ตอนที่ 107 แตกหนึ่ง เปิดหัวมาก็เอาเลยนะ (ฟรี)

ตอนที่ 107 แตกหนึ่ง เปิดหัวมาก็เอาเลยนะ

[ หอโอสถ : ระดับเงิน ]

[ จำนวนห้องด้านใน : 5 ]

[ เอฟเฟกต์ : เมื่อหลอมโอสถในหอโอสถ เพิ่มอัตราความสำเร็จ 5% ]

[ หออาวุธ : ระดับเงิน ]

[ จำนวนห้องด้านใน : 5 ]

[ เอฟเฟกต์ : เมื่อหลอมอาวุธในหออาวุธ เพิ่มอัตราความสำเร็จ 5% ]

[ โถงภารกิจ : ระดับเงิน ]

[ เอฟเฟกต์ : จำนวนภารกิจที่รับได้ต่อวัน +1 ]

สิ่งปลูกสร้างสามหลัง

หอโอสถ หออาวุธ โถงภารกิจ

ทั้งหมดเป็นระดับเงิน แต่ใช้ชื่อว่าของฟรีเมียม นี่มันถูกหลักแล้วเหรอ!

“แม่ง ของฟรีเมียมก็คือระดับเงินเหรอ แบบนี้มันฟรีเมียมตรงกันไหน!”

หลังเจียงหลิวเห็นขั้นของสิ่งปลูกสร้างทั้งสามหลังนี้ สีหน้าก็ดำลงทันที

ตอนเขาเห็นรูปปั้นเจ้าสำนักระดับทอง เขาก็นึกโดยสัญชาตญาณว่าสิ่งปลูกสร้างอีกสามหลังที่เหลือก็เป็นระดับทองทั้งหมดเช่นกัน

แต่หลังใช้แล้วถึงได้เห็นว่า กลับเป็นแค่ระดับเงินเท่านั้น!

นี่ก็แค่สูงกว่าระดับทองแดงหนึ่งขั้นไม่ใช่เหรอ?

งั้นนายเขียนว่าเป็นของฟรีเมียมทำบ้าอะไร เขียนระดับเงินไปตรงๆ ไม่ดีกว่าเหรอ ยังไงฉันก็ซื้ออยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

ดันความคาดหวังให้สูงขึ้น แล้วทุบลงมาด้วยค้อนเดียว เกมหมาสมกับเป็นนายจริงๆ ในเรื่องทำให้คนผิดหวัง นายไม่เคยทำให้คนผิดหวังเลยสักครั้งเดียว

น่าขยะแขยงเหลือเกิน!

“โชคดีที่ฉันหาสิ่งปลูกสร้างขั้นเร้นลับมาได้เองหนึ่งหลัง ไม่อย่างนั้นคงไม่มีหน้ามีตาอะไรจริงๆ”

เจียงหลิวพึมพำ แล้วหยิบแท่นวิญญาณจันทราที่ล้ำค่าที่สุดออกมา วางไว้ข้างรูปปั้นของตัวเอง

[ ต้องการใช้หินวิญญาณ x10,000, หินเร้นลับ x1,000, ไข่มุกจันทรา x100 เพื่อก่อสร้างแท่นวิญญาณจันทราหรือไม่ ]

[ ใช่ ]

แท่นวิญญาณจันทรา เป็นแท่นสูงที่มีความสูงเพียงห้าเมตร ขนาดสามเมตร ทั้งแท่นขาวสะอาดไร้มลทินดุจแสงจันทร์ พื้นผิวแกะสลักภาพนูนต่ำของจันทร์ข้างขึ้น และจันทร์ข้างแรม ตรงส่วนโค้งเว้าของจันทร์ข้างขึ้น และจันทร์ข้างแรม ต่างมีนกตัวเล็กขนาดเท่าฝ่ามือยืนสง่างามอยู่ตัวหนึ่ง

