บทที่ 295 รวบรวมสิบสองอสูรจันทราครบถ้วน

บทที่ 295 รวบรวมสิบสองอสูรจันทราครบถ้วน

วันใหม่

เวลา 08:00 น.

นัตสึกิสัมผัสได้ถึงแรงอัญเชิญ จากนั้นก็มาถึงที่พักของอิจิกิชิมะฮิเมะ

"นัตสึกิ เจ้าพร้อมหรือยัง?" อิจิกิชิมะฮิเมะยิ้มแย้มและกล่าว

"ข้าคาดหวังผลงานของเจ้าในวันนี้มากนะ"

การรับรู้พลังงานธรรมชาตินั้นสำคัญที่สุด แต่การดูดซับพลังงานธรรมชาตินั้นอันตรายที่สุด

ภายใต้สถานการณ์ปกติ มันคือความอันตรายอันดับสอง

แต่ตามวิธีการฝึกวิชาเซียนของถ้ำริวจิ ขั้นตอนที่สองจะกลายเป็นอันตรายอย่างยิ่ง

เพราะไม่เพียงแต่ผู้ทำพันธสัญญาจะต้องดูดซับพลังงานธรรมชาติเองเท่านั้น

แต่งูเจ้าหญิงทั้งสามยังจะฉีดพลังงานธรรมชาติเข้ามาเพิ่มด้วย

"ข้าอยากทำข้อตกลงกับเจ้า"

สิ่งที่อันตรายที่สุดคือขั้นตอนที่สาม การผสมพลังงานธรรมชาติ พลังงานจิตใจ และพลังงานร่างกายในอัตราส่วนหนึ่งต่อหนึ่งต่อหนึ่งเพื่อสร้างจักระเซียน

หากงูเจ้าหญิงทั้งสามมีเจตนาร้าย พวกนางก็สามารถฉีดพลังงานธรรมชาติเข้าไปมากเกินไป

ทำให้ผู้ทำพันธสัญญาดูดซับไม่ทันและกลายร่างเป็นงูในที่สุด นัตสึกิเอ่ยปากขึ้น

"โอ้? ข้อตกลงอะไร?" อิจิกิชิมะฮิเมะถามด้วยความสนใจ

"เมื่อวานข้าเห็นว่าเจ้าชอบเลือดของข้ามาก" นัตสึกิโค้งคำนับเล็กน้อยและกล่าว

"ข้ายินดีจ่ายเลือดหนึ่งในห้าของข้า หวังว่าเจ้าจะออมมือให้ข้าในขั้นตอนนี้"

อิจิกิชิมะฮิเมะอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะออกมา

เธอเข้าใจความคิดของนัตสึกิแล้ว เขากังวลว่าเธอจะก่อกวนในขั้นตอนนี้จนทำให้เขากลายร่างเป็นงู

ต้องยอมรับว่าความกังวลของเขานั้นมีเหตุผลจริงๆ

"เจ้าฉลาดมาก" อิจิกิชิมะฮิเมะแลบลิ้นเรียวยาวสีชมพูเลียริมฝีปากแล้วกล่าว

"ข้าตกลงรับข้อเสนอของเจ้า"

เลือดของนัตสึกินั้นดีเยี่ยมจริงๆ เมื่อวานเธอได้ลิ้มลองไปแล้ว

ไม่ใช่แค่เรื่องรสชาติ แต่เป็นเพราะในเลือดของเขามีพลังงานบางอย่างแฝงอยู่

อิจิกิชิมะฮิเมะสงสัยว่าเขาอาจมาจากตระกูลเซนจูหรือตระกูลอุซึมากิ

ซึ่งเป็นตระกูลนินจาที่มีร่างกายพิเศษ บวกกับการที่เขาเป็นลูกศิษย์ของโอโรจิมารุ

ความเป็นไปได้นี้ก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

"เชิญ" นัตสึกิเอียงคอ ยืดคอออกไปแล้วกล่าว

อิจิกิชิมะฮิเมะแทบจะรอไม่ไหวรีบขยับเข้าไปใกล้ใบหน้าเขา

ไม่พูดพร่ำทำเพลง เธออ้าปากและกัดลงไป เลือดไหลเข้าสู่ปากของเธอ

เธออดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง ใบหน้าเล็กๆ เผยความเพลิดเพลินออกมา

