ตอนที่ 1250 ซิ่งอย่างถูกกฎหมาย

ตอนที่ 1250 ซิ่งอย่างถูกกฎหมาย

ตามทฤษฎีการอนุรักษ์พลังงาน ความสุขไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่มันจะย้ายจากใบหน้าคนหนึ่ง ไปยังใบหน้าของอีกคนหนึ่ง

หลิ่วหรูเยียนก็เช่นกัน สองวันนี้เธอไม่ได้ร่าเริงแจ่มใสเหมือนเมื่อก่อน เพราะหลินโม่อารมณ์ไม่ดี แต่เธอก็สามารถหาคนอื่นมาเป็นที่ระบายอารมณ์ได้นี่นา

และซูเหอ ญาติผู้พี่ของหลินโม่ ก็เป็นเป้าหมายที่ดีที่สุด พอเห็นว่าตัวเองได้หยุดพัก แต่ซูเหอกลับต้องมานั่งทำงานงกๆอยู่ที่โรงแรม เธอก็แอบสะใจลึกๆ

ยิ่งพอนึกถึงว่า เงินที่ซูเหอหามาได้ให้โรงแรม สุดท้ายก็จะตกเป็นของเธอ เธอก็ยิ่งรู้สึกสะใจยิ่งกว่าการได้กินแตงโมแช่เย็นในวันร้อนๆซะอีก

คนเราน่ะ เวลาที่ตัวเองมีความสุข ถ้าไม่รู้จักพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี ก็ต้องอาศัยการเปรียบเทียบกับคนอื่นนี่แหละถึงจะรู้สึกมีความสุขขึ้นมาได้

หลิ่วหรูเยียนสบายใจแล้ว แต่ซูเหอกลับโมโหจนแทบจะกระโดดเต้น ถ้าไม่ติดว่าต้องทำงาน เธอคงขับรถไปท้าดวลตัวต่อตัวกับหลิ่วหรูเยียนแล้ว

ส่วนหลินโม่ หลังจากลงมาจากห้อง ก็ตรงไปที่สตูดิโอ ใช่แล้ว วันนี้น้องชวนตื่นเช้า ลากเหล่าจ้าวมาที่สตูดิโอด้วย

"อ้าว มากันครบเลยนะเนี่ย ทำอะไรกันอยู่ล่ะ? วันนี้สอบเกาเขา พวกนายไม่หยุดพักเหรอ?" หลินโม่ทักทายยิ้มๆ

ตั้งแต่คิดได้ว่าป้าย 'แคล้วคลาดปลอดภัย' ที่บ้านน่าจะช่วยเหล่าจ้าวได้ ความกังวลในใจเขาก็ลดลงไปเยอะ

ถึงแม้จะยังลังเลกับของที่สุ่มได้ในหน้าต่างชอปปิงเมื่อเช้า แต่อย่างน้อยทุกอย่างก็กำลังเป็นไปในทิศทางที่ดี

"ครบอะไรล่ะ ไม่เห็นเหรอว่าพี่หยวนไม่อยู่" น้องชวนค้อนขวับ

หลินโม่ได้ยินก็ชะงักไป พอมองดูรอบๆก็พบว่าขาดคุณหนูหยวนไปจริงๆจึงถามขึ้นว่า "พี่หยวนยังไม่ตื่นเหรอ แอบนอนตื่นสายล่ะสิ"

"เป็นไปไม่ได้หรอก! วันนี้พี่หยวนคึกเหมือนกินโสมร้อยปีเข้าไปเลย ตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ ไปเคาะประตูเรียกพวกเราเรียงห้องเลย ดึงดันจะพาพวกเราไปทำกิจกรรมการกุศลให้ได้!" เหอเสี่ยวเยว่ฟุบหน้าลงกับโต๊ะทำงานอย่างหมดแรง

หลินโม่: ???

"กิจกรรมการกุศล? กิจกรรมอะไรล่ะ จะไปบริจาคเงินให้เด็กยากไร้บนเขาอีกแล้วเหรอ!"

หัวหน้าห้องถอนหายใจอย่างอ่อนอกอ่อนใจ "อะไรกันล่ะ วันนี้สอบเกาเขานี่นา พี่หยวนดึงดันจะให้พวกเราขับรถออกไปตระเวนรับส่งเด็กนักเรียนฟรีๆ

เธอเองน่ะสนุกอยู่คนเดียว ไม่สนใจพวกเราเลยสักนิด ยิ่งข้างนอกร้อนจะตายชัก ท้องฟ้าก็ไม่มีเมฆสักก้อน เขาบอกว่าวันสอบเกาเขาฝนจะตกไม่ใช่เหรอ? ดูยังไงวันนี้ก็ไม่น่าจะมีฝนเลยนะ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลินโม่ก็หัวเราะออกมา "เรื่องนั้นเธอสบายใจได้เลย ไม่ว่าฝนจะตกหรือไม่ตก รัฐบาลก็ต้องลงมือจัดการแน่ วันนี้ถ้าฝนตกก็แล้วไป แต่ถ้าไม่ตก เขาก็จะทำฝนเทียมเองนั่นแหละ!"