ทันทีที่แท่นวิญญาณจันทราปรากฏขึ้น ก็ราวกับว่าปราณวิญญาณรอบด้านสดชื่นขึ้นมาก ทำให้จิตใจผู้คนตื่นตัวขึ้นทันที

[ ชื่อสิ่งปลูกสร้าง ( พิเศษ ) : แท่นวิญญาณจันทรา ]

[ ระดับขั้น : สิ่งปลูกสร้างขั้นเร้นลับ ]

[ สถานที่ก่อสร้าง : สำนัก / แดนศักดิ์สิทธิ์ ]

[ ผลลัพธ์ : เพิ่มค่าบำเพ็ญ 20% ในคืนพระจันทร์เต็มดวง มีโอกาส 50% ดึงดูดวิหคจันทร์เย็น ( สัตว์เลี้ยงขั้นเร้นลับ ) ให้มาเยือน ]

หลังสร้างแท่นวิญญาณจันทราเสร็จ เจียงหลิวก็เปิดหน้าสำนัก มองแถวโบนัสค่าสถานะสำนักทางด้านขวา

[ เพิ่มค่าบำเพ็ญ : 40% ]

2.0 เท่า!

นี่แหละคือสิทธิพิเศษของเจ้าสำนัก!

“โหดเกินไปแล้ว โหดเกินไปแล้ว ฉันจะสร้างสิ่งปลูกสร้างพิเศษสักหนึ่งพันหลัง!”

เจียงหลิวอดทอดถอนใจไม่ได้ สิ่งปลูกสร้างขั้นเร้นลับหนึ่งหลังก็มีโบนัสเพิ่มค่าบำเพ็ญ 40% แล้ว ถ้าหาสิ่งปลูกสร้างขั้นเร้นลับมาสักหนึ่งพันหลังละก็ไม่กล้าคิด ไม่กล้าคิดเลยจริงๆ

“จริงสิ ยังมีดอกม่วงแดงเหลืออยู่อีก”

หลังสร้างแท่นวิญญาณจันทราเสร็จ จู่ๆ เขาก็นึกถึงดอกม่วงแดงกองใหญ่ที่วางไว้ในวิลล่า รีบออกจากโลกเปิด สลับออกจากเกมยุคบำเพ็ญเซียน แล้วบินไปทางหมู่บ้านอวี้จิ่งหยวน

หัวหน้าหน่วย บินได้ตามสบาย

ทันทีที่เจียงหลิวเพิ่งจากไป สมาชิกคนอื่นที่จับตาดูความเคลื่อนไหวฝั่งนี้มาตั้งนาน ก็ทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหวอีกต่อไป ทั้งหมดกรูกันเข้ามาล้อม ยื่นมือลูบสิ่งปลูกสร้างเหล่านี้ไปมา

“นี่คือสิ่งปลูกสร้างของสำนักเราเหรอ? เพิ่มค่าสถานะอะไรบ้าง?”

“สวรรค์! รีบมาคุกเข่าสักการะรูปปั้นเจ้าสำนัก ให้รางวัลเป็นอาวุธเวทระดับกลาง!”

“อาวุธเวทระดับกลาง? หลีกไป หลีกไป ให้ฉันคุกเข่าก่อน!”

“บ้าเอ๊ย หินวิญญาณ 10 ก้อน ฉันคุกเข่าเสียเปล่าไม่ใช่เหรอ!”

“แม่งเอ๊ย ฉันโขกหัวไปแล้ว ให้ตั๋วสุ่มกาชาแค่ 3 ใบเนี่ยนะ!”

“เชี่ย เชี่ย เชี่ย! รีบมาดูแท่นสีขาวนี่!”

“แท่นวิญญาณจันทรา? นี่ไม่ใช่แบบแปลนที่ราชันมารจากดันเจี้ยนนรกดรอปเหรอ เจ้าสำนักฟาร์มจนดรอปมันมาได้จริงๆ?”

“เพิ่มค่าบำเพ็ญ 20% ยังให้กำเนิดสัตว์เลี้ยงขั้นเร้นลับได้อีก? แม่เจ้า นี่เป็นสวัสดิการที่ฉันสามารถได้รับจริงๆ เหรอ?”