นัตสึกิใช้คำสาปเลือดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

อิจิกิชิมะฮิเมะส่งเสียงร้องประหลาดใจออกมาทันที

เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เพราะเลือดของเธอกำลังเดือดพล่าน

อิจิกิชิมะฮิเมะชะงักไปเล็กน้อย รีบถอยหลังกลับทันที

แต่มันก็สายไปเสียแล้ว เลือดคำแรกที่เธอดูดเข้าไปคือเลือดที่แข็งตัวแล้ว

"เจ้า...เจ้าทำอะไรกับข้า?" ใบหน้าเล็กๆ ของอิจิกิชิมะฮิเมะปรากฏความตื่นตระหนกที่หาได้ยาก

นัตสึกิไม่สนใจเธอ แต่กลับเปิดหน้าต่างสถานะของเธอขึ้นมา

[ชื่อ: อิจิกิชิมะฮิเมะ]

[เผ่าพันธุ์: งู, อสูร]

[ความสามารถที่ 1: กึ่งอสูร (ยังไม่ปลดล็อก)]

[ผลลัพธ์: ครึ่งคนครึ่งอสูร เพิ่มพลังโจมตี ความเร็ว และความสามารถในการฟื้นฟู]

[เงื่อนไขการปลดล็อก: เรียนรู้ด้วยตนเอง]

[ความสามารถที่ 2: กลายร่างเป็นอสูรสมบูรณ์แบบ (ยังไม่ปลดล็อก)]

[ผลลัพธ์: กลายร่างเป็นอสูรอย่างสมบูรณ์ พลังโจมตี ความเร็ว และการฟื้นฟูจะเพิ่มขึ้นไปอีกขั้น การใช้พลังงานก็จะเพิ่มขึ้น]

[เงื่อนไขการปลดล็อก: เรียนรู้ด้วยตนเอง]

[ความสามารถที่ 3: มนต์อสูรโลหิต • ผ้าแพร (ยังไม่ปลดล็อก)]

[ผลลัพธ์: สามารถควบคุมผ้าแพรสีขาวบนตัวได้]

[หมายเหตุ: หลังจากปลดล็อก มนต์อสูรโลหิต • ผ้าแพร แล้ว คุณจะได้รับมนต์อสูรโลหิตนี้ด้วย]

นัตสึกิส่ายหัวเบาๆ

มนต์อสูรโลหิต • ผ้าแพร นี้บอกได้แค่ว่าพอใช้ได้

ใน «ดาบพิฆาตอสูร» นี่คือมนต์อสูรโลหิตของดาคิ อสูรข้างขึ้นที่หก

แม้จะเป็นอสูรข้างขึ้น แต่เธอก็ค่อนข้างพิเศษ

เธอและกิวทาโร่พี่ชายของเธอถูกเรียกรวมกันว่าเป็นอสูรข้างขึ้น

แต่อย่างไรก็ตาม ในฐานะหนึ่งในงูเจ้าหญิงทั้งสาม ความแข็งแกร่งของอิจิกิชิมะฮิเมะก็แข็งแกร่งมากอยู่แล้ว

เธอเป็นโจนินระดับแนวหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย

เมื่อรวมกับวิชาเซียนของถ้ำริวจิและการกลายร่างเป็นอสูรอย่างสมบูรณ์ที่จะปลดล็อกในอนาคต

เธอน่าจะพอสู้กับระดับคาเงะได้บ้าง

"นี่เป็นไปไม่ได้!" อิจิกิชิมะฮิเมะหน้าถอดสี

"ทำไมการใช้วิชาเซียนถึงลบล้างการควบคุมของเจ้าไม่ได้?"

ในช่วงเวลาสั้นๆ เธอได้พยายามทุกวิถีทางแล้ว แต่ก็ไม่มีประโยชน์ใดๆ

"มานี่" นัตสึกิกวักมือเรียกเธอ

"ข้าไม่..."

