ตอนที่ 18 - เดทกับคาเรน

ตอนที่ 18 - เดทกับคาเรน

พวกเขาไปร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดและสั่งอะไรกิน คาเรนต้องการจ่ายเงินให้แต่เบนปฏิเสธเสียงแข็ง ทำให้เธอทำหน้ามุ่ยซึ่งดูตลกมาก หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว เบนก็ปล่อยให้คาเรนพาเขาไปดูหนัง เธอถามเขาว่าเขาอยากดูอะไร เขาก็ตอบไปว่าอะไรก็ได้ตามใจเลย ในที่สุดเธอก็เลือกหนังโรแมนติกที่กำลังจะเริ่มฉายเร็วๆ นี้ และพวกเขาก็เข้าไปในนั่งรอในโรงกัน

เบนบอกว่าเขาอยากนั่งด้านหลัง และเธอก็ไม่มีปัญหากับเรื่องนั้น เมื่อพวกเขานั่งแล้ว เธอก็ดูมีความสุขที่ได้นั่งใกล้เขาขนาดนี้ โรงหนังเกือบจะว่างเปล่า มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่นั่งแถวหน้า

ใช้เวลาไม่นานก่อนที่โฆษณาจะเริ่มเล่น และในไม่ช้า หนังก็ฉายบนหน้าจอ เนื้อเรื่องโดยรวมค่อนข้างน่าเบื่อ แต่มีฉากเร่าร้อนอยู่บ้าง คาเรนแอบเหลือบมองเขาเป็นระยะ โดยเฉพาะถึงฉากที่เร่าร้อนเธอจะดูกระวนกระวายมากขึ้น และในไม่ช้าเธอก็เริ่มขยับต้นขาถูกางเกงรัดรูปเข้าด้วยกัน ลมหายใจค่อยๆ กระชั่นถี่สายตาแม้จะมองจออยู่แต่ก็ไร้จุดโฟกัส หลังจากฉากที่ร้อนแรงเป็นพิเศษ เบนก็ทำราวกับว่าเขาเพิ่งตระหนักถึงอาการของเธอ เขาจึงก้มศีรษะลงไปหาแล้วกระซิบข้างหู

“มีอะไรหรือเปล่าคาเรน? เธอดูกระสับกระส่ายนะ”

รู้สึกถึงลมหายใจของเขาที่ใบหู คาเรนก็ตัวสั่นระริกรีบหันหน้าหนีจากเขาแล้วตอบด้วยความละอายใจ

“ม-ไม่มีอะไรหรอก ไม่ต้องสนใจ”

เบนไม่พูดอะไรแต่เอามือวางบนต้นขาของเธอ ทำคาเรนสะดุ้งโหยง เธอหันไปหาเขาด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

“นะ-นายจะทำอะไร?”

“ฉันเห็นเธอถูต้นขาด้วยกัน”

เขาเริ่มสัมผัสเธอ ค่อยๆ ขยับมือไปที่ต้นขาด้านในโดยใช้ทักษะที่เขาเพิ่งเรียนรู้จากแม่ของนาธาน คาเรนเหมือนเป็นอัมพาตไม่รู้จะทำยังไง

“เธอดูไม่ดีเลยนะ เป็นอะไรรึเปล่า”

เขาเริ่มเคลื่อนมือไปหาเป้าของเธออย่างช้าๆ การกระทำของเบนได้ไปเร่งอารมณ์คาเรนจนเธอเริ่มหอบหายใจหนักขึ้นในแววตาค่อยๆ ถูกเติมเต็มด้วยราคะ

“ฉันเจ็บปวดนะที่เห็นเธอเป็นแบบนี้”

มือของเขาเอื้อมผ่านเข้าไปในกระโปรงและแตะเข้ากับกางเกงใน และเขารู้สึกได้ทันทีว่ามันเปียกโชกขนาดไหน เธอครางเบาๆ เมื่อเขาสัมผัสมัน สองมือของเธอจับแขนเขาด้วยจิตใต้สำนึก

"เปียกมาก"

เขาเริ่มลูบมันผ่านกางเกงในอย่างเบามือ ลมหายใจคาเรนเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาที่แวววาวของเธอจับจ้องไปที่มือของเขา

“วันนี้เธอใจดีกับฉันมาก ถ้าเป็นไปได้ฉันก็อยากจะทำอะไรตอบแทนบ้าง ดังนั้นโอเคนะ?”

