บทที่ 275 คาคาชิและโอบิโตะเข้าเรียน

บทที่ 275 คาคาชิและโอบิโตะเข้าเรียน

ซารุโทบิ อาสึมะเป็นฝ่ายทักทายฮาตาเกะ คาคาชิก่อน

รวมถึงฮาตาเกะ คาคาชิ, อุจิวะ โอบิโตะ และโนฮาระ ริน

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นในฐานะโฮคาเงะ ให้ความสำคัญกับความผูกพันระหว่างเด็กๆ

ฮาตาเกะ คาคาชิในตอนนี้ไม่ได้ปิดกั้นตัวเองเหมือนในเนื้อเรื่องต้นฉบับ แม้จะไม่ได้พูดเก่งนัก แต่ก็สามารถคุยกับคนอื่นได้ตามปกติ

นัตสึกิดึงสายตากลับมา

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยไปจนถึงเก้าโมงเช้า

ครูและนักเรียนทั้งหมดเข้าแถวตามลำดับที่ลานกว้างของโรงเรียนนินจา

จากนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ก้าวขึ้นไปบนเวที

ครูและนักเรียนต่างพากันส่งเสียงเชียร์ต้อนรับ

ในฐานะโฮคาเงะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่บ้านโคโนฮะ

โดยเฉพาะในหมู่เด็กๆ นั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ดูจากการที่เด็ก 9 ใน 10 คนมีความฝันอยากจะเป็นโฮคาเงะก็พอจะรู้แล้ว

นัตสึกิที่ยืนอยู่บนดาดฟ้าอ้าปากหาว

สุนทรพจน์ของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นช่างยืดยาวและน่าเบื่อจริงๆ ก็แค่เรื่องเจตจำนงแห่งไฟแบบเดิมๆ

ตอนเขาเรียนอยู่โรงเรียนนินจาก็ได้ยินบ่อยๆ

นัตสึกิลูบคางตัวเอง

เขากำลังคิดเรื่องหนึ่งอยู่

นั่นคือถ้าเขาเป็นครูประจำทีม เขาควรจะเลือกนักเรียนสามคนไหนดี?

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ฮาตาเกะ คาคาชิ, อุจิวะ โอบิโตะ และไมโตะ ไก รุ่นนี้เมื่อจบการศึกษาแล้ว คนที่ถูกเลือกมาเป็นครูคือรุ่นของนามิคาเสะ มินาโตะ

พูดอีกอย่างก็คือรุ่นของเขานั่นแหละ

ถึงตอนนั้น ทั้งเขา, นามิคาเสะ มินาโตะ และนาวากิ หรือแม้แต่ยาคุชิ โนโนอุ ก็คงถูกซารุโทบิ ฮิรุเซ็นสั่งให้เลือกนักเรียนมาสามคน

นัตสึกิส่ายหน้า เขารู้สึกว่านักเรียนเก่งๆ มีไม่พอแบ่ง

แถมในกลุ่มนี้ยังมีอุจิวะ โอบิโตะที่ค่อนข้างอันตรายอยู่ด้วย

เพราะเขาจะถูกอุจิวะ มาดาระหมายหัวเอาไว้

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ เขาถูกจัดให้อยู่ในทีมของนามิคาเสะ มินาโตะ

ซึ่งความจริงแล้วเป็นมติที่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นตัดสินใจขึ้นเพื่อบรรเทาความตึงเครียดระหว่างตระกูลอุจิวะกับสายตรงโฮคาเงะ

พูดอีกอย่างก็คือ หลังจากเกิดผลกระทบผีเสื้อของเขา นัตสึกิและนาวากิก็มีโอกาสได้เป็นครูประจำทีมของโอบิโตะเหมือนกัน

เพราะทั้งสองคนต่างก็เป็นนินจาสายตรงของโฮคาเงะ

แต่แน่นอนว่า ด้วยความแข็งแกร่งและสถานะของนัตสึกิ เขามีสิทธิ์เลือกได้อย่างอิสระ

เขาไม่ได้ตั้งใจจะเป็นครูประจำทีมของอุจิวะ โอบิโตะหรอก

แม้ว่าอุจิวะ โอบิโตะจะยังไม่เข้าสู่ด้านมืด แต่เขาก็รู้เนื้อเรื่องต้นฉบับดี จึงทำใจยอมรับหมอนี่ไม่ได้จริงๆ

ถ้าให้เลือก เขาจะขอเลือกไมโตะ ไก เป็นอันดับแรก

ประตูด่านพลังทั้งแปด บวกกับรูปแบบทั้งหกของกองทัพเรือ และฮาคิเกราะ แค่คิดก็สนุกแล้ว

เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงเที่ยง

สุนทรพจน์ยาวสองชั่วโมงของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็สิ้นสุดลง

พิธีปฐมนิเทศก็มาถึงช่วงสุดท้าย

นัตสึกิไม่ได้จากไปในทันที

ในฐานะผู้บัญชาการหน่วยลับ เขาต้องรอให้ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นกลับไปก่อน

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นมองส่งเด็กส่วนใหญ่จนลับสายตาแล้วถึงเดินลงจากเวที

เมื่อเห็นดังนั้น นัตสึกิก็เตรียมตัวกลับไปยังที่พักของตระกูลเซนจู

แต่ในตอนนั้นเอง เขาก็หยุดเดินแล้วหันไปมองที่ประตูโรงเรียน

เด็กผู้ชายสวมแว่นตากันลมคนหนึ่งกำลังวิ่งหน้าตั้งเหงื่อแตกพลั่กเข้ามาในโรงเรียน

แต่พอเห็นเหล่านักเรียนเดินสวนออกไป เขาก็ยืนอึ้งไปเลย

"ซวยแล้ว! พลาดแม้กระทั่งพิธีปฐมนิเทศเลยเหรอเนี่ย!"

อุจิวะ โอบิโตะขยี้หัวตัวเองและพูดด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง

"เธอคือ โอบิโตะ หรือเปล่า?"

ตอนนั้นเอง เด็กผู้หญิงผมสีน้ำตาลคนหนึ่งก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา

"ฉัน... ฉันเอง"

อุจิวะ โอบิโตะชะงักไปครู่หนึ่งแล้วถาม "เธอคือใครเหรอ?"

"ฉันชื่อโนฮาระ ริน เป็นเพื่อนร่วมชั้นของนายไงล่ะ"

โนฮาระ รินส่งยิ้มให้แล้วพูดว่า "ฉันรับเอกสารเข้าเรียนมาให้นายแล้วนะ"

"จริงเหรอ?"

อุจิวะ โอบิโตะทำหน้าดีใจสุดๆ "ขอบใจมากนะ!"

นัตสึกิที่ยืนดูอยู่บนดาดฟ้าเลิกคิ้วขึ้น คิดในใจว่าไม่นึกเลยว่าจะได้เห็นฉากสำคัญในต้นฉบับกับตาตัวเอง

เขายกมือขึ้น เปิดประตูมิติออก

นัตสึกิเดินเข้าไปข้างใน ก็กลับมาถึงที่พักของตระกูลเซนจู

"กลับมาแล้วเหรอ?"

นาวากิเห็นเขาก็ถาม "นักเรียนใหม่ปีนี้เป็นยังไงบ้าง?"

"ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะ" นัตสึกิตอบ

"จริงดิ?"

อุซึมากิ คุชินะถามด้วยความอยากรู้ "สู้รุ่นของพวกเราได้ไหม?"

"ฉันว่าพอๆ กันนะ"

นัตสึกิคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบ

"เก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?"

นาวากิทำหน้าประหลาดใจถาม "มีใครบ้างล่ะ?"

นัตสึกิจึงเลือกนักเรียนตัวท็อป 5 คนมาแนะนำให้พวกเขาฟัง

ซารุโทบิ อาสึมะ, ฮาตาเกะ คาคาชิ, ยูฮิ คุเรไน, ไมโตะ ไก และชิซึเนะ

สี่คนแรกเป็นเด็กที่มีพ่อค่อนข้างมีชื่อเสียง

ส่วนคนสุดท้ายเป็นเด็กที่มีอาคุณชื่อดัง

อาของชิซึเนะคือ คาโต้ ดัน

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ เขาเคยเป็นแฟนของซึนาเดะ

ตัวเขาเองก็เป็นโจนินที่มีความสามารถสูงมาก สามารถใช้วิชานินจาระดับ S อย่างวิชาแปลงวิญญาณได้

น่าเสียดายที่เขาตายในสงครามโลกนินจาครั้งที่สอง

ส่วนอีกสองคนที่เหลือคืออุจิวะ โอบิโตะ และโนฮาระ ริน พ่อแม่ของพวกเขาไม่มีชื่อเสียงเท่าไหร่นัก

ถึงแม้ตระกูลอุจิวะจะโด่งดังมากก็เถอะ

"นักเรียนรุ่นนี้คุณภาพสูงจริงๆ ด้วยแฮะ" นาวากิฟังจบก็เห็นด้วย

"แต่ฉันคิดว่ายังไงก็ไม่มีใครเก่งเกินนัตสึกิได้หรอก!"

อุซึมากิ คุชินะชูหมัดเล็กๆ ขึ้นแกว่งไปมาแล้วพูด

"โนโนอุ!"