อิจิกิชิมะฮิเมะยังพูดไม่ทันจบ เธอก็เดินมาอยู่ตรงหน้านัตสึกิโดยไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

"เจ้ายังไม่เข้าใจสถานะปัจจุบันของตัวเองอีกเหรอ?"

นัตสึกิยื่นมือออกไปวางไว้ที่หน้าอกอันแบนราบของเธอ พร้อมกับเปิดใช้งานคำสาปเลือด

ร่างของอิจิกิชิมะฮิเมะสั่นสะท้าน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เธอสัมผัสได้ถึงความตายที่ใกล้เข้ามา สำหรับเธอที่มีอายุมาเกือบพันปี นี่เป็นครั้งแรก

"นาย...นายท่าน!" อิจิกิชิมะฮิเมะรีบเปลี่ยนคำพูดทันที "ข้ายินดีทำตามคำสั่งของท่านทุกอย่าง!"

นัตสึกิหัวเราะเบาๆ ไม่รู้สึกแปลกใจเลย

ยิ่งมีชีวิตอยู่นานเท่าไหร่ ก็ยิ่งกลัวความตายมากขึ้นเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น อิจิกิชิมะฮิเมะไม่ใช่มนุษย์ จึงไม่มีศีลธรรมและจรรยาบรรณแบบมนุษย์

นัตสึกิดึงมือกลับ กระดานแบนๆ ไม่มีอะไรให้น่าสัมผัสเลยสักนิด

เขายังคงชอบแบบซึนาเดะมากกว่า เพราะมีน้ำมีนวล

อิจิกิชิมะฮิเมะตบหน้าอกตัวเองด้วยความหวาดผวา

ความรู้สึกของการมีชีวิตอยู่นั้นดีกว่าจริงๆ

"เจ้าไม่ต้องคิดที่จะไปหาเซียนงูขาวหรอก" นัตสึกิเตือน

"เจ้าโดนคำสาปเลือดของข้าแล้ว หากพูดเรื่องของข้าออกไป เจ้าก็จะตาย"

อิจิกิชิมะฮิเมะพยักหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อน

เธอรู้ว่าสิ่งที่นัตสึกิพูดเป็นความจริง หลังจากถูกเปลี่ยนให้เป็นอสูร เธอก็เข้าใจถึงผลของคำสาปเลือดโดยอัตโนมัติ

นอกจากจะเพิ่มพลังให้เธอแล้ว มันยังทำให้เธอถูกนัตสึกิควบคุมอย่างสมบูรณ์ด้วย

"นายท่าน พวกเราจะเริ่มฝึกวิชาเซียนกันเลยไหมเจ้าคะ?"

อิจิกิชิมะฮิเมะกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มเหมือนก่อนหน้านี้

แต่ในรอยยิ้มนั้นแฝงไปด้วยความเกรงกลัวอีกหลายส่วน

"ข้าขอมอบหมายงานให้เจ้าอย่างหนึ่ง" นัตสึกิลูบหัวเธอและกล่าว

"พรุ่งนี้เจ้าให้ทากิตสึฮิเมะมาสอนข้าแทน แล้วอาศัยจังหวะที่นางเผลอ จับตัวนางเอาไว้"

อิจิกิชิมะฮิเมะชะงักไปเล็กน้อยและก็เข้าใจทันที

เป้าหมายของนัตสึกิไม่ใช่แค่เธอคนเดียว แต่เป็นงูเจ้าหญิงทั้งสาม

"ไม่มีปัญหาเจ้าค่ะ นายท่าน" อิจิกิชิมะฮิเมะยิ้มหวานและกล่าว

"ทากิตสึฮิเมะหมายปองท่านมานานแล้ว นางจะต้องตอบตกลงแน่นอนเจ้าค่ะ"

ความคิดของเธอตอนนี้ง่ายมาก จะให้เธอต้องยอมก้มหัวให้นัตสึกิแค่คนเดียวไม่ได้

ต้องเอาทากิตสึฮิเมะและทาโกริฮิเมะมาร่วมด้วย เช่นนั้นแล้ว จิตใจของเธอถึงจะสมดุล

นัตสึกิยิ้ม เขาสามารถเดาความคิดของอิจิกิชิมะฮิเมะได้

แต่เมื่อมีคำสาปเลือดอยู่ เขาก็ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะไปฟ้องทากิตสึฮิเมะ

