บทที่ 26 ทะลวงแนวปีกซ้าย

เกมดำเนินต่อไป

ครั้งนี้นักเตะของสปอร์ติ้งคิโฆนไม่กล้าท้าทายหลัวหยางอีกแล้ว

เมื่อเห็นเขากดดันขึ้นมา ก็รีบส่งบอลถอยหลังทันที

ซาบี อิเนียสตา และเมสซีเองก็ขยับเกมขึ้นสูง

ไล่บีบกดดันจนทีมเจ้าบ้านต้องถอยลงไปเล่นในแดนตัวเอง

สปอร์ติ้งคิโฆนจำเป็นต้องส่งบอลกลับไปที่ผู้รักษาประตูเพื่อเปลี่ยนจังหวะเกม

แนวรับของบาร์เซโลนายืนสูงเกือบครึ่งสนาม

โบยานกับเฮนรี่ก็ช่วยดันขึ้นไปกดดันแนวรับทันที

นาทีที่ 12 ของเกม

กองหลังบาร์เซโลนาแย่งบอลได้ และส่งต่อให้อิเนียสตา

อิเนียสตาส่งต่อให้เมสซีทันที

เมสซีเริ่มลากบอลจากฝั่งขวากลางสนาม

แนวรับสปอร์ติ้งคิโฆนไม่มีทางหยุดเขาได้เลย

เมสซีพาบอลทะลุขึ้นริมเส้น แล้วตัดเข้าในเขตโทษ

เลี้ยงหลบแนวรับเข้าสู่กลางกรอบเขตโทษ

แนวรับของเจ้าบ้านถอยไปรวมกันหน้ากรอบจนแน่นหนา

เพราะกลัวการเลี้ยงของเมสซี

ทำให้มีผู้เล่นถึง 5–6 คนเข้าล้อมเขาไว้

ขณะเดียวกัน

หลัวหยางอยู่ห่างจากเมสซีประมาณสิบเมตร

ห่างจากกองหลังราวสามถึงสี่เมตร

สายตาของแนวรับทั้งหมดจดจ้องอยู่ที่เมสซี

วินาทีถัดมา

หลัวหยางออกตัวทันที

เท้าขวาดันพื้นหญ้าอย่างรุนแรง

พลังระเบิดพุ่งออกมาในพริบตา

ร่างของเขาแซงกองหลังไปไกลกว่า 2 เมตรในทันที

เมื่อกองหลังเริ่มรู้ตัวว่าเมสซีจะชิพบอลข้ามมา

หลัวหยางก็หลุดจากการประกบไปแล้ว

เหลือเพียงระยะมากกว่าหนึ่งเมตรด้านหลังคู่ต่อสู้

บอลลอยตกลงมาตรงหน้าเขา

และในจังหวะเดียวกัน

ผู้รักษาประตูก็พุ่งออกมา

หลัวหยางไม่จับบอล

เขายิงวอลเลย์ทันที!

บอลลอยข้ามหัวผู้รักษาประตูอย่างแม่นยำ

ก่อนตกใต้คานเข้าประตูไปอย่างงดงาม!

สปอร์ติ้งคิโฆน 0–2 บาร์เซโลนา

บาร์เซโลนานำห่างในเกมเยือน!

หลัวหยางวิ่งไปที่มุมธงอย่างตื่นเต้น

พร้อมทำท่าคนยิงนกด้วยธนู

อิเนียสตารีบวิ่งเข้ามาหาเขาทันที

จากนั้นซาบีและเมสซีเข้ามาร่วมด้วย

ก่อนจะช่วยกัน “อุ้ม” หลัวหยางขึ้นบนหลังของอิเนียสตา

และพากันวิ่งฉลองไปพร้อมกัน

ผู้บรรยายถึงกับตะโกนออกมา

“นี่เรากำลังเห็นอะไรอยู่?!”

“เมสซีและซาบีช่วยยกหลัวหยางขึ้นบนหลังอิเนียสตา!”

“นี่คือการฉลองแบบใหม่ในประวัติศาสตร์ฟุตบอล!”

แฟนบอลทั้งสนามระเบิดเสียงเชียร์

“หลัว–หยาง! หลัว–หยาง!”

