บทที่ 16 - ฝ่ากระแสน้ำเชี่ยวด้วยร่างกายแกร่ง ฝึกปีนป่ายข้ามรอยแยกขนาดยักษ์

บทที่ 16 - ฝ่ากระแสน้ำเชี่ยวด้วยร่างกายแกร่ง ฝึกปีนป่ายข้ามรอยแยกขนาดยักษ์

แพไม้พุ่งทะยานไปตามแม่น้ำใต้ดิน ละอองน้ำเย็นเฉียบสาดกระเซ็นใส่ใบหน้า ช่วยให้เฉินเหวินยังคงสติสัมปชัญญะไว้ได้

เขากำไม้ถ่อไว้แน่น ประสาทสัมผัสด้านการมองเห็นที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและการตอบสนองระดับสี่เท่า ถูกนำมาใช้อย่างเต็มประสิทธิภาพในเวลานี้

เขาคอยหลบเลี่ยงโขดหินใต้น้ำที่โผล่พ้นน้ำมาให้เห็นไรๆ อย่างระมัดระวัง

【ควบคุมแพไม้ ความชำนาญด้านความสมดุลเพิ่มขึ้น (ผลลัพธ์เพิ่มสี่เท่า)!

แต้มความขยัน (WP) +หนึ่ง... +หนึ่ง... (ต่อเนื่อง)】

WP เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ ทว่ามั่นคง

แม้ว่าแต้มที่เพิ่มขึ้นแต่ละครั้งจะน้อยนิด แต่ความรู้สึกที่ได้รับผลตอบแทนอย่างต่อเนื่องเช่นนี้แหละ

ที่เป็นจุดเด่นหลักอันน่าพึงพอใจของ "ระบบวัวม้า"

เสียงกระแสน้ำเบื้องหน้าเริ่มดังสนั่นหวั่นไหว!

แสงสว่างแทบจะมืดมิดลงโดยสมบูรณ์ มีเพียงแสงเรืองรองจากเศษผลึกสีฟ้าตามผนังหินที่คอยให้แสงสลัวๆ เท่านั้น

นั่นคือน้ำตกใต้ดินงั้นหรือ?

หรือว่าเป็นจุดที่มีระดับความสูงต่างกันมาก?

เฉินเหวินใจหายวาบ รีบปักไม้ถ่อลงไปก้นแม่น้ำสุดแรงเพื่อหวังจะชะลอความเร็ว

แต่กระแสน้ำเชี่ยวกรากเกินไป แพไม้ยังคงพุ่งทะยานเข้าหาต้นตอของเสียงกึกก้องนั้นอย่างไม่อาจต้านทานได้!

อาศัยแสงสลัวสีฟ้า เขาจึงพอมองเห็นภาพเบื้องหน้าชัดเจนขึ้น

——แม่น้ำใต้ดินสายนี้ร่วงหล่นลงสู่รอยแยกใต้ดินขนาดยักษ์ ก่อให้เกิดเป็นน้ำตกที่ส่งเสียงคำรามก้อง!

และที่ฝั่งตรงข้ามของรอยแยก ซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตรนั้น

ก็ปรากฏปากถ้ำสีดำทะมึนอีกแห่งให้เห็นลางๆ!

ต้องข้ามไปให้ได้!

ปากถ้ำฝั่งตรงข้ามอาจจะเป็นเส้นทางใหม่!

แต่แพไม้ลำนี้มีชะตากรรมต้องร่วงหล่นลงสู่ก้นเหวพร้อมกับน้ำตกอย่างแน่นอน

สละแพ! แล้วปีนข้ามไป!

ความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัวชั่วพริบตา

แม้ผนังหินทั้งสองฝั่งของรอยแยกจะสูงชัน แต่ก็ไม่ได้เรียบเนียนจนไร้ที่ติ มันยังมีส่วนที่นูนออกมาและมีรอยแตกอยู่มากมาย

ในเสี้ยววินาทีที่แพไม้กำลังจะพุ่งทะยานตกลงไปในน้ำตก เฉินเหวินเล็งเห็นลานหินที่ยื่นออกมาบนผนังหินทางซ้ายมือด้านหน้า

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด พละกำลังสี่เท่าระเบิดขึ้นที่ขาสองข้าง แล้วกระโจนทะยานร่างออกไป!