“ตั้งแต่วันนี้ไป ตอนมีชีวิตฉันเป็นคนของสำนักไท่ชู ตายก็เป็นผีของสำนักไท่ชู ฉันจะติดตามเจ้าสำนักออกศึกเก้าชั้นฟ้า!”

สิ่งปลูกสร้างอื่นอย่าเพิ่งพูดถึง แค่สิ่งปลูกสร้างขั้นเร้นลับที่สามารถเพิ่มค่าบำเพ็ญ 20% หลังนี้ ก็เพียงพอทำให้สมาชิกกว่าครึ่งหนึ่งภักดีอย่างสุดหัวใจแล้ว

สำนักเพิ่งก่อตั้งก็มีสิ่งปลูกสร้างสุดยอดขนาดนี้ แล้ววันหลังจะน่าทึ่งขนาดไหน?

สำนักที่สวัสดิการดีขนาดนี้ ต่อให้ตายก็ไม่มีทางถอนตัว!

ทำงาน!

สิบนาทีต่อมา

เจียงหลิวกลับมาสู่โลกเปิด เห็นสมาชิกโดยรอบเต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ อารมณ์ทำงานยิ่งพุ่งสูงขึ้น ก็อดเผยรอยยิ้มพึงพอใจไม่ได้

สำนักคือบ้านของฉัน การก่อสร้างพึ่งพาทุกคน

สวัสดิการฉันจัดการ ระดับพวกนายอัป ยังต้องกลัวว่าสำนักของเราจะไม่รุ่งเรืองอีกเหรอ?

มา เพิ่มสวนดอกไม้อีกแห่ง

เขาหยิบดอกม่วงแดงกองใหญ่ในกระเป๋าออกมา โยนลงพื้นส่งๆ ก่อเกิดเป็นสวนดอกไม้กินพื้นที่กว่าร้อยตารางเมตร

เมื่อสวนดอกไม้ปรากฏขึ้น ความเข้มข้นของปราณวิญญาณโดยรอบก็เพิ่มขึ้นเป็นเส้นตรง ประมาณ 2.5 เท่าของโลกภายนอก

ความหนาแน่นของปราณวิญญาณ 250%!

ถึงแม้เทียบเกาะวิญญาณจันทราไม่ได้ แต่ก็ถือว่าใช้ได้มากแล้ว ขอแค่ฝึกอยู่รอบสวนดอกไม้แห่งนี้ ค่าบำเพ็ญที่ได้รับก็จะเพิ่มขึ้นมาก สำหรับสมาชิกทุกคนขั้นหลอมปราณระดับสิบอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม!

“ในที่สุดก็จัดการเสร็จแล้ว”

เจียงหลิวผ่อนลมหายใจยาว หลังฝ่าด่านพลัง เขาแทบก็ไม่ได้หยุดพักเลย ตั้งแต่ก่อตั้งสำนักไปจนถึงบุกตียึดฐานสำนัก จากฐานสำนักไปจนถึงงานก่อสร้างสำนัก งานต่อเนื่องเป็นพรวนทำเอาเขาเหนื่อยล้าแทบตาย

ทำงานมากขนาดนี้ จะมีใครขยันมากกว่าเขาได้อีก

“ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว ฉันต้องออฟไลน์แล้ว ถ้าผู้บำเพ็ญขั้นก่อรากฐานขั้นกลางตายกะทันหันคงขายหน้ามากแน่ๆ”

เจียงหลิวสะบัดศีรษะที่มึนเล็กน้อย กำชับจางซู่อวิ๋นให้คุมงานให้ดีหนึ่งประโยค แล้วออกจากเกม

จัดการสำนักมาตั้งนาน ในที่สุดก็จัดการเสร็จเป็นการชั่วคราวแล้ว!

“ตอนนี้จำนวนสมาชิกสำนักคือ 93 คน คาดว่าอีกไม่กี่วันก็น่าจะอัปเป็นสำนักระดับสองได้แล้ว...”

