บทที่ 1707 วิญญาณผู้โดดเดี่ยวและแจ็กสัน
บทที่ 1707 วิญญาณผู้โดดเดี่ยวและแจ็กสัน
บทที่ 1707 กูหลิงและเจ็คสัน
ท่านจั้งกงได้บอกไว้แล้วว่าวันนี้จะแจกเงินให้หมด
รางวัลใหญ่ส่งท้ายย่อมหนีไม่พ้นเงินสดเช่นกัน
ผู้โชคดีสิบคน จะได้รับเงินคนละห้าล้านหยวน!
นี่คือรางวัลใหญ่ที่ท่านจั้งกงตั้งใจจะมอบให้
เมื่อรวมกันแล้วก็เป็นเงินสูงถึงห้าสิบล้านหยวน!
หากนับรวมเงินที่แจกไปก่อนหน้านี้ด้วย
เมื่อปัดเศษขึ้นไปก็เท่ากับหนึ่งร้อยล้านหยวนพอดี!
ช่างมหาศาลและใจป้ำเหลือเกิน!
ไม่มีใครรู้ว่าท่านจั้งกงมีทรัพย์สินมากขนาดไหน
แต่ทุกคนสัมผัสได้ว่าเงินหนึ่งร้อยล้านหยวนสำหรับเขานั้นเป็นเพียงเรื่องขี้ผงเท่านั้น
“เงินหนึ่งร้อยล้าน จะบอกว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยก็คงดูโอ้อวดไปหน่อย
เอาเป็นว่าถ่อมตัวนิดนึงแล้วกันครับ
ถือว่าเป็นเรื่องระดับปานกลางแล้วกัน!”
“หลักๆ คือนานๆ ทีจะมีความสุขขนาดนี้ เงินทองซื้อความสุขของผมไม่ได้หรอกครับ แจกเลย
เริ่มทำการสุ่มรางวัลได้!”
ท่านจั้งกงโบกมืออย่างสง่าผ่าเผย เริ่มทำการสุ่มรางวัลใหญ่ส่งท้ายทันที
ในห้องไลฟ์สดของเย่ฮั่นตอนนี้ถูกข้อความถล่มจนมืดฟ้ามัวดิน
ทุกคนต่างพากันกระหน่ำส่งข้อความอย่างบ้าคลั่ง
เงินห้าล้านหยวนนี้ ขอเพียงแค่ถูกรางวัล ชีวิตย่อมเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงแน่นอน!
สำหรับคนธรรมดาทั่วไป เมื่อได้เงินห้าล้านหยวนนี้ไปฝากธนาคารไว้
ชีวิตที่เหลือก็แทบจะอยู่อย่างสโลว์ไลฟ์ได้เลย!
ขอเพียงไม่หาเรื่องใส่ตัว ชีวิตนี้ก็มั่นคงไปตลอดกาล
“สุ่มโดนผมทีเถอะ ได้โปรด
นี่คือโอกาสที่ผมเข้าใกล้คำว่าอิสรภาพทางการเงินที่สุดในชีวิตแล้ว!”
“ขอสังเวย! ขอสังเวยอายุขัยที่เหลือของทุกคนบนโลกแลกกับการให้ผมถูกรางวัล!”
“แกบ้าหรือเปล่า ไปสังเวยท่านจั้งกงด้วยแบบนั้น แล้วใครจะเอาเงินมาให้แก?”
“สังเวยทุกคนมันเกินไปหน่อยนะ ทำไมไม่ไปสังเวยครูสอนภาษาอังกฤษของแกล่ะ
แบบนั้นน่าจะดีกว่านะ?”
“เย่ฮั่นคุ้มครอง กูหลิงคุ้มครอง นิโคล่าคุ้มครอง ขอให้ฉันถูกรางวัลทีเถอะ
ฉันไม่อยากทำงานแล้ว!”
“ปีที่แล้วมีเพื่อนร่วมงานที่บริษัทฉันทำงานหนักจนหัวใจวายตาย
สุดท้ายบริษัทชดเชยให้แค่สองแสนหยวน
ชีวิตคนหนึ่งคนมีค่าแค่สองแสนหยวนเองเหรอ ทุกวันนี้ฉันไม่อยากไปทำงานเลย
ในใจมันอึดอัดมาก ได้โปรดให้เงินฉันเถอะ!”
