บทที่ 28 แอบหักหัวคิวนิดหน่อยจะเป็นไรไป

บทที่ 28 แอบหักหัวคิวนิดหน่อยจะเป็นไรไป

เมื่อยูกิ อาสึนะได้ยินคำชมของหลี่อวี๋ เธอก็ยิ้มเจื่อนๆ พลางตอบว่า "จริงๆ มันก็ไม่ได้มีอะไรหรอก แค่งานอดิเรกเล็กๆ น้อยๆ ของฉันเอง อีกอย่างฉันกินพวกอาหารเดลิเวอรีไม่ค่อยชินด้วยแหละ"

ถึงปากจะถ่อมตัว แต่ริมฝีปากของอาสึนะก็ยังคงยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเธอเองก็ชอบใจกับคำชมของหลี่อวี๋อยู่ไม่น้อย

มื้อค่ำวันนี้คุณนายจ้างอาสึนะเป็นคนเลี้ยง หลังจากหลี่อวี๋กินข้าวที่ห้องของอาสึนะเสร็จก็ขอตัวกลับ เขาคงจะอยู่ค้างคืนไม่ได้หรอกมั้ง?

"ผมขอตัวกลับไปจัดการธุระก่อนนะ อาสึนะ!" หลังจากกินข้าวที่ห้องอาสึนะเสร็จ หลี่อวี๋ก็กล่าวลาเธอ อาสึนะมองส่งหลี่อวี๋เดินจากไปโดยไม่ได้พูดอะไร

หลังจากกลับมาจากห้องของอาสึนะ หลี่อวี๋ก็เริ่มจัดของของตัวเอง เก็บพวกเสื้อผ้าเข้าที่ให้เรียบร้อย จากนั้นถึงเริ่มเตรียมตัวกางวงเวทย์ในห้องของตัวเอง

ครั้งนี้หลี่อวี๋จัดการเตรียมวัตถุดิบที่พวกคาโต้ เมกุมิต้องใช้ในวันพรุ่งนี้ไปพร้อมกันเลย แถมพวกศิลาเวทอะไรนั่นเขาก็เอามาผสมรวมกันจนหมด

รวมถึงวัตถุดิบที่หลี่อวี๋ต้องใช้เองก็เอามาผสมรวมกันด้วย เมื่อแน่ใจแล้วว่าทำแบบนี้จะไม่ทำให้คุณภาพลดลง หลี่อวี๋ถึงเริ่มจัดการกางวงเวทย์ให้ห้องของตัวเอง

งานนี้หลี่อวี๋ถือว่าได้หักหัวคิวไปเต็มๆ เพราะศิลาเวทของหลี่อวี๋นั้นมีคุณภาพด้อยกว่าของพวกยูกิโนชิตะ ยูกิโนะอยู่บ้าง แต่ตอนนี้หลี่อวี๋กลับเอาของทั้งสามคนมาผสมรวมกันซะงั้น

แน่นอนล่ะ เขามั่นใจว่าผสมรวมกันแล้วคุณภาพจะไม่ลดลงถึงกล้าทำแบบนี้ ไม่อย่างนั้นหลี่อวี๋ก็คงไม่กล้าทำหรอก การแอบเพิ่มคุณภาพวงเวทย์ในบ้านของตัวเองโดยไม่ทำให้ของคนอื่นคุณภาพลดลงมันจะไปผิดอะไรล่ะ?

วงเวทย์ของทุกคนก็ออกมาเหมือนกันหมด ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอก ดังนั้นหลี่อวี๋จึงกล้าจัดการวัตถุดิบพวกนั้นอย่างสบายใจเฉิบ

กว่าหลี่อวี๋จะจัดการวงเวทย์ในห้องของตัวเองเสร็จ เวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึกโดยไม่รู้ตัว เมื่อมองดูวงเวทย์นี้ หลี่อวี๋ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

เพราะเคยทำมาแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้หลี่อวี๋จึงเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ แถมยังทำเสร็จไวกว่าตอนที่วาดให้อาสึนะตั้งเยอะ ถ้าพรุ่งนี้ต้องไปวาดให้พวกยูกิโนชิตะ ยูกิโนะล่ะก็ หลี่อวี๋เชื่อว่าเขาจะต้องทำได้เร็วกว่านี้อีกแน่

หลี่อวี๋จัดการวงเวทย์ในห้องตัวเองจนเสร็จสรรพ จากนั้นก็เริ่มลงมือย้ายเตียงกับตู้เสื้อผ้าที่ถูกยกออกไปก่อนหน้านี้กลับเข้ามา

พอจัดการพวกนี้เสร็จ หลี่อวี๋ก็เก็บวัตถุดิบที่เหลือทั้งหมดใส่ลงในกระติกเก็บความร้อน ของพวกนี้ถ้าเก็บรักษาไม่ดี พลังเวทก็จะไหลออกไปจนหมดภายใน 2-3 วัน แล้วก็จะกลายเป็นของไร้ค่าไปในที่สุด