เจียงหลิวนอนอยู่บนเตียง พักผ่อนไปพลาง คิดเรื่องแผนพัฒนาสำนักไปพลาง

คิดไปคิดมา จู่ๆ ก็พบว่าไม่มีอะไรให้วางแผนมากนัก

รับคนให้เต็ม ฉันจัดสวัสดิการ สมาชิกเก็บค่าคุณูปการ จบ

สำนักระดับหนึ่งยังมีตำแหน่งว่างอยู่บ้าง ก็ให้หลี่ตงเจ๋อกับจางซู่อวิ๋นพวกเขาดึงคนกันเองเข้ามาส่งๆ ก่อน เอาที่ว่างให้เต็มก่อนค่อยว่ากัน

รอถึงสำนักระดับสองแล้วค่อยรับคนนอก ถึงตอนนั้นตั้งมาตรฐานรับคนไว้ที่ขั้นหลอมปราณระดับสิบก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร

“ต้องไปฟาร์มเจ้าสำนักเสินเวย ต้องไปสุ่มกายเทพสงคราม ยังต้องหาเวลาไปสำรวจเมืองไป๋ลู่อีกด้วย”

“จริงสิ ขั้นก่อรากฐานขั้นกลางเข้าเนื้อเรื่องบทที่สามได้แล้ว ยังต้องผ่านเนื้อเรื่องอีก...”

เขาคิดถึงเนื้อหาเกมช่วงใกล้ๆ นี้ของตัวเอง ไม่คิดก็ไม่รู้ พอคิดแล้วถึงกับตกใจ

ทำไมตัวเองงานยุ่งขนาดนี้เนี่ย?

เจ้าสำนักเสินเวยไม่ต้องพูดมาก จำเป็นต้องฟาร์ม อย่างน้อยต้องฟาร์มแบบแปลนรูปปั้นเต่าดำออกมาให้ได้

กายเทพสงครามไม่ต้องพูดให้มากความ ต้องสุ่มจนกว่าจะได้ระดับสูงสุด

เมืองไป๋ลู่... บุตรสาวเจ้าเมืองบทที่หนึ่งก็ตายไปแล้ว หาเวลาไปสักรอบ ฆ่าเจ้าเมืองเวรนั่นซะ ก็ถือว่าช่วยล้างแค้นให้เธอแล้ว

เนื้อเรื่องบทที่สาม... แย่แล้ว ฉันเพิ่งทำลายสำนักเสินเวยในโลกเปิดไป จะกระทบเนื้อเรื่องหลักของตัวเองไหมนะ?

สำนักเสินเวยในโลกเปิดหายไปแล้ว หลังจากนี้คงไม่ใช่ว่าจะเห็นฟู่ฉีหลัวได้แค่ในเนื้อเรื่องหลักหรอกนะ?

ฮือๆๆ ศิษย์พี่ฉีหลัว รีบกลับมาเถอะ สำนักไท่ชูของฉันจะรับเธอไว้เอง

“ไม่ได้ ฉันต้องไปดูในบทที่สามหน่อยว่าเนื้อเรื่องหลักมันเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรหรือเปล่า”

จู่ๆ เจียงหลิวก็ลุกขึ้นนั่งตัวตรง ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกไม่ถูกต้อง

โลกเปิดกับเนื้อเรื่องหลักเกี่ยวข้องกันหรือเปล่ากันแน่!

ถ้าเกี่ยวข้องกัน งั้นเขาทำลายสำนักเสินเวยในโลกเปิดไปแล้ว ในเนื้อเรื่องหลักยังจะให้ฉันเข้าสำนักเสินเวยได้ไหม?

ถ้าไม่เกี่ยวข้องกัน งั้นตอนสงครามสำนัก ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเสินเวยโผล่มาจากไหน หรือว่าเขาฟาร์มมอนป่าอยู่ตลอด พอสำนักถูกบุกตีถึงได้กลับมา?

