บทที่ 32 มีสุนัขจิ้งจอกตัวน้อยอยู่บนเรือ

บทที่ 32 มีสุนัขจิ้งจอกตัวน้อยอยู่บนเรือ

ในเงามืดของหอสังเกตการณ์ ถังชีชีซุกใบหน้าเล็กๆ ลงกับแขน ทั้งร่างกำลังสั่นเทาอย่างแผ่วเบา

ไม่ใช่เพราะกลัวหรอก แต่เป็นเพราะโมโหต่างหาก แถมยังรู้สึกพะอืดพะอมเหมือนถูกยัดเยียดอาหารสุนัขจนจุกคอหอย

เพิ่งจะหาที่ซ่อนตัวได้ไม่ทันไร ก็เห็นซูล่างและหลินชิงหย่านั่งกินข้าวคุยกันอยู่บนดาดฟ้าเรือ พลางไล่เรียงของที่ได้มาจากดันเจี้ยน

พอได้ยินคำว่า “ประเมินระดับ SSS” “อาวุธระดับมหากาพย์” “พิมพ์เขียวเรือพาณิชย์ระดับ LV3”

ดวงตาสีแก้วผลึกของถังชีชีก็แทบจะเปลี่ยนเป็นรูปเหรียญหอยสังข์อยู่แล้ว

หมูอ้วน หมูอ้วนตัวเบ้อเริ่มเลย

เธอตื่นเต้นจนต้องถูมือไปมาอยู่ในเงามืด

จากนั้น... บรรยากาศก็เริ่มผิดปกติไปเสียดื้อๆ

สองคนนั้นจากที่นั่งเถียงกันไปมา... ก็เริ่มขยับเข้าหากันเรื่อยๆ... จนสุดท้ายกลับบดจูบกันหน้าตาเฉย

กลางวันแสกๆ ท่ามกลางแสงตะวัน แถมข้างๆ ยังมีกองก้างปลาที่กินเหลือวางอยู่ด้วยนะ

ที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่าคือ เอี๊ยมสีแดงของแม่สาวสวยคนนั้น

ไม่รู้ว่าไปอีท่าไหนถึงได้ไปห้อยอยู่บนเอวของไอ้คนเถื่อนนั่นได้

มันปลิวไสวไปตามลม เห็นแล้วบาดตาชะมัด

ในใจของถังชีชีมีฝูงม้าวิ่งผ่านเป็นหมื่นตัว

อยากจะโชว์มายากลหายตัวไปจากตรงนี้ให้รู้แล้วรู้รอด

ทั้งที่เธอเป็นถึงจอมโจรเงาผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาโชกโชน

เคยขึ้นเวทีแสดงของนักมายากลระดับโลก เคยบุกฝ่าระบบรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนาที่สุด และเคยรอดพ้นจากการไล่ล่าของสายลับติดอาวุธครบมือมาแล้ว

แต่ภาพตรงหน้าก็ยังเกินกว่าที่เธอจะคาดคิดอยู่ดี

ถังชีชีคำรามก้องอยู่ในใจ จิตวิญญาณวัยรุ่นกลางคันลุกโชน:

“ร้ายกาจนัก... ร้ายกาจ ร้ายกาจ ร้ายกาจ!”

“แม่สาวคนนี้อุตส่าห์เสี่ยงชีวิตโดนสัตว์ทะเลกิน แอบปีนขึ้นเรือมาอย่างยากลำบาก ไม่ได้มาเพื่อดูพวกเธอโชว์หวานกันนะ!”

“ผู้รอดชีวิตในวันสิ้นโลกสมัยนี้... เขาเปิดกว้างกันขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ที่บอกว่าต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด อดมื้อกินมื้อน่ะหายไปไหนหมด?”

“ไม่ไหวจะดูจริงๆ ไม่ไหวจะดู!”

เธอแอบโผล่ดวงตาข้างหนึ่งออกมาจากแขนที่พับไว้ คอยสังเกตการณ์ด้านล่างอย่างละเอียด:

ในมือของผู้ชายคนนั้นมีปืนลูกโม่กระบอกหนึ่ง ท่าทางดูภูมิใจไม่น้อย

ปืนกระบอกนั้น... คงเป็น “อาวุธระดับมหากาพย์” ที่พวกเขาพูดถึงสินะ?

ผู้ชายคนนี้สามารถประคองตัวมาได้นานขนาดนี้... สมรรถภาพร่างกายต้องไม่ธรรมดาแน่

ส่วนผู้หญิงคนนั้น ดูเหมือนจะมีพรสวรรค์สายสายฟ้า

มีดสั้นที่อยู่ตรงเอวนั่น ก็ดูไม่ใช่ของธรรมดาเหมือนกัน

ใบหน้าเล็กของถังชีชีไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย กลับเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาแทน:

“หึ งานรอบนี้ดูท้าทายดีแฮะ...”