ฟุ่บ!

เขากระโดดขึ้นไปบนลานหินนั้นได้อย่างหวุดหวิด แรงกระแทกมหาศาลทำเอาบาดแผลที่ขาปวดร้าวอย่างหนักจนเกือบจะล้มกลิ้ง

ส่วนแพไม้ที่อยู่เบื้องหลังก็ร่วงหล่นลงไปในห้วงเหวลึก หายวับไปกับเสียงคำรามของน้ำตก

เฉียดไปนิดเดียว!

เขาหอบหายใจอย่างหนัก หันไปมองก้นเหวเบื้องหลังด้วยความหวาดเสียว

แต่เพียงไม่นาน เขาก็เบือนสายตากลับไปยังปากถ้ำที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตรฝั่งตรงข้าม

จะข้ามไปได้อย่างไร?

เบื้องล่างของรอยแยกคือเหวลึก กระโดดข้ามไปไม่ได้แน่

วิธีเดียวก็คือ ต้องปีนป่ายไต่ไปตามผนังหินของรอยแยกเพื่อข้ามไป!

หากเป็นคนทั่วไป เมื่อเห็นรอยแยกที่มืดมิดลึกล้ำและผนังหินที่เปียกลื่นเช่นนี้ ก็คงหมดหวังไปแล้ว

แต่ในแววตาของเฉินเหวินกลับลุกโชนไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้!

นี่คืองานอีกชิ้นที่สามารถใช้ "ความพยายาม" เพื่อให้สำเร็จลุล่วงได้!

เขาสำรวจผนังหินด้านข้างอย่างละเอียด เพื่อค้นหาเส้นทางปีนป่ายที่ดีที่สุด

ในขณะเดียวกัน เขาก็ฉีกเสื้อคลุมตัวนอกที่ขาดวิ่นอยู่แล้วออกเป็นริ้วๆ แล้วนำมาพันรอบฝ่ามือเพื่อเพิ่มความฝืด

【สำรวจภูมิประเทศ ประสบการณ์การเอาชีวิตรอดในป่าเพิ่มขึ้น (ผลลัพธ์เพิ่มสี่เท่า)! แต้มความขยัน (WP) +ห้า】

เมื่อเตรียมตัวพร้อม เขาก็เริ่มลงมือ!

นิ้วมือของเขาประหนึ่งคีมเหล็ก จิกเกาะรอยแยกเล็กๆ ของโขดหินไว้แน่น สองเท้าเหยียบลงบนจุดยันตัวแต่ละจุดได้อย่างแม่นยำ

พละกำลัง ความอดทน และความสมดุลระดับสี่เท่า ทำให้เขาสามารถทำท่วงท่าที่คนทั่วไปคาดไม่ถึงได้สำเร็จ

【ดำเนินการปีนป่ายด้วยความเข้มข้นสูง ความชำนาญด้านพละกำลัง ความอดทน และความสมดุลเพิ่มขึ้น (ผลลัพธ์เพิ่มสี่เท่า)!】

【แต้มความขยัน (WP) +สาม... +สาม... (ต่อเนื่อง)】

กระบวนการปีนป่ายนั้นสูบพละกำลังไปอย่างมหาศาล เหงื่อชุ่มเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว บาดแผลที่ขาก็ปวดตุบๆ ขึ้นมา

แต่ทว่า เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือน WP ที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง รวมถึงสถานะ "การกัดกร่อนจากไอสังหาร" ในร่างกายที่อ่อนกำลังลง

เขากลับรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างหาที่สุดไม่ได้!

【ทำงานอย่างหนัก ผลกระทบของ "การกัดกร่อนจากไอสังหาร" ลดลง! ประสิทธิภาพการฟื้นฟูพละกำลังปัจจุบัน: -30%!】

ระหว่างทางเผชิญกับอันตรายอยู่หลายครั้ง เช่น ผนังหินลื่นจนหาจุดยึดเกาะไม่ได้ หรือหินที่ดูเหมือนจะมั่นคงกลับร่วงหลุดลงมา

แต่เขาก็สามารถใช้ความคล่องแคล่วและการตอบสนองระดับสี่เท่าแก้ไขสถานการณ์อันตรายเหล่านั้นมาได้อย่างหวุดหวิด

ท้ายที่สุด หลังจากปีนป่ายไต่ผนังหินมาเกือบหนึ่งชั่วยามเต็ม

เขาก็สามารถข้ามมาถึงปากถ้ำฝั่งตรงข้ามได้สำเร็จ!

