บทที่ 6 บทลงโทษถูกประกาศ สองเซียวเศร้าโศก นิสัยของสามเซียว

“มากขนาดนี้เลยหรือ!?”

เสวียนเย่ร้องอุทานอยู่ในใจ

เขารู้สึกราวกับมีขุนเขาสมบัติล้ำค่ามหึมาถูกยัดเข้ามาในจิตวิญญาณของตนอย่างกะทันหัน เทคนิคการหลอมอาวุธนับไม่ถ้วน วิธีจำแนกวัสดุ รูนอาคมค่ายกล ตลอดจนหลักการสร้างสมบัติวิเศษต่างหลั่งไหลผสานเข้ามาในความคิดของเขาในทันที

ขณะที่เขากำลังเผชิญกับพายุทางจิตใจนี้ การพูดคุยอำลาของเหล่าผู้อาวุโสด้านข้างก็มาถึงช่วงสุดท้ายแล้ว

จ้าวกงหมิงยังคงวางตัวราวกับพี่ชายผู้หวงน้อง เขาจับมือหยุนเซียวเอาไว้และกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า

“น้องหญิง พวกเจ้าสามคนคุ้นเคยกับการบำเพ็ญอย่างสงบอยู่บนเกาะมาตลอด ตอนนี้รับศิษย์ชายเข้ามาแล้ว ไม่ว่าจะเรื่องใดก็ต้องระมัดระวังให้มาก”

“หากเจ้าเด็กนี่กล้าแสดงความไม่เคารพแม้แต่น้อย ส่งข่าวมาหาข้าได้ทันที ข้าจะมาสั่งสอนเขาเอง!”

เสวียนเย่กระตุกมุมตาเล็กน้อย พลางคิดในใจว่า ศิษย์อาผู้นี้ดูเหมือนจะมีนิสัยแอบหวงน้องสาวอยู่ไม่น้อย

เต้าจวินตัวเป่าหัวเราะแล้วกล่าวว่า

“ศิษย์น้องกงหมิง เจ้าพูดเช่นนั้นไม่ถูกแล้ว”

“ข้ามองว่าหลานศิษย์ผู้นี้พรสวรรค์โดดเด่น แสงศักดิ์สิทธิ์เก็บซ่อนไว้อย่างสมบูรณ์ ย่อมไม่ใช่คนธรรมดา”

“นิสัยใจคอของเขาต้องเคารพอาจารย์และยึดมั่นในเต๋าแน่นอน จะไม่เคารพสามศิษย์น้องได้อย่างไร”

ความอ่อนโยนเล็กน้อยปรากฏขึ้นบนใบหน้าเย็นชาของหยุนเซียว นางพยักหน้าให้ทั้งสองคน

“ขอบคุณพี่ชายและศิษย์พี่สำหรับความห่วงใย”

“พวกเรารู้จักวางตัวดีอยู่แล้ว ตอนนี้จะพาเสวียนเย่กลับเกาะ ไม่รบกวนทั้งสองท่านต่อแล้ว”

หลังกล่าวจบ หยุนเซียวสะบัดแขนเสื้อ เมฆมงคลก็ก่อตัวขึ้นใต้เท้า รองรับนางและเสวียนเย่เอาไว้

ฉงเซียวและปี้เซียวต่างเรียกเมฆของตนออกมาเช่นกัน หลังจากกล่าวลา ตัวเป่าและจ้าวกงหมิงแล้ว ทั้งสามก็กลายเป็นลำแสงพุ่งตรงสู่ส่วนลึกของทะเลบูรพา

ภาพอันยิ่งใหญ่ของเหล่าเซียนหมื่นคนบนเกาะจินเอ่าค่อย ๆ ถอยห่างและเลือนหายไปจากสายตา

ไม่นานนัก เมฆหมอกเบื้องหน้าก็แยกออก เกาะเซียนแห่งหนึ่งปรากฏอยู่เหนือผืนน้ำทะเล รอบเกาะเต็มไปด้วยร่องรอยค่ายกล

เสวียนเย่มองอย่างตั้งใจ ก่อนจะประหลาดใจเล็กน้อย

นี่ไม่ใช่วิถีการโคจรของค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งหรอกหรือ?

ทั่วทั้งเกาะปกคลุมด้วยพลังเซียนและปราณวิญญาณอันเข้มข้น ดอกไม้แปลกและสมุนไพรล้ำค่าปกคลุมไปทั่ว เพียงมองจากระยะไกลก็ทำให้จิตใจปลอดโปร่งขึ้นแล้ว

ที่นี่คือ เกาะสามเซียน สำนักของสามเซียว

ทั้งสี่ร่อนลงบนเกาะโดยตรง มาถึงตำหนักที่สร้างขึ้นจากเมฆทั้งหลัง

เหนือป้ายตำหนักหลักมีอักษรเต๋าสามตัวสลักอยู่

ตำหนักหยุนเซียว

ทันทีที่ลงถึงพื้น หยุนเซียวก็หันกลับไปมองน้องสาวทั้งสอง

“น้องรอง น้องสาม”

