บทที่ 1 ในเมื่อมาแล้ว

“ปล่อยผมออกไปเถอะ ผมรับรองว่าเดี๋ยวก็กลับมา ผมจะซื้อไอศกรีมให้คุณด้วย ดีไหม?”

อวิ๋นชิว ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์พยาบาล พยายามใช้คำพูดล่อลวงพยาบาลสาวหน้าเด็กแก้มกลม

“อวิ๋นชิว ถ้านายกลับไปนอนที่ห้องพักเดี๋ยวนี้ ฉันจะทำเป็นไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ไม่อย่างนั้นล่ะก็...!”

พยาบาลสาวถลึงตาใส่เขาอย่างดุร้าย พร้อมเอื้อมมือไปทางโทรศัพท์บนโต๊ะ

“เอ่อ... ผมก็พูดไปงั้นแหละ คุณพูดถูก รักษาตัวให้หายก่อนสำคัญที่สุด ผมจะกลับไปนอนเดี๋ยวนี้”

อวิ๋นชิวยิ้มแหย ๆ ก่อนหันหลังเดินจากไป พร้อมบ่นในใจ

พยาบาลสาวแค่นเสียงเย็น

“ยังจะคิดหลอกฉันอีก เมื่อวานก็แอบหนีออกไปทีหนึ่ง ทำเอาฉันโดนหัวหน้าพยาบาลดุอยู่ตั้งครึ่งวัน!”

แต่จะว่าไป...

อวิ๋นชิวคนนี้ก็หล่อจริง ๆ

...

อวิ๋นชิวกลับเข้ามาในห้องผู้ป่วย

นั่งลงบนเก้าอี้แล้วเหม่อมองออกไป

ภายในใจเต็มไปด้วยความคิดมากมาย

เดิมทีเขาเป็นคนในวงการภาพยนตร์จากโลกอนาคต

ผ่านการทำงานอย่างหนักในกองถ่ายนับสิบแห่งอยู่เกือบยี่สิบปี

ไต่เต้าจากเด็กวิ่งงานธรรมดา

จนกลายเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ

และในที่สุดก็หาทุนสร้างซีรีส์เรื่องแรกของตัวเองได้สำเร็จ

แต่ในระหว่างถ่ายทำฉากระเบิด

กลับเกิดอุบัติเหตุขึ้น

เศษวัสดุกระเด็นมาถูกตัวเขา

ก่อนที่เขาจะฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง...

ในช่วงเวลากว่ายี่สิบปีก่อน

เขากลายเป็น

อวิ๋นชิว นักศึกษาชั้นปีที่สอง สาขากำกับภาพยนตร์แห่งสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง

ซึ่งกำลังมาฝึกงานในกองถ่ายซีรีส์ “มังกรหยก ภาคศึกเทพอสูรมังกรฟ้า”

พูดให้หรูคือมาฝึกงาน

พูดตรง ๆ ก็คือมาช่วยงานจิปาถะหาเงินค่าครองชีพ

เมื่อสองปีก่อน

อวิ๋นชิวสอบเข้าในรุ่นปริญญาตรีปี 2002 ด้วยคะแนนอันดับหนึ่งของการสอบสัมภาษณ์

รูปร่างหน้าตาดี

พรสวรรค์ด้านการแสดงโดดเด่น

กรรมการทุกคนต่างให้คะแนนเขาเป็นอันดับหนึ่ง

แม้แต่คะแนนวิชาการก็ยอดเยี่ยม

650 คะแนน

นับเป็นคะแนนสอบเข้าที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์ของสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง

แต่โชคชะตากลับเล่นตลก

ก่อนเปิดภาคเรียนไม่นาน

พ่อแม่ของเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิต

เหตุการณ์นั้นส่งผลกระทบต่อเขาอย่างรุนแรง

จนไม่สามารถดึงอารมณ์มาศึกษาทางด้านการแสดงได้อีก

สุดท้ายจึงย้ายจากคณะการแสดง

มาเรียนคณะกำกับภาพยนตร์แทน

อาจารย์หลายคนในคณะการแสดงต่างเสียดาย

หากไม่มีเหตุการณ์ครั้งนั้น

เขาอาจกลายเป็นหนึ่งในนักแสดงแถวหน้าของยุค 80 ก็เป็นได้

...

