บทที่ 370 การดัดแปลงร่างกายด้วยวิชาเล่นแร่แปรธาตุ

เมื่อเห็นแดเนียลกลับไปที่ค่ายทหาร มหาจอมเวทกอร์ดอนก็ร่อนลงบนกำแพงเมืองทิศตะวันตกเพื่อเฝ้าจับตาดูความเคลื่อนไหวของพวกออร์กต่อไป

ไม่นานนัก เซซิลซึ่งจัดการเรื่องกองทัพเสร็จเรียบร้อยก็เดินเข้ามาหาอีกครั้ง

"ท่านพ่อ พวกออร์กคิดจะทำอะไรกันแน่ พวกมันเตรียมจะล่าถอยไปทางทิศตะวันตกหรือขอรับ"

มหาจอมเวทกอร์ดอนส่ายหน้า "ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น แดเนียลไม่มีทางยอมรับความพ่ายแพ้ง่ายๆ แบบนี้แน่ เขายังมีกำลังพลอยู่อีกเกือบสี่กองพล ตราบใดที่เขาไม่บุกโจมตีเมืองฟรอสต์อีสต์ต่อ เขาก็ยังสามารถตรึงกำลังขังพวกเราไว้ในเมืองได้

ข้าไม่รู้ว่าไวส์เคานต์เลวี่จะจัดการได้หรือไม่ แต่หากให้กองทัพเมืองฟรอสต์อีสต์ของเรายกทัพออกไปสู้รบกับพวกออร์กทั้งสี่กองพลกลางสมรภูมิเปิด พวกเราย่อมพ่ายแพ้อย่างราบคาบเป็นแน่

ดังนั้นแดเนียลน่าจะเตรียมการประวิงเวลาออกไปสักสิบวันถึงครึ่งเดือน และเมื่อกำลังเสริมของพวกมันเดินทางมาถึง ความได้เปรียบก็จะตกไปอยู่ในมือของพวกออร์กอีกครั้ง"

"ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ทำได้เพียงรอฟังข่าวจากไวส์เคานต์เลวี่แล้ว หากเราจัดการกับกองทัพออร์กทั้งสี่กองพลด้านนอกไม่ได้ ป้อมปราการสีเทาก็จะยังคงตกอยู่ในอันตราย และเมืองฟรอสต์อีสต์ของเราก็จะต้องเป็นแนวหน้าต่อไป"

เซซิลเห็นด้วยกับเรื่องนี้อย่างยิ่ง

ในขณะเดียวกัน ณ ป้อมปราการสีเทา

กาเอลแห่งตระกูลลียงได้นำกองทหารม้าสัตว์อสูรเดินทางกลับมาถึงแล้ว

คล้อยหลังไปไม่นาน ไคลน์และบรูซก็เดินทางกลับมาพร้อมกับกองทหารม้าแห่งกองกำลังพันธมิตรดินแดนพายุคลั่งเช่นกัน

กองทหารม้าทั้งสองหน่วยนี้ได้ไล่ล่าพวกออร์กที่แตกพ่ายมาตลอดค่อนคืน สังหารทหารออร์กที่หนีแตกฉานซ่านเซ็นไปได้เป็นจำนวนมากตลอดเส้นทาง

การกลับมาของกองทหารทั้งสองถือเป็นการประกาศว่าศึกซุ่มโจมตีในครั้งนี้ได้ยุติลงอย่างสมบูรณ์แล้ว

สำหรับกองทหารที่รับหน้าที่เก็บกวาดสมรภูมิ พวกเขาได้ล่วงหน้ากลับมาก่อนแล้ว และกำลังเร่งสรุปยอดผลการรบกันอยู่

เลวี่กำลังเตรียมแผนการในขั้นต่อไป ทว่าจู่ๆ เกอดี้ก็เข้ามารายงาน

"นายท่าน จดหมายจากเมืองฟรอสต์อีสต์ส่งมาถึงแล้วขอรับ"

"อืม เอามานี่สิ" เลวี่เอ่ยโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง

ทว่าเขากลับฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเงยหน้าขึ้นและเอ่ยด้วยความประหลาดใจ

"เกอดี้หรือ ใครส่งเจ้ามาที่นี่"

