีปากแดงระเรื่อเล็กน้อย นึกภาพตามสิ่งที่มู่เหลียงพูด

มู่เหลียงพูดต่อ

"ฉินยู เธอยังคงรั้งตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดของสี่กองทัพบก ให้เธอเป็นคนคัดเลือกแม่ทัพทั้งสี่มาดูแลกองทัพบกแต่ละทิศเอาเอง"

"รับทราบค่ะ"

ฉินยู พยักหน้ารับอย่างหนักแน่น

เธอพอจะเดาออกแล้วว่าในอนาคตตัวเองจะต้องยุ่งวุ่นวายแค่ไหน การต้องดูแลค่ายทหารสี่แห่งย่อมยุ่งยากกว่าตอนนี้มาก และก็ท้าทายกว่าด้วย

มู่เหลียง มองไปทางฉินยู ก่อนจะกำชับว่า

"กองทัพบกต้องเกณฑ์ทหารเพิ่มต่อไป ค่ายแต่ละแห่งอย่างน้อยๆ ต้องมีทหารหนึ่งหมื่นนาย"

"รับทราบค่ะ"

ฉินยู กลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความกดดันบนบ่าเพิ่มสูงขึ้นอีกระดับ

มู่เหลียงกล่าวด้วยความสงบ

"สำหรับยุทธภัณฑ์ต่างๆ เธอสามารถไปเบิกได้ที่โรงงานยุทธภัณฑ์วิญญาณ แค่จำไว้ว่าต้องทำเรื่องเบิกจ่ายให้เรียบร้อยก็พอ"

โรงงานยุทธภัณฑ์วิญญาณ เดินเครื่องจักรทั้งวันทั้งคืน ผลิตชุดเกราะ หน้าไม้ และอาวุธอื่นๆ ออกมามากมาย ก็เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการขยายกำลังพลของกองทัพบกนี่แหละ

มู่เหลียง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสั่งการว่า

"เดี๋ยวถ้ากำหนดตำแหน่งค่ายทหารแห่งใหม่ได้แล้ว ฉันจะบอกเธออีกที ช่วงนี้เธอไปจัดการเรื่องอื่นเตรียมไว้ก่อนเลย"

เขาตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะไปกำหนดตำแหน่งของค่ายทหารใหม่ และถือโอกาสสร้างโครงสร้างพื้นฐานของค่ายทหารใหม่ให้เสร็จสรรพ เพื่อให้ค่ายทหารพร้อมใช้งานตามปกติโดยเร็วที่สุด

"เข้าใจแล้วค่ะ"

ฉินยูพยักหน้าอีกครั้ง

เจินฮ่วน กะพริบตาคู่สวย ในใจอดทึ่งไม่ได้ที่กองทัพบกมีการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่ขนาดนี้ แล้วกองทัพเรือล่ะจะเป็นยังไงบ้าง?

มู่เหลียง ยังคงอธิบายรายละเอียดกับฉินยู ต่อไป ว่ากองทัพบกจำเป็นต้องเพิ่มกฎระเบียบวินัยทหารใหม่ๆ เข้าไปอีกหลายข้อ

เขากล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ

"ในเมืองรองก็ต้องมีกองทัพบกไปประจำการด้วย แต่ละค่ายรับผิดชอบเมืองรองสี่แห่ง แบ่งไปตามเขตพื้นที่"

"รับทราบค่ะ"

ฉินยู ขานรับอย่างจริงจัง

มู่เหลียง เสริมต่อ

"แต่ละเมืองรองให้จัดทหารไปประจำการหนึ่งพันนาย สับเปลี่ยนกำลังทุกๆ สามเดือน การฝึกซ้อมในช่วงที่ไปประจำการให้ยึดตามมาตรฐานเดียวกับในค่าย"

ฉินยูจดจำทุกรายละเอียดเอาไว้ กลับไปปุ๊บก็ต้องเริ่มจัดการเรื่องพวกนี้ทันที ในใจของเธอมีรายชื่อคนที่เหมาะสมจะมารับผิดชอบเรื่องนี้ไว้แล้ว

มู่เหลียง กล่าวเรียบๆ

"จริงสิ ทางฝั่งป้อมสามด่าน รวมถึงความปลอดภัยของเมืองการค้าซานไห่ ยังคงให้ต้าอ้าน เป็นคนดูแลเหมือนเดิม เธอแบ่งกำลังทหารบกไปให้เธอสักสองพันนายด้วย"