“เจ้าค่ะ พี่ใหญ่” ฉงเซียวตอบอย่างนุ่มนวล

“มีอะไรหรือ?” ปี้เซียวพึมพำ

สีหน้าของหยุนเซียวเคร่งขรึมขึ้น แม้น้ำเสียงจะนุ่มนวล แต่แฝงด้วยอำนาจที่ไม่อาจโต้แย้ง

“เมื่อครู่นี้หน้าตำหนักปี้โหยวกง ต่อหน้าศิษย์พี่ตัวเป่าและพี่ชายกงหมิง พวกเจ้าพูดจาไม่เหมาะสม ขาดความสำรวม”

“โทษกักบริเวณหนึ่งแสนปีของพวกเจ้า เปลี่ยนเป็นหนึ่งหยวนฮุ่ย พวกเจ้ามีข้อคัดค้านหรือไม่?”

“หา!?”

“หนึ่งหยวนฮุ่ย!?”

“นั่นมันหนึ่งแสนสองหมื่นเก้าพันหกร้อยปีนะ!”

ดวงตาของปี้เซียวเบิกกว้างทันที

จากนั้นนางก็บ่นอย่างไม่เต็มใจ

“พี่ใหญ่ ข้าแค่พูดความจริงสองประโยคเอง เหตุใดต้องเพิ่มโทษเป็นหนึ่งหยวนฮุ่ยด้วย!”

ฉงเซียวมีความประพฤติดีกว่ามาก นางรู้ดีว่าอำนาจของพี่ใหญ่ไม่อาจขัดขืนได้

หากยังเถียงต่อไป เกรงว่าจะถูกเพิ่มโทษอีกหลายหมื่นปีจริง ๆ

นางรีบดึงแขนเสื้อของปี้เซียวแล้วกล่าวเบา ๆ

“พี่ใหญ่พูดถูกแล้ว ข้ากับน้องสามจะไปเดี๋ยวนี้”

พูดจบก็เตรียมลากปี้เซียวเข้าไปในตำหนัก

ปี้เซียวอยากเถียงต่อ แต่เมื่อถูกหยุนเซียวมองเพียงแวบเดียวก็หดคอลงทันที

สุดท้ายทำได้เพียงเดินตามฉงเซียวไปอย่างไม่เต็มใจ หันกลับมามองเป็นระยะ พร้อมบ่นพึมพำว่าพี่ใหญ่ไม่รักน้องสาวตัวเองเลย

เสวียนเย่ที่ยืนดูอยู่ด้านข้างอดขำไม่ได้

วิธีที่สามพี่น้องคู่นี้ปฏิบัติต่อกันช่างน่าสนใจจริง ๆ

เมื่อร่างของน้องสาวทั้งสองหายลับไปแล้ว หยุนเซียวจึงหันมามองเสวียนเย่อีกครั้ง

สีหน้าของนางสงบนิ่ง

“เสวียนเย่ รออยู่ที่นี่ก่อน”

“พื้นในตำหนักสร้างขึ้นจากเมฆทั้งหมด เหมาะสำหรับสงบจิตและบำรุงวิญญาณ”

“หลังจากข้าจัดการธุระบนเกาะเสร็จแล้ว จะมาชี้แนะและถ่ายทอดวิชาที่แท้จริงของสำนักเจี๋ยให้เจ้า”

“ขอรับ อาจารย์”

เสวียนเย่ตอบอย่างเคารพ

หยุนเซียวพยักหน้า ก่อนที่ร่างของนางจะกลายเป็นลำแสงใสและหายเข้าไปในส่วนลึกของตำหนัก

ภายในตำหนักหยุนเซียวอันกว้างใหญ่ จึงเหลือเพียงเสวียนเย่เพียงลำพัง

เขานั่งขัดสมาธิ

เมฆใต้ร่างมีสัมผัสแปลกประหลาด นุ่มและยืดหยุ่นราวกับที่นอน

สายพลังวิญญาณอ่อนโยนแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย ช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าจากการล่าสัตว์ในเผ่า

“เป็นสถานที่บำเพ็ญที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ”

เสวียนเย่ถอนหายใจด้วยความพึงพอใจ

จากนั้นจิตสำนึกของเขาก็ดำดิ่งเข้าสู่ทะเลจิต เปิดหน้าต่างระบบที่ไม่ได้เห็นมานาน

【โฮสต์: เสวียนเย่】

【สถานะ: มนุษย์กำเนิดโดยธรรมชาติรุ่นที่เก้า, ศิษย์ของสามเซียว】

【พรสวรรค์】

• ร่างเต๋าโดยกำเนิด (เหลือง)
• โชคชะตามนุษย์ (เหลือง)
• พละกำลังเทพโดยกำเนิด (เหลือง)
• ปรมาจารย์หลอมอาวุธ (ม่วง)
• เจตจำนงแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง (ฟ้า)

【จำนวนครั้งปล้นชิงคุณลักษณะ: 2】

เขายังเหลือโอกาสปล้นชิงคุณลักษณะอีกสองครั้ง และจำเป็นต้องใช้มันอย่างรอบคอบ

เมื่อเพ่งจิตไปยังฟังก์ชันปล้นชิง หน้าต่างระบบก็สั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะปรากฏชื่อคุ้นเคยสามชื่อ

【เป้าหมายที่สามารถปล้นชิงได้: หยุนเซียว】

【เป้าหมายที่สามารถปล้นชิงได้: ฉงเซียว】

【เป้าหมายที่สามารถปล้นชิงได้: ปี้เซียว】

หัวใจของเสวียนเย่สั่นไหว

เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ!