ตอนเด็กๆเขาก็เคยคิดว่า พอถึงวันสอบเกาเขาฝนจะตกตลอด สงสัยจะเป็นฝีมือของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าไม่ใช่ฝีมือสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรอก แต่เป็นการยิงจรวดขึ้นไปบนฟ้านั่นแหละ

ถ้าฝนไม่ตก เขาก็จะยิงจรวดใส่ วันสอบเกาเขานี่ฝนจะตกก็ต้องตก ไม่ตกก็ต้องตก ฝนเทียมน่ะเข้าใจไหม

"แต่ว่านะ พี่หยวนอุตส่าห์ไป แล้วทำไมพวกนายถึงไม่ไปล่ะ?" หลินโม่ถามต่อ

น้องชวนหาวหวอดๆแล้วโบกมือ "ก็วันนี้นายบอกว่าจะพาเหล่าจ้าวไปคุยปรึกษาปัญหาไม่ใช่เหรอ พวกเราก็ต้องไปด้วยสิ

แล้วถ้าเราสองคนไม่ไป หัวหน้าห้องกับเสี่ยวเยว่จะไปทำไมล่ะ หัวหน้าห้องถึงจะขับรถเก่ง แต่เธอก็กลัวร้อน ส่วนเสี่ยวเยว่ก็ขับรถไม่แข็ง ขืนให้เธอไปรับส่งนักเรียน มีหวังส่งเด็กไปเกิดใหม่แทน ให้เธออยู่บ้านดีกว่า!"

"ไปให้พ้นเลย ฉันขับรถเก่งกว่าปีที่แล้วเยอะเลยนะ แค่ขับในเมืองมันตื่นเต้นไปหน่อย ถ้าให้ไปขับชานเมือง ฉันขับเก่งมากเลยนะ!" เหอเสี่ยวเยว่เถียงกลับ

หัวหน้าห้องได้ยินก็หัวเราะ "ใครเขาไปสอบเกาเขาที่ชานเมืองกันล่ะ!"

เหอเสี่ยวเยว่: ...

"เอาล่ะ เลิกพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว ถ้าพวกนายไม่มีอะไรทำก็กลับไปนอนซะ พี่หยวนเป็นคนยังไง พวกนายเพิ่งรู้เหรอ นึกอยากทำอะไรก็ทำ

เดี๋ยวพอโดนแดดเผาจนผิวลอก เธอก็จะรู้ซึ้งเองแหละ"

พูดจบ หลินโม่ก็กวักมือเรียกพวกเหล่าจ้าว "ไปกันเถอะ ฉันติดต่อไปเรียบร้อยแล้ว"

จากนั้นพวกน้องชวนสามคนก็เดินตามหลินโม่ออกไปทางประตูหลัง ส่วนหัวหน้าห้องกับเหอเสี่ยวเยว่ไม่ได้ขยับตัว เพราะรู้สึกว่าข้างนอกร้อนเกินไป

ไม่นาน หลินโม่และเพื่อนๆก็ขึ้นรถ แน่นอนว่ายังคงเป็นรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ของหลินโม่เหมือนเดิม

"เหล่าจ้าว ฉันให้ศิษย์พี่จัดการให้แล้ว ฟังจากเสียง น่าจะเป็นพี่สาววัยผู้ใหญ่ เสียงเพราะมากเลยล่ะ เดี๋ยวนายไปถึงก็แค่คุยกันสบายๆมีอะไรก็พูดออกมาให้หมด ทำใจให้สบายนะ"

หลินโม่พูดไปขับรถไป เหล่าจ้าวพยักหน้ารับ เขาไม่ได้ปฏิเสธความหวังดีของเพื่อน ในเมื่อตั้งใจจะอยู่ต่ออีกสักสองวันแล้วค่อยไป ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องขัดแย้งกับเพื่อนๆในช่วงสุดท้ายนี้เลย

ถ้าให้ความร่วมมือในการรักษา พอถึงเวลาที่เขาจะไป พวกเพื่อนๆก็จะได้สบายใจไม่ใช่เหรอ?

"วางใจเถอะ ฉันรู้ดีน่า!" เหล่าจ้าวฝืนยิ้ม ถึงแม้จะพยายามทำตัวให้ดูปกติ แต่บรรยากาศรอบตัวเขาก็ยังคงแฝงความหม่นหมองอยู่ดี

พูดง่ายๆก็คือ อารมณ์ของเขาค่อนข้างนิ่งเฉย ไม่ค่อยแสดงความดีใจ โกรธ หรือเศร้า เหมือนคนปกติทั่วไป เหมือนกับอยู่ในสภาวะ 'จิตว่าง' นั่นแหละ

ครั้งนี้ หลินโม่ขับรถเร็วขึ้นมาก ไม่ถึงเก้าโมงเช้าเขาก็เข้าสู่ตัวเมือง แล้วก็ขับตาม GPS ไปตามถนนสายต่างๆ

