ตอนที่ 25 - ไปเจอเพื่อนคุณยาย

ตอนที่ 25 - ไปเจอเพื่อนคุณยาย

วันรุ่งขึ้น เบนจามินตื่นขึ้นมา ทำความสะอาดตัวเอง และลงไปรับประทานอาหารเช้า อาหารเช้ามักจะเรียบง่ายมากมีแค่ผลไม้ ขนมปังปิ้ง นมพร้อมซีเรียล น้ำผลไม้ ฯลฯ

บางครั้งแม่ของพวกเขาจะจัดโต๊ะกินกับลูก ๆ แต่ไม่ทุกคนก็จะแยกกันกินใครอยากกินอะไรก็เดินไปเปิดเอาที่ตู้เย็น วันนี้เป็นวันอย่างว่า เบนย่างขนมปังสองสามแผ่นและหยิบผลไม้มารับประทานก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะ เขาทักทายคนอื่นและเริ่มรับประทานอาหารช้าๆ รอให้คุณยายลงมา

ระหว่างทานอาหารเย็นเมื่อวานนี้ เขาได้ถามทุกคนว่ามีแผนสำหรับวันอาทิตย์ยังไง คุณยายของเขาตอบว่าเธอจะไปเล่นกอล์ฟกับเพื่อนๆ นั่นทำให้เขากิดสนใจและบอกไปว่าตนจะไปด้วย

ความคิดเมื่อวานที่จะใช้เวลากับครอบครัวให้มากขึ้นยังอยู่ในหัวเบน ดังนั้นเขาจึงเลือกทำแบบนี้แทนที่จะออกไปข้างนอกเหมือนเมื่อวาน คุณยายประหลาดใจกับคำขอแต่ก็ตอบรับอย่างรวดเร็ว ดูจะมีความสุขที่หลานชายของเธอสนใจกิจกรรมตัวเอง

ในที่สุดคุณยายของเขาก็ลงมาทานอาหารเช้า เมื่อเห็นเบนรอเธออยู่ เธอก็ร้องเรียกเขา

"อรุณสวัสดิ์นะเด็กน้อย ยังอยากจะไปเล่นกอล์ฟกับคุณยายอยู่หรือเปล่าเอ่ย?"

“อรุณสวัสดิ์ครับคุณยาย แน่นอน ผมกำลังตั้งตารอเลย”

เธอมองเขาด้วยความสงสัยเล็กน้อย

“เมื่อวานยายไม่ได้ถามก็จริง แต่ทำไมจู่ๆ หลานถึงนึกอยากมากับยายล่ะ กอล์ฟไม่ใช่กีฬาน่าตื่นเต้นสำหรับเด็กวัยรุ่นนะ หลานอยากได้อะไรรึเปล่า เช่นขอเงินค่าขนม?”

“ไม่ ไม่ ผมแค่อยากจะใช้เวลากับคุณยาย จริงๆ แล้ว ไม่ใช่แค่คุณยายแต่กับทุกคนในครอบครัว ผมเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองไม่ค่อยได้ใช้เวลากับทุกคนเลย ก็เลยคิดว่าจะหาโอกาศกระชับความสัมพันธ์น่ะครับ เมื่อวานผมยังไปเล่นวิดีโอเกมกับโอลิเวียตลอดช่วงเย็น”

เธอยังคงมองเขาอย่างสงสัย แต่มันก็หายไปเมื่อเขาพูดถึงช่วงเวลาที่เขาใช้กับโอลิเวีย

“โอ้ ที่แท้ก็แบบนี้ หลานทำดีแล้ว ยัยหนูโอลิเวียเป็นเด็กเก็บตัว หลานไปเล่นด้วยก็น่าจะช่วยให้เธอเปิดใจหาคนอื่นได้บ้าง”

ยายกินข้าวเช้าต่อและเมื่อเสร็จแล้วเธอก็บอกเขา

“เอาล่ะ ยายขอไปเอาอุปกรณ์กอล์ฟก่อนแล้วค่อยไปกัน”

เธอไปที่ห้องเก็บของข้างโรงรถ และกลับมาพร้อมกับถุงกอล์ฟที่เต็มไปด้วยไม้กอล์ฟ

"ไปกันได้ เบน"

พวกเขาไปที่โรงรถแล้วขึ้นรถของเธอซึ่งอยู่ข้างๆ รถแม่ของเบนจามิน จากนั้นพวกเขาก็จากไป คุณยายของเขาขับรถพาพวกเขาไปยังจุดหมายปลายทางอย่างกระตือรือร้น หลังจากนั้นประมาณยี่สิบห้านาที พวกเขาก็มาถึงสถานที่