เพราะความสัมพันธ์ทางกรรมจากการเป็นศิษย์ เขาจึงสามารถใช้ความสามารถปล้นชิงคุณลักษณะกับอาจารย์ทั้งสามได้โดยตรง!

เขาเริ่มจากปี้เซียว

เมื่อจิตสัมผัสชื่อของนาง รายการคุณลักษณะก็ปรากฏขึ้น

【ชื่อ: ปี้เซียว】

【ชะตา: เจ้าของกระบวยทองคำฮุ่นหยวน (ม่วง)】

【คุณลักษณะ】

• เจตจำนงแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง (ฟ้า)
• ใจร้อนหุนหันพลันแล่น (น้ำเงิน)
• ศิษย์สายตรงของเซียนศักดิ์สิทธิ์ (ฟ้า)
• จิตเชื่อมถึงกัน (ฟ้า)

ในนั้น เขามีคุณลักษณะ เจตจำนงแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง อยู่แล้ว

เช่นนั้น อาจารย์ใหญ่หยุนเซียวและอาจารย์รองฉงเซียวล่ะ?

เสวียนเย่ส่งจิตสำรวจอีกสองชื่อ

【ชื่อ: หยุนเซียว】

【ชะตา: เจ้าของกระบวยทองคำฮุ่นหยวน (ม่วง)】

【คุณลักษณะ】

• เจตจำนงแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง (ฟ้า)
• จิตเชื่อมถึงกัน (ฟ้า)
• ใจสงบนิ่งดุจสายน้ำ (ม่วง)
• ศิษย์สายตรงของเซียนศักดิ์สิทธิ์ (ฟ้า)

【ชื่อ: ฉงเซียว】

【ชะตา: เจ้าของกระบวยทองคำฮุ่นหยวน (ม่วง)】

【คุณลักษณะ】

• เจตจำนงแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง (ฟ้า)
• จิตเชื่อมถึงกัน (ฟ้า)
• อ่อนโยนดุจหยก (ฟ้า)
• ศิษย์สายตรงของเซียนศักดิ์สิทธิ์ (ฟ้า)

เหมือนกันหมด!

อาจารย์ทั้งสามล้วนมีคุณลักษณะ เจตจำนงแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง (ฟ้า)

หัวใจของเสวียนเย่เต้นแรง

การคาดเดาก่อนหน้านี้ได้รับการยืนยันแล้ว

ค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งเดิมทีถูกสามพี่น้องร่วมกันสร้างขึ้น จนสั่นสะเทือนไปทั่วโลกบรรพกาล

ถ้าเช่นนั้น...

คุณลักษณะ เจตจำนงแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง ทั้งสามอันที่แยกจากกัน

จะสามารถ...

หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวได้หรือไม่!?

นี่เองคือเหตุผลที่เขาเก็บโอกาสปล้นชิงไว้สองครั้ง และไม่ได้ดูดเอาคุณลักษณะทั้งหมดจากศิษย์อาตัวเป่ามาก่อน

เมื่อคิดได้ดังนั้น เสวียนเย่ก็ไม่ลังเลอีก

“ระบบ ปล้นชิงคุณลักษณะ ‘เจตจำนงแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง’ จากอาจารย์หยุนเซียวและฉงเซียว!”

【ติ๊ง! ตรวจพบความสัมพันธ์กรรมระหว่างอาจารย์และศิษย์ อัตราความสำเร็จในการปล้นชิงเพิ่มขึ้น】

【ใช้โอกาสปล้นชิง 1 ครั้ง เลือกปล้นชิงคุณลักษณะของหยุนเซียว — เจตจำนงแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง (ฟ้า)】

【ปล้นชิงสำเร็จ!】

【ใช้โอกาสปล้นชิง 1 ครั้ง เลือกปล้นชิงคุณลักษณะของฉงเซียว — เจตจำนงแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง (ฟ้า)】

【ปล้นชิงสำเร็จ!】

【โอกาสปล้นชิงคงเหลือ: 0】

ในพริบตาเดียว

เจตจำนงลึกลับล้ำลึกสองสาย ซึ่งแตกต่างกันแต่มีต้นกำเนิดเดียวกัน ก็พุ่งทะลักเข้าสู่ทะเลจิตของเสวียนเย่อย่างรุนแรง...