ฉินยู อธิบาย

"ตอนนี้ที่ป้อมสามด่านมีกองกำลังป้องกันเมืองอยู่สองพันนายแล้วนะคะ"

"อืม ถ้างั้นก็ดีแล้ว"

มู่เหลียง พยักหน้าช้าๆ

เขาหันไปมองเจินฮ่วน แล้วพูดเสียงขรึม

"เจินฮ่วน ด่านศุลกากรชายแดนก็ต้องจัดกำลังทหารเรือไปประจำการด้วย ความปลอดภัยของท่าเรือบริเวณพรมแดนทั้งหมด ให้กองทัพเรือเป็นผู้รับผิดชอบ"

"ได้ค่ะ"

เจินฮ่วน พยักหน้ารับคำ

มู่เหลียง เตือน

"ใต้ท่าเรือมีมังกรทะเลอยู่แล้ว จำนวนทหารเรือก็อย่าให้ต่ำกว่าห้าร้อยนายก็พอ"

ท่าเรือมีมังกรทะเล คอยคุ้มกันอยู่ ย่อมรับประกันความปลอดภัยได้ในระดับหนึ่ง การจัดทหารเรือไปประจำการก็เพื่อคอยจัดการกับปัญหาข้อพิพาทเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

เจินฮ่วน กล่าวด้วยน้ำเสียงกังวานใส

"งั้นฉันจะจัดไปห้าร้อยนายนะคะ"

มู่เหลียง กล่าวด้วยความสงบ

"อืม กองทัพเรือเองก็จะสร้างค่ายทหารแห่งที่สองเหมือนกัน"

"เอ๋ สร้างที่ไหนคะ?"

เจินฮ่วน ถามด้วยความอยากรู้

มู่เหลียง เผยแผนการในใจ

"แถวๆ ป้อมพันหนาม น่ะ ในอนาคตตรงนั้นก็จะสร้างเมืองการค้า เปิดรับผู้คนจากทวีปเก่าเหมือนกัน"

รอจนเต่าทมิฬเข้าไปใช้ชีวิตในทะเลหมอก ป้อมซานกวนในปัจจุบันจะหันหน้าเข้าหาทวีปใหม่ ส่วนป้อมพันหนาม จะหันหน้าเข้าหาทวีปเก่า กลายเป็นประตูเชื่อมต่อระหว่างสองทวีป

"แต่ว่ากองทัพอากาศก็อยู่ที่ป้อมพันหนาม นะคะ"

เจินฮ่วน เอ่ยเตือน

มู่เหลียง พูดด้วยความมั่นใจ

"ไม่มีปัญหาหรอก ฐานทัพอากาศอยู่บนกำแพงเมือง มีดอกหมื่นหนาม อยู่ตรงนั้น ไม่มีใครกล้ามาสอดแนมแน่"

ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานทัพอากาศยังมีหนึ่งในผู้ก่อตั้งดินแดนเขียวขจี อย่างนักล่ามังกร ซีผู่ฮว๋า ประจำการอยู่อีกด้วย

หลังจากสภาดินแดนศักดิ์สิทธิ์จบลง ซีผู่ฮว๋าก็เลือกที่จะอยู่ในเมืองเต่าทมิฬ ต่อไป โดยใช้ชีวิตอยู่ที่ป้อมพันหนาม ในฐานะคนเฝ้าประตูที่ไม่มีใครสะดุดตา

ผู้อาวุโสฮว๋าในตอนนี้ หลังจากรักษาอาการบาดเจ็บที่ขาจนหายดี พลังของเขาก็ทะลวงผ่านขั้นแปดไปตั้งนานแล้ว เมื่อบวกกับพลังไม่พลาดเป้า ความแข็งแกร่งของเขาจึงไม่ใช่สิ่งที่จะดูแคลนได้เลย

เวลาที่หยู่เฟ่ยหยาน กับซิไป๋ฉี ออกไปทำภารกิจ ก็เป็นเพราะมีซีผู่ฮว๋าอยู่ พวกเธอถึงกล้าทิ้งฐานทัพอากาศไปกันหมด

เจินฮ่วน กะพริบตาปริบๆ แล้วถามว่า

"อย่างนี้นี่เอง แล้วค่ายทหารแห่งที่สองจะให้ใครไปประจำการคะ?"

มู่เหลียง ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"เธอมีคนเหมาะสมจะแนะนำไหมล่ะ?"

เจินฮ่วน นึกถึงเฉียวเอ๋อ ขึ้นมา แต่เธออายุยังน้อย พลังก็ยังอ่อนด้อย แถมยังทำตัวเหมือนเด็ก ไม่เหมาะที่จะดูแลค่ายทหารเพียงลำพัง

เธอส่ายหน้า

"ไม่มีค่ะ..."

