ตอนที่ 2 อัปเกรดหนึ่งระดับได้พรสวรรค์ระดับเทพหนึ่งอย่าง

ตอนที่ 2 อัปเกรดหนึ่งระดับได้พรสวรรค์ระดับเทพหนึ่งอย่าง

ซูหลาง: !!!

สมองของเขาถึงกับช็อตไปชั่วขณะ เกือบจะหายใจไม่ทัน แล้วทะลุมิติซ้ำสองไปเลย

ผลบุญของการทำงานล่วงเวลาแบบไม่มีวันหยุดของวิศวกร มารวมกันอยู่ที่นี่หมดเลยสินะ?

"ขอโทษด้วยนะ พี่รถบรรทุกสิบล้อ! ก่อนหน้านี้ผมอาจจะพูดเสียงดังไปหน่อย"

"นี่มันไม่ใช่การส่งผมไปตายแล้ว แต่มันคือการส่งโปรแกรมโกงมาให้ผมชัดๆ!"

บนหน้าต่างข้อมูลส่วนตัว ข้อมูลเกี่ยวกับพรสวรรค์ก็รีเฟรชทันที:

[พรสวรรค์ระดับ เอส เอส เอส: เรืออาร์คไร้ขีดจำกัด]

เป้าหมายที่ผูกมัด: ยานพาหนะเริ่มต้นและยานพาหนะทั้งหมดของคุณในอนาคต

[ผลลัพธ์หลัก]: ยานพาหนะทุกครั้งที่เพิ่มขึ้น 1 เลเวล จะปลดล็อกพรสวรรค์ระดับเทพสาย ไร้ขีดจำกัด 1 อย่างอย่างถาวร และมีผลถาวร

[สร้างอย่างมีประสิทธิภาพ]: การสร้าง/การผลิต/การดัดแปลงทั้งหมด ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น 50 เปอร์เซ็นต์

[ประกายแห่งแรงบันดาลใจ]: ขณะทำการสร้าง/การผลิต/การดัดแปลง มีโอกาส 5 เปอร์เซ็นต์ที่จะยกระดับคุณภาพ

[เก็บเกี่ยวไร้ขีดจำกัด] โดยมีพาหนะเป็นศูนย์กลาง ในรัศมี 15 เมตร (ขยายเพิ่มขึ้นตามการอัปเกรดของตะขอเก็บเกี่ยว) จะทำการดูดซับทรัพยากรที่ไม่มีเจ้าของทั้งหมดโดยอัตโนมัติ ไม่มีการใช้พลังงาน ไม่มีคูลดาวน์ ทรัพยากรที่ได้รับจะถูกเก็บเข้ากระเป๋าเป้หรือโกดังโดยอัตโนมัติ

ระดับ เอส เอส เอส! พรสวรรค์เดียวในโลก! อัปเกรดหนึ่งระดับได้พรสวรรค์ระดับเทพหนึ่งอย่าง!

[ประกาศทั่วโลก: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ซูหลาง ที่ปลุกพรสวรรค์ระดับ เอส เอส เอส เพียงหนึ่งเดียวในโลก เรืออาร์คไร้ขีดจำกัด สำเร็จ จะมีการแจกรางวัลมากมาย! ขอให้คุณโชคดีในการเดินทางในทะเลไร้จุดจบนี้!]

ไม่มีคำอธิบายที่สวยหรู ไม่มีรายละเอียดที่ซับซ้อน

มีเพียงตัวอักษรไม่กี่บรรทัดง่ายๆ และตัวอักษรสีทองสามตัว เอส เอส เอส!

ความขลังและความยิ่งใหญ่นี้ จัดเต็มสุดๆ

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีที่ผู้เล่นปลุกพรสวรรค์ระดับ เอส เอส เอส สำเร็จ! กำลังแจกรางวัล!]