หลี่อวี๋เก็บข้าวของพวกนี้เข้าที่ให้เรียบร้อย จากนั้นก็ไปอาบน้ำเตรียมเข้านอน เขาเปิดใช้งานวงเวทย์ แล้วหยิบมือถือขึ้นมาเสียบสายชาร์จ วางไว้บนโต๊ะข้างเตียงเพื่อเปิดให้มันอ่านออกเสียงหนังสือที่เขาโหลดเก็บไว้ต่อไป

ทำเรื่องพวกนี้เสร็จ หลี่อวี๋ก็เข้าสู่สภาวะการทำสมาธิอย่างรวดเร็ว ด้วยความช่วยเหลือจากวงเวทย์ สภาวะการทำสมาธิในวันนี้เห็นได้ชัดเลยว่าดีกว่าเมื่อวานไม่รู้ตั้งกี่เท่า

เวลาพริบตาเดียวก็ล่วงเลยมาถึงเช้าวันถัดไป หลี่อวี๋ลุกขึ้นจากเตียงด้วยความสดชื่นเต็มอิ่ม วงเวทย์บนพื้นดับลงไปเรียบร้อยแล้ว

เมื่อลองสัมผัสถึงสภาพร่างกายของตัวเองในตอนนี้ หลี่อวี๋ก็ตื่นเต้นสุดๆ วิธีการทำสมาธิไปพร้อมกับนอนหลับแบบนี้มันช่างโคตรจะฟินเลย!

ตื่นมาปุ๊บก็เก่งขึ้นอีกตั้งเยอะ พอสัมผัสพลังเวทของตัวเองในตอนนี้อย่างละเอียด หลี่อวี๋ก็พยักหน้าในใจด้วยความพึงพอใจ

ตอนนี้เขานับว่าเป็นนักเวทระดับ 3 ได้แล้ว ก่อนหน้านี้หลี่อวี๋ก็เรียนรู้เวทมนตร์มาได้ไม่น้อยเลย

พวกเวทมนตร์ระดับต้นสารพัดรูปแบบ หลี่อวี๋ก็พอจะจับเคล็ดได้บ้างแล้ว พอคิดมาถึงตรงนี้ มุมปากของหลี่อวี๋ก็ยกขึ้นเล็กน้อย อารมณ์ดีขึ้นมาทันตาเห็น

เขาลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว จากนั้นหลี่อวี๋ก็พกวัตถุดิบที่เหลือจากเมื่อคืนกับอาวุธของตัวเองติดตัวไปโรงเรียนด้วย พอย้ายบ้านใหม่ เส้นทางไปโรงเรียนของหลี่อวี๋ก็เปลี่ยนไปด้วย

เขาต้องมุ่งหน้าไปอีกทาง แต่ระยะทางก็พอๆ กับของเดิม หลี่อวี๋ออกจากห้องมากดลิฟต์ รอไม่นานประตูลิฟต์ก็เปิดออก เป็นลิฟต์ที่ลงมาจากชั้นบนพอดี

หลี่อวี๋มองเห็นคนที่อยู่ในลิฟต์ก็ชะงักไปเล็กน้อย นอกจากลูกบ้านชั้นบนบางคนแล้ว อาสึนะก็อยู่ในนั้นด้วย บังเอิญอะไรขนาดนี้

แต่ปกติอาสึนะมักจะไปโรงเรียนแต่เช้าตรู่ไม่ใช่เหรอ? ทำไมวันนี้ถึงเพิ่งลงมาล่ะ?

ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่าปกติพอหลี่อวี๋ไปถึงโรงเรียน อาสึนะก็จะไปนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องเรียนตั้งนานแล้ว

"อรุณสวัสดิ์!" อาสึนะที่เห็นหลี่อวี๋เดินเข้ามาก็ส่งยิ้มทักทายทันที

"อรุณสวัสดิ์ บังเอิญจังเลยนะ!" หลี่อวี๋ทักทายอาสึนะกลับพลางเดินเข้าลิฟต์ไป เพราะว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย อาสึนะเลยไม่ได้พูดอะไรต่อ ทำเพียงแค่ยิ้มแล้วพยักหน้ารับ

รอจนกระทั่งลิฟต์ลงมาถึงชั้นล่าง อาสึนะถึงได้เอ่ยปากบ่นกับหลี่อวี๋ว่า "วงเวทย์ที่นายจัดการให้ฉันเมื่อวานมันได้ผลดีเกินไปหน่อย ทำเอาวันนี้ฉันตื่นสายเลยเนี่ย"

ถึงปากจะบ่นแบบนั้น แต่ใบหน้าของเธอกลับเต็มไปด้วยความพึงพอใจอย่างสุดขีด เธอถือว่าได้สัมผัสกับความรู้สึกฟินๆ ของการปล่อยบอทอัปเวลแล้วล่ะ

แค่นอนหลับไปตื่นเดียว พอเช้ามาปริมาณพลังเวทของตัวเองก็เพิ่มขึ้นตั้งเยอะ ความรู้สึกแบบนี้ใครบ้างจะไม่ลุ่มหลง?