“เดี๋ยวนะ ทุกคนดูนั่นสิ กูหลิงถูกรางวัลอีกแล้ว เจ้านี่มันมีอาถรรพ์หรือไง!”
..........
กระสุนตัวอักษรมหาศาลพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย
ท่านจั้งกงทำการสุ่มรางวัลอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
ทว่าในตอนนั้นเอง ทุกคนกลับพบว่า เมื่อสุ่มมาถึงรายที่ห้า
ผู้โชคดีคนนั้นกลับกลายเป็นกูหลิง!
เด็กหนุ่มปลาคาร์ฟกูหลิง!
นี่ถือเป็นครั้งที่สามแล้วที่เขาได้รับรางวัลใหญ่ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
รู้สึกว่าคำว่าเด็กหนุ่มปลาคาร์ฟจะเริ่มเอาเขาไม่อยู่เสียแล้ว!
“ทำไมผมถึงถูกรางวัลอีกแล้วล่ะ?”
กูหลิงเองก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มันช่างไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย
เรื่องโชคหล่นทับแบบนี้เขาเจอเข้าไปถึงสามครั้งเต็มๆ!
มันช่างเหนือความคาดหมายจริงๆ! กูหลิงนั่งอึ้งอยู่ตรงนั้นจนสมองอื้อไปหมด
เขาแว่วได้ยินเสียงพ่อกับแม่กำลังปรึกษากันอยู่ที่นอกห้องนอน
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย ลูกชายเราเป็นเทพเซียนที่ไหนจุติลงมาหรือเปล่า?”
“คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้ง ก็น่าจะเป็นแค่คนดวงดีจริงๆ เท่านั้นแหละ”
“ดวงดีขนาดนี้ ถึงจะเทียบเย่ฮั่นไม่ได้ แต่มันก็เหนือชั้นเกินมนุษย์มนาไปแล้วนะ!”
“เมื่อก่อนฉันเคยเห็นข่าวว่ามีคนถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่ติดต่อกัน
หรืออย่างเมื่อไม่นานมานี้ที่มีชาวต่างชาติถูกหวยตั้งหลายหมื่นล้าน
นั่นน่ะถึงจะเรียกว่าดวงดีกว่า แต่ก็นะ...”
“พูดก็พูดเถอะ ลูกเราอายุแค่นี้แต่กลับมีโชคลาภมหาศาล
ฉันล่ะกลัวว่าเขาจะรับมันไม่ไหวจริงๆ”
........
พ่อและแม่ต่างก็มีความกังวลอยู่ลึกๆ การถูกรางวัลย่อมเป็นเรื่องดี
แต่ดวงที่ดูพิลึกพิลั่นขนาดนี้
กลับทำให้ทั้งคู่รู้สึกไม่สบายใจ
ทว่าในตอนนั้นเอง กูหลิงก็ได้ตัดสินใจแล้ว เขาไม่ขอรับเงินห้าล้านหยวนนี้
แต่จะส่งมอบคืนให้แก่ผู้ชมแทน
“ผมขอสุ่มแจกต่อให้คนอีกห้าคน คนละหนึ่งล้านหยวนครับ”
กูหลิงโพสต์ข้อความลงในห้องไลฟ์สดทันที
ทันใดนั้น บรรดาคนที่เพิ่งจะบ่นว่ากูหลิงแอบตกลงกับทีมงานเรื่องการสุ่มรางวัล
ต่างพากันหันกลับมาเยินยอกูหลิงทันที
การที่เขาถูกรางวัลใหญ่ติดต่อกันตั้งแต่อายุยังน้อย
ความจริงมันก็มีข้อดีอยู่ประการหนึ่ง
นั่นคือมันช่วยขัดเกลาให้เขาเป็นคนที่ไม่ยึดติดกับเงินทองจนเกินไป