เนื้อเรื่องหลักหนึ่งอัน โลกเปิดหนึ่งอัน ใช้ผู้อาวุโสใหญ่คนเดียวกัน…

ดูเหมือนไม่น่าเป็นไปได้ แต่ก็ไม่แน่จริงๆ

ใครจะไปรู้ว่าทีมผู้พัฒนาคิดอะไรอยู่ เผื่ออยากประหยัดค่าโมเดลล่ะ?

เจียงหลิวนอนอยู่บนเตียงต่ออีกพักหนึ่ง ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากรู้ว่าเนื้อเรื่องหลักของบทที่สามจะดำเนินต่อไปยังไง

เดิมทียังอยากนอนสักตื่น พักผ่อนให้ดีๆ แต่ตอนนี้อาการติดเกมถูกกระตุ้นขึ้นมาอีกแล้ว

เกมยุคบำเพ็ญเซียน เริ่ม!

เจียงหลิวพลิกตัวเข้าสู่เกม พุ่งหัวเข้าไปในโหมดเนื้อเรื่อง แล้วกดเบาๆ ตรง [ บทที่สาม ]เหนือโหมดเนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องบทที่สาม เริ่มลุย!

ด่าน 3-1 เข้า!

ภาพเปลี่ยนไป

เจียงหลิวก็เห็นฟู่ฉีหลัวที่สวมกระโปรงขาวทั้งชุดกำลังบินอยู่ข้างหน้าเขา ผมดำพลิ้วไหวชวนจับใจ กำลังพาเขาบินไปยังสำนักเสินเวย

ยังดี ยังดี เข้าสู่เนื้อเรื่องหลักแล้วเห็นแผ่นหลัง ไม่ใช่คมกระบี่ของเธอ นี่แปลว่าเนื้อเรื่องหลักกับโลกเปิดไม่น่าจะเกี่ยวข้องกันใช่ไหม?

งั้นขอโทษด้วยนะศิษย์พี่ ศิษย์น้องทำให้เธอไร้บ้านในโลกเปิดแล้ว ก็ยังต้องทำให้เธอไร้บ้านในเนื้อเรื่องหลักด้วย

[ คุณติดตามฟู่ฉีหลัว เดินทางมุ่งตรงไปยังสำนักเสินเวย แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเข้าสำนักเสินเวย ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งสวมชุดขาว ใบหน้าขาวนวลหล่อเหลา เดินสวนมาด้านหน้า ชายหนุ่มคนนี้มองฟู่ฉีหลัวด้วยสายตาเปี่ยมความหลงใหล น้ำเสียงอ่อนโยนกล่าวว่า “ศิษย์พี่หญิง ท่านกลับมาแล้วเหรอ ท่านไปทำอะไรมา ทำไมไม่ให้ศิษย์น้องอย่างข้าไปเป็นเพื่อนด้วยล่ะ?” ]

เธอไปรับคู่บำเพ็ญมา นายก็จะตามไปด้วยเหรอ?

เจียงหลิวมองเนื้อเรื่องเงียบๆ ในใจหัวเราะเย็นชา เป็นหมาเลียอีกตัว โลกเซียนนี่ผลิตหมาเลียเก่งชิบหาย โผล่มากันเป็นคอกเชียวนะ

[ เผชิญหน้ากับสายตาหลงใหลอย่างไม่ปิดบังของชายหนุ่ม ฟู่ฉีหลัวขมวดคิ้วเล็กน้อย ขยับร่างเข้ามาใกล้คุณ น้ำเสียงเย็นชากล่าวว่า “ศิษย์น้องเฉินจื่ออี้ โปรดอย่าเรียกสนิทสนมขนาดนั้น ข้ากลัวคู่บำเพ็ญของข้าจะเข้าใจผิด” ]

ประโยคเดียวก็ฆ่าตายเรียบร้อย เนื้อเรื่องบทที่สามเพิ่งเริ่มก็แรงขนาดนี้เลยเหรอ?

เร็วเข้า เร็วเข้า!