แต่เพราะวันนี้สอบเกาเขา ถนนหลายเส้นจึงถูกปิดกั้นโดยตำรวจจราจร ทำให้พวกเขาต้องขับรถอ้อมไปอ้อมมาหลายรอบ

ในขณะเดียวกัน ที่หน้าสนามสอบแห่งหนึ่ง คุณหนูหยวนเพิ่งขับรถ G-Class คันโปรดไปส่งเด็กนักเรียนคนหนึ่งเสร็จ โลลิอกแบนกำลังยิ้มกริ่มอย่างภาคภูมิใจที่ได้ทำความดีอีกครั้ง

ในขณะที่เธอกำลังจะขับรถออกไป จู่ๆก็มีตำรวจจราจรในชุดเสื้อกั๊กสะท้อนแสงสีเหลืองวิ่งมาขวางหน้ารถ แล้วเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารกระโดดขึ้นมานั่งทันที

"ตอนนี้ผมขอใช้รถของคุณหน่อย รีบไปที่โรงเรียนมัธยมปลายหมายเลขสาม ด่วนเลย มีนักเรียนมาผิดสนามสอบ!" ตำรวจจราจรบอก

พร้อมกันนั้น เด็กนักเรียนหญิงที่ถือกล่องดินสอก็รีบกระโดดขึ้นรถมาด้วยความร้อนรน

กว่าคุณหนูหยวนจะได้สติ ตำรวจจราจรก็ตะโกนเร่งเร้าด้วยความร้อนรน "เร็วเข้าๆออกรถเลย เหยียบให้มิด ฝ่าไฟแดงได้เลย เดี๋ยวผมเคลียร์ให้ ระวังคนข้ามถนนด้วยนะ!"

น้ำเสียงของตำรวจจราจรดูร้อนรนมาก แถมยังตะโกนเสียงดังซะจนคนอื่นคิดว่าเขากำลังด่าคนอยู่แน่ๆ

แต่คุณหนูหยวนกลับไม่โกรธเลยสักนิด แววตาของเธอเป็นประกายขึ้นมาทันที แล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า "สอบใบขับขี่มาแปดปี ในที่สุดก็มีคนบอกให้ฉันขับรถเร็วๆซะที รัดเข็มขัดให้แน่นๆนะ!"

ระหว่างที่พูด เสียงเครื่องยนต์ของ G-Class ก็คำรามลั่น

"โชว์ฝีมือหน่อยละกัน!"

พูดจบ ตำรวจจราจรที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับก็รู้สึกถึงแรงกระชากอย่างรุนแรง ตัวกระเด็นไปติดเบาะทันที

ส่วนคนข้างนอกก็เห็นรถ G-Class ของคุณหนูหยวนพุ่งทะยานออกไปเหมือนสายฟ้าแลบ

เกิดมาจนป่านนี้ สอบใบขับขี่มาตั้งนาน นี่เป็นครั้งแรกที่คุณหนูหยวนได้เจอกับสถานการณ์ซิ่งรถอย่างถูกกฎหมายแบบนี้

ถึงตอนที่ขับรถชนคนอย่างถูกกฎหมายเมื่อปีที่แล้วจะตื่นเต้นเร้าใจ แต่เวลามันสั้นไปหน่อย วันนี้แหละคือเวลาที่เธอจะได้แสดงฝีมือระดับแชมป์โลกในการขับรถลุยทุ่งหญ้าปาอินบรูลุค!

เมื่อมีตำรวจจราจรนั่งอยู่ข้างๆคุณหนูหยวนก็ไม่สนหรอกว่านั่นเลนรถบัสหรือเปล่า ไม่สนไฟแดงไฟเขียวอะไรทั้งนั้น ตอนนี้เธอเข้าสู่สภาวะเป็นหนึ่งเดียวกับรถไปแล้ว

ทำเอาตำรวจจราจรที่นั่งอยู่ข้างๆหน้าซีดเผือด ส่วนเด็กสาวที่นั่งอยู่ข้างหลังก็ตื่นเต้นจนนั่งไม่ติด

ในขณะที่หลินโม่และเพื่อนๆกำลังจอดรถรอไฟแดงอยู่ที่สี่แยก จู่ๆก็มีรถ G-Class คันหนึ่งพุ่งพรวดมาจากทางซ้ายของเขา

ตามมาด้วยรถยนต์ส่วนบุคคลอีกสองคันที่ขับตามมาติดๆแต่คันหนึ่งขับไปได้ครึ่งทางก็หยุดอยู่กลางถนน สงสัยเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองฝ่าไฟแดง

"หลิน... เหล่าม่อ รถคันเมื่อกี้ฝ่าไฟแดงหรือเปล่าวะ?" น้องชวนถามขึ้น

หลินโม่พยักหน้า "ดะ... ดูเหมือนจะใช่นะ เดี๋ยวก่อน รถคันนั้นมันรถพี่หยวนนี่นา!"

น้องชวน "เหล่าม่อ ตามไปเลย! พี่หยวนไม่มีทางทำผิดหรอก ตรงนี้ไม่มีกล้องวงจรปิดด้วย!"

หลินโม่ "นายบ้าไปแล้วเหรอ!"