ผู้ที่เข้ามาคือเกอดี้ หัวหน้ากองร้อยองครักษ์ส่วนตัวของเลวี่ แต่ในความเป็นจริงแล้ว เขาคือคนวิ่งวุ่นรับใช้มีอาเสียมากกว่า

"นายท่าน ข้ามาเองขอรับ เวทมนตร์ของท่านเวนดี้ทรงพลังมาก แม้จะไม่อาจรักษาแขนซ้ายของข้าเอาไว้ได้ แต่อาการบาดเจ็บของข้าก็ไม่ได้ร้ายแรงแล้ว

ตอนนี้ข้าคือนักรบผู้ยิ่งใหญ่ระดับสี่แล้ว และนี่ก็เป็นโอกาสอันดีที่จะได้ออกรบ ข้าไม่อยากพลาดโอกาสนี้ไปขอรับ" เกอดี้กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ก่อนหน้านี้ในระหว่างศึกป้องกันแม่น้ำเคน โชคร้ายที่เกอดี้ได้รับบาดเจ็บสาหัสขณะต่อสู้ที่ป้อมปราการหมายเลขหนึ่งจนต้องสูญเสียแขนซ้ายไป

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายนั้นเอง เกอดี้ก็สามารถทะลวงขีดจำกัดและเลื่อนระดับขึ้นเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่ระดับสี่ได้สำเร็จ

การทะลวงระดับในการต่อสู้มักเป็นเรื่องดี ทว่ามันกลับต้องแลกมาด้วยความพิการ จึงยากจะบอกได้ว่านี่เป็นเรื่องดีหรือร้ายกันแน่

เดิมทีเลวี่ตั้งใจจะให้เกอดี้อยู่ประจำที่คฤหาสน์ไวส์เคานต์ โดยยังคงดำรงตำแหน่งหัวหน้าองครักษ์ส่วนตัวเช่นเดิม แต่ไม่คิดจะให้เขาเข้าร่วมการต่อสู้อีกต่อไป

เกอดี้ถือเป็นคนเก่าคนแก่ของดินแดนพายุคลั่ง การที่เขาเติบโตจากหัวขโมยจนมามีฐานะเช่นในปัจจุบันก็นับว่าดีมากแล้ว การอยู่ช่วยเลวี่ฝึกฝนเหล่าองครักษ์ในอนาคตย่อมเป็นผลลัพธ์ที่ดี

แต่จากท่าทีตอนนี้ ดูเหมือนว่าเกอดี้จะยังไม่อยากปลดระวางตัวเองเร็วเกินไปนัก

เมื่อเห็นเช่นนี้ เลวี่ก็รู้สึกลำบากใจที่จะเกลี้ยกล่อมเขา หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยขึ้นช้าๆ

"ในเมื่อเจ้าไม่เต็มใจที่จะถอนตัวจากสมรภูมิ ข้าก็จะไม่บังคับ แต่ด้วยสภาพของเจ้าในตอนนี้ เจ้าไม่อาจเข้าร่วมการต่อสู้ต่อไปได้จริงๆ..."

"นายท่าน ข้าทำได้ขอรับ..."

"อย่าเพิ่งใจร้อน ฟังข้าให้จบก่อน ข้าหมายความว่าเจ้าไม่ควรเข้าร่วมการต่อสู้ในตอนนี้ ไม่ได้แปลว่าจะไม่ให้เจ้าเข้าร่วมเลย

เจ้ากลับไปหาจอห์นก่อน ไปบอกให้เขาลองสร้างแขนซ้ายเทียมด้วยวิชาเล่นแร่แปรธาตุให้เจ้าดูสิ"

"แขนซ้ายแปรธาตุหรือขอรับ" เกอดี้ทำหน้าฉงน

"ใช่แล้ว มันคือการใช้วิชาเล่นแร่แปรธาตุสร้างแขนซ้ายเทียมขึ้นมา หากทำสำเร็จ มันอาจช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้เจ้าได้ ถึงตอนนั้นเจ้าค่อยกลับเข้าสู่สมรภูมิก็ยังไม่สาย" เลวี่อธิบาย

"มีของแบบนั้นด้วยหรือขอรับ นายท่าน ท่านคงไม่ได้กำลัง..." เกอดี้มีท่าทีไม่อยากจะเชื่ออย่างเห็นได้ชัด

"ไปให้พ้นเลย ไปหาจอห์นเดี๋ยวเจ้าก็รู้เองนั่นแหละ" เลวี่หัวเราะพลางโบกมือไล่เกอดี้ออกไป