ส่วนเหตุการณ์เมื่อสองวันก่อน

ในระหว่างที่กองถ่ายกำลังถ่ายฉากในน้ำ

เชือกนิรภัยของนางเอกเกิดหลุดออก

ร่างของเธอถูกกระแสน้ำพัดพาไป

อวิ๋นชิวกระโดดลงไปช่วยโดยไม่ลังเล

แต่กระแสน้ำเชี่ยวกรากเกินไป

เขาทำได้เพียงผลักนางเอกขึ้นฝั่ง

ส่วนตัวเองกลับตกลงไปตามน้ำ

ร่วงจากน้ำตกสูงกว่าสิบเมตร

ศีรษะกระแทกโขดหิน

หมดสติและจมน้ำเสียชีวิต

นั่นจึงทำให้

คนอาภัพสองคน

ได้เกิดเรื่องบังเอิญอันน่าเหลือเชื่อ

และนางเอกที่เขาช่วยเอาไว้

ก็คือ

หลิวอี้เฟย

เจ้าหญิงเซียนผู้โด่งดังในยุคนั้น

...

ตายติดกันสองครั้ง

เคราะห์ร้ายขนาดนี้ก็น่าจะหมดแล้วใช่ไหม?

ในเมื่อเขาได้กลับมายังยุคสมัยที่ทั้งวงการบันเทิงและประเทศกำลังทะยานขึ้น

เขาก็ต้องสร้างบางสิ่งให้ยิ่งใหญ่

อวิ๋นชิวนึกถึงคำแก้ตัวอันดับหนึ่งของชาวจีน

“ในเมื่อมาแล้ว”

ในเมื่อมาแล้ว

เขาก็จะใช้ความทรงจำจากอนาคต

สร้างสีสันและเกียรติยศให้กับยุคสมัยอันรุ่งโรจน์นี้

...

ขณะที่เขากำลังจินตนาการถึงอาณาจักรภาพยนตร์ของตัวเอง

เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น

มีคนเดินเข้ามาในห้อง

“วันนี้เชื่อฟังดีนี่ ไม่หนีไปไหนอีกแล้ว”

หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา

เธอชื่อ ตู้จวน

ผู้ช่วยของผู้กำกับใหญ่จาง

ในกองถ่าย “มังกรหยก”

ผู้กำกับจางดำรงตำแหน่งโปรดิวเซอร์

เป็นผู้มีอำนาจสูงสุดด้านบุคลากร งบประมาณ และทรัพยากรทั้งหมด

ส่วนตู้จวนในฐานะผู้ช่วยประจำกอง

แม้ตำแหน่งไม่สูง

แต่มีอำนาจไม่น้อย

เมื่อวานเธอเป็นคนจับได้ว่าอวิ๋นชิวแอบหนีออกจากห้องพักผู้ป่วย

การที่เธอมาเยี่ยมเขาถึงสองวันติด

ก็เพียงพอจะแสดงให้เห็นว่ากองถ่ายให้ความสำคัญกับอาการบาดเจ็บของเขาแค่ไหน

“โปรดิวเซอร์ตู้ ผมหายดีแล้วครับ”

อวิ๋นชิวกล่าวอย่างสุภาพ

ตลอดเวลาที่ทำงานในกองถ่าย

เขารู้ดีว่าหญิงสาวคนนี้มีความสามารถมาก

เธอไม่เคยก้าวก่ายงานกำกับ

แต่จัดการงานบริหารและประสานงานภายนอกได้อย่างยอดเยี่ยม

อีกทั้งยังดูแลลูกน้องเป็นอย่างดี

ก่อนหน้านี้อวิ๋นชิวเองก็ได้รับความช่วยเหลือจากเธอไม่น้อย

“อาจารย์ฉินเป็นห่วงนายมาก”

“ถ้ามีเวลาก็ควรโทรหาเธอบ้าง”

อาจารย์ฉินเป็นอาจารย์ประจำรุ่นปี 2002 ของคณะกำกับ

ตลอดสองปีที่ผ่านมาเธอดูแลอวิ๋นชิวอย่างดี

รวมถึงเป็นคนช่วยฝากฝังให้เขาเข้ามาฝึกงานในกองถ่ายนี้ด้วย

“ผมเข้าใจครับ ขอบคุณครับโปรดิวเซอร์ตู้”

...