[รางวัล: สมรรถภาพร่างกาย +5 ถาวร, เหรียญหอยสังข์ +100, ชื่อเสียง +100]

และเมื่อรางวัลถูกส่งมอบ ซูหลางก็รู้สึกถึงกระแสน้ำอุ่นที่พัดผ่านไปทั่วร่างกาย

ไหล่และคอที่เคยแข็งตึงจากการทำงานล่วงเวลาอย่างหนัก เอวและท้องที่เคยปวดเมื่อย กลับรู้สึกผ่อนคลายอย่างไม่น่าเชื่อ

แขนขาที่เคยอ่อนแรง ตอนนี้กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

แม้แต่ประสาทสัมผัสของร่างกาย ก็เฉียบคมขึ้นมาก

เขารีบกดเข้าไปดูหมวดสมรรถภาพร่างกายในหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวทันที

จากสถานะร่างกายอ่อนแอที่ 4 แต้ม พุ่งพรวดขึ้นไปเป็น 9 แต้ม

ถือว่าอยู่ในระดับมาตรฐานของนักกีฬามืออาชีพแล้ว

ในโลกวันสิ้นโลกที่ทุกคนเริ่มต้นมามือเปล่า แค่เหวี่ยงตะขอยังบ่นว่าเหนื่อยแบบนี้

การเพิ่มค่าสถานะถาวร 5 แต้มนี้ ถือเป็นการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพเลยทีเดียว

ส่วนรางวัลอื่นๆ คือเหรียญหอยสังข์ 100 เหรียญ และชื่อเสียง 100 แต้ม

ถูกเก็บเข้าไปในกำไลข้อมือสื่อสารโดยตรง

เหรียญหอยสังข์ คือสกุลเงินที่ใช้หมุนเวียนในทะเลไร้จุดจบ

ส่วนชื่อเสียงนั้น ถือเป็นสิทธิประโยชน์แฝงที่สำคัญยิ่งกว่า

สิทธิ์ที่ซ่อนอยู่ เหตุการณ์ประหลาดในทะเล หรือแม้แต่ดันเจี้ยนลับ ล้วนต้องพึ่งพามันทั้งสิ้น

เมื่อกี้ [ช่องสนทนาระดับภูมิภาค] ยังคงคึกคักเพราะพรสวรรค์ระดับ เอส อยู่เลย

แต่ทันทีที่ประกาศนี้ปรากฏขึ้น ข้อความทั้งหมดก็หยุดนิ่งลง

ผู้เล่นทุกคนทั่วโลกที่เห็นประกาศนี้ ในหัวเหลือเพียงคำถามสุดคลาสสิกสามข้อ:

ฉันเป็นใคร? ฉันอยู่ที่ไหน? ระดับ เอส เอส เอส คืออะไร?

สามวินาทีต่อมา ช่องสนทนาก็ระเบิดทันที:

[ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? เหนือระดับ เอส ไม่ใช่ระดับ เอส เอส หรอกเหรอ? ทำไมถึงมีระดับ เอส เอส เอส ได้ล่ะ? ระบบติดบัคเหรอ?]

[รายงาน! แจ้งแบน! แจ้งแบน! หมอนี่ต้องใช้โปรแกรมโกงแน่ๆ มีใครดูแลไหมเนี่ย?]

[พระเจ้า! เทพธิดาระดับ เอส เอส เอส! ฟังจากชื่อน่าจะเป็นคนจีนนะ รีบออกมาโชว์ตัวหน่อยเถอะ! ขอเกาะติดไปด้วยคน!]

[พี่ชาย! โอปป้า! มองฉันสิ มองฉัน! ฉันเป็นสาวน้อยน่ารักน่าทะนุถนอม ดัดเสียงได้ อุ่นเตียงได้ แถมยังเอาใจใส่พี่ชายได้ด้วย! บนเรือของพี่ชายขาดเครื่องประดับที่หายใจได้ไหม? ฉันเชื่อฟังมากนะ!]

[ไม่ยุติธรรม! ทำไมเขาถึงปลุกพรสวรรค์ระดับ เอส เอส เอส ได้ล่ะ? เกมนี้มันยังจะเล่นได้อีกไหมเนี่ย!]