"มิน่าล่ะวันนี้คุณถึงลงมาสาย ที่แท้ก็ความผิดผมเองเหรอเนี่ย งั้นเดี๋ยวตอนเย็นผมเลี้ยงของอร่อยๆ เป็นการไถ่โทษละกัน!" หลี่อวี๋ขำก๊าก ก่อนจะพูดหยอกล้อเธอกลับไป

ทั้งสองคนเดินออกจากอพาร์ตเมนต์ พลางพูดคุยหัวเราะร่วนมุ่งหน้าไปโรงเรียน ระหว่างทางหลี่อวี๋ยังแวะซื้ออาหารเช้ากินกับอาสึนะ เดินกินไปพลางมุ่งหน้าไปทางโรงเรียนไปพลาง

ระหว่างทาง จู่ๆ หลี่อวี๋ก็สังเกตเห็นความผิดปกติอย่างเฉียบขาดว่า หน่วยลาดตระเวนบนท้องถนนลดน้อยลงและกลับคืนสู่สภาพปกติเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เมื่อพบจุดนี้ หลี่อวี๋ก็อดไม่ได้ที่จะคาดเดาอยู่ในใจ

เรื่องราวมันจบลงแล้วเหรอ? รอยแยกมิติที่โผล่มาแถวนี้ถูกจัดการเรียบร้อยแล้วงั้นสิ? ถ้าอย่างนั้นข้างในรอยแยกมิตินั่นจะเป็นสถานที่แบบไหนกันล่ะ? ชักจะน่าสงสัยขึ้นมาแล้วสิ!

หลี่อวี๋กับอาสึนะเดินมาถึงโรงเรียนอย่างรวดเร็ว เมื่อพวกเขามาถึงห้องเรียน ตอนนี้ก็มีคนอยู่ในห้องไม่น้อยแล้ว ทุกคนกำลังจับกลุ่มคุยกันอยู่สามสี่คน

การมาถึงของหลี่อวี๋กับอาสึนะดึงดูดสายตาของทุกคนได้เป็นอย่างดี ทว่าทุกคนกลับไม่ได้คิดไปในทิศทางที่แปลกประหลาดอะไร การเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมกันแบบนี้มันเป็นเรื่องปกติในโรงเรียนจะตายไป

เทียบกับการมานั่งสนใจเรื่องแปลกๆ พวกนี้ ทุกคนให้ความสำคัญกับเรื่องเรียนมากกว่า ทันทีที่หลี่อวี๋นั่งลง ก็มีเพื่อนร่วมชั้นเดินเข้ามากระซิบกระซาบกับหลี่อวี๋ว่า "หลี่อวี๋ หลี่อวี๋ ช่วยติวหนังสือให้พวกเราหน่อยสิ!"

นี่มันระดับเทพแห่งการเรียนเลยนะเนี่ย กว่าจะถึงเวลาเรียนก็ยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่ ตอนนี้มีอะไรไม่เข้าใจก็รีบถามหลี่อวี๋ไม่ดีกว่าเหรอ? สถานการณ์แบบนี้เริ่มมีให้เห็นตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามจากเพื่อนร่วมชั้น หลี่อวี๋ก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด เขาเอ่ยถามกลับไปว่า "มีตรงไหนไม่เข้าใจล่ะ? ถามมาสิ เดี๋ยวผมจะช่วยอธิบายให้ฟังเอง"

เมื่อหลี่อวี๋เปิดปากอนุญาต หลายคนก็หัวเราะคิกคักทันที ก่อนจะพากันกรูกันเข้ามาขอคำแนะนำจากหลี่อวี๋ อันที่จริงทุกคนต่างก็รู้สึกโชคดีกันทั้งนั้นที่มีเทพทรูอย่างเขาอยู่ในห้อง

ตรงไหนที่ครูสอนแล้วพวกเขาไม่เข้าใจ ในห้องก็ยังมีตัวท็อปที่สามารถเข้าใจมันได้อย่างง่ายดาย แถมยังเต็มใจที่จะสอนพวกเขาอีกต่างหาก

เรื่องแบบนี้มันช่างโคตรจะดีเลยไม่ใช่เหรอ ถ้าเกิดหลี่อวี๋ลงสมัครเลือกตั้งหัวหน้าห้องหรืออะไรทำนองนั้นล่ะก็ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คนส่วนใหญ่ในห้องก็คงจะเทคะแนนโหวตให้เขากันหมดแหละมั้ง?

ใครจะไปปฏิเสธหัวหน้าห้องที่พร้อมจะติวหนังสือให้พวกเขาได้ล่ะ? แถมหัวหน้าห้องคนนี้ยังเก่งกาจแบบสุดๆ ไปเลยด้วย!