มันเป็นสนามซ้อมที่มีสิบแปดหลุม ทั้งสองลงจากรถและมุ่งหน้าไปยังอาคารหลักของสโมสร เมื่อเข้าไปข้างใน คุณยายของเขามองไปรอบๆ ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังหนึ่งในโต๊ะเหล่านั้นโดยมีเบนเดินตามหลัง

มีผู้หญิงผมหงอกสามคนนั่งอยู่ตรงนั้น และในไม่ช้าพวกเธอก็สังเกตเห็นทั้งคู่เดินเข้ามาหา หนึ่งในนั้นขมวดคิ้วด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง เธอสวมเสื้อผ้าที่เรียบร้อยและมีคุณภาพสูง เปล่งประกายออร่าแห่งความรวยแต่ไกล

“โรสลิน เธอมาสายอีกแล้ว! ไม่คิดจะมาตรงเวลาบ้างเหรอ?”

โรสลิน เป็นชื่อยายของเบนจามิน ซึ่งเป็นชื่อที่ไม่ค่อยมีใครได้ยินในบ้านเพราะทุกคนมักจะเรียกว่า 'ยาย' โดยหลานๆ หรือ 'แม่' จากลูกสาวที่เป็นแม่ของเบน

“อ่าฮะ ขอโทษ ขอโทษ แต่วันนี้ฉันมีข้อแก้ตัวที่ดีนะ”

เธอวางมือไว้ด้านหลังเบนจามินแล้วผลักเขาไปข้างหน้า ตอนนี้เขาอยู่ตรงหน้าผู้หญิงทั้งสามคนแล้ว เห็นได้ชัดว่าเป็นความผิดของยายที่มาสายเอง แต่เหมือนเธอจะคิดเอาเขาเป็นโล่

ก่อนที่เขาจะพูดอะไร คุณยายของเขาก็เริ่มแนะนำตัว

“นี่เบนจามิน เทนนิสันหลานชายของฉัน วันนี้เขาอยากมาด้วยฉันก็เลยพาเขามา เบนจามิน ยัยคนที่ทำหน้าจริงจังนั่น ชื่อ เวร่า”

จากนั้นเธอก็ชี้ไปที่คนถัดไป เป็นหญิงชราที่ยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน สวมชุดกีฬาสบาย ๆ

“นี่คือแองเจิล คุณยายที่มีนิสัยเหมือนนางฟ้าตามชื่อเลย”

ในที่สุดเธอก็หันไปหาคนสุดท้าย คนนี้มีสีหน้าเย็นชาและแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีเข้มเป็นส่วนใหญ่

“และนี่คือลอเรน เธอไม่เปิดใจรับคนใหม่ง่าย ๆ แต่เดี๋ยวยายจะสอนวิธีเข้าหาให้”

เวร่า และ ลอเรน แสดงสีหน้าไม่พอใจหลังจากได้ยินวิธีที่ยายแนะนำตัวเอง ในขณะที่ แองเจิล มีรอยยิ้มฝืนๆ

เบนจามินแสดงรอยยิ้มสดใสตามปกติและทักทายพวกเขา

"ยินดีที่ได้รู้จักครับทุกคน"

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเขาจะได้พบกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งแล้ว เนื่องจากรอยยิ้มของเขาไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อสาวรุ่นยายมากนัก ผิดจากสาววัยรุ่นที่ต้องหน้าแดงแล้ว

“อืม ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะหนุ่มน้อย”

"ยินดีที่ได้รู้จักนะจ้ะ"

"สวัสดี"

ลอเรนทักทายสั้นๆ ก่อนที่จะหันหน้าหนีโดยไม่สนใจเขาอีกต่อไป ทันทีที่การแนะนำเสร็จสิ้น เวร่าก็กลับมาที่หัวข้อเริ่มต้น

“และเธอ โรสลิน อย่าพยายามใช้หลานชายเป็นข้ออ้างในการมาสาย พวกเรารู้จักกันดี เธอหลอกใครไม่ได้หรอก”

“ก็ได้ ก็ได้ ฉันผิดเอง โอเคไหม?”

เวร่าถอนหายใจอย่างสิ้นหวังแต่ก็ไม่บ่นอีก อาจเป็นเพราะคุ้นเคยกับนิสัยโรสลิน

ทั้ง 3 คนต่างหยิบอุปกรณ์กอล์ฟของตนขึ้นมาก่อนที่ทุกคนจะออกจากอาคาร มุ่งหน้าไปยังจุดเริ่มสนามกอล์ฟ นี่เป็นครั้งแรกที่เบนจามินได้พบกับเพื่อนของคุณยาย เห็นนิสัยที่ไม่เหมือนกันเลยเขาอดแปลกใจไม่ได้ว่าทั้งสี่คนมาเป็นเพื่อนกันได้ยังไง

สงสัยแล้วก็ต้องถาม นั่นคือคติเบน เขาเลยพูดออกไป

“ทุกคนมาเป็นเพื่อนกันได้ยังไงครับ?”