ตลอดสามวันที่ผ่านมา

ตู้จวนเครียดอย่างมาก

หากมีคนตายในกองถ่าย

โดยเฉพาะอุบัติเหตุที่เกิดจากความประมาทของทีมงาน

เรื่องนี้คงกลายเป็นปัญหาใหญ่ทันที

โชคดีที่อวิ๋นชิวยังรอดชีวิต

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น

กองถ่ายได้หยุดการถ่ายทำทั้งหมด

ผลการสอบสวนก็ออกมาอย่างรวดเร็ว

ทีมอุปกรณ์ทำงานผิดพลาด

ผูกเชือกนิรภัยไม่แน่น

จึงทำให้หลิวอี้เฟยถูกน้ำพัดไป

หากอวิ๋นชิวช่วยไม่ทัน

คนที่ตกลงจากน้ำตก

คงเป็นหลิวอี้เฟย

และคนที่ศีรษะกระแทกโขดหิน

ก็คงเป็นเธอเช่นกัน

ส่วนจะรอดหรือไม่

ไม่มีใครกล้ารับประกัน

...

ในเวลานั้น

หลิวอี้เฟยกำลังโด่งดังอย่างมาก

จากผลงาน

• ตระกูลสูงศักดิ์
• มังกรหยกภาคแปดเทพอสูรมังกรฟ้า
• เซียนกระบี่พิชิตมาร

ทำให้เธอกลายเป็นดาวรุ่งระดับประเทศ

มีแฟนคลับทั่วจีนแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง และไต้หวัน

ดังนั้นหลังเกิดเรื่อง

กองถ่ายจึงสั่งปิดข่าวทันที

แม้จะหาตัวผู้รับผิดชอบได้แล้ว

แต่ก็ยังไม่จัดการใครในตอนนี้

...

“อวิ๋นชิว”

“ฉันมาในนามของกองถ่าย”

ตู้จวนกล่าวเบา ๆ

“โปรดิวเซอร์ตู้ เชิญพูดได้เลยครับ”

จากนั้นเธอจึงเล่าเรื่องการหยุดถ่ายทำ การปิดข่าว และสถานการณ์ต่าง ๆ ให้เขาฟัง

“หยุดถ่ายทำเลยเหรอ?”

อวิ๋นชิวตกใจเล็กน้อย

จากประสบการณ์ในอนาคต

เขาคิดว่าคงแค่จ่ายเงินชดเชยแล้วจบเรื่อง

ไม่คิดว่ากองถ่ายจะจริงจังถึงขั้นนี้

ไม่นานเขาก็เข้าใจ

ตอนนี้เขายังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยอยู่

และในยุคนี้

สถานะของนักศึกษายังมีคุณค่ามาก

วงการภาพยนตร์ก็ยังคงให้ความเคารพต่อวิชาชีพและคนทำงานในวงการอยู่มาก

...

“โปรดิวเซอร์ตู้”

“กองถ่ายหยุดงานแบบนี้ ความเสียหายต่อวันคงมหาศาล”

“ทั้งนักแสดงและทีมงานก็ไม่สามารถรอนานได้”

“มีอะไรที่ต้องการให้ผมช่วยก็บอกมาได้เลยครับ”

“ผมยินดีให้ความร่วมมือเต็มที่”

ตู้จวนรู้สึกซาบซึ้งเล็กน้อย

เด็กหนุ่มคนนี้ช่างเข้าใจเหตุผล

แน่นอนว่าเธอไม่อาจปล่อยให้เขาเสียเปรียบได้

“ผู้กำกับจางกับผู้กำกับอวี๋ฝากมาบอกว่า”

“หากนายมีเงื่อนไขอะไร ก็พูดออกมาได้เลย”

“กองถ่ายจะพยายามตอบสนองให้มากที่สุด”

...

เงื่อนไขอย่างนั้นหรือ?

อวิ๋นชิวเดาเจตนาของกองถ่ายออกทันที

แต่สิ่งที่เขาต้องการ

ไม่ใช่เงิน

หรืออย่างน้อย

เงินไม่ใช่ตัวเลือกอันดับแรก

ถึงตอนนี้เขาจะยากจนมาก

แต่ด้วยความทรงจำจากอนาคตที่อยู่ในหัว

ตราบใดที่ได้รับโอกาสสักครั้ง

เขาก็มั่นใจว่าสามารถสร้างความมั่งคั่งมหาศาลได้

ดังนั้นสำหรับตัวเขาในตอนนี้

บุญคุณและความสัมพันธ์จากผู้กำกับใหญ่สองคน

มีค่ามากกว่าเงินชดเชยเสียอีก