【เอาชนะภูมิประเทศที่ยากลำบากได้สำเร็จ บรรลุการปีนป่ายขั้นสุดยอด! แต้มความขยัน (WP) +ห้าสิบ!】

【พละกำลังปัจจุบัน: 25%】

【WP: 178】

【สถานะผิดปกติ: "การกัดกร่อนจากไอสังหาร" เปลี่ยนเป็น "การถูกก่อกวนจากไอสังหารเล็กน้อย" (ประสิทธิภาพการฟื้นฟูพละกำลัง -20%)】

เหนื่อยแทบขาดใจ แต่ในใจกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความสำเร็จ!

เขาพึ่งพาความพยายามและความสามารถในการทวีคูณของตัวเอง เอาชนะอุปสรรคทางธรรมชาติได้อีกครั้งแล้ว!

เขานอนแผ่หลาอยู่ตรงปากถ้ำ อ้าปากสูดอากาศที่ค่อนข้างบริสุทธิ์เข้าปอดเฮือกใหญ่

ปากถ้ำแห่งนี้ก็มีร่องรอยการสกัดเจาะของมนุษย์เช่นกัน แต่ดูเก่าแก่กว่าเหมืองแร่หลักก่อนหน้านี้มาก

หลังจากพักผ่อนได้ครู่หนึ่ง เขาก็ฝืนลุกขึ้นยืน ตัดสินใจที่จะสำรวจลึกเข้าไปด้านใน

แม้การตอบสนองของปิ่นเงินในที่แห่งนี้จะแผ่วเบา แต่ก็ยังคงชี้ลึกเข้าไปด้านในอยู่ดี

เดินไปได้ไม่ไกลนัก อุโมงค์ก็เริ่มทอดยาวขึ้นไปด้านบน และมีทางแยกปรากฏให้เห็น

ณ สุดปลายทางแยกสายหนึ่ง เขาพบห้องเก็บของขนาดเล็กที่ถูกทิ้งร้าง

ด้านในมีเพียงลังไม้ว่างเปล่าสองสามใบและกองเศษขยะที่ผุพัง

แต่ทว่า ภายใต้กองขี้เลื่อยผุๆ เหล่านั้น เขากลับพบสิ่งใหม่เข้า

——เศษเสบียงอาหารแห้งครึ่งถุงที่แข็งปั๋งแต่ดูเหมือนจะยังพอกินได้ แถมยังมีกระติกน้ำที่ยังไม่ขึ้นสนิมจนเกินไปอีกหนึ่งใบ!

อาหาร!

น้ำดื่ม!

สำหรับเฉินเหวินที่พละกำลังแทบจะหมดเกลี้ยงแล้ว สิ่งเหล่านี้เปรียบเสมือนน้ำอมฤตที่ร่วงหล่นมาจากฟากฟ้า!

【พบเสบียงที่ใช้งานได้ (อาหาร, น้ำดื่ม) แรงกดดันในการเอาชีวิตรอดลดลงอย่างมาก แต้มความขยัน (WP) +สิบห้า!】

เขารีบสวาปามเสบียงอาหารแห้งแข็งๆ ก้อนนั้นลงท้องทันที ตามด้วยการกระดกน้ำอึกใหญ่

กระแสความอบอุ่นและพละกำลังเริ่มหวนคืนสู่ร่างกายอีกครั้ง

【เติมเต็มอาหารและน้ำดื่ม พละกำลังเริ่มฟื้นฟูอย่างมีประสิทธิภาพ พละกำลังปัจจุบัน: 32%】

ด้วยเสบียงที่เพิ่งได้รับและแต้ม WP ที่เพิ่มขึ้น ความมั่นใจของเฉินเหวินก็ยิ่งเต็มเปี่ยม

เขาเลือกทางแยกสายหนึ่งที่มุ่งหน้าขึ้นสู่ด้านบนและมีร่องรอยกิจกรรมใหม่ๆ ของมนุษย์ แล้วมุ่งหน้าเดินต่อไป

(จบแล้ว)