ตอนที่ 7 - วิ่งเพื่อสุขภาพ? ไม่! วิ่งเพื่อระงับความเงี่ยน? ใช่!

ตอนที่ 7 - วิ่งเพื่อสุขภาพ? ไม่! วิ่งเพื่อระงับความเงี่ยน? ใช่!

หลังจากทำความสะอาดหน้าเบนเรียบร้อย ซาช่าก็ยิ้มให้เขาด้วยความรักใคร่

“ขอบคุณที่ช่วยครูเมื่อกี้นะ เบนจามิน มันเหลือเชื่อมาก เธออาจมีพรสวรรค์ด้านนี้ก็ได้”

คำชมนั้นทำให้เบนพอใจมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่นี่เป็นครั้งแรกของเขา มันช่วยเพิ่มความมั่นใจให้เบนมากขึ้น เขายิ้มและตอบว่า

“เรียกผมว่าเบนก็ได้ครับ ใครๆ ก็เรียกผมแบบนั้น แล้วก็ไม่ต้องขอบคุณหรอก มันเป็นธรรมดาที่ผมจะต้องตอบแทนครู….แล้วก็ผมมีคำถามอีกข้อหนึ่ง”

“แน่นอนเบน เธอสามารถถามครูได้ทุกอย่าง”

“ผมอยากจะเรียนรู้เกี่ยวกับร่างกายของผู้ชายและผู้หญิงมากขึ้น วันนี้ผมได้เรียนรู้อะไรมากมายแล้ว ก็เลยหวังว่าจะได้กลับมาเรียนต่ออีกครั้งจะได้ไหมครับ? ตอนนี้มันเวลาทำงานผมไม่อยากรบกวนครูอีกแล้ว”

ซาช่าประหลาดใจกับข้อเสนอของเขา ดวงตาเธอเบิกกว้างขึ้นครู่หนึ่งก่อนจะมองดูร่างที่ยังคงเปลือยเปล่าของเบน จากบนลงล่าง ใบหน้าเธอขึ้นสีเล็กน้อย ในไม่ช้าเธอก็อมยิ้มอย่างรู้ทัน

“ครูยินดีที่จะสอนเธอทุกอย่าง เอาแบบเป็นไงจ๊ะ ปกติครู่จะมาที่นี่ตอนก่อนเริ่มเรียนหนึ่งชั่วโมง เผื่อไว้ว่าขะมีนักเรียนที่บาดเจ็บ แน่นอนว่าปกติจะไม่มีใครมา ถ้าเธออยากเรียนรู้เรื่องเพศอีกก็สามารถมาหาครูในช่วงเวลานี้ได้”

เบนจามินค่อนข้างแน่ใจว่าคำพูดเมื่อกี้ตรงที่บอกมาก่อนเวลาถึงหนึ่งชั่วเป็นเรื่องโกหก แต่เขาก็ไม่ได้พูดออกมา ตรงกันข้าม นี่เข้าทางเบนพอดี

"สมบูรณ์แบบ งั้นครูครับผมไปก่อนนะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้เช้า"

เห็นเขาคิดจะมาจริงๆ ซาช่าก็พยักหน้าอย่างตื่นเต้น หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มใส่เสื้อผ้าคืน ระหว่างนั้นเบนก็ไม่ปล่อยให้ห้องเงียบเขาพยายามถามคำถามเกี่ยวกับตัวเธอเพื่อให้รู้จักกันมากขึ้น

ถึงจะคุยกันได้ไม่นานเบนก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็วว่าเธอเป็นคนใจดี ใช่ ใจดีแต่หื่นมาก เธอตัดสินใจเป็นพยาบาลเพราะต้องการดูแลและรักษาผู้คน ตอนแรกเธอพยายามจะเป็นหมอแต่ไม่ฉลาดพอสำหรับเป็นแพทย์ เลยเปลี่ยนมาเรียนพยาบาลเพราะไม่อยากละทิ้งความฝัน แม้ว่าอาชีพนี้จะมีผู้ชายทำเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นอีกจุดที่แตกต่างจากโลกก่อน ถึงอย่างงั้นซาช่าก็ไม่ท้อถอยและได้รับใบอนุญาตพยาบาลสำเร็จ