เมื่อมองดูข้อความที่รีเฟรชอย่างบ้าคลั่งในช่องสนทนา มุมปากของซูหลางก็กลั้นเอาไว้ไม่อยู่ในที่สุด

มันยกขึ้นอย่างบ้าคลั่ง... แทบจะฉีกไปถึงหลังหัวแล้ว

เขากดปิดช่องสนทนาสาธารณะเงียบๆ ซ่อนตัวตนและความยิ่งใหญ่เอาไว้

โลกก็กลับมาสงบสุขในพริบตา

[ต้องการผูกมัดพรสวรรค์เพียงหนึ่งเดียว พรสวรรค์ระดับ เอส เอส เอส · เรืออาร์คไร้ขีดจำกัด กับยานพาหนะปัจจุบัน แพไม้ผุพัง เลเวล 1 หรือไม่?]

"ตกลง!" ซูหลางตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ทันทีที่ผูกมัด คลื่นที่มองไม่เห็นก็แผ่ขยายออกไป

โดยมีแพไม้เล็กๆ เป็นศูนย์กลาง ค่อยๆ กวาดผ่านพื้นที่ทะเลในรัศมีสิบห้าเมตร

ทรัพยากรเหล่านั้นที่ลอยไปตามน้ำ ต่างพากันเปลี่ยนทิศทางอย่างพร้อมเพรียงกัน

พุ่งตรงมายังแพไม้เล็กๆ ของเขา

เพียงแค่สองสามวินาที แผ่นไม้แผ่นแรกก็พุ่งชนขอบแพ

ก่อนจะกลายเป็นแสงจางๆ พุ่งเข้าไปในกระเป๋าเป้ของกำไลข้อมือทันที

ในเวลาเดียวกัน กำไลข้อมือบนข้อมือของซูหลางก็สั่นเบาๆ หน้าต่างระบบสีฟ้าอ่อนเด้งขึ้นมา:

[ได้รับ: ไม้ (ทั่วไป) จำนวน 1 ตรวจพบว่าไม่มียานพาหนะเก็บของ ได้ถูกเก็บเข้ากระเป๋าเป้อัตโนมัติ]

ตามมาด้วยแผ่นที่สอง แผ่นที่สาม...

[ได้รับ: พลาสติก (ทั่วไป) จำนวน 1...]

[ได้รับ: ผ้า (ทั่วไป) จำนวน 1...]

...

ไม่ต้องเหวี่ยงตะขอจนปวดแขน ไม่ต้องต่อสู้กับคลื่นทะเล และไม่ต้องลุกขึ้นจากที่ด้วยซ้ำ

เขาแค่ต้อง... นอนชิลๆ ก็พอ...

ถือว่าข้ามช่วงเริ่มต้นที่น่าเบื่อและเสียเวลาที่สุดไปได้เลย

นี่คือคุณค่าของพรสวรรค์ระดับ เอส เอส เอส สินะ?

แม่ไม่ต้องเป็นห่วงอีกต่อไปว่าผมจะเกี่ยวขยะไม่ได้

ซูหลางเปิดกระเป๋าเป้ แล้วกวาดตามองคำอธิบายของทรัพยากรทั้งสามชนิด:

[ไม้ (ทั่วไป)]: วัสดุก่อสร้างพื้นฐาน สามารถใช้เสริมความแข็งแกร่ง ดัดแปลงตัวเรือ และสร้างเครื่องมือได้

[พลาสติก (ทั่วไป)]: วัสดุสังเคราะห์พื้นฐาน สามารถนำไปทำภาชนะ ถังเก็บน้ำ ถังออกซิเจน และภาชนะง่ายๆ อื่นๆ ได้