“แต่ไม่เป็นไร! ยิ่งท้าทายเท่าไหร่ ก็ยิ่งคู่ควรกับชื่อจอมโจรเงาเท่านั้น!”

เธอกำหมัดเล็กแน่น แล้วสาบานกับตัวเองในใจ:

“ถ้าไม่ขโมยเรือลำนี้ตั้งแต่หัวจรดท้าย จากข้างในออกมาข้างนอก จนพวกเธอต้องสงสัยในชีวิตว่าทำไมแม้แต่กางเกงในยังหายไป”

“ฉัน ‘จอมโจรเงา’ ถังชีชี จะยอมเขียนชื่อตัวเองกลับหลังเป็น ‘ชีชีถัง’ เลยคอยดู!”

“จะทำให้รู้ว่า การมาโชว์หวานต่อหน้าแม่สาวคนนี้ ต้องจ่ายค่าตอบแทนที่เจ็บปวด!”

“จะทำให้พวกเธอร้องไห้ขี้มูกโป่งไปหาแม่เลย! วะฮ่าฮ่าฮ่า!”

ถังชีชีหัวเราะร่าในใจ แต่ภายนอกกลับนิ่งสนิท กลัวว่าจะถูกจับได้

ในขณะที่เธอกำลังจมดิ่งอยู่กับจินตนาการของตัวเอง

จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

รู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมาที่เธอ?

เป็นเพราะคิดไปเองหรือเปล่า? หรือว่าเรือลำนี้มีอะไรแปลกๆ กันแน่?

“เป็นไปไม่ไวิชาพันกลร้อยเล่ห์ก็ไม่ใช่ของเล่นๆ

โฉมหน้าพันกลช่วยให้เธอปลอมตัวหรือเปลี่ยนร่างได้อย่างสมบูรณ์แบบ จนกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมรอบข้าง

บวกกับวิชาลมหายใจที่ฝึกฝนมานานหลายปี ต่อให้ยืนอยู่บนหัวของทั้งสองคน

ถ้าเธอไม่ลงมือทำอะไรผิดสังเกต อีกฝ่ายก็คงมองเธอเป็นแค่ธาตุอากาศเท่านั้น

“ต้องเป็นเพราะคิดไปเองแน่ๆ! สงสัยความหวานของสองคนนี้จะแรงเกินไปจนทำให้ฉันหลอนไปเอง!”

เธอสะบัดหัวไล่ความฟุ้งซ่านเหล่านั้นออกไป แล้วหวนนึกถึงอดีตโดยไม่ตั้งใจ...

ถังชีชี อายุ 18 ปี ส่วนสูง 148.5 เซนติเมตร

อย่างน้อยเจ้าตัวก็ให้ความสำคัญกับเลข 0.5 นี้มาก

น้ำหนัก... นั่นเป็นความลับ

ภายนอกเธอคือนักมายากลชื่อดังระดับโลก

มีชื่อเสียงจากมายากลระยะใกล้และวิชาหลบหนี

เหล่าแฟนคลับต่างเรียกเธอว่า “สาวน้อยเวทมนตร์”

แต่ในเงามืด เธอคือตำนานจอมโจรแห่งโลกใต้ดิน “จอมโจรเงา”

เธอขโมยไม่ใช่เพราะเงิน แต่ทำเพราะ 3 อย่าง: ความสนใจ, ศิลปะ และ... การตบหน้า

ตบหน้าพวกผู้มีอิทธิพล องค์กร หรือแม้แต่ประเทศที่คิดว่าตัวเองไร้ช่องโหว่

ตอนอายุ 16 ปี พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ภาพ ‘โมนาลิซา’ หายไปอย่างลึกลับ

สร้างความแตกตื่นไปทั่วโลก ตำรวจหัวหมุนกันวุ่นวาย

24 ชั่วโมงต่อมา ภาพวาดอันล้ำค่าก็ถูกส่งคืนกลับมาในสภาพเดิม

เหลือทิ้งไว้เพียงการ์ดรูปสุนัขจิ้งจอกสีเงินใบเดียว:

【ยืมอ่านหนึ่งคืน ของจริงแน่นอน — จอมโจรเงา】

ทำเอาหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยของลูฟวร์หัวใจวายตายคาที่

ตอนอายุ 17 ปี ที่ประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้าชื่อดังแห่งหนึ่ง

เพียงชั่วข้ามคืน เธอเปลี่ยนป้ายวิญญาณทั้งหมด ให้กลายเป็นรูปสแตนดี้ของโฮสต์และสาวบริการ

แถมยังใช้หมึกชนิดเดียวกับที่ใช้ประทับตราตรวจสอบเนื้อหมู เขียนข้อความตัวโตๆ ไว้บนกำแพงวิหารหลัก:

【แม่สาวคนนี้มาเยือนแล้ว ปล. มอบสแตนดี้ให้เป็นของขวัญ ไม่ต้องขอบใจนะ — จอมโจรเงา】

ทำเอาผู้บริหารระดับสูงของญี่ปุ่นแทบกระอักเลือด กลายเป็นเรื่องตลกขบขันระดับสากล

ตอนอายุ 18 ปี ผลงานชิ้นเอกครั้งสุดท้าย

เธอเล็งเป้าหมายไปที่สถานที่ที่ถูกเรียกว่า “มุมมืดที่สุดของโลก” แห่งหนึ่ง—เกาะโลลิต้า

ครั้งนี้เธอไม่ได้มาขโมยของ แต่มาเอาหลักฐาน

ด้วยทักษะการปลอมตัว การย่องเบา และการไขกลไกที่ยอดเยี่ยมเหนือชั้น

เธอได้หลักฐานชิ้นสำคัญที่ทำให้มหาอำนาจประเทศหนึ่งต้องอับอายขายหน้าไปทั่วโลก

จากนั้นเธอก็ทำในสิ่งที่เพื่อนร่วมอาชีพทุกคนต่างมองว่า “บ้าคลั่ง”

เธอเปิดเผยหลักฐานเหล่านั้นทั้งหมดแบบชัดเจนไม่มีเซนเซอร์

กลายเป็นตำนานในศึกเดียว

ค่าหัวประกาศจับทั่วโลกพุ่งสูงถึง 9 หลัก

สูงกว่าค่าหัวของผู้นำกลุ่มก่อการร้ายระดับโลกเสียอีก

เดือนสุดท้าย เธอซ่อนตัวอยู่ในอพาร์ตเมนต์หรูในต่างประเทศ

นั่งจิบชานมพลางอัปโหลดวิดีโอสอนมายากล

ในใจยังเยาะเย้ยพวกที่ไล่ล่าเธอว่า “น่าเบื่อ! พวกขยะพวกนี้ไม่มีทางจับฉันได้หรอก!”

ทว่าวินาทีต่อมา แสงสีขาวก็วาบขึ้น

ขีปนาวุธนิวเคลียร์ทางยุทธวิธีลูกหนึ่ง ระเบิดทั้งเธอและตึกจนไม่เหลือซาก

เพราะไม่ว่ามายากลจะวิเศษแค่ไหน หรือฝีมือจะเหนือชั้นเพียงใด

เมื่อเผชิญหน้ากับความรุนแรงที่เหนือกว่า ทุกอย่างก็เป็นเพียงเรื่องตลก

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบกับน้ำทะเลที่หนาวเหน็บและแพไม้ที่ผุพัง

ในหัวยังมีระบบเอาชีวิตรอดทางทะเลเพิ่มเข้ามาอีกอย่าง

ตำนานจอมโจร “จอมโจรเงา” ประสบความล้มเหลวตั้งแต่วันแรกในมหาสมุทรอันไร้ที่สิ้นสุด:

แพแตก ของใช้หายหมด เกือบกลายเป็นอาหารสัตว์ทะเล

แต่ถังชีชีก็คือถังชีชี ในที่สุดเธอก็ยอมรับความจริงและปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว

ด้วยทักษะอันยอดเยี่ยมและพรสวรรค์ระดับ SS

ก่อนที่เรี่ยวแรงจะหมดลง เธอก็ปีนขึ้นเกาะได้สำเร็จ

ขุดรากไม้ ดื่มน้ำฝน จนประคับประคองชีวิตรอดมาได้

แต่ชีวิตที่ต้องดิ้นรนแบบนี้ จะคู่ควรกับฐานะของเธอได้อย่างไร?

ดังนั้นเธอจึงสร้างเรือแคนูขึ้นมาลำหนึ่ง แล้วเริ่มออกตามหาเป้าหมายใหม่

จากนั้นก็ไปสะดุดตากับเรือสำปั้นระดับ 2 ของซูล่างและหลินชิงหย่าเข้า

ผลสุดท้ายตอนนี้ เลยกลายเป็นเหยื่อที่ต้องมานั่งกินอาหารเม็ดแทน

ถังชีชีสะบัดหัวไล่ความคิด ก่อนจะกลับมาจดจ่ออยู่กับเรือลำอ้วนตรงหน้าอีกครั้ง

“หึ เรื่องที่ผ่านมาก็ให้มันผ่านไป! คอยดูฝีมือแม่สาวคนนี้ให้ดีเถอะ จะขโมยของพวกแกให้เกลี้ยงไม่เหลือซากเลย!”

ในขณะที่เธอกำลังคำนวณเส้นทางเพื่อลงมือ

ซูล่างที่อยู่บนดาดฟ้าเรือด้านล่าง ก็เงยหน้าขึ้นมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ

เขาสบสายตามาทางที่ถังชีชีอยู่ พร้อมกับขมวดคิ้วแน่น

หัวใจของถังชีชีแทบหยุดเต้น ในใจกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง:

“มองไม่เห็นฉัน...มองไม่เห็นฉัน...ฉันเป็นแค่อากาศ...ฉันเป็นแค่อากาศ...”