คนที่สามารถตัดใจบริจาคมาเซราติของท่านฝูเซิงออกไปได้ อนาคตย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน
หากพูดตามสำนวนนิยาย นี่คือผู้ที่มีแววจะกลายเป็นยอดคนผู้ยิ่งใหญ่
จากนั้น กูหลิงก็เริ่มทำการสุ่มรางวัลเพื่อส่งต่อเงินห้าล้านหยวนนั้นออกไป
ภายในห้องไลฟ์สด ท่านจั้งกงเองก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะสุ่มรางวัลต่อ
เขาเฝ้ารอจนกระทั่งกูหลิงแจกรางวัลเสร็จสิ้น จึงค่อยดำเนินการในส่วนของเขาต่อ
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังได้ทำการเชื่อมต่อการสนทนากับกูหลิงอีกด้วย
“กูหลิง เจ้าหนูน้อย เธอเป็นคนที่มีคุณธรรมดีมาก”
“ถ้ามีเรื่องอะไรที่อยากให้ช่วย ก็ติดต่อมาหาพี่ได้ตลอดเลยนะ
ไว้มีโอกาสพวกเราค่อยมาพบกันสักครั้งหนึ่ง”
ท่านจั้งกงเองก็นึกชื่นชมในตัวกูหลิงเช่นกัน
เขาเอ่ยกับกูหลิงด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง
“ขอบคุณครับพี่จั้งกง”
กูหลิงเองก็รู้สึกว่าท่านจั้งกงเท่มาก
คนเดียวสามารถดื่มจนผู้บรรยายทุกคนสลบได้เนี่ย
สุดยอดจริงๆ!
“ฮ่าๆๆ ต่อเลยๆ!”
ท่านจั้งกงรู้สึกสนุกสุดเหวี่ยง ทว่าเมื่อเขาทำการสุ่มรางวัลคนสุดท้ายออกมา
คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้ตัวผู้โชคดีที่เหนือความคาดหมายอีกครั้ง
จักรพรรดิเจ็คสัน!
ตอนแรกผู้ชมต่างคิดว่าเป็นบัญชีปลอม แต่เมื่อตรวจสอบอย่างละเอียด
กลับพบว่านี่คือบัญชีที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ
เจ็คสัน ผู้เข้าแข่งขันจากเบียร์กั๋ว เป็นตัวจริงไม่ผิดแน่
“ท่านจักรพรรดิ ท่านจะมาแจมเอามันกับเขาด้วยเหรอเนี่ย?”
“รีบยกเงินให้ผมเถอะครับ ผมรู้ว่าท่านไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินแค่นี้หรอก”
“ท่านจักรพรรดิ เมื่อไหร่นิยายของท่านจะอัปเดตล่ะครับ ผมรออ่านอยู่นะ”
“เมื่อวานผมยังไปกดไลก์สเตตัสในโซเชียลของท่านอยู่เลย
เงินก้อนนี้ต้องแบ่งให้ผมบ้างนะ!”
“ได้โปรดเถอะครับ ที่บ้านผมลำบากมาก ผมต้องการเงินก้อนนี้จริงๆ
ท่านให้ผมแค่ล้านเดียวก็ได้
เอาไปช่วยผ่อนบ้านให้หมดที”
ผู้ชมจำนวนมหาศาลต่างพากันส่งกระสุนตัวอักษรอย่างบ้าคลั่ง
ในตอนนั้น เจ็คสันเองก็อึ้งไปเหมือนกัน เขาแค่ลองส่งข้อความเล่นๆ
ไม่นึกเลยว่าจะถูกรางวัลจริงๆ
หลายครั้งที่ชีวิตก็เป็นแบบนี้
ยิ่งเราไขว่คว้าหาสิ่งใดแทบตาย
กลับมักจะไม่ได้มันมาครอง แต่ในยามที่เราไม่นึกโหยหา
มันกลับร่วงหล่นลงมาตรงหน้าเสียอย่างนั้น
ตามหาแทบพลิกแผ่นดิน สุดท้ายกลับมาพบพานในจุดที่คาดไม่ถึง!