นาวากิเพิ่งจะอ้าปากพูด ก็หันไปเห็นยาคุชิ โนโนอุ จึงรีบทักทาย

"โนโนอุ วันนี้เธอว่างมาที่นี่ได้ยังไงน่ะ?"

อุซึมากิ คุชินะถามอย่างสงสัย

"วันนี้เป็นวันเปิดเทอม ช่วงบ่ายจะมีนักเรียนใหม่เข้ามาสมัครชั้นเรียนนินจาแพทย์หลายคนเลยล่ะ" ยาคุชิ โนโนอุอธิบาย "ฉันเลยลาหยุดที่โรงพยาบาลโคโนฮะหนึ่งวัน เพื่อมาช่วยอาจารย์ซึนาเดะโดยเฉพาะ"

"เพิ่งเข้าเรียนก็สามารถเข้าชั้นเรียนนินจาแพทย์ได้เลยเหรอ?"

อุซึมากิ คุชินะถามอย่างไม่เข้าใจ

"อื้ม"

ยาคุชิ โนโนอุตอบ "เป็นคำสั่งของท่านโฮคาเงะน่ะ"

นัตสึกิเลิกคิ้ว พอจะเดาได้ว่าซารุโทบิ ฮิรุเซ็นต้องการทำอะไร

ในฐานะโฮคาเงะ เขาย่อมรู้ดีว่าความสงบสุขของโลกนินจาในปัจจุบันเป็นเพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น

เพราะหมู่บ้านคุโมะงาคุเระไม่ได้เข้าร่วมสงครามโลกนินจาครั้งที่สอง

ด้วยสไตล์ของหมู่บ้านคุโมะงาคุเระ เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะยอมอยู่เฉยๆ จะต้องก่อสงครามโลกนินจาครั้งใหม่ขึ้นมาแน่

และบทบาทของนินจาแพทย์ในสงครามนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าสำคัญแค่ไหน

การให้นักเรียนใหม่เข้าชั้นเรียนนินจาแพทย์ก่อนกำหนด จะช่วยให้พวกเขาเรียนรู้วิชานินจาแพทย์ได้เร็วขึ้น และสามารถทำหน้าที่ของตัวเองได้เต็มที่

พูดกันตามตรง วิธีนี้ไม่ได้มีปัญหาอะไร

โรงเรียนนินจาสอนแค่วิชาพื้นฐานสามอย่าง (วิชาแปลงกาย, วิชาสลับร่าง, วิชาแยกร่าง) สำหรับนักเรียนหลายๆ คนแล้วถือเป็นการเสียเวลาเปล่า

นักเรียนที่สามารถเรียนวิชานินจาแพทย์ได้ ส่วนใหญ่ก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะตัวน้อยแล้ว

"มีนักเรียนมาสมัครบ้างหรือยัง?" นัตสึกิดึงสติกลับมาแล้วถาม

"ยังไม่รู้เลย"

ยาคุชิ โนโนอุส่ายหน้า "ช่วงเช้าเป็นพิธีปฐมนิเทศของโรงเรียนนินจา พวกเขาจะเริ่มมาสมัครกันตอนบ่ายน่ะ"

"ถ้ามีเด็กเก่งๆ ก็รับมาเป็นผู้ช่วยได้เลยนะ" นัตสึกิแนะนำ

นักเรียนรุ่นนี้ โนฮาระ ริน และชิซึเนะ ต่างก็มีพรสวรรค์ในด้านวิชานินจาแพทย์

ให้เป็นลูกศิษย์ของยาคุชิ โนโนอุน่ะเหลือเฟือเลย

แถมการเป็นลูกศิษย์ของเธอก็ไม่ได้แปลว่าเรียนจบแล้วจะไปอยู่ทีมอื่นไม่ได้

เธอเองก็เป็นแบบนั้น

ถึงจะเป็นลูกศิษย์ของซึนาเดะ แต่ก็ไปอยู่ทีมที่โอโรจิมารุเป็นคนนำ

"ฉันจะคอยดูไว้ค่ะ"

ยาคุชิ โนโนอุชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ารับ

"เมื่อกี้นัตสึกิบอกว่ารุ่นนี้มีอัจฉริยะเยอะ ต้องมีคนที่เหมาะกับเธอแน่นอน" อุซึมากิ คุชินะพูดพร้อมรอยยิ้ม

"ไม่แน่ว่าอาจจะมีลูกศิษย์ของฉันรวมอยู่ด้วยก็ได้นะ"

นาวากิรีบพูดแทรก "รอให้พวกนั้นเรียนจบ ฉันก็น่าจะถึงวัยที่รับลูกศิษย์ได้พอดี"