ปีนี้เป็นปีแรกที่เธอได้เข้าทำหน้าที่เป็นพยาบาลในโรงเรียนแห่งนี้ ปีที่แล้วเธอทำงานที่โรงพยาบาล แต่เนื่องจากงานที่โรงพยาบาลมันยุ่งวุ่นวายมาก เธอจึงไม่มีเวลาไปออกเดทและยังเป็นโสดแม้ว่าจะอายุสามสิบต้นๆ แล้วก็ตาม ตรงนี้เธออธิบายอย่างอายๆ ในขณะที่เบนก็พูดชมเธอตลอด ผลักดันให้เธอพูดถึงสิ่งที่อาจไม่เคยกล้าพูดกับคนอื่น

“ว้าว ครูเป็นคนที่น่าทึ่งจริงๆ ผมโชคดีมากที่ได้เจอคนใจดีอย่างครูยอมเสียเวลาสอน”

เธอหน้าแดงเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำชมมากมายจากเขา มุมปากเธอยกขึ้นเองแม้เธอจะพยายามหยุดมันก็ตาม สุดท้ายซาช่าก็ได้แต่พยายามเปลี่ยนเรื่องก่อนที่เธอจะตายจากคำชมเสียก่อน

คราวนี้เป็นตาเบนที่ต้องเล่าเรื่องตัวเองบ้าง

“ผมเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลายธรรมดาๆที่ชอบวิ่งและเล่นกีฬาทั่วไป เวลาอยู่ที่บ้านผมจะเป็นผู้ชายคนเดียว รายล้อมไปด้วยพี่น้องผู้หญิง 4 คน แล้วก็แม่กับยายอีก นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมผมถึงชอบออกไปวิ่งข้างนอกแทนที่จะอยู่บ้าน”

เขาพยายามพูดให้ดูเป็นกลาง เผื่อว่าเขาพูดอะไรผิดปกติสำหรับโลกที่เปลี่ยนแปลงไปนี้

“นั่นเป็นครอบครัวที่ใหญ่มาก! ที่แท้เธอก็ชอบเล่นกีฬาด้วย มิน่าถึงได้แข็งแรงนักแม้จะเป็นผู้ชาย อ่า อย่าเข้าใจผิด ครูไม่ได้จะเหยียดเพศ!”

เขายิ้ม ขบขันกับปฏิกิริยาของเธอและค่านิยมที่เปลี่ยนไปของโลกนี้

“ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ”

ทั้งสองคุยกันอีกเล็กน้อยก่อนที่เขาจะบอกลาโดยบอกว่าจะมาพบเธอในวันพรุ่งนี้

เบนปลดล็อกประตูแล้วออกไป ขณะที่แอบคิดว่าโชคดีแค่ไหนที่ไม่มีใครมาที่ห้องพยาบาลในช่วงเวลานั้น พอเขามองดูเวลามันก็ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว หมดคาบแรกกำลังจะเข้าคาบเรียนสองพอดี

ไม่กี่นาทีต่อมา เบนก็มาถึงห้องเรียนแล้วเข้าไปหาเพื่อนๆ เพื่อบอกว่าตอนนี้เขารู้สึกดีขึ้นแล้ว หลังจากอยู่กับจูเลียนและนาธานชั่วครู่ ครูคนอื่นก็เข้ามาและวิชาถัดไปก็เริ่มขึ้น เบนกลับไปที่ที่นั่งของเขาแล้วหยิบกระดาษอีกแผ่นขึ้นมาใช้จัดระเบียบความคิดของเขา ครั้งนี้เขาระวังตัวและให้ความสนใจกับชั้นเรียนไปด้วยเพื่อไม่ให้โชคร้ายซ้ำรอยจากครั้งก่อน

เขามีหลายสิ่งที่ต้องพิจารณา ก่อนอื่นเขาต้องการอะไร? นั่นเป็นคำถามที่ดีมาก เขาสามารถตอบได้แค่ว่า 'มีเซ็กส์มากมายกับผู้หญิงที่กลายเป็นหื่นกาม' แต่นั่นคือสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ?

หนึ่งในเหตุผลหลักที่เบนเริ่มทำกิจกรรมที่ต้องใช้พลังกายหลายอย่าง เช่น การวิ่ง ก็เพื่อเผาผลาญพลังงานของตัวเอง หากเขาไม่ทำแบบนี้วันหนึ่งเขาจะหมกหมุ่นและต้องช่วยตัวเอง 5 ถึง 10 ครั้งต่อวัน

ดังนั้น พอเข้าใจว่าผู้หญิงบนโลกกลายเป็นมีความต้องการทางเพศมาก เบนจึงคิดว่าบางทีเขาอาจไม่ต้องออกไปวิ่งเพื่อเผาพลังงานอีกแล้วก็ได้….