เจียงหลิวกอดอก ท่าทีดูละครอย่างสนุกสนาน มองเนื้อเรื่องหลักอย่างอารมณ์ดี

[ “คู่บำเพ็ญ? โอ้ ไม่!” เฉินจื่ออี้เหมือนถูกสายฟ้าฟาดจนแข็งค้าง ส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดอย่างยิ่งออกมา แล้วถลึงสายตาเปี่ยมความแค้นใส่คุณ กัดฟันกรอดกล่าวว่า “เป็นเจ้า! เป็นเจ้าที่แย่งหญิงงามที่ข้ารักไป! ตายซะ!” ]

[ ความแค้นแย่งภรรยาไม่อาจอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน เฉินจื่ออี้เดือดดาลถึงขีดสุด ซัดหมัดเข้าใส่คุณทันที ]

[ คุณสัมผัสได้ถึงคลื่นกลิ่นอายบนร่างเฉินจื่ออี้ พอมองดูมีเพียงขั้นหลอมปราณระดับสิบ มุมปากก็พลันเบี้ยวขึ้น ]

[ การต่อสู้เริ่มต้น ]

เจียงหลิว “...”

ฉันแค่มาดูละครยังโดนลูกหลงได้ด้วยเหรอ?

ก็ได้ ใครใช้ให้ฟู่ฉีหลัวเป็นคู่บำเพ็ญของฉันล่ะ มาๆ เดี๋ยวพี่จะโชว์ของสักหน่อย

ขั้นหลอมปราณระดับสิบ ฉันกลัวจริงๆ ว่ากระบี่เดียวจะฟันนายตายนะ

เนื้อเรื่องจบลง ทันทีที่นับถอยหลังการต่อสู้สิ้นสุด เจียงหลิวใช้นิ้วแทนกระบี่ กรีดปราณกระบี่สายหนึ่งออกไปอย่างส่งๆ ฟันไปทางเฉินจื่ออี้

หนึ่งวินาทีต่อมา

การต่อสู้จบลง เนื้อเรื่องดำเนินต่อ

เมื่อเจียงหลิวเปลี่ยนกลับสู่มุมมองพระเจ้าอีกครั้ง ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันแล้ว

[ คุณเอาชนะเฉินจื่ออี้ ใช้เท้าเหยียบศีรษะอีกฝ่าย มองเขาจากที่สูงด้วยสายตาเย็นชา น้ำเสียงเย็นเยียบกล่าวว่า “ฟู่ฉีหลัว เป็นผู้หญิงของข้า ถ้าเจ้ายังกล้าตามตื๊อนางอีก ข้าจะฆ่าเจ้าเสีย! ไสหัวไป!” ]

[ พูดจบ คุณก็เตะเฉินจื่ออี้กระเด็นไปหนึ่งที ]

[ ถูกทำให้อับอายอย่างใหญ่หลวงต่อหน้าเทพธิดา ใบหน้าของเฉินจื่ออี้แดงก่ำ ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย คำรามใส่คุณด้วยความโกรธ “ไอ้สารเลว ข้าไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่!” หลังทิ้งคำขู่ไว้หนึ่งประโยค เขาก็หนีเตลิดไป ]

[ “ศิษย์น้อง เจ้าไม่ควรทำกับเขาแบบนี้” ฟู่ฉีหลัวกล่าวด้วยใบหน้ากังวล “ปู่ของเฉินจื่ออี้คือผู้อาวุโสหอโอสถของสำนักเสินเวย เจ้าล่วงเกินเฉินจื่ออี้ ปู่ของเขาไม่มีทางยอมเลิกราเป็นแน่” ]

ผู้อาวุโสหอโอสถของสำนักเสินเวย?

ก็คือคนที่ดรอปโอสถร้อยบำเพ็ญคนนั้นสินะ?

เข้าใจแล้ว บทที่สามเริ่มไล่ฆ่าจากเขานี่แหละ เปิดหัวมาก็จะได้อาบเลือดคนแรกเลย