เสียงดังสะท้อนไปทั่วสนาม

ผู้บรรยายพูดต่อด้วยความตื่นเต้น

“ถ้าเมสซีคือราชาแห่งบาร์เซโลนา”

“งั้นหลัวหยางก็คือเจ้าชายแห่งคัมป์นู!”

“เป็นมกุฎราชกุมารที่ถูกเลือกโดยราชา!”

“นี่คือวัฒนธรรมของบาร์เซโลนาที่แท้จริง!”

“การปั้นรุ่นใหม่ การยอมรับ และการส่งต่อ!”

เกมยังดำเนินต่อไป

ตอนนี้หลัวหยางยังครองบอลอยู่

แนวรับไม่กล้าเข้าปะทะหนัก

เพราะการที่เมสซีและซาบีช่วยกันพยุงเขาขึ้นเมื่อกี้

เป็นการส่งสัญญาณชัดเจนว่า—

ถ้าคุณเข้าปะทะแบบมีเจตนาทำร้าย

คุณจะต้องเผชิญกับทั้งทีมบาร์เซโลนา

และนี่คือการปกป้องที่แม้แต่เมสซีก็ไม่เคยได้รับมาก่อน

นาทีที่ 40

หลัวหยางพาบอลทะลุถึงเส้นหลังอีกครั้ง

ทุกคนคิดว่าเขาจะเปิดบอล

แต่—

เขาใช้เท้าซ้าย “ลอดหว่างขา” กองหลังซาสตรีอย่างแยบยล!

ซาสตรีพยายามยกขาสกัด แต่ยังไม่ทันหันตัว

หลัวหยางก็หลุดไปแล้ว

กองหลังสองคนรีบเข้ามาซ้อน

แต่เขากลับ “จิ้มบอลลอดหว่างขา” ของกองหลังอีกคนทันที

แล้วกระโดดหลบการเข้าปะทะ

บอลยังอยู่กับเขา

เขาแตะหนึ่งจังหวะ

แล้วซัดเต็มแรงทันที!

ตุง!

บอลพุ่งเสียบใต้มือผู้รักษาประตูเข้าประตูไปอย่างเฉียบคม!

0–3 บาร์เซโลนา!

เกมเยือนแทบปิดฉากแล้ว!

หลัวหยางวิ่งไปที่มุมธงอีกครั้ง

คราวนี้เขาทำท่ายิงธนูแบบ “ต้าหยวี่” จากตำนานจีน

และครั้งนี้ทั้งทีมบาร์เซโลนาวิ่งเข้ามา

ก่อนจะ “กองหลัวหยางเป็นพีระมิดคน” ฉลองกันทั้งทีม!

เมื่อเขาลุกขึ้น

ผมของเขายุ่งไปหมด

ช่วงท้ายครึ่งแรก

สปอร์ติ้งคิโฆนพยายามตั้งรับเต็มที่

และรอดมาได้จนจบครึ่งแรก

ในห้องแต่งตัว

กวาร์ดิโอลาพูดอย่างพอใจ

“หลัวหยาง คุณไม่อยากให้ปีกซ้ายของสปอร์ติ้งถูกทำลายแบบนี้ใช่ไหม”

“ครึ่งหลัง คุณกับซาบีสลับตำแหน่งกัน”

“เพื่อดึงแนวรับให้กระจายมากขึ้น”

หลัวหยางพยักหน้า

“ครับ ผมจะทำตามแผน”

อีกฝั่งหนึ่ง

โค้ชของสปอร์ติ้งโกรธมาก

เขาหันไปตะคอกใส่ซาสตรี

“คุณไม่รู้จักใช้ฟาวล์เหรอ?!”

“ปล่อยให้ปีกซ้ายโดนฉีกแบบนี้ได้ยังไง!”

“เปโดร! พากองหลังฝั่งนั้นไปทำฟาวล์ใส่หลัวหยาง!”

“ทำให้เขารู้สึกเจ็บสักครั้งสองครั้ง!”

“นักเตะดาวรุ่งกลัวเจ็บอยู่แล้ว แค่ระวังไม่ให้เกินไป ไม่มีใครว่าอะไรหรอก!”