เธอเงยหน้าขึ้นมองเบนที่กระตือรือร้นผิดแปลกจากผู้ชายคนอื่น แต่นั้นก็ยิ่งกระตุ้นความปรารถนาของเธอให้ชุกโชน คาเรนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ในที่สุดก็พยักหน้า ปล่อยแขนของเขาและก้มศีรษะลงอย่างเขินอาย

"ขอบคุณนะ ฉันจะช่วยเธอให้สบายตัวเอง"

เบนเขี่ยเนินผ้าที่ขวางทางออกไปด้านข้าง จากนั้นเริ่มใช้นิ้วของเขาแตะหีที่เปียกของคาเรนโดยตรง ทำให้เธอครางอีกครั้งพร้อมกับน้ำผลไม้ที่ไหลออกมามากเสียจนเริ่มจะหยดลงบนเก้าอี้ของเธอ

"เธอน่ารักมาก"

เขาเริ่มดันนิ้วชี้และนิ้วกลางเข้าไปในรูให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้จากนั้นขยับมันเป็นวงกลมเข้าออก นี่เป็นเทคนิคที่เขาเรียนรู้มาจากครูพยาบาลซาช่า

ตอนนี้คาเรนหอบอย่างหนักและใบหน้าของเธอก็แดงมากจนเขามองเห็นได้แม้ในความมืดของโรงหนัง เธอกัดริมฝีปากและปิดปากด้วยมือทั้งสองข้างพยายามกลั้นเสียง ยังดีที่พวกเขาอยู่แถวสุดท้าย ห่างไกลจากคนอื่นๆ ซึ่งช่วยได้ไม่มากก็น้อย เมื่อเบนรู้สึกว่าเธอใกล้ถึงแล้ว เขาก็งอนิ้วเป็นตะขอโดยไม่หยุดเคลื่อนไหว ใช้มันเกาผนังเนื้อสาวด้านบน ทำให้เสียงครวญครางหลุดออกมา เวลานี้ดวงตาคาเรนได้เลื่อนลอยมองบนแล้ว เบนก็ยิ่งเร่งความเร็ว

“เอาเลย คาเรน” เขาขยับหน้าไปกระซิบที่หูเธอเบาๆ และไม่ลืมพ่นลมอุ่นใส่

"อืมมม!"

ทันใดนั้นคาเรนก็ตัวสั่นอย่างหนัก นิ้วมือเขาเองก็ได้สัมผัสได้ถึงคลื่นน้ำผลไม้ที่ไหลทะลักออกมาดุจเขื่อนแตกได้ เธอตัวกระตุกบนเบาะสองสามครั้งก่อนจะนิ่งไปอย่างไร้เรี่ยวแรง

ผ่านไปหนึ่งนาที คาเรนก็เริ่มตั้งสติได้อีกครั้ง เธอหันไปทางเขาและพูดเสียงอ่อนระทวย

“สุดยอดเบน เมื่อกี้เป็นการถึงที่ดีที่สุดในชีวิตฉันเลย”

เบนถอนนิ้วของเขาออกออกมาแล้วชูขึ้นให้คาเรนเห็นและภายใต้ใบหน้าเหลือเชื่อของเธอ เขาก็นำมันไปอมในปากลิ้มรสหวานของน้ำผลไม้เธอ คาเรนกลืนน้ำลายเสียงดังแล้วพูดว่า

"ว..ว้าว เบนฉันคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นแค่ในหนังโปี นายมัน…นายมันเซ็กซี่ที่สุดเลย!"

ไม่ใช่แค่คาเรนที่มีอารมณ์ เบนก็แข็งเป็นหินตั้งตรงชี้ขึ้นกางเกงแล้ว ซึ่งคาเรนก็เห็นชัดเจน

"นายแข็งแล้ว….ให้ฉันช่วยนะเหมือนที่นายยอมช่วยฉัน!"

นั่นเป็นข้อเสนอที่น่าดึงดูดมาก แต่เบนจามินมีแผนที่ดีกว่า

"ขอบคุณ แต่ฉันว่าเราไปที่อื่นที่มีความเป็นส่วนตัวมากกว่าจะดีกว่านะ จะได้ทำอะไรได้มากกว่านี้"

คาเรนเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ แต่เธอก็พยักหน้รัวๆ อย่างมีความสุข

"อ อืม! ไปกันเถอะ...แต่ว่า ขอโทษนะฉันมีเงินไม่พอที่จะไปโรงแรม แต่ เอ่อ ถ้ามาที่บ้านฉันแทนล่ะ?"

“ที่บ้านของคาเรน?”

“ใช่ วันนี้พ่อของฉันออกไปข้างนอกกับพวกเพื่อนๆ น่าจะมีแค่แม่ของฉันที่อยู่ แล้วก็เดินจากที่นี่ไปก็ใช้เวลาแค่ห้านาทีเอง ดะ…ได้ไหมเบน?”

“เยี่ยม เราไปกันเถอะ ฉันแทบทนรอไม่ไหวแล้ว”

เห็นเขากระตือรือร้นมาก ลมหายใจคาเรนก็ดังฟืดฟาดและพยักหน้าอย่างตื่นเต้น

พวกเขาออกจากโรงหนังและกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังบ้านของคาเรน

หนุ่มสาวคู่นี้อดทนที่จะสีใส่กันไม่ไหวแล้ว