การดัดแปลงร่างกายด้วยวิชาเล่นแร่แปรธาตุ เป็นเทคนิคหนึ่งในตำราเล่นแร่แปรธาตุของเลอเม ซึ่งสามารถใช้วิชาเล่นแร่แปรธาตุในการดัดแปลงร่างกายมนุษย์ได้ และผู้ที่ได้รับการดัดแปลงจะมีความแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น

อย่างไรก็ตาม เทคนิคการเล่นแร่แปรธาตุนี้เดิมทีเหล่าพ่อมดจะนำมาใช้ดัดแปลงพ่อมดสายหล่อหลอมร่างกาย ซึ่งถือว่าเป็นการดึงศักยภาพของพ่อมดสายหล่อหลอมร่างกายออกมาให้ถึงขีดสุด

ดังนั้น อวัยวะเทียมที่ใช้ในการดัดแปลงร่างกายเหล่านี้ แท้จริงแล้วก็คืออุปกรณ์พ่อมดประเภทหนึ่ง ซึ่งจำเป็นต้องใช้เวทมนตร์ธาตุเพื่อกระตุ้นพลังงานภายในอวัยวะเทียมเหล่านั้น และต้องใช้พลังงานเวทมนตร์เช่นเดียวกับหุ่นเชิดแปรธาตุ

อัศวินและนักรบไม่สามารถใช้งานสิ่งเหล่านี้ได้ ก่อนหน้านี้เลวี่เคยมีแนวคิดเรื่องการดัดแปลงร่างกายอยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่มีเวลาลงมือทำเสียที ตอนนี้ถือเป็นโอกาสอันดีที่จะให้จอห์นลองศึกษาและทดลองทำดู

หลังจากไล่เกอดี้ออกไปแล้ว เลวี่ก็เริ่มตรวจสอบข้อมูลจากเมืองฟรอสต์อีสต์

เนื้อหาในจดหมายเป็นไปตามที่เลวี่คาดการเอาไว้ และเป็นสถานการณ์ที่เขาไม่อยากให้เกิดขึ้นมากที่สุด

นอกเมืองฟรอสต์อีสต์ยังคงมีกองทัพออร์กเหลืออยู่อีกถึงสี่กองพล บัดนี้ โคโบลด์สายเลือดมังกรระดับเก้าผู้นั้นกำลังเตรียมที่จะใช้กลยุทธ์ตั้งรับ

มันไม่ได้ล่าถอยออกจากทางตะวันออกของมณฑลจันทร์น้ำแข็งเพื่อไปสมทบกับพวกออร์กที่เมืองจันทร์น้ำแข็ง ไม่ได้บุกโจมตีเมืองฟรอสต์อีสต์ต่อไป และไม่มีแผนที่จะบุกโจมตีป้อมปราการสีเทาด้วยเช่นกัน

หากเป็นเช่นนี้ กองทัพเมืองฟรอสต์อีสต์ก็คงหมดหนทางที่จะจัดการกับพวกมัน

เลวี่เองก็คงหาจังหวะลงมือได้ยากเช่นกัน การที่มีกองทัพออร์กถึงสี่กองพลปักหลักอยู่นิ่งๆ เช่นนั้น หากกองกำลังพันธมิตรแห่งดินแดนพายุคลั่งและกองทัพเมืองฟรอสต์อีสต์ฝืนเข้าปะทะ คงไม่แคล้วต้องสูญเสียอย่างหนักหน่วงแน่นอน

"ดูเหมือนว่าเรายังคงต้องขยายขอบเขตสมรภูมิรบออกไป แต่ความเสี่ยงก็จะเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย" เลวี่พึมพำกับตัวเอง

ท้ายที่สุด หลังจากครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว เลวี่ก็ยังคงรู้สึกว่ากองกำลังพันธมิตรแห่งดินแดนพายุคลั่งมีกำลังพลน้อยเกินไป เขาจึงไม่อาจแบกรับความเสี่ยงที่มากจนเกินไปได้

ดังนั้นเลวี่จึงตัดสินใจขอกำลังเสริม โดยมอบหมายให้นักบวชเลชัวร์ส่งแผนการรบและคำร้องขอความช่วยเหลือไปยังเมืองชางหลาน