บทที่ 122 อาวุธต่อสู้ระยะประชิดของสตรี

บทที่ 122 อาวุธต่อสู้ระยะประชิดของสตรี

จากนั้นเหวยเจิ้งก็หยิบแบบแปลนการออกแบบรองเท้าส้นสูงออกมา วางราบลงบนโต๊ะ "ตอนนี้สิ่งที่พวกเจ้าต้องทำ ก็คือรองเท้าบนแบบแปลนการออกแบบแผ่นนี้"

"ถึงกับมีแบบแปลนการออกแบบจริงๆ ด้วยหรือ" จี้เมิ่งอวี่เมื่อได้ยินดังนั้น บนใบหน้าก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเดินเข้ามาดู

ในชั่วพริบตานั้น ทุกคนในที่เกิดเหตุล้วนมีสีหน้าเหม่อลอย จ้องมองลวดลายรองเท้าบนแบบแปลนการออกแบบเขม็ง ภายในดวงตาเต็มไปด้วยสีหน้าแห่งความสั่นสะเทือนใจ

เหวยเจิ้งไม่ได้เอ่ยคำใด สงบนิ่งเป็นอย่างมาก เพราะเขาล่วงรู้มาตั้งนานแล้วว่าจะต้องเกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้น

อย่างไรเสียก็เป็นการออกแบบรองเท้าที่ล้ำหน้าไปหลายพันปี อีกทั้งยังเป็นรองเท้าที่ออกแบบมาเพื่อสตรีโดยเฉพาะ ไม่จำเป็นต้องทำออกมาเลยด้วยซ้ำ เพียงแค่มองดูรูปลักษณ์การออกแบบของรองเท้าส้นสูง ก็ทำให้หัวใจสตรีของทุกคนในที่เกิดเหตุเกิดคลื่นลมแรงถาโถม ไม่อาจสงบลงได้เป็นเวลานานแล้ว

"นี่... นี่... นี่คือของวิเศษระดับใดกัน" ช่างทำรองเท้าหญิงหลายคนสั่นสะเทือนใจจนพูดไม่ออก

จี้เมิ่งอวี่เองก็กล่าววาจาไม่ออกเช่นกัน มองดูแบบแปลนรองเท้าส้นสูงบนกระดาษ นางมีความรู้สึกราวกับว่าจิตวิญญาณล้วนต้องสั่นสะท้านไปกับมันแล้ว

รองเท้านี้ออกแบบได้... ยอดเยี่ยมเกินไปแล้วจริงๆ น่าตื่นตะลึงดั่งเทพสวรรค์สร้างสรรค์!

เพราะในมุมมองของนาง นี่ไม่ใช่เพียงแค่รองเท้าคู่หนึ่ง แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นของวิเศษสำหรับโจมตีที่เฉียบคมถึงขีดสุดชิ้นหนึ่งด้วย

ลองคิดดูสิ ส้นรองเท้าที่แหลมคมหนึ่งแท่งใต้รองเท้า หากเหยียบลงบนศัตรูสักครั้ง...

ให้ตายเถิด ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตข้ามทัณฑ์ก็ยังต้องคุกเข่าร้องเพลงยอมจำนน!

นางแสดงให้เห็นว่าการออกแบบรองเท้าของเหวยเจิ้ง ได้ก้าวข้ามจินตนาการของสตรีทั้งหมดในทวีปจงโจวไปไกลลิบแล้ว

จี้เมิ่งอวี่มองดูการออกแบบบนแบบแปลนไปพลาง ภายในใจถูกทำให้สั่นสะเทือนใจจนถึงขีดสุดไปพลาง

นี่คืออาวุธต่อสู้ระยะประชิดที่ออกแบบมาเพื่อผู้ฝึกตนหญิง อย่างไรเสียในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร การเกิดข้อพิพาทต่อสู้กันก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา หากพบเจอศัตรูหรือปีศาจที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ต่อสู้กันอยู่ดีๆ จู่ๆ ก็เตะออกไปหนึ่งเท้า หนึ่งเท้าต่อหนึ่งรูเลือด!

ภาพฉากนั้นช่างงดงามเกินไปแล้ว ทำให้ผู้คนไม่กล้าจินตนาการเลย

เมื่อได้ยินจี้เมิ่งอวี่ลุ่มหลงกับการมองแบบแปลนไปพลาง อธิบายอย่างเป็นมืออาชีพเป็นอย่างมากไปพลาง เหวยเจิ้งก็มีความรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัวในชั่วพริบตา

อาวุธหรือ อาวุธบ้าบออันใดกัน นี่ก็แค่รองเท้าที่สตรีสวมใส่ก็เท่านั้นเข้าใจหรือไม่!