[ผ้า (ทั่วไป)]: วัสดุพื้นฐานสำหรับการผลิต สามารถทำผ้าใบ เสื้อผ้า เชือก ฯลฯ ได้

จากนั้น ซูหลางก็หยิบพายไม้ที่อยู่ใกล้มือขึ้นมา

ค่อยๆ พายน้ำอย่างไม่รีบร้อน บังคับแพไม้ ให้ลอยไปทางจุดที่มีทรัพยากรหนาแน่น

พายไปสองสามที ก็หยุดพัก ดูวิวทะเล

ฟังเสียงแจ้งเตือนจากระบบ แล้วก็พายต่ออีกสองสามที

เหมือนคุณลุงที่กำลังพายเรือเล่นในสวนสาธารณะ

แต่สถานที่ที่เขาผ่านไป เรียกได้ว่าเป็นเครื่องดูดฝุ่นแห่งท้องทะเล กวาดเรียบไม่เหลือหลอ

ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับโหมดพักร้อนของซูหลาง

ในช่องสนทนาสาธารณะระดับภูมิภาค เต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญและคนสติแตกที่รีเฟรชขึ้นมาไม่หยุด

ทุกคนในเขต ต่างก็กำลังสู้รบปรบมือกับตะขอเก็บเกี่ยว

บางคนเกี่ยวอยู่นานครึ่งวัน ได้มาแค่สาหร่ายทะเลก้อนเดียว โมโหจนโยนตะขอทิ้งทะเล แล้วก็ต้องไปงมกลับมาใหม่

บางคนอุตส่าห์เกี่ยวแผ่นไม้แผ่นใหญ่ได้ กำลังจะดึงขึ้นมาก็ถูกคลื่นซัดหายไป ได้แต่นั่งยองๆ สบถด่า

ที่แย่กว่านั้นคือ ทุกครั้งที่เหวี่ยงตะขอต้องใช้พลังงาน

หลายคนเหนื่อยหอบเป็นหมา แม้แต่แรงจะยกแขนยังไม่มี

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ซูหลางตรวจสอบกระเป๋าเป้:

[กระเป๋าเป้ (3/5)]: ไม้ (ทั่วไป) จำนวน 48, พลาสติก (ทั่วไป) จำนวน 12, ผ้า (ทั่วไป) จำนวน 18

ส่วนน้ำแร่กับบิสกิตอัดแท่ง ก็ถูกจัดการไปกว่าครึ่งแล้ว

และถูกวางไว้บนแพไม้ร่วมกับทรัพยากรพื้นฐานอื่นๆ เพื่อเพิ่มพื้นที่ว่างให้วัสดุ

ซูหลางเช็คของที่เก็บมาได้: "ไม้เกือบห้าสิบหน่วยแล้ว พลาสติกกับผ้าก็มีไม่น้อยเลย..."

"วัสดุช่วงต้นน่าจะพอแล้ว แต่ปัญหาตอนนี้คือ..."

เขามองไปที่มือ ที่กำลังถือพายไม้ที่แทบจะไม่มีประโยชน์นั้น

ของแบบนี้ ประสิทธิภาพต่ำมาก ทิศทางก็แล้วแต่เวรแต่กรรม

ในทะเลที่กว้างใหญ่ไพศาล การไม่มีพลังขับเคลื่อนหมายถึงการตกเป็นฝ่ายตั้งรับ

หมายถึงไม่สามารถเลือกทิศทางได้ตามใจชอบ และไม่สามารถสำรวจพื้นที่ทะเลที่กว้างใหญ่กว่าได้

"ต้องทำใบเรือสักหน่อยแล้ว" ในฐานะวิศวกร ซูหลางคิดวิธีแก้ปัญหาที่ตรงจุดที่สุดได้ทันที

"ขอแค่มีใบเรือ ก็จะสามารถอาศัยแรงลมวิ่งไปได้"

การทำใบเรือต้องใช้อะไรบ้าง?

ผ้า เขามีอยู่แล้ว

ยังต้องการเสากระโดงสำหรับค้ำยันและเชือกสำหรับยึด...

เสากระโดงใช้ไม้ทำได้ เชือกก็เอาเศษผ้ามาฟั่นๆ เอาก็ได้

"ถ้าได้พิมพ์เขียวของใบเรือมาก็คงดี สร้างตามพิมพ์เขียวของระบบ จะได้รับโบนัสการสร้าง ดีกว่ามานั่งงมเองเป็นร้อยเท่า"

เขารู้ดีว่า ในหีบสมบัติลอยน้ำนอกจากทรัพยากรแล้ว ยังสามารถเปิดเจอพิมพ์เขียวต่างๆ ได้

แต่หีบสมบัตินี่ มันแล้วแต่ดวงจริงๆ...