นัตสึกินั่งขัดสมาธิลง อิจิกิชิมะฮิเมะก้าวไปข้างหน้า โค้งตัวลง และกัดที่คอของเขา

เธอค่อยๆ ฉีดพลังงานธรรมชาติเข้าไปข้างใน

ครู่ต่อมา ใบหน้าเล็กๆ ของเธอก็ปรากฏความตกใจ

เพราะนัตสึกิสามารถดูดซับพลังงานธรรมชาติได้อย่างง่ายดาย

นี่คือข้อดีของการบรรลุผลลัพธ์ก่อน แล้วค่อยมาทำซ้ำขั้นตอนกระบวนการทีหลัง

เวลาล่วงเลยมาถึงวันที่สอง

นัตสึกิถูกอัญเชิญมาที่ถ้ำริวจิอีกครั้ง

ครั้งนี้ผู้ที่ปรากฏตัวต่อหน้าเขาไม่ใช่แค่อิจิกิชิมะฮิเมะเท่านั้น

แต่ยังมีทากิตสึฮิเมะในร่างหญิงสาววัยรุ่นด้วย

"ข้าได้ยินมาว่าเจ้าไม่พอใจการสอนของอิจิกิชิมะฮิเมะเอามากๆ"

ทากิตสึฮิเมะก้าวไปข้างหน้า จับข้อมือเขาไว้ ยิ้มยั่วยวนแล้วกล่าว

"ข้ารับรองว่าจะทำให้เจ้าพอใจอย่างแน่นอน"

ในขณะนั้น อิจิกิชิมะฮิเมะก็ลอยมาอยู่ข้างหลังเธอ และยื่นมือออกไปกอดทากิตสึฮิเมะไว้โดยตรง

"อิจิกิชิมะฮิเมะ เจ้ากำลังทำอะไร?" ทากิตสึฮิเมะมองเธอด้วยความสงสัย

เธอไม่ได้ตอบสนองในทันทีเสียด้วยซ้ำ ช่วยไม่ได้

งูเจ้าหญิงทั้งสามอยู่ด้วยกันมาเกือบพันปี เธอไม่เชื่อจากก้นบึ้งของหัวใจเลยว่าอิจิกิชิมะฮิเมะจะทำร้ายเธอ

นัตสึกิยื่นมือออกไป หยดเลือดหยดหนึ่งลอยไปหาเธอ

ทากิตสึฮิเมะตระหนักถึงความไม่ชอบมาพากล

เธอพยายามดิ้นรนโดยสัญชาตญาณ แต่อิจิกิชิมะฮิเมะหยุดเธอไว้

เลือดเข้าสู่ร่างกาย ทากิตสึฮิเมะสีหน้าเปลี่ยน แต่มันก็สายเกินไปแล้ว

เมื่ออิจิกิชิมะฮิเมะเห็นเช่นนี้ เธอก็ปล่อยมือ

แม้ว่าทากิตสึฮิเมะจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ทันทีที่ได้รับอิสระ เธอก็รีบบินขึ้นไปกลางอากาศ

"ลงมา" นัตสึกิเอ่ยปาก

ทากิตสึฮิเมะตะลึงงัน ร่างกายของเธอตกลงสู่พื้นอย่างควบคุมไม่ได้

วินาทีต่อมา ข้อมูลจำนวนมากก็ผุดขึ้นมาในหัวของเธอ

ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าตัวเองติดกับดักเข้าแล้ว ทากิตสึฮิเมะหันไปมองอิจิกิชิมะฮิเมะโดยสัญชาตญาณ

"ขอโทษทีนะ" อิจิกิชิมะฮิเมะยิ้มและกล่าว

"หลายร้อยปีมานี้ ไม่ว่าพวกเรางูเจ้าหญิงทั้งสามจะเจอเรื่องอะไรก็ต้องเผชิญหน้าไปด้วยกัน"

ทากิตสึฮิเมะโกรธจนตัวสั่น เสื้อตัวยาวสีขาวของเธอขยับขึ้นลงตามแรงหายใจ