มู่เหลียง ตอบด้วยน้ำเสียงกังวานชัด

"งั้นก็ให้เผ่าเงือกไปดูแลแล้วกัน ส่วนเธอก็รั้งตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพเรือเหมือนเดิม"

"รับทราบค่ะ"

เจินฮ่วนขานรับ

ในใจเธอกำลังพึมพำว่า ที่มู่เหลียง พูดมานี่หมายความว่าค่ายทหารแห่งที่สองตรงป้อมพันหนาม ก็ยังอยู่ในความดูแลของเธอ เพียงแค่ใช้เผ่าเงือกไปประจำการแทนอย่างนั้นสินะ?

มู่เหลียงพูดต่อ

"กองทัพเรือเองก็ต้องเกณฑ์ทหารเพิ่ม แต่ละค่ายทหารก็ต้องมีกำลังพลอย่างน้อยหนึ่งหมื่นนายเช่นกัน"

เต่าทมิฬอาศัยอยู่ใจกลางมหาสมุทร มีน้ำทะเลล้อมรอบทั้งสี่ทิศ กองทัพเรือจึงทวีความสำคัญเป็นพิเศษ

"เรื่องนี้... ตกลงค่ะ"

สีหน้าของเจินฮ่วน เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

"อืม เรื่องที่ฉันจะพูดก็มีแค่นี้ พวกเธอมีคำถามอะไรอีกไหม?"

มู่เหลียง เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ กล่าวด้วยน้ำเสียงสบายๆ

"หรือถ้ามีความคิดเห็นอะไรก็เสนอมาได้เลย"

เจินฮ่วน กับฉินยู มองหน้ากัน ก่อนจะส่ายหน้าโดยไม่ได้นัดหมาย

ฉินยู เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ไม่มีค่ะ ท่านจัดการแบบนี้นับว่าดีที่สุดแล้ว"

"อืมๆ ฉันก็เห็นด้วยค่ะ"

เจินฮ่วน พยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง

นัยน์ตาของมู่เหลียง ทอประกายวูบหนึ่ง น้ำเสียงยังคงเรียบสนิท

"งั้นก็ดี หวังว่าพวกเธอจะรีบจัดการเรื่องที่ฉันสั่งให้เสร็จโดยเร็วนะ"

"ท่านมู่เหลียง วางใจได้เลยค่ะ รับรองไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่"

เจินฮ่วน ยกมือขึ้นทำวันทยหัตถ์

"ดีมาก"

มุมปากของมู่เหลียง ยกยิ้มขึ้น

น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนลง พร้อมกับส่งยิ้มบางๆ

"พวกเธออยากไปเล่นสเก็ตน้ำแข็งกับสกีไม่ใช่เหรอ? ให้พวกเฟ่ยหยาน พาไปสิ"

"ดีเลยค่ะ"

ดวงตากลมโตของเจินฮ่วน เป็นประกายวิบวับในทันที

"ไปเถอะ"

มู่เหลียง โบกมือไล่เบาๆ

รอจนค่ายทหารแห่งใหม่สร้างเสร็จ พวกเธอก็คงไม่มีเวลาพักร้อนแล้ว ถ้าอยากจะเล่นก็มีแค่คืนนี้เท่านั้นแหละ

"รับทราบค่ะ ถ้างั้นพวกเราขอตัวก่อนนะคะ"

เจินฮ่วน ลุกขึ้นยืนและทำวันทยหัตถ์อีกครั้ง

"อืม"

มู่เหลียง หรุบตาลงพร้อมพยักหน้ารับ

จากนั้นเจินฮ่วน และฉินยู จึงเดินออกจากห้อง ไปหาเด็กสาวผมแดงที่กำลังดูโทรทัศน์อยู่ เพื่อบอกความต้องการที่จะไปเล่นสเก็ตน้ำแข็งและสกี

หยู่เฟ่ยหยาน กระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้น

"ไปๆๆ ไปกันตอนนี้เลย"

เฉียวเอ๋อ รีบชูมือขึ้นทันที พร้อมร้องอย่างตื่นเต้น

"ฉันไปด้วย!"

หลังจากตกลงกันได้แล้ว ท้ายที่สุดพวกเธอก็พากันนั่งเครื่องบินขนาดเล็ก ไปยังเมืองรองหมายเลขสิบสอง และเล่นกันจนถึงเกือบเที่ยงคืนจึงแยกย้าย