“ฮ่าๆๆ ดวงดีจริงๆ ไม่นึกเลยว่าผมจะถูกรางวัลด้วย”
“ทุกคนอย่าเพิ่งตกใจไป เงินก้อนนี้ผมไม่เอาหรอก ผมยกให้ทุกคนเลย!”
“แต่ผมจะไม่สุ่มรางวัลนะ ผมจะเลือกให้คนที่ผมถูกชะตาด้วย!”
เจ็คสันโพสต์ข้อความลงไป
แม้ว่ากระสุนตัวอักษรจะวิ่งเร็วมาก แต่สำหรับบุคคลพิเศษ
ข้อความของพวกเขาจะสามารถแสดงค้างไว้ได้นานกว่าปกติ
เจ้าหน้าที่สามารถควบคุมระบบได้ ดังนั้นในสถานการณ์เช่นนี้
คำพูดของเจ็คสันย่อมไม่ถูกข้อความอื่นกลบหายไปแน่นอน
“เพื่อนคนที่ติดหนี้ผ่อนบ้านคนนั้น ผมให้คุณหนึ่งล้านหยวน!”
“อ๊ะ เจอคนมาทวงนิยายแล้ว... ไม่ให้ครับ ไม่ให้ การทวงนิยายไม่ใช่เป็นนิสัยที่ดีนัก
ตอนนี้ผมไม่มีเวลาเขียนหรอก
ต้องโทษที่เซินโจวกั๋วมันสนุกเกินไปและอาหารก็อร่อยเกินไป
จนผมไม่มีเวลาปลีกตัวไปเขียนนิยายเลย!”
เจ็คสันกล่าว
ทันใดนั้น คนที่เข้ามาทวงนิยายแทบจะปล่อยโฮออกมา เจ็คสันเห็นข้อความเขาแล้วแท้ๆ
แต่กลับไม่ยอมให้เงิน! ถ้าเขารู้จักพูดจาดีๆ อย่างเช่นชมว่าเจ็คสันหล่อ
บางทีเขาอาจจะได้เงินล้านไปแล้วก็ได้! พลาดเงินล้านไปต่อหน้าต่อตา
มันช่างน่าเจ็บใจนัก
“ฮ่าๆๆ มีคนบอกว่าอยากแต่งงานกับผมด้วยแฮะ ตอนนี้ผมยังไม่มีแผนจะแต่งงานหรอกนะ
แต่เห็นแก่ที่คุณชื่นชมในตัวผม ผมให้คุณไปเลยหนึ่งล้านหยวน!”
“ส่วนเพื่อนคนนี้ที่แนะนำให้ผมอพยพมาปักหลักอยู่ที่เซินโจวกั๋ว
ผมให้คุณหนึ่งล้านหยวนครับ
คำพูดนี้โดนใจผมมาก”
“เอ๊ะ เพื่อนคนนี้ บอกว่าทั้งบ้านเป็นแฟนคลับของผมเลยเหรอ? ได้เลย
ผมให้คุณหนึ่งล้านหยวน!”
“เหลืออีกหนึ่งล้านใช่ไหม? เอาเป็นคุณแล้วกัน ผมเห็นรูปโปรไฟล์คุณเป็นรูปถ่ายตัวเอง
คุณหน้าตาสวยมากจริงๆ ผมให้คุณหนึ่งล้านหยวน แจกครบแล้วครับ!”
เจ็คสันเลือกให้เงินหนึ่งล้านหยวนแก่คนที่เขาถูกชะตาด้วยจนครบ
ทุกคนต่างพากันคลุ้มคลั่ง
แต่น่าเสียดายที่มีเงินเพียงห้าล้านหยวน แจกหมดก็คือจบ
“ที่แท้การแจกเงินมันรู้สึกฟินแบบนี้นี่เอง!”
“ทุกคนไม่ต้องเสียใจไปนะครับ เดี๋ยวผมจะลองติดต่อทีมงานรายการเซินโจวกั๋อดู
ถ้ามีโอกาสผมจะแวะไปเป็นแขกรับเชิญ
แล้วจะเอาเงินไปแจกทุกคนแน่นอน!”
เจ็คสันกล่าวทิ้งท้าย
จบบท