แต่ในตอนนั้นเอง — [ได้รับ: หีบสมบัติลอยน้ำระดับ 1 (ทั่วไป) จำนวน 1]

ดวงตาของซูหลางเป็นประกาย เห็นได้ชัดว่าในกระเป๋าเป้

มีกล่องเหล็กที่ถูกพันด้วยสาหร่ายทะเลและเพรียงเกาะอยู่

มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นหีบสมบัติลอยน้ำที่พูดถึงในประกาศ

"ให้ตายสิ แม้แต่หีบสมบัติยังเก็บให้อัตโนมัติเลยเหรอ!"

[เปิดหีบสมบัติลอยน้ำระดับ 1 สำเร็จ!]

ซูหลางแทบรอไม่ไหวที่จะดู รอยยิ้มบนใบหน้าเริ่มกว้างขึ้นเรื่อยๆ:

[น้ำแร่ (500 มิลลิลิตร)] จำนวน 3: แหล่งกำเนิดชีวิต ช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างมีประสิทธิภาพ

[หม้อไฟร้อนเอง (เนื้อเผ็ด)] จำนวน 1: อาหารระดับหรูหรา ไม่ต้องก่อไฟ เติมน้ำก็ร้อนกินได้เลย ไม่เพียงแต่ทำให้อิ่มท้อง แต่ยังช่วยฟื้นฟูความอิ่มและพลังงานเล็กน้อยได้อย่างมาก

[เหรียญหอยสังข์] จำนวน 10: สกุลเงินสากลของทะเลไร้จุดจบ

[พิมพ์เขียว: ใบเรือสามเหลี่ยมแบบง่าย (ทั่วไป)] จำนวน 1: บันทึกพิมพ์เขียวของใบเรือสามเหลี่ยมขนาดเล็ก เมื่อเรียนรู้แล้วจะสามารถเข้าใจวิธีการสร้างได้

น้ำแร่ หม้อไฟร้อนเอง?

ถือว่าทรัพยากรเอาชีวิตรอดสำหรับวันนี้ ถูกแก้ไขเรียบร้อยแล้ว

ส่วนเหรียญหอยสังข์ ตามที่พูดกันในช่องสนทนาระดับภูมิภาค

สามารถนำไปซื้อพิมพ์เขียวพื้นฐานบางอย่างได้ใน [แพลตฟอร์มการซื้อขาย]

และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ พิมพ์เขียว [ใบเรือสามเหลี่ยมแบบง่าย] แผ่นนั้น

"นี่มันอยากได้อะไรก็ได้สิ่งนั้นจริงๆ!" ซูหลางหยิบพิมพ์เขียวขึ้นมา

พิมพ์เขียวกลายเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วน หลอมรวมเข้ากับกำไลข้อมือ

ในกำไลข้อมือ มีหมวด [การสร้าง/การดัดแปลง] เพิ่มขึ้นมา

ในเวลาเดียวกัน ความรู้มากมาย ก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองของเขา:

วัสดุที่ต้องใช้ ขั้นตอนการผลิต และจุดสำคัญของโครงสร้าง

ในกำไลข้อมือ ก็มีหมวด [การสร้าง/การดัดแปลง] เพิ่มขึ้นมา:

[ใบเรือสามเหลี่ยมแบบง่าย (ทั่วไป)]

[คำอธิบายเอฟเฟกต์]: มอบพลังขับเคลื่อนจากลมพื้นฐานให้กับเรือขนาดเล็ก สามารถทำความเร็วได้ต่ำเมื่อแล่นตามลม

[ความต้องการในการผลิต]: ผ้า จำนวน 4, ท่อนไม้ จำนวน 2, เชือก จำนวน 1

[คำแนะนำในการสร้าง]: ต้องการ [ค้อนอเนกประสงค์] ช่วยในการติดตั้ง