สตรีผู้นี้สมกับที่เป็นทรราชหญิงอย่างแท้จริง รองเท้าดีๆ มาถึงเจ้าเหตุใดจึงกลายเป็นอาวุธต่อสู้ระยะประชิดไปได้เล่า

ตอนนี้เหวยเจิ้งถึงกับรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง การมอบแบบร่างการออกแบบอย่างรองเท้าส้นสูงให้แก่ทรราชหญิง ตกลงแล้วเป็นเรื่องดีหรือไม่

อย่าลืมเสียเล่าว่า หลายปีก่อนสตรีผู้นี้ยังเคยทุบซี่โครงของตนเองจนหักไปสองซี่เลยนะ เป็นการกำหนดคุณลักษณะของทรราชหญิงที่พุ่งปรี๊ดอย่างแท้จริง

"ปลายรองเท้านี้ข้ารู้สึกว่าสามารถแก้ไขสักหน่อย ทำเป็นอุปกรณ์อาวุธลับ สังหารคนสังหารปีศาจอย่างไร้ร่องรอย"

จี้เมิ่งอวี่ชื่นชมการตั้งค่าของรองเท้าส้นสูงไปพลาง เสนอคำอธิบายของตนเองออกมาไปพลาง

"ให้ตายเถอะ...!"

เหวยเจิ้งรู้สึกเพียงแค่ภายในใจหนาวสั่นขึ้นมาระลอกหนึ่ง สตรีผู้นี้ช่างน่าหวาดกลัวจริงๆ กระทั่งทำรองเท้าสักคู่ก็ยังสามารถคิดไอเดียที่น่าสะพรึงกลัวออกมาได้มากมายถึงเพียงนี้

แม้ว่าจะมีความคิดมากมาย แต่ทว่าหัวใจอันหอมหวนของจี้เมิ่งอวี่ในเวลานี้ กลับเต็มไปด้วยความสั่นไหว ยากที่จะสงบลงได้

การออกแบบของรองเท้าคู่นี้มองดูแล้วเรียบง่ายเป็นอย่างมาก แต่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามีความคิดสร้างสรรค์อันเป็นเอกลักษณ์ นำมาใช้งานได้จริงเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังงดงามสง่า มีความแตกต่างจากรองเท้าส้นแบนผ้าไหมที่เป็นกระแสหลักของโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรอย่างสิ้นเชิง การออกแบบเช่นนี้ยิ่งสามารถสะท้อนความอ่อนช้อยและเสน่ห์ของสตรีออกมาได้ รองเท้าคู่นี้เกิดมาเพื่อสตรีอย่างแท้จริง

ในฐานะแม่ค้าคนหนึ่ง จี้เมิ่งอวี่สัมผัสได้อย่างเลือนรางว่า รองเท้าคู่นี้จะต้องเป็นผลงานที่พลิกคว่ำโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรอีกชิ้นหนึ่งอย่างแน่นอน

เพราะการสวมรองเท้าเช่นนี้เดิน ไม่เพียงแต่สามารถทำให้สตรีมองดูแล้วสูงโปร่งมากยิ่งขึ้น อีกทั้งยังสามารถขับเน้นรูปร่างของสตรีออกมาได้ดียิ่งขึ้นไปอีก กระทั่งสามารถปลดปล่อยเสน่ห์ของสตรีออกมาถึงขีดสุด ทำให้สตรีมองดูมีแรงดึงดูดมากยิ่งขึ้น

การออกแบบของคุณชายเหวย ช่างยอดเยี่ยมดุจสวรรค์สรรค์สร้างจริงๆ

นางไม่อาจจินตนาการได้เลยจริงๆ ว่าเหตุใดเหวยเจิ้งถึงได้มีความคิดที่แปลกใหม่มากมายถึงเพียงนี้ต่อของที่สตรีใช้จำพวกเสื้อผ้าและรองเท้า

"คุณชายเหวย สิทธิ์ในการผลิตรองเท้าคู่นี้ข้าก็ต้องการเจ้าค่ะ" จี้เมิ่งอวี่กอดแขนของเหวยเจิ้งเขย่าไปมาด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง

"เอ่อ... โรงปักผ้ายังทำรองเท้าด้วยหรือ"

เหวยเจิ้งถึงกับรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง รูปร่างของจี้เมิ่งอวี่นั้น... เฮ้อ ความยืดหยุ่นของ 36D ช่างดุดันจริงๆ